Isak seën Jakob weer

Weggestuur om 'n vrou te vind, slaap Jakob in die oopte met 'n klip as kussing en droom van 'n trap vol engele. Ons Vader herhaal Abraham se belofte aan 'n vlugteling en belowe om hom huis toe te bring. Jakob word bang wakker en beding.

Hoofstuk 28.

Toe roep Isak vir Jakob, seën hom en beveel hom: “Moenie ’n vrou uit die dogters van Kanaän neem nie. Gaan na Paddan-Aram toe, na die huis van Betuel, jou moeder se vader, en neem daar vir jou ’n vrou uit die dogters van Laban, jou moeder se broer. Mag El Shaddai—jou almagtige Vader—jou seën, jou vrugbaar maak en jou vermeerder, sodat jy ’n menigte volke word. Mag hy aan jou en jou nageslag saam met jou die seën van Abraham gee, sodat jy die land kan erf waar jy as ’n vreemdeling woon, die land wat ons Vader aan Abraham gegee het.”

Isak het vir Jakob weggestuur, en hy het na Paddan-Aram toe gegaan, na Laban, die seun van Betuel die Arameër, die broer van Rebekka, die moeder van Jakob en Esau.

Esau het ontdek dat Isak vir Jakob geseën en hom na Paddan-Aram toe gestuur het om daar ’n vrou te neem, en dat hy hom beveel het toe hy hom seën: “Moenie ’n vrou uit die Kanaänitiese vroue neem nie,” en dat Jakob sy vader en sy moeder gehoorsaam het en na Paddan-Aram toe gegaan het. So het Esau gesien dat die dogters van Kanaän nie na die sin van sy vader Isak was nie. Toe gaan Esau na Ismael toe en neem Mahalat, die dogter van Ismael die seun van Abraham en die suster van Nebajot, as vrou, benewens sy ander vroue.

Die pad na Haran

Jakob het Berseba verlaat en op pad gegaan na Haran toe. Hy het by ’n plek gekom en die nag daar deurgebring, want die son het ondergegaan. Hy het een van die klippe van die plek gevat, dit onder sy kop gesit en op daardie plek gaan lê om te slaap. Hy het gedroom: daar was ’n trap wat op die aarde opgerig was, met sy bopunt wat tot in die hemel reik, en daar was engele van ons Vader wat daarop op- en afgeklim het. ^a

En daarbo het ons Vader gestaan, wat gesê het: “Ek is jou Vader, die God van Abraham jou vader en van Isak. Ek sal aan jou en jou nageslag die land gee waarop jy lê. Jou nageslag sal soos die stof van die aarde wees; jy sal uitbrei na die weste, die ooste, die noorde en die suide. In jou en in jou nageslag sal al die geslagte van die aarde geseën word. Weet dit: Ek is by jou. Ek sal jou bewaar oral waar jy gaan en jou na hierdie land terugbring. Ek sal jou nie verlaat voordat ek gedoen het wat ek jou beloof het nie.”

Jakob het uit sy slaap wakker geword en gesê: “Waarlik, ons Vader is op hierdie plek, en ek het dit nie geweet nie!” Hy het bang geword en gesê: “Hoe ontsagwekkend is hierdie plek! Dit is niks anders nie as die huis van ons Vader, en dit is die poort van die hemel.”

Jakob het vroeg opgestaan, die klip gevat wat hy onder sy kop gesit het, dit as ’n gedenksteen opgerig en olie bo-op dit uitgegiet. Hy het daardie plek Bet-El genoem, hoewel Lus voorheen die stad se naam was. ^b Jakob het ’n gelofte gemaak: “As God by my is en my bewaar op hierdie reis wat ek onderneem, en my brood gee om te eet en klere om aan te trek, en ek veilig na my vader se huis terugkeer, dan sal ons Vader my Vader wees, en hierdie klip wat ek as ’n gedenksteen opgerig het, sal die huis van ons Vader wees, en van alles wat u my gee, sal ek sekerlik vir u ’n tiende bring.”