Księga Rodzaju 29

29 ¹Potem Jakub ruszył dalej w swoją drogę i przyszedł do ziemi ludów wschodnich. ²Zobaczył studnię na polu, a przy niej leżały trzy stada, bo z tej studni pojono stada; wielki kamień leżał na jej otworze. ³Tam zbierały się wszystkie stada; pasterze odtaczali kamień z otworu studni, poili owce, a potem kładli kamień z powrotem na jego miejsce nad otworem studni. ⁴Jakub powiedział do nich: „Bracia moi, skąd jesteście?” „Jesteśmy z Haranu” — odpowiedzieli.

⁵Zapytał ich: „Czy znacie Labana, syna Nachora?” „Znamy go” — odpowiedzieli.

⁶Wtedy zapytał: „Czy dobrze się miewa?” „Dobrze się miewa” — powiedzieli. „Oto jego córka Rachela nadchodzi z owcami.”

⁷„Patrzcie” — powiedział Jakub — „dzień jest jeszcze wysoko, za wcześnie, by zbierać stada. Napójcie owce, a potem idźcie je paść.”

⁸„Nie możemy” — powiedzieli — „dopóki nie zbiorą się wszystkie stada i nie odtoczą kamienia z otworu studni. Wtedy napoimy owce.”

⁹Gdy Jakub jeszcze z nimi rozmawiał, nadeszła Rachela ze stadem swojego ojca, bo ona je pasła. ¹⁰Gdy Jakub zobaczył Rachelę, córkę Labana, brata swojej matki, oraz owce Labana, brata swojej matki, podszedł, odtoczył kamień z otworu studni i napoił owce Labana, brata swojej matki. ¹¹Wtedy Jakub pocałował Rachelę i głośno zapłakał. ¹²Jakub powiedział Racheli, że jest krewnym jej ojca, synem Rebeki. Ona pobiegła i powiedziała o tym swojemu ojcu.

¹³Gdy tylko Laban usłyszał wieść o Jakubie, synu swojej siostry, pobiegł mu na spotkanie, objął go i ucałował, i przyprowadził go do swojego domu. Jakub opowiedział Labanowi wszystko, co się wydarzyło.

Miesiąc w domu Labana

¹⁴Laban powiedział do niego: „Naprawdę jesteś moją kością i ciałem.” I Jakub pozostał u niego przez cały miesiąc. ¹⁵Laban powiedział do Jakuba: „Czy masz mi służyć za darmo tylko dlatego, że jesteś moim krewnym? Powiedz mi — jaka ma być twoja zapłata?”

¹⁶A Laban miał dwie córki. Starsza miała na imię Lea, a młodsza miała na imię Rachela. ¹⁷Oczy Lei były matowe, lecz Rachela była kształtna i piękna z wyglądu. ¹⁸Jakub pokochał Rachelę i powiedział: „Będę ci służył siedem lat za twoją młodszą córkę, Rachelę.”

¹⁹Laban powiedział: „Lepiej, że dam ją tobie niż innemu mężczyźnie. Zostań tu ze mną.” ²⁰Jakub służył siedem lat za Rachelę; wydały mu się one jak kilka dni, ponieważ ją kochał.

²¹Jakub powiedział do Labana: „Daj mi moją żonę — mój czas się dopełnił — abym mógł do niej wejść.”

²²Wtedy Laban zebrał wszystkich mężczyzn tego miejsca i wyprawił ucztę. ²³Tego wieczoru przyprowadził do Jakuba swoją córkę Leę, a on z nią obcował. ²⁴A Laban dał swojej córce Lei swoją służącą Zilpę za służącą. ²⁵Rano — a to była Lea! Jakub powiedział do Labana: „Co mi uczyniłeś? Czy nie służyłem ci za Rachelę? Dlaczego mnie oszukałeś?”

²⁶Laban odpowiedział: „Nie ma u nas zwyczaju wydawać młodszą przed pierworodną. ²⁷Dokończ tydzień weselny tej, a potem damy ci i tamtą — za kolejne siedem lat pracy.” ^a a v27 Wesele zwyczajowo świętowano przez pełnych siedem dni.

²⁸Jakub tak uczynił i dokończył jej tydzień, a Laban dał mu swoją córkę Rachelę za żonę. ²⁹A Laban dał swojej córce Racheli swoją służącą Bilhę za służącą. ³⁰Jakub obcował także z Rachelą i kochał ją bardziej niż Leę. Służył Labanowi jeszcze siedem lat.

Nasz Ojciec widzi Leę

³¹Gdy nasz Ojciec zobaczył, że Lea jest niekochana, otworzył jej łono; Rachela zaś była niepłodna. ³²Lea poczęła i urodziła syna, i nazwała go Ruben, bo powiedziała: „Nasz Ojciec zobaczył moje cierpienie; teraz z pewnością mój mąż mnie pokocha.” ^b b v32 Każdy z synów Jakuba nosi imię nawiązujące do gry słów w wypowiedzi jego matki przy jego narodzinach — jej walki, radości lub nadziei wypowiedzianej w imię dziecka. ³³Poczęła znowu, urodziła syna i powiedziała: „Ponieważ nasz Ojciec usłyszał, że jestem niekochana, dał mi i tego.” Dlatego nazwała go Symeon. ^c c v33 Imię Symeon znaczy „ten, który słyszy”. ³⁴Poczęła znowu i urodziła syna, i powiedziała: „Tym razem mój mąż przywiąże się do mnie, skoro urodziłam mu trzech synów.” Dlatego nazwano go Lewi. ^d d v34 Imię Lewi znaczy „przywiązany”. ³⁵Poczęła znowu i urodziła syna, i powiedziała: „Tym razem będę chwalić naszego Ojca.” Dlatego nazwała go Juda. Potem przestała rodzić dzieci. ^e e v35 Imię Juda znaczy „chwała”. Z pokolenia Judy pochodził król Dawid — a z rodu Dawida Jezus, Lew z pokolenia Judy (Objawienie 5,5).