Yisihaaq Esaawin waamse

Yisihaaq, ija jaamee du'uuf qophaa'aa jiru, nyaata akka fiduuf Esaawu erga. Ribqaan eebba sana hatuuf Yaaqoobin gogaa re'ee uffisti, Yisihaaqis eebba sana kenna. Esaawuuf eebbi lammaffaan hin jiru, jecha cimaa qofa malee, Yaaqoobis lubbuu isaa baraaruuf baqachuu qaba.

Boqonnaa 27.

Yisihaaq yeroo dulloomee ija isaas dukkanaa'ee arguu dadhabu, ilma isaa angafa Esaawin waamee, «Ilma koo» jedhe. Innis, «Kunoo, as jira» jedhee deebise.

Yisihaaq akkana jedhe, «Ilaa, ani dulloomeera; guyyaa du'a koo hin beeku. Egaa amma meeshaa kee, kuusaa xiyyaa fi iddaa kee fudhadhuutii gara dirreetti ba'i, bineensa naaf adaadi. Ergasii nyaata mi'aawaa ani jaalladhu naaf qopheessiitii, akka ani utuu hin du'in lubbuun koo si eebbisuuf, akka nyaadhuuf naa fidi.»

Ribqaan yeroo Yisihaaq ilma isaa Esaawitti haasa'u dhaggeeffachaa turte. Esaawis bineensa adaaduu fi fiduuf gara dirreetti ba'e. Ribqaan ilma ishee Yaaqoobiin, «Ani abbaan kee obboleessa kee Esaawitti, ‹Bineensa naa fidi, akka ani utuu hin du'in Abbaa keenya duratti si eebbisuuf nyaata mi'aawaa nyaadhuuf naa qopheessi› jedhee yommuu dubbatu dhaga'eera. Egaa ilma koo, sagalee koo dhaggeeffadhu, waan ani si ajajus sirriitti raawwadhu. Gara bushaayee deemiitii as irraa maa'ii gaarii lama naa fidi, akka ani abbaa kee nyaata mi'aawaa akkuma inni jaallatutti isaaf qopheessuuf. Ergasii akka inni utuu hin du'in si eebbisuuf, abbaa kee biratti nyaachuuf galchi.»

Yaaqoob haadha isaa Ribqaan, «Ilaa, Esaaw obboleessi koo nama rifeensa guddaa qabu dha; ani immoo gogaan koo laafaa dha. Abbaan koo yoo na tuqe hoo? Isa biratti gowwoomsaa fakkaadhee, eebba osoo hin taane abaarsa of irratti nan fida.»

Haati isaa, «Ilma koo, abaarsi kee anarra haa buu'u—sagalee koo qofa dhaggeeffadhu: deemiitii naa fidi» jetteen.

Kanaaf Yaaqoob deemee, maa'ii fuudhee haadha isaatti fide; haati isaas nyaata mi'aawaa abbaan isaa jaallatu sana qopheessite. Ergasii Ribqaan uffata Esaaw ilma ishee angafaa isa filatamaa, mana keessatti ishee bira ture fudhattee, Yaaqoob ilma ishee xiqqaa uffifte. Gogaa maa'ii sanaanis harka isaa fi morma isaa laafaa sana haguugde. Ergasii nyaata mi'aawaa fi buddeena ishee qopheessite sana ilma ishee Yaaqoobitti kennite.

Yaaqoob abbaa isaa bira dhufee, «Abbaa koo» jedhe. Innis, «Kunoo, as jira. Ilma koo, ati eenyu?» jedhe.

Yaaqoob abbaa isaan, «Ani Esaaw ilma kee angafa kee dha. Akkuma ati naan jette godheera. Maaloo ka'iitii taa'ii, akka lubbuun kee na eebbisuuf bineensa koo nyaadhu» jedhe.

Yisihaaq ilma isaan, «Ilma koo, akkamitti dafee argatte?» jedhee gaafate. Innis, «Waan Abbaan kee milkaa'ina naaf kenneef» jedhe.

Yisihaaq Yaaqoobiin, «Ilma koo, maaloo dhi'aadhu, akka ani si tuqee dhugumaan ilma koo Esaaw taate moo hin taane beekuuf» jedhe.

Yaaqoob abbaa isaa Yisihaaq bira dhi'aate; innis isa tuqee, «Sagaleen sagalee Yaaqoob dha; garuu harki harka Esaaw dha» jedhe. Harki Yaaqoob akka harka obboleessa isaa Esaaw rifeensa qabuuf, Yisihaaq isa hin beekne; kanaaf isa eebbise. Innis, «Dhuguma ati ilma koo Esaaw dhaa?» jedhee gaafate. Innis, «Eeyyee, ani» jedhe.

Yisihaaq, «Bineensa ilma kootii naaf dhiyeessi, akka lubbuun koo si eebbisuuf» jedhe. Yaaqoob isaaf dhiyeesse; innis nyaate; wayinii isaaf fide; innis dhuge.

Ergasii abbaan isaa Yisihaaq, «Ilma koo, dhi'aadhuutii na dhungadhu» jedheen. Kanaaf Yaaqoob dhi'aatee isa dhungate. Yisihaaq foolii uffata isaa urgeeffatee, isa eebbisee akkana jedhe, «Ilaa, foolii ilma koo foolii lafa qonnaa tokkoo ti, isa Abbaan keenya eebbise. Abbaan keenya jiidha waaqaa fi gabbina lafaa, midhaan baay'ee fi daadhii wayinii haaraa siif haa kennu. Saboonni siif haa gabbaran, gosoonni siif haa sagadan. Obboloota kee bulchi, ilmaan haadha keetiis siif haa sagadan. Kan si abaaru hundi haa abaaramu, kan si eebbisu hundi haa eebbifamu.»

Yisihaaq Yaaqoobin eebbisee osoo xumuree, Yaaqoobis Yisihaaq abbaa isaa biraa ba'ee osoo hin turin, obboleessi isaa Esaaw adaa irraa deebi'e. Innis nyaata mi'aawaa qopheessee, abbaa isaatti fidee, abbaa isaan, «Abbaan koo haa ka'u, bineensa ilma isaa irraa haa nyaatu, akka lubbuun kee na eebbisuuf» jedhe.

Abbaan isaa Yisihaaq, «Ati eenyu?» jedhee isa gaafate. Innis, «Ani ilma kee angafa kee Esaaw dha» jedhe.

Yisihaaq baay'ee hollatee, «Egaa eenyutu bineensa adaadee naaf fide? Utuu ati hin dhufin hunda nyaadheen isa eebbiseera—eeyyee, inni eebbifamaa ta'a!» jedhe.

Esaaw dubbii abbaa isaa yommuu dhaga'u, iyya guddaa hamaa iyyee abbaa isaan, «Abbaa koo, ana illee na eebbisi!» jedhe.

Yisihaaq, «Obboleessi kee gowwoomsaadhaan dhufee eebba kee fudhate» jedhe.

Esaaw, «Maqaan isaa Yaaqoob jedhamuun sirrii miti? Silaa lama na gowwoomse: mirga angafummaa koo fudhate, amma immoo eebba koo fudhate» jedhe. Ergasii, «Eebba tokko illee naaf hin kaa'attuu?» jedhee gaafate.

Yisihaaq Esaawin deebisee, «Ilaa, ani gooftaa si irra isa godheera, obboloota isaa hunda tajaajiltoota isaaf kenneera, midhaan fi daadhii wayinii haaraadhaan isa jiraachiseera. Egaa ilma koo, ani maal siif nan godha?» jedhe.

Esaaw abbaa isaan, «Abbaa koo, eebba tokkicha qofa qabdaa? Abbaa koo, ana illee na eebbisi!» jedhe. Esaaw sagalee ol kaasee booye.

Ergasii abbaan isaa Yisihaaq deebiseef, «Ilaa—bakki jireenyaa kee gabbina lafaa irraa, jiidha waaqaa gubbaa irraas fagaata. Billaa keetiin in jiraatta, obboleessa keetiifis in gabbarta. Garuu yeroo boqonnaa dhabdu, jabana isaa morma kee irraa in cabsita.»

Esaaw sababii eebba abbaan isaa Yaaqoobiif kenneef sanaa Yaaqoobitti dallaa qabatee, garaa isaa keessatti, «Guyyoonni booqaa abbaa kootii dhi'aataniiru; ergasii obboleessa koo Yaaqoobin nan ajjeesa» jedhe.

Dubbiin Esaaw ilma ishee angafaa jedhe sun Ribqaatti himame; isheenis ilma ishee xiqqaa Yaaqoob waamsiisteetii, «Ilaa, obboleessi kee Esaaw si ajjeesuuf yaaduudhaan ofiin jajjabeessaa jira. Egaa ilma koo, sagalee koo dhaggeeffadhu: ka'iitii gara obboleessa koo Laabaan isa Haaraan jiruutti baqadhu. Hanga dheekkamsi obboleessa keetii dhaabbatutti, yeroo muraasaaf isa bira turi— hanga aarii obboleessa keetii si irraa deebi'ee waan ati isa godhe irraanfatutti. Ergasii ani ergee as irraa si fida. Maaliif guyyaa tokkotti lamaan keessan dhabna?»

Ribqaan Yisihaaqiin, «Sababii durboota Heetotaa kanneeniitiif jireenya koo jibbeera. Yaaqoob yoo durba Heetii keessaa, lafa kanaa keessaa, niitii fuudhe, maaliif ani jiraadha?» jette.