راحيل او ليه
دوه خویندې د خپلو مینځو له لارې، د مهرګیاه او زېږون له لارې سیالي کوي، او هر زوی ته د هغې جګړې په نوم نوم ږدي چې پکې دي او د هغه څه په نوم چې زموږ پلار اورېدلي. بیا یعقوب، چې غواړي کور ته ولاړ شي، له لابان سره د کرښهلرونکو او خالدارو رمو په سر چل وهي او د قوي څارویو له لارې شتمن کېږي.
30 1کله چې راحيل وليدل چې هغې د يعقوب دپاره هيڅ اولاد نۀ زېږولو، نو راحيل په خپله خور حسد وکړو. هغې يعقوب ته ووئيل، ”ماته اولاد راکړه، ګنې زۀ به مړه شم!“
2يعقوب په راحيل باندې ډېر غصه شو. هغۀ ووئيل، ”آيا زۀ د زمونږ پلار په ځائ يم، چې تا نه يې د رحم مېوه بندوله ده؟“
3هغې ووئيل، ”دا زما وينځه بلهاه ده. هغې ته ورشه، چې هغه زما دپاره اولاد وزېږوى، او د هغې په وسيله زۀ هم کورنۍ جوړه کړم.“ a a v3 د يو بچى ”په زنګنونو باندې“ زېږول د پخوا زمانې د غېږ نيولو يوه نښه وه — هغه بچے چې د غېږ نيوونکې مور په زنګنونو باندې کېښودے شو، په قانونى توګه د هغې خپل ګڼلے شو. 4نو هغې خپله وينځه بلهاه هغۀ ته د ښځې په توګه ورکړه، او يعقوب د هغې سره يوځائ شو. 5بلهاه اُميدواره شوه او يعقوب ته يې يو زوئ وزېږولو. 6بيا راحيل ووئيل، ”زمونږ پلار زما انصاف وکړو؛ هغۀ زما غږ هم واورېدو او ماته يې يو زوئ راکړو.“ ځکه هغې د هغۀ نوم دان کېښودو. b b v6 د دان نوم مانا ”هغۀ انصاف وکړو“ لرى. 7د راحيل وينځه بلهاه بيا اُميدواره شوه او يعقوب ته يې دوېم زوئ وزېږولو. 8راحيل ووئيل، ”ما د خپلې خور سره سخته جګړه وکړه، او زۀ بريالۍ شوم.“ نو هغې د هغۀ نوم نفتالى کېښودو. c c v8 د نفتالى نوم مانا ”زما جګړه“ لرى.
9کله چې ليه وليدل چې هغې اولاد زېږول بند کړل، نو هغې خپله وينځه زلفه راواخسته او يعقوب ته يې د ښځې په توګه ورکړه. 10بيا د ليه وينځه زلفه يعقوب ته يو زوئ وزېږولو. 11ليه ووئيل، ”څۀ ښه قسمت دے!“ نو هغې د هغۀ نوم جد کېښودو. d d v11 د جد نوم مانا ”ښۀ قسمت“ لرى. 12د ليه وينځه زلفه يعقوب ته دوېم زوئ وزېږولو. 13ليه ووئيل، ”زۀ څومره خوشحاله يم! ځکه چې ښځې به ما خوشحاله بولى.“ نو هغې د هغۀ نوم آشر کېښودو. e e v13 د آشر نوم مانا ”خوشحاله“ يا ”بختور“ لرى.
14د غنمو د رېبلو په ورځو کښې روبين لاړو او په پټى کښې يې مهر ګياه وموندله او خپلې مور ليه ته يې راوړه. بيا راحيل ليه ته ووئيل، ”مهربانى وکړه، د خپل زوئ د مهر ګياه نه ماته لږ راکړه.“ f f v14 مهر ګياه يوه داسې بوټے وو چې د پخوا زمانې په دُنيا کښې ګڼل کېدل چې اُميدوارۍ کښې مرسته کوى — ځکه نو راحيل د هغې دپاره دومره بېصبره وه.
15خو ليه جواب ورکړو، ”آيا دا بس نۀ وو چې تا زما خاوند رانه واخستو؟ اوس به زما د زوئ مهر ګياه هم اخلې؟“ راحيل ووئيل، ”ښه ده، نو نن شپه دې هغه ستا د زوئ د مهر ګياه په بدل کښې له تا سره پرېوزى.“
16کله چې يعقوب ماښام له پټى نه راغلو، نو ليه د هغۀ د ملاقات دپاره ورووته او ووئيل، ”تۀ به له ما سره پرېوزې، ځکه چې ما تۀ د خپل زوئ په مهر ګياه سره کرائې کړے يې.“ نو هغه شپه هغه د هغې سره يوځائ شو.
17او زمونږ پلار د ليه خبره واورېده، او هغه اُميدواره شوه او يعقوب ته يې پنځم زوئ وزېږولو. 18ليه ووئيل، ”زمونږ پلار ماته زما مزدورى راکړه، ځکه چې ما خپله وينځه خپل خاوند ته ورکړه.“ نو هغې د هغۀ نوم اِشکار کېښودو. g g v18 د اِشکار نوم مانا ”مزدورى“ يا ”اجر“ لرى. 19ليه بيا اُميدواره شوه او يعقوب ته يې شپږم زوئ وزېږولو. 20بيا ليه ووئيل، ”زمونږ پلار ماته يو ښۀ تحفه راکړه. اوس به زما خاوند زما عزت کوى، ځکه چې ما هغۀ ته شپږ زامن وزېږول.“ نو هغې د هغۀ نوم زبولون کېښودو. h h v20 د زبولون نوم مانا ”عزت“ لرى. 21وروستو هغې يوه لور وزېږوله او د هغې نوم يې دينه کېښودو.
22بيا زمونږ پلار راحيل ياده کړه؛ هغۀ د هغې خبره واورېده او د هغې رحم يې پرانستلو. 23هغه اُميدواره شوه او يو زوئ يې وزېږولو، او ووئيل، ”زمونږ پلار زما شرمندګى لرې کړه.“ 24هغې د هغۀ نوم يوسف کېښودو، او ووئيل، ”زمونږ پلار دې ماته بل زوئ هم راکړى.“ i i v24 د يوسف نوم مانا ”هغه دې ورزياته کړى“ لرى.
ما کور ته ولېږه
25کله چې راحيل يوسف وزېږولو، نو يعقوب لابان ته ووئيل، ”ما پرېږده چې خپل کور او وطن ته بېرته لاړ شم. 26زما ښځې او زما اولاد چې د هغوئ دپاره ما ستا نوکرى کړې ده، ماته راکړه، او پرېږده چې لاړ شم. تۀ هغه خدمت پوهېږې چې ما ستا کړے دے.“
27خو لابان هغۀ ته ووئيل، ”کۀ چرې ستا په نظر کښې مې فضل موندلے وى — ما په فال ګيرۍ سره پوه شوم چې خُدائ پاک ستا په سبب ماته برکت راکړے دے.“ 28هغۀ ووئيل، ”خپله مزدورى معلومه کړه، او زۀ به يې درکړم.“
29يعقوب هغۀ ته ووئيل، ”تۀ پخپله پوهېږې چې ما څنګه ستا خدمت کړے دے، او زما تر پالنې لاندې ستا څاروى څومره ښۀ شوى دى. 30ځکه چې زما له راتلو نه مخکښې تا سره لږ څۀ وو، او اوس ډېر زيات شوى دى؛ چرته چې زۀ لاړم، زمونږ پلار تاته برکت درکړو. خو اوس، زۀ به کله د خپلې کورنۍ دپاره هم څۀ برابر کړم؟“
31هغۀ پوښتنه وکړه، ”زۀ تاته څۀ درکړم؟“ يعقوب جواب ورکړو، ”ماته هيڅ مۀ راکوه. کۀ تۀ زما دپاره دا يوه کار وکړې، نو زۀ به بيا ستا د رمې څرولو او ساتلو ته راستون شم.
32نن ما پرېږده چې ستا ټولې رمې نه تېر شم، او له هغې نه هره چتره او داغداره ګډه او هر تور ورے، او په بزو کښې داغداره او چتره بېل کړم، او هم دا به زما مزدورى وى. 33نو زما ايماندارى به وروستو زما دپاره ګواهى ورکوى، کله چې تۀ زما مزدورى ته د کتو دپاره راشې. په بزو کښې چې هره يوه چتره او داغداره نۀ وى، او په ورو کښې چې توره نۀ وى، کۀ زما سره وموندله شوه، نو غله شوې به وګڼله شى.“
34لابان ووئيل، ”ښه ده! دغه شان دې وشى لکه چې تا ووئيل.“
35هغه ورځ لابان دهاريدار او داغدار نر وزه، او ټولې چترې او داغدارې ښځينه بزې — چې په هره يوه کښې سپينوالے وو — او هر تور ورے بېل کړل، او خپلو زامنو ته يې وسپارل. 36هغۀ د خپل ځان او د يعقوب ترمينځه د درېو ورځو د سفر فاصله کېښوده، او يعقوب د لابان پاتې رمه څرولو.
37بيا يعقوب د سپيدار، بادام او چنار له ونو نه تازه څانګې راواخستې، او په هغو کښې يې سپينې کرښې پرې کړې، او د لرګى سپينوالے يې څرګند کړو. 38هغۀ پرې شوې څانګې د رمو په مخکښې د اوبو په نلونو کښې کېښودې — هغه ځايونه چرته چې هغه د اوبو څښلو دپاره راتلل. او ځکه چې هغه د اوبو څښلو په وخت کښې جوړې کېدې، 39رمې د لرګو په مخکښې جوړې شوې او داسې يې دهاريدار، چتر او داغدار بچى وزېږول. 40يعقوب ورى بېل کړل او رمه يې د لابان په رمه کښې دهاريدارو او ټولو تورو څارويو ته مخامخ کړه. هغۀ خپلې رمې بېلې وساتلې او د لابان له رمې سره يې ګډې نۀ کړې. 41هر کله چې زورور څاروى جوړې کېدل، نو يعقوب به څانګې د رمې په مخکښې په نلونو کښې کېښودې، دې دپاره چې هغه د څانګو ترمينځه جوړې شى، 42خو د کمزورو څارويو دپاره به يې هغه هلته نۀ ايښودلې. نو کمزورى څاروى لابان ته لاړل، او زورور يعقوب ته. 43نو دغه سړے ډېر زيات مالدار شو او لوئې رمې، وينځې او نوکران، او اوښان او خره يې درلودل.