Genesis 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹Toe Isak oud geword het en sy oë te swak was om te sien, het hy vir Esau, sy ouer seun, geroep en gesê: “My seun.” “Hier is ek,” het hy geantwoord.

²Isak het gesê: “Kyk, ek is oud; ek weet nie die dag van my dood nie. ³Vat nou jou wapens — pylkoker en boog — gaan uit na die veld toe en jag wild vir my. ⁴Maak dan vir my die smaaklike kos wat ek liefhet, bring dit dat ek kan eet, sodat my siel jou kan seën voordat ek sterf.”

⁵Rebekka het geluister terwyl Isak met sy seun Esau gepraat het. Esau het uitgegaan na die veld toe om wild te jag en dit terug te bring. ⁶Rebekka het vir haar seun Jakob gesê: “Ek het gehoor hoe jou pa vir jou broer Esau sê: ⁷‘Bring vir my wild, maak vir my ’n smaaklike maaltyd om te eet, sodat ek jou kan seën voor ons Vader voordat ek sterf.’ ⁸Nou dan, my seun, luister na my stem en doen presies wat ek vir jou sê. ⁹Gaan na die kleinvee toe en bring vir my twee goeie jong bokkies daarvandaan, sodat ek vir jou pa smaaklike kos kan maak, net soos hy dit liefhet. ¹⁰Neem dit dan na jou pa toe om te eet, sodat hy jou kan seën voordat hy sterf.”

¹¹Jakob het vir sy ma Rebekka gesê: “Kyk, Esau, my broer, is ’n harige man, en ek is glad. ¹²Wat as my pa aan my voel? Ek sal vir hom soos ’n bedrieër lyk, en ’n vloek oor myself bring, nie ’n seën nie.”

¹³Sy ma het gesê: “My seun, laat jou vloek op my val — luister net na my stem: gaan haal hulle vir my.”

¹⁴Jakob het toe gegaan, die bokkies gevat en dit na sy ma gebring, en sy het die smaaklike kos gemaak wat sy pa liefgehad het. ¹⁵Toe het Rebekka die beste klere van Esau, haar ouer seun, gevat wat sy by haar in die huis gehad het, en Jakob, haar jonger seun, daarmee aangetrek. ¹⁶Sy het sy hande en gladde nek met die bokvelle bedek. ¹⁷Toe het sy vir haar seun Jakob die smaaklike maaltyd en die brood gegee wat sy gemaak het.

¹⁸Jakob het na sy pa toe gekom en gesê: “My pa.” Hy het gesê: “Hier is ek. Wie is jy, my seun?”

¹⁹Jakob het vir sy pa gesê: “Ek is Esau, u eersgeborene. Ek het gedoen soos u my gesê het. Sit asseblief regop en eet van my wild, sodat u siel my kan seën.”

²⁰Isak het vir sy seun gevra: “Hoe het jy dit so gou gekry, my seun?” Hy het gesê: “Omdat u Vader my voorspoed gegee het.”

²¹Isak het vir Jakob gesê: “Kom asseblief nader, my seun, sodat ek aan jou kan voel, om te weet of jy werklik my seun Esau is of nie.”

²²Jakob het na sy pa Isak toe gegaan, en hy het aan hom gevoel en gesê: “Die stem is Jakob se stem, maar die hande is Esau se hande.” ²³Isak het hom nie herken nie, omdat Jakob se hande net so harig soos sy broer Esau se hande was, en daarom het Isak hom geseën. ²⁴Hy het gevra: “Is jy werklik my seun Esau?” En hy het gesê: “Ja, dit is ek.”

²⁵Isak het gesê: “Bring vir my my seun se wild, sodat my siel jou kan seën.” Jakob het dit vir hom gebring, en hy het geëet; hy het vir hom wyn gebring, en hy het gedrink.

²⁶Toe het sy pa Isak vir hom gesê: “Kom nader, my seun, en soen my.” ²⁷Jakob het toe nader gekom en hom gesoen. Isak het die geur van sy klere geruik, hom geseën en gesê: “Kyk — die geur van my seun is soos die geur van ’n veld wat ons Vader geseën het. ²⁸Mag ons Vader vir jou die dou van die hemel gee en die rykdom van die aarde, en ’n oorvloed van graan en nuwe wyn. ²⁹Laat volke jou dien en nasies voor jou buig. Heers oor jou broers, en laat jou ma se seuns voor jou buig. Vervloek is almal wat jou vervloek, en geseënd almal wat jou seën.”

³⁰Net toe Isak klaar vir Jakob geseën het, en Jakob skaars uit die teenwoordigheid van sy pa Isak weg was, het sy broer Esau van die jag af teruggekom. ³¹Hy het ook ’n smaaklike dis gemaak, dit na sy pa gebring en vir sy pa gesê: “Laat my pa opstaan en van sy seun se wild eet, sodat u siel my kan seën.”

³²Sy pa Isak het hom gevra: “Wie is jy?” Hy het gesê: “Ek is u seun, u eersgeborene, Esau.”

³³Isak het hewig gebewe en gesê: “Wie het dan wild gejag en dit vir my gebring? Ek het alles geëet voordat jy gekom het en hom geseën — ja, geseënd sal hy wees!”

³⁴Toe Esau sy pa se woorde hoor, het hy ’n baie harde, bitter kreet uitgeroep en vir sy pa gesê: “Seën my ook, my pa!”

³⁵Isak het gesê: “Jou broer het met bedrog gekom en jou seën gevat.”

³⁶Esau het gesê: “Is hy nie tereg Jakob genoem nie? Hy het my twee keer bedrieg: hy het my eersgeboortereg gevat, en nou het hy my seën gevat.” Toe het hy gevra: “Het u nie ’n seën vir my opsy gehou nie?”

³⁷Isak het Esau geantwoord: “Kyk, ek het hom heer oor jou gemaak, al sy broers as diensknegte vir hom gegee, en hom met graan en nuwe wyn onderhou. Wat kan ek dan vir jou doen, my seun?”

³⁸Esau het vir sy pa gesê: “Het u net een seën, my pa? Seën my ook, my pa!” Esau het hardop gehuil.

³⁹Toe het sy pa Isak hom geantwoord: “Kyk — jou woonplek sal weg wees van die rykdom van die aarde, en weg van die dou van die hemel daarbo. ⁴⁰Met jou swaard sal jy lewe, en jy sal jou broer dien. Maar wanneer jy rusteloos word, sal jy sy juk van jou nek afbreek.”

⁴¹Esau het ’n wrok teen Jakob gekoester oor die seën wat sy pa hom gegee het, en by homself gesê: “Die dae van rou oor my pa is naby; dan sal ek my broer Jakob doodmaak.”

⁴²Toe Rebekka vertel is wat haar ouer seun Esau gesê het, het sy haar jonger seun Jakob laat roep en gesê: “Jou broer Esau troos homself oor jou — hy is van plan om jou dood te maak. ⁴³Nou, my seun, luister na my stem: staan op, vlug na my broer Laban in Haran toe. ⁴⁴Bly ’n rukkie by hom — totdat jou broer se woede bedaar, ⁴⁵totdat jou broer se toorn van jou af wegdraai en hy vergeet wat jy aan hom gedoen het. Dan sal ek stuur en jou daarvandaan laat terugbring. Waarom moet ek julle altwee op een dag verloor?”

⁴⁶Rebekka het vir Isak gesê: “Ek het ’n afkeer van my lewe oor hierdie Hetitiese vroue. As Jakob ’n vrou vat uit die dogters van Het, uit hierdie land, waarom sou ek wil lewe?”