ကမ္ဘာဦး 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹ဣဇာက်သည် အိုမင်း၍ မျက်စိမှုန်ဝါးကာ မမြင်နိုင်သောအခါ သားအကြီးဖြစ်သော ဧသောကိုခေါ်၍ “ငါ့သား” ဟု ဆို၏။ ဧသောကလည်း “ကျွန်ုပ်ရှိပါသည်” ဟု ပြန်ဖြေ၏။

²ဣဇာက်က “ကြည့်လော့၊ ငါသည် အိုမင်းပြီဖြစ်၍ ငါသေရမည့်နေ့ကိုမျှ ငါမသိ။ ³ယခုမှာ သင်၏လက်နက်များဖြစ်သော မြားတောင့်နှင့်လေးကိုယူ၍ တောသို့ထွက်ပြီးလျှင် ငါ့အတွက် အမဲလိုက်လော့။ ⁴ထို့နောက် ငါနှစ်သက်သော အရသာရှိသည့်အစာကိုချက်၍ ငါစားရန် ယူခဲ့လော့။ သို့မှသာ ငါမသေမီ ငါ့ဝိညာဉ်သည် သင့်ကို ကောင်းကြီးပေးရလိမ့်မည်။” ဟု ဆို၏။

⁵ဣဇာက်သည် သားဧသောအား ထိုသို့ပြောဆိုစဉ် ရေဗက္ကသည် နားထောင်လျက်ရှိ၏။ ဧသောသည် အမဲလိုက်၍ ယူခဲ့ရန် တောသို့ ထွက်သွား၏။ ⁶ရေဗက္ကက သားယာကုပ်အား “သင်၏ဖခင်သည် သင့်အစ်ကို ဧသောအား ဤသို့ပြောဆိုသည်ကို ငါကြားရ၏။ ⁷‘ငါစားရန် ငါ့အတွက်အမဲကိုယူခဲ့၍ အရသာရှိသောအစာကိုချက်လော့။ သို့မှသာ ငါမသေမီ ငါတို့၏ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ သင့်ကို ငါကောင်းကြီးပေးမည်’ ဟု ဆို၏။ ⁸ယခုမှာ ငါ့သား၊ ငါ့စကားကိုနားထောင်၍ ငါမှာကြားသည့်အတိုင်း တိကျစွာ ပြုလော့။ ⁹သိုးဆိတ်စုထံသို့သွား၍ ကောင်းမွန်သော ဆိတ်ငယ်နှစ်ကောင်ကို ငါ့ထံယူခဲ့လော့။ သို့မှသာ သင်၏ဖခင်နှစ်သက်သည့်အတိုင်း သူ့အတွက် အရသာရှိသောအစာကို ငါချက်နိုင်မည်။ ¹⁰ထို့နောက် သင်၏ဖခင်စားရန် သူ့ထံသို့ ယူသွားလော့။ သို့မှသာ သူမသေမီ သင့်ကို ကောင်းကြီးပေးလိမ့်မည်။” ဟု ဆို၏။

¹¹ယာကုပ်က မိခင်ရေဗက္ကအား “ကြည့်ပါ၊ ကျွန်ုပ်အစ်ကို ဧသောသည် ကိုယ်မွေးထူသောသူဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်မှာမူ အရေပြားချောမွေ့ပါသည်။ ¹²အကယ်၍ ကျွန်ုပ်၏ဖခင်သည် ကျွန်ုပ်ကို စမ်းသပ်မိလျှင် အဘယ်သို့နည်း။ ကျွန်ုပ်သည် သူ့ရှေ့၌ လှည့်စားသူကဲ့သို့ဖြစ်၍ ကောင်းကြီးအစား ကျိန်ဆဲခြင်းကို ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ သက်ရောက်စေမိပါလိမ့်မည်။” ဟု ဆို၏။

¹³မိခင်က “ငါ့သား၊ သင်ခံရမည့်ကျိန်ဆဲခြင်းသည် ငါ့အပေါ်သို့ သက်ရောက်ပါစေ။ ငါ့စကားကိုသာ နားထောင်လော့။ သွား၍ ၎င်းတို့ကို ငါ့ထံယူခဲ့လော့။” ဟု ဆို၏။

¹⁴ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် သွား၍ ဆိတ်များကိုယူပြီးလျှင် မိခင်ထံသို့ ဆောင်ခဲ့ရာ မိခင်သည် ဖခင်နှစ်သက်သော အရသာရှိသည့်အစာကို ချက်လေ၏။ ¹⁵ထို့နောက် ရေဗက္ကသည် အိမ်တွင် မိမိနှင့်အတူ သိမ်းထားသော သားအကြီး ဧသော၏ အကောင်းဆုံးအဝတ်ကိုယူ၍ သားအငယ် ယာကုပ်ကို ဝတ်ဆင်ပေး၏။ ¹⁶ဆိတ်သားရေဖြင့် ယာကုပ်၏လက်များနှင့် ချောမွေ့သောလည်ပင်းကို ဖုံးအုပ်၏။ ¹⁷ထို့နောက် မိမိချက်ပြုထားသော အရသာရှိသည့်အစာနှင့် မုန့်ကို သားယာကုပ်၏လက်သို့ အပ်ပေး၏။

¹⁸ယာကုပ်သည် ဖခင်ထံသို့လာ၍ “အဖ” ဟု ဆို၏။ ဖခင်ကလည်း “ငါရှိသည်။ ငါ့သား၊ သင်ကား အဘယ်သူနည်း” ဟု မေး၏။

¹⁹ယာကုပ်က ဖခင်အား “ကျွန်ုပ်သည် အဖ၏သားဦး ဧသောဖြစ်ပါသည်။ အဖမှာကြားသည့်အတိုင်း ကျွန်ုပ်ပြုပါပြီ။ ကျေးဇူးပြု၍ ထိုင်ကာ ကျွန်ုပ်၏အမဲသားကို စားပါ။ သို့မှသာ အဖ၏ဝိညာဉ်သည် ကျွန်ုပ်ကို ကောင်းကြီးပေးပါလိမ့်မည်။” ဟု ဆို၏။

²⁰ဣဇာက်က သားအား “ငါ့သား၊ ဤမျှမြန်မြန် အဘယ်သို့ တွေ့ရှိသနည်း” ဟု မေး၏။ ယာကုပ်ကလည်း “သင်၏ခမည်းတော်သည် ကျွန်ုပ်အား အောင်မြင်စေတော်မူသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။” ဟု ဆို၏။

²¹ဣဇာက်က ယာကုပ်အား “ငါ့သား၊ အနီးသို့ချဉ်းကပ်ပါလော့။ သင်သည် ငါ့သားဧသော အမှန်ပင်ဟုတ်မဟုတ်ကို သိရန် ငါစမ်းသပ်မည်။” ဟု ဆို၏။

²²ယာကုပ်သည် ဖခင်ဣဇာက်ထံသို့ ချဉ်းကပ်ရာ ဣဇာက်သည် သူ့ကိုစမ်းသပ်၍ “အသံမှာ ယာကုပ်၏အသံဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် လက်များမှာမူ ဧသော၏လက်များဖြစ်၏။” ဟု ဆို၏။ ²³ယာကုပ်၏လက်များသည် အစ်ကိုဧသော၏လက်များကဲ့သို့ အမွေးထူသောကြောင့် ဣဇာက်သည် သူ့ကိုမမှတ်မိဘဲ ကောင်းကြီးပေး၏။ ²⁴ဣဇာက်က “သင်သည် ငါ့သားဧသော အမှန်ပင်ဟုတ်သလော” ဟု မေး၏။ ယာကုပ်ကလည်း “ဟုတ်ပါသည်” ဟု ဆို၏။

²⁵ဣဇာက်က “ငါ့သား၏အမဲသားကို ငါ့ထံယူခဲ့လော့။ သို့မှသာ ငါ့ဝိညာဉ်သည် သင့်ကို ကောင်းကြီးပေးရလိမ့်မည်။” ဟု ဆို၏။ ယာကုပ်သည် သူ့ထံသို့ ယူဆောင်လာရာ ဣဇာက်သည် စား၏။ စပျစ်ရည်ကိုလည်း ယူဆောင်လာသဖြင့် သောက်၏။

²⁶ထို့နောက် ဖခင်ဣဇာက်က သူ့အား “ငါ့သား၊ အနီးသို့ချဉ်းကပ်၍ ငါ့ကိုနမ်းလော့။” ဟု ဆို၏။ ²⁷ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် အနီးသို့ချဉ်းကပ်၍ ဖခင်ကိုနမ်း၏။ ဣဇာက်သည် သူ၏အဝတ်အနံ့ကိုနမ်းမိ၍ သူ့ကိုကောင်းကြီးပေးလျက် “ကြည့်လော့၊ ငါ့သား၏အနံ့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော် ကောင်းကြီးပေးတော်မူသော လယ်ကွင်း၏အနံ့ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ²⁸ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ကောင်းကင်မှနှင်းကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီး၏ဩဇာကိုလည်းကောင်း၊ များပြားသော ဆန်စပါးနှင့် စပျစ်ရည်သစ်ကိုလည်းကောင်း သင့်အား ပေးသနားတော်မူပါစေ။ ²⁹လူမျိုးတို့သည် သင့်ကိုအစေခံ၍ လူအမျိုးမျိုးတို့သည် သင့်ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ကြပါစေ။ သင်၏ညီအစ်ကိုတို့ကို အုပ်စိုးလော့။ သင်၏မိခင်၏သားတို့သည် သင့်ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ကြပါစေ။ သင့်ကိုကျိန်ဆဲသောသူအပေါင်းသည် ကျိန်ဆဲခြင်းကိုခံရ၍ သင့်ကိုကောင်းကြီးပေးသောသူအပေါင်းသည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကိုခံရကြပါစေ။” ဟု ဆို၏။

³⁰ဣဇာက်သည် ယာကုပ်ကို ကောင်းကြီးပေး၍ပြီးခါစ၊ ယာကုပ်သည် ဖခင်ဣဇာက်၏ရှေ့မှ ထွက်ခွာသွားရုံမျှ ရှိသေးသောအခါ အစ်ကိုဧသောသည် အမဲလိုက်ရာမှ ပြန်လာ၏။ ³¹သူသည်လည်း အရသာရှိသောအစာကိုချက်၍ ဖခင်ထံသို့ ယူဆောင်လာပြီးလျှင် ဖခင်အား “အဖ ထ၍ သားဖြစ်သူ၏အမဲသားကို စားပါစေ။ သို့မှသာ အဖ၏ဝိညာဉ်သည် ကျွန်ုပ်ကို ကောင်းကြီးပေးပါလိမ့်မည်။” ဟု ဆို၏။

³²ဖခင်ဣဇာက်က သူ့အား “သင်ကား အဘယ်သူနည်း” ဟု မေး၏။ သူက “ကျွန်ုပ်သည် အဖ၏သား၊ အဖ၏သားဦး ဧသောဖြစ်ပါသည်။” ဟု ဆို၏။

³³ဣဇာက်သည် ပြင်းစွာတုန်လှုပ်၍ “သို့ဖြစ်လျှင် အမဲလိုက်၍ ငါ့ထံသို့ ယူဆောင်လာသောသူကား အဘယ်သူနည်း။ သင်မရောက်မီ ငါသည် ထိုအစာအားလုံးကိုစား၍ သူ့ကိုကောင်းကြီးပေးပြီ။ မှန်ပေ၏၊ သူသည် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ခံရလိမ့်မည်။” ဟု ဆို၏။

³⁴ဧသောသည် ဖခင်၏စကားကိုကြားသောအခါ အသံကျယ်စွာဖြင့် ခါးသီးစွာ ငိုကြွေး၍ ဖခင်အား “အဖ၊ ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ကောင်းကြီးပေးပါ။” ဟု တောင်း၏။

³⁵ဣဇာက်က “သင်၏ညီသည် လှည့်ဖြားလျက်လာ၍ သင်၏ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ယူသွားပြီ။” ဟု ဆို၏။

³⁶ဧသောက “သူ့ကို ယာကုပ်ဟု မှည့်ခေါ်ခြင်းသည် လျောက်ပတ်သည်မဟုတ်လော။ သူသည် ကျွန်ုပ်ကို နှစ်ကြိမ်တိုင် လှည့်စားပြီ။ ကျွန်ုပ်၏သားဦးအရာကိုယူ၍ ယခုမှာ ကျွန်ုပ်၏ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကိုလည်း ယူသွားပြီ။” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် “အဖသည် ကျွန်ုပ်အတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို မချန်ထားသလော” ဟု မေး၏။

³⁷ဣဇာက်က ဧသောအား “ကြည့်လော့၊ ငါသည် သူ့ကို သင့်အပေါ်၌ သခင်အဖြစ်ချီးမြှောက်၍ သူ၏ညီအစ်ကိုအပေါင်းကို သူ့အစေခံများအဖြစ် ပေးပြီ။ ဆန်စပါးနှင့် စပျစ်ရည်သစ်ဖြင့်လည်း သူ့ကို ထောက်ပံ့ပြီ။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါ့သား၊ သင့်အတွက် ငါ အဘယ်သို့ ပြုနိုင်မည်နည်း။” ဟု ဆို၏။

³⁸ဧသောက ဖခင်အား “အဖ၊ အဖ၌ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာ တစ်ပါးတည်းသာ ရှိသလော။ အဖ၊ ကျွန်ုပ်ကိုလည်း ကောင်းကြီးပေးပါ။” ဟု ဆို၏။ ဧသောသည် အသံကျယ်စွာ ငိုကြွေး၏။

³⁹ထို့နောက် ဖခင်ဣဇာက်က သူ့အား “ကြည့်လော့၊ သင်၏နေရာသည် မြေကြီး၏ဩဇာနှင့် ကင်းဝေးလျက်၊ အထက်ကောင်းကင်မှနှင်းနှင့်လည်း ကင်းဝေးလျက် ရှိလိမ့်မည်။ ⁴⁰သင်သည် သင်၏ဓားဖြင့် အသက်မွေးရလိမ့်မည်။ သင်၏ညီကိုလည်း အစေခံရလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သင်သည် မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာသောအခါ သူ၏ထမ်းပိုးကို သင်၏လည်ပင်းမှ ချိုးဖျက်ပစ်လိမ့်မည်။” ဟု ဆို၏။

⁴¹ဖခင်ပေးသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကြောင့် ဧသောသည် ယာကုပ်ကို ရန်ငြိုးထား၍ “ဖခင်အတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းရမည့်နေ့ရက်များ နီးကပ်ပြီ။ ထိုအခါ ငါ့ညီ ယာကုပ်ကို ငါသတ်မည်။” ဟု စိတ်ထဲ၌ ကြံစည်၏။

⁴²သားအကြီး ဧသောပြောသောစကားကို ကြားသိရသောအခါ ရေဗက္ကသည် သားအငယ် ယာကုပ်ကို ခေါ်စေ၍ “သင်၏အစ်ကို ဧသောသည် သင့်ကိုသတ်ရန် ကြံစည်လျက် မိမိစိတ်ကို ဖြေသိမ့်နေ၏။ ⁴³ယခုမှာ ငါ့သား၊ ငါ့စကားကို နားထောင်လော့။ ထ၍ ခါရန်မြို့၌ရှိသော ငါ့အစ်ကို လာဗန်ထံသို့ ထွက်ပြေးလော့။ ⁴⁴သင်၏အစ်ကို၏ ဒေါသအမျက်ပြေငြိမ်းသည့်တိုင်အောင် သူနှင့်အတူ ခေတ္တနေလော့။ ⁴⁵သင်၏အစ်ကို၏ အမျက်သည် သင့်ထံမှ လွဲဖယ်၍ သင်ပြုခဲ့သည့်အမှုကို သူမေ့ပျောက်သည့်တိုင်အောင် နေလော့။ ထိုအခါ ငါ စေလွှတ်၍ သင့်ကို ထိုအရပ်မှ ပြန်ခေါ်ဆောင်မည်။ အဘယ်ကြောင့် တစ်နေ့တည်း၌ သင်တို့နှစ်ဦးစလုံးကို ငါဆုံးရှုံးရမည်နည်း။” ဟု ဆို၏။

⁴⁶ရေဗက္ကက ဣဇာက်အား “ဤဟိတ္တိအမျိုးသမီးများကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် မိမိအသက်ကို ရွံရှာမိပါ၏။ ယာကုပ်သည် ဤပြည်မှ ဟေသ၏သမီးများအထဲမှ မယားကို သိမ်းယူလျှင် ကျွန်ုပ် အသက်ရှင်၍ အဘယ်အကျိုးရှိပါမည်နည်း။” ဟု ဆို၏။