Ishak Ngaberkahan Yakub Deui
Diutus néangan pamajikan, Yakub saré di tempat kasar kalayan batu jadi bantalna sarta ngimpi ningali tangga anu pinuh ku malaikat. Rama urang ngulang jangji Abraham ka hiji jalma buronan sarta jangji rék mawa manéhna balik ka imah. Yakub hudang kalayan sieun sarta nawar.
28 1Tuluy Ishak nyaur Yakub, diberkahan, sarta dipapatahan, “Ulah nyokot pamajikan ti antara wanoja Kanaan. 2Kudu indit ka Padan-aram, ka imah Betuel, bapana indung maneh, tuluy nyokot pamajikan ti dinya, ti antara anak-anak awewe Laban, dulur indung maneh. 3Mugi El Sadai—Rama maneh Nu Maha Kawasa—ngaberkahan maneh, ngajadikeun maneh baranahan, jeung ngalobakeun maneh, nepi ka maneh jadi sakumpulan bangsa. 4Mugi Mantenna maparin ka maneh jeung ka turunan maneh berkah Ibrahim, supaya maneh ngawaris tanah tempat maneh ayeuna matuh salaku urang asing, nu geus dipaparinkeun ku Rama urang ka Ibrahim.”
5Ishak ngajurung Yakub indit; tuluy manehna indit ka Padan-aram, ka Laban anak Betuel urang Aram, dulur Rebeka, indung Yakub jeung Esau.
6Esau nyaho yen Ishak geus ngaberkahan Yakub sarta ngajurung manehna ka Padan-aram pikeun nyokot pamajikan ti dinya, bari mepelingan basa ngaberkahanana, “Ulah nyokot pamajikan ti antara wanoja Kanaan,” 7jeung yen Yakub geus nurut ka bapa jeung indungna sarta geus indit ka Padan-aram. 8Ku kituna Esau nyaho yen wanoja Kanaan teh teu kamanah ku bapana, nya eta Ishak. 9Tuluy Esau indit ka Ismail terus nyokot Mahalat, anak awewe Ismail bin Ibrahim, dulur awewe Nebayot, dijadikeun pamajikan salian ti pamajikan-pamajikanana nu sejen.
Jalan ka Haran
10Yakub indit ti Berseba tuluy muru ka Haran. 11Manehna anjog ka hiji tempat tuluy nganjrek peuting di dinya, sabab panonpoe geus surup. Tuluy nyokot batu ti eta tempat, dijieun bantal, terus ngedeng di eta tempat rek sare. 12Manehna ngimpi: aya tangga nangtung dina taneuh, tungtungna neupi ka langit, jeung aya malaikat-malaikat Rama urang naraek jeung turun dina eta tangga. a a v12 Yesus ngangken yen Anjeunna teh ieu tangga — panyambung antara bumi jeung sawarga, nya Anjeunna anu ku urang dipake jalan datang ka Rama urang (Yohanes 1:51).
13Jeung di luhureunana jumeneng Rama urang, anu ngandika, “Kami teh Rama maneh, Allahna Ibrahim karuhun maneh jeung Allahna Ishak. Kami rek maparin ka maneh jeung ka turunan maneh tanah tempat maneh ayeuna ngedeng ieu. 14Turunan maneh bakal lir keusik di bumi; maneh bakal sumebar ka kulon, ka wetan, ka kaler, jeung ka kidul. Ku perantara maneh jeung turunan maneh, sakabeh kulawarga di bumi bakal diberkahan. 15Sing nyaho: Kami nyarengan maneh. Kami bakal ngaraksa maneh ka mana bae maneh indit sarta bakal mulangkeun maneh ka ieu tanah. Kami moal ninggalkeun maneh nepi ka Kami geus ngalaksanakeun naon anu geus dijangjikeun ka maneh.”
16Yakub nyaring tina sarena tuluy ngomong, “Saestuna Rama urang aya di ieu tempat, ari kuring teu nyaho!” 17Manehna sieun tuluy ngomong, “Pikagimireun pisan ieu tempat teh! Ieu taya lian ti Bait Rama urang, jeung ieu teh lawang sawarga.”
18Isukna Yakub hudang subuh-subuh, nyokot batu nu tadi dipake bantal, terus dijadikeun tugu, sarta diselokan minyak di luhurna. 19Eta tempat dingaranan Betel ku manehna, sanajan ngaran kota eta saacanna teh Lus. b b v19 Betel hartina “imah Allah”; kota eta bareto disebut Lus. 20Yakub ikrar, “Upami Allah nyarengan abdi sareng ngaraksa abdi dina ieu lalampahan abdi, maparin roti kanggo tuang sareng pakean kanggo dianggo, 21sareng abdi mulih kalayan salamet ka bumi ama abdi, maka Rama urang bakal jadi Rama abdi, 22sareng ieu batu anu ku abdi dijadikeun tugu bakal jadi Bait Rama urang, sareng tina sagala rupi anu dipaparinkeun ku Gusti ka abdi, abdi tangtos bakal ngahaturkeun kasapuluhanana ka Gusti.”