Kajadian 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹Tuluy Yakub neruskeun lalampahanana, nepi ka tanah urang wetan. ²Manéhna nénjo aya hiji sumur di tegalan, katambah aya tilu kelompok domba keur ngagolér di gigireunana, sabab tina éta sumur domba-domba téh dibéré nginum, sarta sungapan sumurna ditutupan ku batu gedé. ³Di dinya sakabéh kelompok domba karumpul; para pangangon ngagulingkeun batu tina sungapan sumur, méré nginum ka domba-domba, tuluy mulangkeun deui batuna kana tempatna nutupan sungapan sumur. ⁴Ceuk Yakub ka maranéhna, “Dulur-dulur, ti mana aranjeun?” Tembalna, “Kami ti Haran.”

⁵Pokna deui nanya, “Aranjeun wawuh ka Laban, anak Nahor?” Jawabna, “Wawuh.”

⁶Pok deui nanya, “Kumaha, salamet baé?” Témbalna, “Salamet.” “Tuh, itu Rahel anakna keur datang mawa domba.”

⁷Ceuk Yakub, “Tuh, ari poé mah masih kénéh beurang, can waktuna ngumpulkeun ingon-ingon. Béré nginum heula domba-domba, tuluy angonkeun deui.”

⁸Témbalna, “Teu bisa, kudu ngadagoan sakabéh domba kumpul jeung batuna digulingkeun ti sungapan sumur. Kakara kami méré nginum domba-domba.”

⁹Sabot Yakub keur ngobrol kénéh jeung maranéhna, Rahel datang mawa domba bapana, sabab manéhna anu ngangonna. ¹⁰Barang Yakub nénjo Rahel, anak Laban dulur indungna, jeung domba-domba Laban dulur indungna, tuluy manéhna ngadeukeutan, ngagulingkeun batu tina sungapan sumur, terus méré nginum domba-domba Laban dulur indungna. ¹¹Tuluy Yakub nyium Rahel bari ceurik ngagukguk. ¹²Yakub nyaritakeun ka Rahel yén manéhna téh baraya bapana, anak Rabéka. Rahel tuluy lumpat ngabéjaan bapana.

¹³Sanggeus Laban ngadéngé béja ngeunaan Yakub anak adi awéwéna, tuluy manéhna lumpat nepungan, ngarangkul jeung nyium, terus dibawa ka imahna. Yakub nyaritakeun sagala kajadian ka Laban.

Sabulan di Imah Laban

¹⁴Ceuk Laban ka manéhna, “Enya, manéh téh getih daging kami.” Tuluy Yakub cicing jeung Laban sabulan campleng. ¹⁵Ceuk Laban ka Yakub, “Na ku lantaran manéh baraya kami, kudu digawé ka kami meruhan baé? Béjakeun, sabaraha kuduna buruhna?”

¹⁶Ari Laban boga anak awéwé dua. Nu cikal ngaranna Léa, nu bungsu ngaranna Rahel. ¹⁷Panon Léa teu cahya, ari Rahel mah dédég pangadegna alus sarta geulis rupana. ¹⁸Yakub bogoh ka Rahel, tuluy ngomong, “Abdi sumeja ngawula tujuh taun pikeun Rahel, anak Bapa nu bungsu.”

¹⁹Ceuk Laban, “Mending dibikeun ka manéh batan ka nu séjén. Cicing baé di dieu jeung kami.” ²⁰Yakub ngawula tujuh taun pikeun Rahel; karasana ngan sakeudeung lantaran bogohna ka Rahel.

²¹Ceuk Yakub ka Laban, “Pasrahkeun pamajikan abdi, margi waktosna parantos cumpon, supados abdi tiasa ngahiji sareng manéhna.”

²²Tuluy Laban ngumpulkeun sakabéh lalaki pangeusi éta tempat, terus nyieun pésta. ²³Peutingna manéhna mawa Léa anakna ka Yakub, tuluy Yakub ngahiji jeung manéhna. ²⁴Jeung Laban méré Zilpa gandékna ka Léa anakna pikeun jadi gandékna. ²⁵Isukna, horéng Léa! Ceuk Yakub ka Laban, “Naon ieu nu dipilampah ku Bapa ka abdi? Lain abdi ngawula pikeun Rahel? Naha Bapa ngabobodo abdi?”

²⁶Témbal Laban, “Di dieu mah lain adatna mikeun nu bungsu ti heula ti batan nu cikal. ²⁷Jangkepkeun heula saminggu pésta kawinan nu ieu, kakara nu hiji deui ogé rék dibikeun ka manéh—keur gaganti digawé deui tujuh taun.” ^a a v27 Pésta kawinan biasana dilumangsungkeun tujuh poé campleng.

²⁸Yakub nurut, dijalankeun saminggu éta, tuluy Laban mikeun Rahel anakna pikeun jadi pamajikanana. ²⁹Jeung Laban méré Bilha gandékna ka Rahel anakna pikeun jadi gandékna. ³⁰Yakub ogé ngahiji jeung Rahel, sarta leuwih bogoh ka Rahel batan ka Léa. Manéhna ngawula deui ka Laban tujuh taun.

Rama Urang Ningali Lea

³¹Barang Rama urang ningali yén Léa teu dipikaasih, Mantenna ngabukakeun rahim Léa; sabalikna Rahel gabug. ³²Léa ngandung tuluy ngalahirkeun anak lalaki, dingaranan Rubén, sabab cenah, “Rama urang parantos ningali kasangsaraan abdi; ayeuna tangtu salaki abdi bakal nyaah ka abdi.” ^b b v32 Unggal anak Yakub dingaranan dumasar kana kecap-kecap indungna waktu ngalahirkeun—kanyeri, kabungah, atawa harepan anu diucapkeun kana ngaran éta budak. ³³Léa ngandung deui, ngalahirkeun anak lalaki, tuluy ngomong, “Lantaran Rama urang parantos ngadangu yén abdi teu dipikaasih, Mantenna maparin deui anak ieu ka abdi.” Tuluy dingaranan Siméon. ^c c v33 Ngaran Siméon hartina “nu ngadéngé.” ³⁴Léa ngandung deui, ngalahirkeun anak lalaki, tuluy ngomong, “Ayeuna mah salaki kuring bakal ngahiji jeung kuring, lantaran kuring geus ngalahirkeun anak lalaki tilu pikeun manéhna.” Tuluy dingaranan Léwi. ^d d v34 Ngaran Léwi hartina “ngahiji.” ³⁵Léa ngandung deui, ngalahirkeun anak lalaki, tuluy ngomong, “Ayeuna mah abdi rék muji ka Rama urang.” Tuluy dingaranan Yuda. Ti dinya manéhna eureun teu boga anak deui. ^e e v35 Ngaran Yuda hartina “pupujian.” Tina kaom Yuda medal Raja Daud—jeung tina turunan Daud, Yesus, Singa ti kaom Yuda (Wahyu 5:5).