Îshaq Dîsa Aqûb Pîroz Dike

Hatiye şandin ku jinekê bibîne, Aqûb bi kevirekî wekî balgî radizê û xewna pêpelûkekê ya tije milyaket dibîne. Bavê me soza Îbrahîm ji revokekî re dubare dike û soz dide ku wî vegerîne malê. Aqûb bi tirs şiyar dibe û peymanekê datîne.

Bavê me di ayetan de dipeyive 13–15

Beş 28.

Paşê Îshaq gazî Aqûb kir, wî ew bereket kir û ev emir lê kir: “Ji keçên Kenanê jinê ji xwe re neyne. Here Paddan-Aramê, mala Betûêlê bavê diya xwe û li wir ji keçên Lavanê birayê diya xwe jinekê ji xwe re bîne. Bila El Şaddai — Bavê te yê Karîndar — te pîroz bike, te berdar û zêde bike, da ku tu bibî koma gelan. Bila ew bereketa Îbrahîm bide te û ziriyeta te ya bi te re, da ku tu wî welatê ku tê de wekî xerîb dijî û Bavê me ew da Îbrahîm, mîras bistînî.”

Îshaq Aqûb ji ba xwe şand; ew çû Paddan-Aramê, ba Lavan, kurê Betûêlê Aramî û birayê Rebeqayê, diya Aqûb û Esaw.

Esaw pê hesiya ku Îshaq Aqûb pîroz kiribû û ew şandibû Paddan-Aramê ku ji wir jinekê ji xwe re bîne û gava ew pîroz dikir, wî emir lê kiribû û gotibû: “Ji jinên Kenanî jinê ji xwe re neyne,” û ku Aqûb guh dabû bavê xwe û diya xwe û çûbû Paddan-Aramê. Loma Esaw dît ku keçên Kenanê li ber çavê bavê wî Îshaq ne xweş in. Loma Esaw çû ba Îsmaêl û ji bilî jinên xwe yên din, Mahalata keça Îsmaêlê kurê Îbrahîm, xwişka Nevayot, ji xwe re bi jinîtî anî.

Rêya Heranê

Aqûb ji Beêr-Şevayê derket û ber bi Heranê ve bi rê ket. Ew gihîşt cihekî û şevê li wir ma, çimkî roj çû ava. Wî yek ji kevirên wî cihî hilda, xist bin serê xwe û li wî cihî ji bo xewê dirêj bû. Wî xewnek dît: Li ser erdê derenceyek hatibû danîn ku serê wê digihîşt ezmanan û milyaketên Bavê me li ser wê hildikişiyan û berjêr dibûn. ^a

Û li wir, li ser wê, Bavê me sekinîbû û got: “Ez Bavê te, Xwedayê bavê te Îbrahîm û Xwedayê Îshaq im. Erdê ku tu li ser razayî, ezê bidim te û ziriyeta te. Ziriyeta te wê wekî axa erdê be; tê ber bi rojava, rojhilat, bakur û başûr ve belav bibî. Bi te û bi ziriyeta te wê hemû binemalên erdê bên pîrozkirin. Bizane: Ez bi te re me. Li her cihê ku tu biçî, ezê te biparêzim û te vegerînim vî welatî. Heta ku min tiştê ku min soza wê dabû te pêk neanî, ez te nahêlim.”

Aqûb ji xewa xwe hişyar bû û got: “Bi rastî Bavê me li vî cihî ye û min nizanibû!” Ew tirsiya û got: “Ev cih çiqas biheybet e! Ev ji bilî mala Bavê me ne tiştekî din e û ev dergehê ezmanan e.”

Aqûb sibê zû rabû, kevirê ku danîbû bin serê xwe hilda, wekî kevirbel daçikand û rûn bi serê wî de rijand. Wî navê wî cihî Bêt-Êl danî, lê berê navê bajêr Lûz bû. ^b Aqûb soz da û got: “Heke Xwedê bi min re be û di vê rêya ku ez diçim de min biparêze, nan bide min ku bixwim û cil bide min ku li xwe bikim, û ez bi xêr û silamet vegerim mala bavê xwe, wê gavê Bavê me wê bibe Bavê min, û ev kevirê ku min wekî kevirbel daçikand wê bibe mala Bavê me û ji her tiştê ku tu bidî min, ezê bê guman dehyekê ji te re bînim.”