ഉൽപത്തി 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹യിസ്ഹാക്ക് വൃദ്ധനായി, കണ്ണു മങ്ങി കാഴ്ചയില്ലാതായപ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ മൂത്ത മകനായ ഏശാവിനെ വിളിച്ച് “എന്റെ മകനേ” എന്നു പറഞ്ഞു. “ഇതാ, ഞാൻ” എന്ന് അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

²യിസ്ഹാക്ക് പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഞാൻ വൃദ്ധനായിരിക്കുന്നു; എന്റെ മരണദിവസം എനിക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ. ³ആകയാൽ ഇപ്പോൾ നിന്റെ ആയുധങ്ങൾ—ആവനാഴിയും വില്ലും—എടുത്ത് വയലിലേക്കു ചെന്ന് എനിക്കായി വേട്ടയിറച്ചി വേട്ടയാടുക. ⁴പിന്നെ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന രുചികരമായ ഭക്ഷണം എനിക്കായി ഉണ്ടാക്കി, ഭക്ഷിക്കുവാൻ കൊണ്ടുവരിക; ഞാൻ മരിക്കുംമുമ്പ് എന്റെ ഉള്ളം നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.”

⁵യിസ്ഹാക്ക് തന്റെ മകനായ ഏശാവിനോടു സംസാരിക്കുമ്പോൾ റിബെക്ക കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. ഏശാവ് വേട്ടയിറച്ചി വേട്ടയാടി കൊണ്ടുവരുവാൻ വയലിലേക്കു പോയി. ⁶റിബെക്ക തന്റെ മകനായ യാക്കോബിനോടു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ അപ്പൻ നിന്റെ സഹോദരനായ ഏശാവിനോടു പറയുന്നതു ഞാൻ കേട്ടു: ⁷‘എനിക്കു വേട്ടയിറച്ചി കൊണ്ടുവന്ന്, ഭക്ഷിക്കുവാൻ രുചികരമായ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കിത്തരിക; ഞാൻ മരിക്കുംമുമ്പ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്.’ ⁸ആകയാൽ എന്റെ മകനേ, എന്റെ വാക്കു കേട്ട് ഞാൻ നിന്നോടു കല്പിക്കുന്നതുപോലെ കൃത്യമായി ചെയ്യുക. ⁹ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് അവിടെനിന്ന് രണ്ടു നല്ല ഇളയ ആട്ടിൻകുട്ടികളെ എനിക്കു കൊണ്ടുവരിക; നിന്റെ അപ്പൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിനു രുചികരമായ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കാം. ¹⁰പിന്നെ അതു നിന്റെ അപ്പൻ ഭക്ഷിക്കുവാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോകുക; അദ്ദേഹം മരിക്കുംമുമ്പ് നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്.”

¹¹യാക്കോബ് തന്റെ അമ്മയായ റിബെക്കയോടു പറഞ്ഞു: “ഇതാ, എന്റെ സഹോദരനായ ഏശാവ് രോമമുള്ള മനുഷ്യൻ, ഞാനോ മിനുസമുള്ളവൻ. ¹²എന്റെ അപ്പൻ എന്നെ തപ്പിനോക്കിയാലോ? ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു വഞ്ചകനെപ്പോലെ തോന്നും; അനുഗ്രഹമല്ല, ശാപമത്രേ ഞാൻ എന്റെമേൽ വരുത്തുക.”

¹³അവന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു: “എന്റെ മകനേ, നിന്റെ ശാപം എന്റെമേൽ വരട്ടെ—നീ എന്റെ വാക്കു മാത്രം കേൾക്കുക: ചെന്ന് അവയെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക.”

¹⁴അങ്ങനെ യാക്കോബ് ചെന്ന് ആട്ടിൻകുട്ടികളെ എടുത്ത് തന്റെ അമ്മയുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു; അവന്റെ അപ്പൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന രുചികരമായ ഭക്ഷണം അവൾ ഉണ്ടാക്കി. ¹⁵പിന്നെ റിബെക്ക തന്റെ മൂത്ത മകനായ ഏശാവിന്റെ, വീട്ടിൽ തന്റെ അടുക്കൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന, വിശേഷവസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്ത് തന്റെ ഇളയ മകനായ യാക്കോബിനെ ധരിപ്പിച്ചു. ¹⁶ആട്ടിൻകുട്ടികളുടെ തോൽകൊണ്ട് അവൾ അവന്റെ കൈകളും മിനുസമുള്ള കഴുത്തും പൊതിഞ്ഞു. ¹⁷പിന്നെ താൻ ഉണ്ടാക്കിയ രുചികരമായ ഭക്ഷണവും അപ്പവും അവൾ തന്റെ മകനായ യാക്കോബിന്റെ കൈയിൽ കൊടുത്തു.

¹⁸യാക്കോബ് തന്റെ അപ്പന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് “എന്റെ അപ്പാ” എന്നു പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഞാൻ; നീ ആരാകുന്നു, എന്റെ മകനേ?”

¹⁹യാക്കോബ് തന്റെ അപ്പനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിന്റെ ആദ്യജാതനായ ഏശാവ് ആകുന്നു. നീ കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ദയവായി എഴുന്നേറ്റിരുന്ന് എന്റെ വേട്ടയിറച്ചി ഭക്ഷിക്കുക; നിന്റെ ഉള്ളം എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്.”

²⁰യിസ്ഹാക്ക് തന്റെ മകനോടു ചോദിച്ചു: “എന്റെ മകനേ, നീ ഇത്ര വേഗം ഇതു എങ്ങനെ കണ്ടെത്തി?” അവൻ പറഞ്ഞു: “നിന്റെ പിതാവ് എനിക്കു സാഫല്യം നല്കിയതുകൊണ്ടുതന്നെ.”

²¹യിസ്ഹാക്ക് യാക്കോബിനോടു പറഞ്ഞു: “എന്റെ മകനേ, ദയവായി അടുത്തുവരിക; നീ ശരിക്കും എന്റെ മകനായ ഏശാവ് തന്നെയോ അല്ലയോ എന്ന് അറിയേണ്ടതിന് ഞാൻ നിന്നെ തപ്പിനോക്കട്ടെ.”

²²യാക്കോബ് തന്റെ അപ്പനായ യിസ്ഹാക്കിന്റെ അടുത്തുചെന്നു; അദ്ദേഹം അവനെ തപ്പിനോക്കി പറഞ്ഞു: “ശബ്ദം യാക്കോബിന്റെ ശബ്ദം, എന്നാൽ കൈകൾ ഏശാവിന്റെ കൈകൾ.” ²³യാക്കോബിന്റെ കൈകൾ അവന്റെ സഹോദരനായ ഏശാവിന്റെ കൈകൾപോലെ രോമമുള്ളവയായിരുന്നതുകൊണ്ട് യിസ്ഹാക്ക് അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല; അങ്ങനെ അദ്ദേഹം അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചു. ²⁴അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: “നീ ശരിക്കും എന്റെ മകനായ ഏശാവ് തന്നെയോ?” അവൻ പറഞ്ഞു: “അതേ, ഞാൻ തന്നെ.”

²⁵യിസ്ഹാക്ക് പറഞ്ഞു: “എന്റെ മകന്റെ വേട്ടയിറച്ചി എനിക്കു വിളമ്പുക; എന്റെ ഉള്ളം നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്.” യാക്കോബ് അദ്ദേഹത്തിനു വിളമ്പി, അദ്ദേഹം ഭക്ഷിച്ചു; അവൻ അദ്ദേഹത്തിനു വീഞ്ഞു കൊണ്ടുവന്നു, അദ്ദേഹം കുടിച്ചു.

²⁶പിന്നെ അവന്റെ അപ്പനായ യിസ്ഹാക്ക് അവനോടു പറഞ്ഞു: “എന്റെ മകനേ, അടുത്തുവന്ന് എന്നെ ചുംബിക്കുക.” ²⁷അങ്ങനെ യാക്കോബ് അടുത്തുവന്ന് അദ്ദേഹത്തെ ചുംബിച്ചു. യിസ്ഹാക്ക് അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങളുടെ സുഗന്ധം മണത്ത്, അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചു പറഞ്ഞു: “കണ്ടാലും—എന്റെ മകന്റെ സുഗന്ധം നമ്മുടെ പിതാവ് അനുഗ്രഹിച്ച വയലിന്റെ സുഗന്ധംപോലെ ആകുന്നു. ²⁸നമ്മുടെ പിതാവ് നിനക്ക് ആകാശത്തിന്റെ മഞ്ഞും ഭൂമിയുടെ പുഷ്ടിയും ധാന്യത്തിന്റെയും പുതുവീഞ്ഞിന്റെയും സമൃദ്ധിയും നല്കട്ടെ. ²⁹ജനതകൾ നിന്നെ സേവിക്കട്ടെ, വംശങ്ങൾ നിന്നെ വണങ്ങട്ടെ. നിന്റെ സഹോദരന്മാരുടെമേൽ ഭരണം നടത്തുക, നിന്റെ അമ്മയുടെ മക്കൾ നിന്നെ വണങ്ങട്ടെ. നിന്നെ ശപിക്കുന്നവരെല്ലാം ശപിക്കപ്പെട്ടവരാകട്ടെ, നിന്നെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവരെല്ലാം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവരും.”

³⁰യിസ്ഹാക്ക് യാക്കോബിനെ അനുഗ്രഹിച്ചുതീർന്നപ്പോൾ, യാക്കോബ് തന്റെ അപ്പനായ യിസ്ഹാക്കിന്റെ മുമ്പിൽനിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയ ഉടനെതന്നെ, അവന്റെ സഹോദരനായ ഏശാവ് വേട്ടയിൽനിന്നു മടങ്ങിവന്നു. ³¹അവനും രുചികരമായ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കി തന്റെ അപ്പന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്ന് തന്റെ അപ്പനോടു പറഞ്ഞു: “എന്റെ അപ്പൻ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ മകന്റെ വേട്ടയിറച്ചി ഭക്ഷിക്കട്ടെ; നിന്റെ ഉള്ളം എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്.”

³²അവന്റെ അപ്പനായ യിസ്ഹാക്ക് അവനോടു ചോദിച്ചു: “നീ ആരാകുന്നു?” അവൻ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിന്റെ മകൻ, നിന്റെ ആദ്യജാതനായ ഏശാവ്.”

³³യിസ്ഹാക്ക് അത്യധികം നടുങ്ങി പറഞ്ഞു: “എന്നാൽ വേട്ടയിറച്ചി വേട്ടയാടി എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നത് ആരാകുന്നു? നീ വരുംമുമ്പ് ഞാൻ അതു മുഴുവൻ ഭക്ഷിച്ച് അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചു—അതേ, അവൻ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവനായിരിക്കും!”

³⁴ഏശാവ് തന്റെ അപ്പന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, അത്യുച്ചത്തിൽ കഠിനമായി നിലവിളിച്ച് തന്റെ അപ്പനോടു പറഞ്ഞു: “എന്റെ അപ്പാ, എന്നെയും അനുഗ്രഹിക്കേണമേ!”

³⁵യിസ്ഹാക്ക് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ സഹോദരൻ വഞ്ചനയോടെ വന്ന് നിന്റെ അനുഗ്രഹം എടുത്തുകളഞ്ഞു.”

³⁶ഏശാവ് പറഞ്ഞു: “അവന് യാക്കോബ് എന്ന പേര് ശരിയായിട്ടല്ലേ? അവൻ രണ്ടുപ്രാവശ്യം എന്നെ ചതിച്ചു: അവൻ എന്റെ ജ്യേഷ്ഠാവകാശം എടുത്തു, ഇപ്പോൾ എന്റെ അനുഗ്രഹവും എടുത്തിരിക്കുന്നു.” പിന്നെ അവൻ ചോദിച്ചു: “എനിക്കായി ഒരു അനുഗ്രഹം നീ കരുതിവെച്ചിട്ടില്ലേ?”

³⁷യിസ്ഹാക്ക് ഏശാവിനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഞാൻ അവനെ നിന്റെ യജമാനനാക്കി, അവന്റെ സഹോദരന്മാരെയെല്ലാം അവനു ദാസന്മാരായി കൊടുത്തു, ധാന്യവും പുതുവീഞ്ഞുംകൊണ്ട് അവനെ പുലർത്തി. ആകയാൽ എന്റെ മകനേ, നിനക്കുവേണ്ടി ഞാൻ ഇനി എന്തു ചെയ്യും?”

³⁸ഏശാവ് തന്റെ അപ്പനോടു പറഞ്ഞു: “എന്റെ അപ്പാ, നിന്റെ പക്കൽ ഒരേയൊരു അനുഗ്രഹംമാത്രമേയുള്ളോ? എന്റെ അപ്പാ, എന്നെയും അനുഗ്രഹിക്കേണമേ!” ഏശാവ് ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞു.

³⁹പിന്നെ അവന്റെ അപ്പനായ യിസ്ഹാക്ക് അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “ഇതാ—നിന്റെ വാസസ്ഥലം ഭൂമിയുടെ പുഷ്ടിയിൽനിന്ന് അകന്നും മുകളിൽ ആകാശത്തിന്റെ മഞ്ഞിൽനിന്ന് അകന്നും ആയിരിക്കും. ⁴⁰നിന്റെ വാളുകൊണ്ട് നീ ജീവിക്കും, നിന്റെ സഹോദരനെ നീ സേവിക്കും. എന്നാൽ നീ അസ്വസ്ഥനായിത്തീരുമ്പോൾ, അവന്റെ നുകം നിന്റെ കഴുത്തിൽനിന്ന് പൊട്ടിച്ചുകളയും.”

⁴¹തന്റെ അപ്പൻ അവനു നല്കിയ അനുഗ്രഹംനിമിത്തം ഏശാവ് യാക്കോബിനോടു പക വെച്ചു; അവൻ തന്നോടുതന്നെ പറഞ്ഞു: “എന്റെ അപ്പനുവേണ്ടിയുള്ള വിലാപത്തിന്റെ നാളുകൾ അടുത്തിരിക്കുന്നു; അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ സഹോദരനായ യാക്കോബിനെ കൊല്ലും.”

⁴²തന്റെ മൂത്ത മകനായ ഏശാവ് പറഞ്ഞത് അറിയിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, റിബെക്ക തന്റെ ഇളയ മകനായ യാക്കോബിനെ ആളയച്ചു വരുത്തി പറഞ്ഞു: “നിന്റെ സഹോദരനായ ഏശാവ് നിന്നെ കൊല്ലുവാൻ ഭാവിച്ച് തന്നെത്താൻ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു. ⁴³ആകയാൽ എന്റെ മകനേ, എന്റെ വാക്കു കേൾക്കുക: എഴുന്നേറ്റ് ഹാരാനിൽ എന്റെ സഹോദരനായ ലാബാന്റെ അടുക്കലേക്ക് ഓടിപ്പോകുക. ⁴⁴നിന്റെ സഹോദരന്റെ ക്രോധം ശമിക്കുന്നതുവരെ—കുറച്ചുകാലം അദ്ദേഹത്തോടുകൂടെ താമസിക്കുക, ⁴⁵നിന്റെ സഹോദരന്റെ കോപം നിന്നിൽനിന്നു മാറി, നീ അവനോടു ചെയ്തത് അവൻ മറക്കുന്നതുവരെ. പിന്നെ ഞാൻ ആളയച്ച് നിന്നെ അവിടെനിന്നു മടക്കിവരുത്തും. ഒരേ ദിവസം നിങ്ങൾ ഇരുവരെയും ഞാൻ എന്തിനു നഷ്ടപ്പെടുത്തണം?”

⁴⁶റിബെക്ക യിസ്ഹാക്കിനോടു പറഞ്ഞു: “ഈ ഹിത്യസ്ത്രീകൾനിമിത്തം എനിക്ക് എന്റെ ജീവൻ വെറുപ്പായിരിക്കുന്നു. യാക്കോബ് ഈ ദേശത്തെ ഹിത്യപുത്രിമാരിൽനിന്ന് ഒരു ഭാര്യയെ എടുത്താൽ, ഞാൻ എന്തിനു ജീവിക്കണം?”