Endi bosma nashrda

Ibtido 30 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Rohila va Leya

Ikki opa-singil choʻrilari orqali, mehrgiyoh va tugʻish orqali bellashadi, har bir oʻgʻilga oʻzlari olib borayotgan kurash va Otamiz eshitgan narsa nomini qoʻyadi. Soʻng uyiga qaytmoqchi boʻlgan Yoqub targʻil va ola-bula suruvlar masalasida Labonni ustalik bilan yengadi va kuchliroq hayvonlar hisobiga boyib ketadi.

30-bob.

Rohila Yoqubga farzand tugʻib berolmayotganini koʻrgach, opasiga hasad qildi. U Yoqubga: “Menga farzand bergin, boʻlmasa oʻlaman!” — dedi.

Yoqubning Rohilaga qattiq gʻazabi keldi. U: “Sendan qorin mevasini ayagan Otamizning oʻrnidamanmi?” — dedi.

U: “Mana, choʻrim Bilxo. Uning oldiga kirgin, u men uchun farzand tugʻsin, shu orqali men ham naslli boʻlay,” — dedi. a a v3 Qadimda bolani “tizzada” tugʻdirish — farzandlikka olish udumi boʻlgan: boʻlajak onaning tizzasiga qoʻyilgan bola qonun boʻyicha uning oʻz farzandi deb tan olinardi. Shunday qilib, u choʻrisi Bilxoni Yoqubga xotinlikka berdi, Yoqub u bilan yaqinlik qildi. Bilxo homilador boʻlib, Yoqubga oʻgʻil tugʻib berdi. Shunda Rohila: “Otamiz mening haqimda hukm chiqardi; U tovushimni ham eshitib, menga oʻgʻil berdi,” — dedi. Shu sababdan uning otini Dan qoʻydi. b b v6 Dan ismi “U hukm chiqardi” degan maʼnoni bildiradi. Rohilaning choʻrisi Bilxo yana homilador boʻlib, Yoqubga ikkinchi oʻgʻilni tugʻib berdi. Rohila: “Opam bilan qattiq olishdim va gʻolib chiqdim,” — dedi. Shuning uchun uning otini Naftoli qoʻydi. c c v8 Naftoli ismi “mening kurashim” degan maʼnoni bildiradi.

Leya endi tugʻmay qoʻyganini koʻrgach, choʻrisi Zilpani olib, Yoqubga xotinlikka berdi. Leyaning choʻrisi Zilpa Yoqubga oʻgʻil tugʻib berdi. Leya: “Omad keldi!” — dedi. Shuning uchun uning otini Gad qoʻydi. d d v11 Gad ismi “omad” degan maʼnoni bildiradi. Leyaning choʻrisi Zilpa Yoqubga ikkinchi oʻgʻilni tugʻib berdi. Leya: “Men naqadar baxtliman! Endi ayollar meni baxtli deb ataydilar,” — dedi. Shuning uchun uning otini Osher qoʻydi. e e v13 Osher ismi “baxtli” yoki “barakali” degan maʼnoni bildiradi.

Bugʻdoy oʻrimi kunlarida Ruben dalaga chiqib, mehrgiyoh topdi va onasi Leyaga olib keldi. Shunda Rohila Leyaga: “Iltimos, oʻgʻlingning mehrgiyohidan menga ham bergin,” — dedi. f f v14 Mehrgiyoh qadimgi dunyoda homiladorlikka yordam beradi deb keng ishonilgan oʻsimlik edi — Rohila shu sabab unga bunchalik intilgan.

Lekin Leya: “Erimni tortib olganing kamlik qildimi? Endi oʻgʻlimning mehrgiyohini ham olmoqchimisan?” — deb javob berdi. Rohila: “Mayli, oʻgʻlingning mehrgiyohi evaziga bu kecha u sen bilan yotsin,” — dedi.

Kechqurun Yoqub daladan kelayotganda, Leya uni kutib olgani chiqdi va: “Sen men bilan yotishing kerak, chunki men seni oʻgʻlimning mehrgiyohi evaziga yolladim,” — dedi. Shunday qilib, oʻsha kecha u Leya bilan yaqinlik qildi.

Otamiz Leyaning iltijosini eshitdi, u homilador boʻlib, Yoqubga beshinchi oʻgʻilni tugʻib berdi. Leya: “Choʻrimni erimga berganim uchun Otamiz menga mukofotimni berdi,” — dedi. Shuning uchun uning otini Issaxor qoʻydi. g g v18 Issaxor ismi “mukofot” yoki “ajr” degan maʼnoni bildiradi. Leya yana homilador boʻlib, Yoqubga oltinchi oʻgʻilni tugʻib berdi. Shunda Leya: “Otamiz menga yaxshi sovgʻa ato etdi. Endi erim meni hurmat qiladi, chunki men unga oltita oʻgʻil tugʻib berdim,” — dedi. Shuning uchun uning otini Zabulun qoʻydi. h h v20 Zabulun ismi “hurmat” degan maʼnoni bildiradi. Keyin u qiz tugʻib, uning otini Dina qoʻydi.

Shunda Otamiz Rohilani esladi; U uning iltijosini eshitib, bachadonini ochdi. U homilador boʻlib, oʻgʻil tugʻdi va: “Otamiz sharmandaligimni koʻtarib tashladi,” — dedi. U: “Otamiz menga yana bir oʻgʻil qoʻshsin,” — deb uning otini Yusuf qoʻydi. i i v24 Yusuf ismi “U qoʻshsin” degan maʼnoni bildiradi.

Meni uyimga joʻnat

Rohila Yusufni tugʻishi bilanoq, Yoqub Lobonga: “Meni oʻz uyim va yurtimga qaytishimga ruxsat bergin. Xizmatingni qilib topgan xotinlarim va farzandlarimni menga bergin, meni qoʻyib yubor. Men senga qilgan xizmatimni oʻzing bilasan,” — dedi.

Lekin Lobon unga: “Agar men koʻzingda marhamat topgan boʻlsam... Fol ochib bildimki, Xudo sen tufayli menga baraka berdi,” — dedi. U yana: “Haqingni ayt, men beraman,” — dedi.

Yoqub unga: “Senga qanday xizmat qilganimni va qoʻl ostimda mol-holing qanday koʻpayganini oʻzing bilasan. Men kelishimdan oldin sening moling oz edi, endi u beqiyos koʻpaydi; qayerga yuzlansam, Otamiz senga baraka berdi. Ammo endi oʻz oilamni ham qachon taʼminlayman?” — dedi.

Lobon: “Senga nima beray?” — deb soʻradi. Yoqub: “Menga hech narsa berma. Agar men uchun shu bir ishni qilsang, podangni yana boqib, qoʻriqlayman.

Bugun butun podangni kezib chiqayin, undan har bir chipor va dogʻli qoʻyni, har bir qora qoʻzini, echkilar orasidan esa dogʻli va chiporlarini ajratib olayin — mana shu mening haqim boʻladi. Keyinchalik, haqimni koʻrgani kelganingda, halolligim men uchun guvohlik beradi. Echkilar orasida chipor yo dogʻli boʻlmagan, qoʻzilar orasida qora boʻlmagan har qanday hayvon mendan topilsa, oʻgʻirlangan deb hisoblanadi,” — dedi.

Lobon: “Yaxshi! Aytganingdek boʻlsin,” — dedi.

Oʻsha kuni Lobon chiziqli va dogʻli taka-serkalarni, hamma chipor va dogʻli echkilarni — ustida oqi borlarini — va har bir qoramtir qoʻzini ajratib, oʻgʻillariga topshirdi. U oʻzi bilan Yoqub orasida uch kunlik yoʻl masofasi qoʻydi, Yoqub esa Lobonning qolgan podasini boqdi.

Shunda Yoqub terak, bodom va chinor daraxtlaridan yangi novdalar oldi va ularning poʻstini yulib, oq chiziqlar hosil qildi, yogʻochning oqini ochib qoʻydi. U poʻsti yulingan novdalarni mol suv ichadigan oxurlarga, podalar roʻparasiga qoʻydi. Hayvonlar suv ichgani kelganda juftlashardi, shuning uchun podalar novdalar oldida juftlashib, chiziqli, chipor va dogʻli bolalar tugʻdi. Yoqub qoʻzilarni ajratdi va podani Lobon podasidagi chiziqli hamda hamma qora hayvonlar tomonga yuzlantirdi. U oʻz podalarini alohida saqladi, ularni Lobonning podasiga aralashtirmadi. Baquvvat hayvonlar juftlashayotganda, Yoqub podaning koʻz oldida novdalarni oxurlarga qoʻyar, toki ular novdalar orasida juftlashsin, ammo kuchsiz hayvonlar uchun novdalarni u yerga qoʻymasdi. Shunday qilib, kuchsiz hayvonlar Lobonga, baquvvatlari esa Yoqubga nasib boʻldi. Shunday qilib, bu odam gʻoyat boyib ketdi; uning katta podalari, choʻrilari va qullari, tuyalari va eshaklari boʻldi.