उत्पत्ति 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹इसहाक वृद्ध भएपछि र तिनका आँखा धमिला भई देख्न नसक्ने भएपछि, तिनले आफ्ना जेठा छोरा एसावलाई बोलाएर भने, “मेरो छोरा।” तिनले जवाफ दिए, “म यहीँ छु।”

²इसहाकले भने, “हेर्—म वृद्ध भएँ। मेरो मृत्युको दिन मलाई थाहा छैन। ³अब तेरो हतियार—ठोक्रा र धनु—लिएर मैदानमा गएर मेरो निम्ति सिकार मारेर ले। ⁴अनि मलाई मन पर्ने स्वादिष्ट खाना पकाएर खानलाई ले, ताकि मर्नुअगि मेरो प्राणले तँलाई आशिष् देओस्।”

⁵इसहाकले आफ्ना छोरा एसावसँग बोल्दा रिबेकाले सुनिन्। एसाव सिकार मारेर ल्याउन मैदानतिर गए। ⁶रिबेकाले आफ्ना छोरा याकूबलाई भनिन्, “तेरा बुबाले तेरा दाजु एसावलाई यसो भन्दै गरेको मैले सुनेँ, ⁷‘मेरो निम्ति सिकार लिएर आइज, र खानलाई स्वादिष्ट खाना पकाइज, ताकि मर्नुअगि म हाम्रा पिताको सामु तँलाई आशिष् देऊँ।’ ⁸अब, मेरो छोरा, मेरो कुरा सुन् र मैले भनेझैँ ठीक त्यसै गर्। ⁹बगालमा गएर त्यहाँबाट मेरो निम्ति दुईवटा असल पाठा ले, र म तेरा बुबालाई मन पर्नेझैँ स्वादिष्ट खाना पकाऊँ। ¹⁰अनि त्यो तेरा बुबाकहाँ खान लैजा, ताकि तिनी मर्नुअगि तँलाई आशिष् देऊन्।”

¹¹याकूबले आफ्नी आमा रिबेकालाई भने, “हेर्नुहोस्, मेरा दाजु एसाव रौँ भएका मानिस हुन्, र म भने चिल्लो छु। ¹²कदाचित् मेरा बुबाले मलाई छामे भने? म तिनलाई छली जस्तो देखिनेछु, र आशिष्‌को साटो आफैमाथि सराप ल्याउनेछु।”

¹³तिनकी आमाले भनिन्, “मेरो छोरा, तेरो सराप ममाथि परोस्—तँ बस मेरो कुरा सुन्: गएर तिनीहरूलाई मकहाँ ले।”

¹⁴त्यसैले याकूबले गएर पाठाहरू लिई आफ्नी आमाकहाँ ल्याए, र तिनकी आमाले तिनका बुबालाई मन पर्ने स्वादिष्ट खाना पकाइन्। ¹⁵अनि रिबेकाले घरमा आफूसँग राखेका आफ्ना जेठा छोरा एसावका सबैभन्दा राम्रा लुगा लिएर आफ्ना कान्छा छोरा याकूबलाई लगाइदिइन्। ¹⁶तिनले पाठाका छालाले याकूबका हात र चिल्लो घाँटी ढाकिदिइन्। ¹⁷अनि तिनले आफ्ना छोरा याकूबलाई पकाएको स्वादिष्ट खाना र रोटी दिइन्।

¹⁸याकूब आफ्ना बुबाकहाँ आएर भने, “हे बुबा।” तिनले भने, “म यहीँ छु। तँ को होस्, मेरो छोरा?”

¹⁹याकूबले आफ्ना बुबालाई भने, “म एसाव, तपाईंको जेठो छोरा हुँ। तपाईंले भन्नुभएझैँ मैले गरेको छु। कृपया उठेर बस्नुहोस् र मेरो सिकार खानुहोस्, ताकि तपाईंको प्राणले मलाई आशिष् देओस्।”

²⁰इसहाकले आफ्ना छोरालाई सोधे, “मेरो छोरा, तैँले यति चाँडै कसरी भेट्टाइस्?” तिनले भने, “किनभने तपाईंका पिताले मलाई सफलता दिनुभयो।”

²¹इसहाकले याकूबलाई भने, “मेरो छोरा, कृपया नजिक आइज, ताकि म तँलाई छामूँ, अनि तँ साँच्चै मेरो छोरा एसाव होस् कि होइनस् भनेर थाहा पाऊँ।”

²²याकूब आफ्ना बुबा इसहाककहाँ गए, र तिनले याकूबलाई छामेर भने, “आवाज त याकूबको आवाज हो, तर हातहरू भने एसावका हात हुन्।” ²³याकूबका हात तिनका दाजु एसावका हातझैँ रौँ भएका हुनाले इसहाकले तिनलाई चिनेनन्, र इसहाकले तिनलाई आशिष् दिए। ²⁴तिनले सोधे, “तँ साँच्चै मेरो छोरा एसाव होस्?” तिनले भने, “हो, म नै हुँ।”

²⁵इसहाकले भने, “मेरो छोराको सिकार मलाई देऊ, ताकि मेरो प्राणले तँलाई आशिष् देओस्।” याकूबले तिनलाई दिए, र तिनले खाए; तिनले दाखमद्य ल्याइदिए, र तिनले पिए।

²⁶अनि तिनका बुबा इसहाकले तिनलाई भने, “मेरो छोरा, नजिक आइज र मलाई चुम्बन गर्।” ²⁷त्यसैले याकूब नजिक आएर तिनलाई चुम्बन गरे। इसहाकले तिनका लुगाको बास्ना सुँघेर तिनलाई आशिष् दिँदै भने, “हेर्—मेरो छोराको बास्ना त हाम्रा पिताले आशिष् दिनुभएको मैदानको बास्नाझैँ छ। ²⁸हाम्रा पिताले तँलाई आकाशको शीत र पृथ्वीको प्रशस्तता, अनि प्रचुर अन्न र नयाँ दाखमद्य दिनुभएको होस्। ²⁹मानिसहरूले तेरो सेवा गरून् र जातिहरूले तँलाई ढोग गरून्। तेरा दाजुभाइहरूमाथि शासन गर्, र तेरी आमाका छोराहरूले तँलाई ढोग गरून्। तँलाई सराप दिने सबै सरापित होऊन्, र तँलाई आशिष् दिने सबै आशिषित् होऊन्।”

³⁰इसहाकले याकूबलाई आशिष् दिइसक्नेबित्तिकै, र याकूब आफ्ना बुबा इसहाकको सामुबाट बल्ल निस्केका मात्र थिए, तिनका दाजु एसाव सिकारबाट फर्के। ³¹तिनले पनि स्वादिष्ट खाना पकाएर आफ्ना बुबाकहाँ ल्याए, र आफ्ना बुबालाई भने, “मेरा बुबा उठ्नुहोस् र आफ्ना छोराको सिकारबाट केही खानुहोस्, ताकि तपाईंको प्राणले मलाई आशिष् देओस्।”

³²तिनका बुबा इसहाकले तिनलाई सोधे, “तँ को होस्?” तिनले भने, “म तपाईंको छोरा, तपाईंको जेठो एसाव हुँ।”

³³इसहाक जोडसँग काम्दै भने, “त्यसो भए, सिकार मारेर मकहाँ ल्याउने को रहेछ त? तँ आउनुअगि मैले त्यो सबै खाएँ र तिनलाई आशिष् दिएँ—हो, तिनी आशिषित् नै हुनेछन्!”

³⁴एसावले आफ्ना बुबाका कुरा सुन्दा, तिनले ठूलो स्वरमा तीतो क्रन्दन गरे र आफ्ना बुबालाई भने, “हे बुबा, मलाई पनि आशिष् दिनुहोस्!”

³⁵इसहाकले भने, “तेरो भाइ छलसाथ आएर तेरो आशिष् लिएर गयो।”

³⁶एसावले भने, “के तिनको नाम ठीकसँगै याकूब राखिएको होइन र? तिनले मलाई दुई पटक छले: तिनले मेरो जेठोपनको हक लिए, र अब मेरो आशिष् पनि लिए।” अनि तिनले सोधे, “के तपाईंले मेरो निम्ति कुनै आशिष् बाँकी राख्नुभएको छैन?”

³⁷इसहाकले एसावलाई जवाफ दिए, “हेर्, मैले तिनलाई तँमाथि मालिक बनाएँ, तिनका सबै दाजुभाइलाई तिनका सेवक तुल्याइदिएँ, र अन्न अनि नयाँ दाखमद्यले तिनलाई सम्हालिदिएँ। त्यसो भए, मेरो छोरा, म तेरो निम्ति के गर्न सक्छु र?”

³⁸एसावले आफ्ना बुबालाई भने, “हे बुबा, के तपाईंसँग एउटै मात्र आशिष् छ? हे बुबा, मलाई पनि आशिष् दिनुहोस्!” अनि एसाव डाँको छोडेर रोए।

³⁹अनि तिनका बुबा इसहाकले तिनलाई जवाफ दिए, “हेर्—तेरो बसोबास पृथ्वीको प्रशस्तताबाट टाढा हुनेछ, र माथि आकाशको शीतबाट टाढा हुनेछ। ⁴⁰तैँले आफ्नो तरवारले जीविका चलाउनेछस्, र तैँले आफ्नो भाइको सेवा गर्नेछस्। तर जब तँ बेचैन हुनेछस्, तब तैँले आफ्नो गर्दनबाट तिनको जुवा भाँचिदिनेछस्।”

⁴¹आफ्ना बुबाले याकूबलाई दिएका आशिष्‌को कारण एसावले याकूबसँग रिस साँचे, र मनमनै भने, “मेरा बुबाको शोकको दिन नजिकै छ; तब म आफ्नो भाइ याकूबलाई मार्नेछु।”

⁴²आफ्ना जेठा छोरा एसावले भनेका कुरा थाहा पाएपछि, रिबेकाले आफ्ना कान्छा छोरा याकूबलाई बोलाउन पठाएर भनिन्, “तेरो दाजु एसावले तँलाई मारेर आफूलाई सान्त्वना दिने विचार गर्दैछ। ⁴³अब, मेरो छोरा, मेरो कुरा सुन्: उठेर हारानमा मेरा दाजु लाबानकहाँ भाग्। ⁴⁴तेरो दाजुको क्रोध नमत्थिएसम्म—केही समय तिनीसँगै बस्, ⁴⁵तेरो दाजुको रिस तँबाट नहटेसम्म र तैँले तिनलाई गरेको कुरा तिनले नबिर्सेसम्म बस्। अनि म मानिस पठाएर तँलाई त्यहाँबाट फर्काएर ल्याउनेछु। एकै दिनमा म तिमी दुवैलाई किन गुमाऊँ?”

⁴⁶रिबेकाले इसहाकलाई भनिन्, “यी हित्ती स्त्रीहरूका कारण मलाई आफ्नो जीवनप्रति घृणा लाग्छ। यदि याकूबले यही देशका, हेतका छोरीहरूमध्येबाट पत्नी ल्याए भने, मेरो बाँच्नुको के अर्थ?”