چاپ شوی
کتاب

يعقوب مشرق ته رسيږى

یعقوب د راحیلې لپاره د څاه ډبره اړوي او د هغې لپاره اووه کاله کار کوي — بیا راویښېږي او ګوري چې له لیه سره واده شوی دی. هغه نور اووه کاله کار کوي. د څپرکي چوپه اوښتنه: زموږ پلار هغه ناخوښه مېرمن ویني او هغې ته زامن ورکوي.

څپرکی 29.

بيا يعقوب خپل سفر ته روان شو او د مشرقى قومونو ملک ته راغلو. هغۀ په پټى کښې يوه څاه وليدله، چې د هغې خوا کښې درې رمې پرتې وې، ځکه چې د هغې څاه نه رمو ته اوبۀ ورکولې کېدلې، او د هغې په خوله باندې يوه لويه تيږه پرته وه. هلته به ټولې رمې راغونډېدلې؛ شپانو به د څاه د خولې نه تيږه کږوله، ګډو ته به يې اوبۀ ورکولې، بيا به يې تيږه د څاه د خولې په خپل ځائ باندې بيا کېښوده. يعقوب هغوئ ته ووئيل چې، ”زما وروڼو، تاسو د کوم ځائ نه ياست؟“ هغوئ جواب ورکړو چې، ”مونږ د حاران نه يُو.“

هغۀ تپوس ترې وکړو چې، ”تاسو د نحور زوئ لابان پېژنئ؟“ هغوئ جواب ورکړو چې، ”مونږ هغه پېژنُو.“

بيا يې تپوس وکړو چې، ”هغه روغ رمټ دے؟“ هغوئ ووئيل چې، ”روغ دے. ګوره، دا د هغۀ لور راحيل د ګډو سره راروانه ده.“

يعقوب ووئيل چې، ”ګورئ، لا نمر لوړ دے، ناوخته دے چې رمې راغونډې کړى. ګډو ته اوبۀ ورکړئ، بيا يې څرولو له بوځئ.“

هغوئ ووئيل چې، ”مونږ نۀ شُو کولے، ترڅو چې ټولې رمې راغونډې نۀ شى او د څاه د خولې نه تيږه ونۀ کږولے شى. بيا به مونږ ګډو ته اوبۀ ورکوُو.“

لا چې يعقوب د هغوئ سره خبرې کولې، نو راحيل د خپل پلار د رمې سره راغله، ځکه چې هغې به يې څاره. کله چې يعقوب د خپل ماما لابان لور راحيل او د خپل ماما لابان ګډې وليدلې، نو هغه ورنژدې شو، د څاه د خولې نه يې تيږه وکږوله، او د خپل ماما لابان ګډو ته يې اوبۀ ورکړې. بيا يعقوب راحيل ته ښکُل ورکړو او په لوړ آواز وژړل. يعقوب راحيل ته ووئيل چې هغه د هغې د پلار خپلوان دے، د ربکه زوئ دے. هغه وزغلېده او خپل پلار ته يې خبر ورکړو.

کله چې لابان د خپل خور د زوئ يعقوب خبر واورېدو، نو هغۀ ته په مخه راغلو، غېږ يې ورکړه او ښکُل يې ورکړو، او کور ته يې راوستو. يعقوب لابان ته هر هغه څۀ ووئيل چې پېښ شوى وُو.

د لابان په کور کښې يوه مياشت

لابان هغۀ ته ووئيل چې، ”رښتيا هم تۀ زما هډوکى او غوښه يې.“ نو يعقوب د هغۀ سره پوره يوه مياشت پاتې شو. لابان يعقوب ته ووئيل چې، ”آيا تۀ به زما مُفت خدمت کوې ځکه چې تۀ زما خپلوان يې؟ ماته ووايه، ستا مزدورى څۀ وى؟“

اوس لابان دوه لوڼه لرلې. د مشرې نوم لياه وو، او د کشرې نوم راحيل وو. د لياه سترګې کمزورې وې، خو راحيل د بدن په شکل ښائسته او د کتو لائقه وه. يعقوب د راحيل سره مينه کوله او ووئيل يې چې، ”زۀ به ستا د کشرې لور راحيل دپاره اووۀ کاله ستا خدمت کوم.“

لابان ووئيل چې، ”دا ښۀ ده چې زۀ هغه تا له درکړم د بل سړى په نسبت. دلته زما سره پاتې شه.“ يعقوب د راحيل دپاره اووۀ کاله خدمت وکړو؛ هغۀ ته داسې ښکارېدل لکه چې يو څو ورځې وى، ځکه چې هغۀ د هغې سره مينه کوله.

يعقوب لابان ته ووئيل چې، ”زما ښځه راکړه، زما وخت پوره شوے دے، چې زۀ ورته ورشم.“

نو لابان د دغه ځائ ټول سړى راغونډ کړل او يوه دعوت يې جوړ کړو. په هغه ماښام يې خپله لور لياه يعقوب ته راوستله، او هغۀ د هغې سره هم بستره شو. او لابان خپله وينځه زِلفه خپلې لور لياه ته د هغې د وينځې په توګه ورکړه. سحر وختى، دا خو لياه وه! يعقوب لابان ته ووئيل چې، ”تا دا څۀ راسره وکړل؟ آيا ما د راحيل دپاره ستا خدمت نۀ وو کړے؟ تا ولې زۀ ودوکه کړم؟“

لابان جواب ورکړو چې، ”دلته دا رواج نۀ دے چې د مشرې نه مخکښې کشره ورکړے شى. د دې يوې د نکاح اوونۍ پوره کړه، بيا به مونږ هغه بله هم درکوُو، د نورو اووۀ کالو د خدمت په بدله کښې.“ a a v27 واده به په رواج سره پوره اووۀ ورځې منايده کېدو.

يعقوب داسې وکړل، د هغې اوونۍ يې پوره کړه، او لابان خپله لور راحيل هغۀ ته د هغۀ د ښځې په توګه ورکړه. او لابان خپله وينځه بِلهه خپلې لور راحيل ته د هغې د وينځې په توګه ورکړه. يعقوب د راحيل سره هم هم بستره شو، او د لياه نه يې د هغې سره زياته مينه کوله. هغۀ د لابان نور اووۀ کاله خدمت وکړو.

زمونږ پلار لياه ګورى

کله چې زمونږ پلار وليدل چې لياه بې مينې ده، نو د هغې رحم يې پرانستو؛ خو راحيل شنډه وه. لياه اميدواره شوه او يو زوئ يې وزېږولو، او نوم يې روبين کېښودو، ځکه چې هغې ووئيل چې، ”زمونږ پلار زما تکليف وليدو؛ خامخا به اوس زما خاوند زما سره مينه کوى.“ b b v32 د يعقوب هر زوئ ته د هغۀ د مور د خبرو په بنياد نوم ورکړے شوے دے چې د هغۀ د زېږون پر وخت يې وئيلې — د هغې جنګ، خوشحالى، يا اُميد چې د بچى په نوم کښې بيان شوے دے. هغه بيا اميدواره شوه، يو زوئ يې وزېږولو، او ووئيل يې چې، ”ځکه چې زمونږ پلار واورېدل چې زۀ بې مينې يم، نو دا يې هم راکړو.“ نو نوم يې شمعون کېښودو. c c v33 د شمعون د نوم معنىٰ ده ”هغه څوک چې اورى.“ هغه بيا اميدواره شوه او يو زوئ يې وزېږولو، او ووئيل يې چې، ”دا ځل به زما خاوند زما سره وصل شى، ځکه چې ما هغۀ ته درې زامن وزېږول.“ نو نوم يې لاوى کېښودے شو. d d v34 د لاوى د نوم معنىٰ ده ”وصل شوے.“ هغه بيا اميدواره شوه او يو زوئ يې وزېږولو، او ووئيل يې چې، ”دا ځل به زۀ د زمونږ پلار ثناء وايم.“ نو نوم يې يهوداه کېښودو. بيا هغه د بچو زېږولو نه بس شوه. e e v35 د يهوداه د نوم معنىٰ ده ”ثناء.“ د يهوداه د قبيلې نه بادشاه داؤد راغلو — او د داؤد د نسل نه عيسىٰ، د يهوداه د قبيلې زمرے (مکاشفه ٥:٥).