Genesis 27

27 ¹Sa dihang natigulang na si Isaac ug halap na ang iyang mga mata nga dili na siya makakita, gitawag niya si Esau nga iyang kamagulangang anak ug miingon, “Anak ko.” Mitubag siya, “Ania ako.”

²Miingon si Isaac, “Tan-awa—tigulang na ako; wala ako masayod sa adlaw sa akong kamatayon. ³Busa kuhaa ang imong mga hinagiban—ang baslayan ug pana—lakaw ngadto sa uma ug pangayam ug mananap alang kanako. ⁴Unya lutoi ako ug lamiang pagkaon nga akong gihigugma, dad-a kini aron akong kan-on, aron panalanginan ka sa akong kalag sa dili pa ako mamatay.”

⁵Naminaw si Rebeka samtang nakigsulti si Isaac sa iyang anak nga si Esau. Milakaw si Esau ngadto sa uma aron mangayam ug mananap ug dad-on kini pagbalik. ⁶Miingon si Rebeka sa iyang anak nga si Jacob, “Nadungog ko nga giingnan sa imong amahan ang imong igsoon nga si Esau, ⁷‘Dad-i ako ug mananap, lutoi ako ug lamiang pagkaon aron akong kan-on, aron panalanginan ko ikaw atubangan sa atong Amahan sa dili pa ako mamatay.’ ⁸Busa karon, anak ko, pamatii ang akong tingog ug buhata gayod ang akong isugo kanimo. ⁹Adto sa panon ug kuhai ako didto ug duha ka maayong nating kanding, aron makaluto ako ug lamiang pagkaon alang sa imong amahan, sumala sa iyang gihigugma. ¹⁰Unya dad-a kini sa imong amahan aron iyang kan-on, aron panalanginan ka niya sa dili pa siya mamatay.”

¹¹Miingon si Jacob sa iyang inahan nga si Rebeka, “Tan-awa, si Esau nga akong igsoon balhiboon nga tawo, ug ako hamis. ¹²Unsa kaha kon hikapon ako sa akong amahan? Daw usa ako ka malimbongon sa iyang panan-aw, ug madala ko sa akong kaugalingon ang tunglo, dili ang panalangin.”

¹³Miingon ang iyang inahan, “Anak ko, ipahulog kanako ang imong tunglo—pamatii lang ang akong tingog: lakaw, dad-a sila kanako.”

¹⁴Busa milakaw si Jacob, gikuha ang mga kanding, ug gidala kini sa iyang inahan, nga naghimo sa lamiang pagkaon nga gihigugma sa iyang amahan. ¹⁵Unya gikuha ni Rebeka ang labing maayong bisti ni Esau nga iyang kamagulangang anak, nga gitipigan niya sa balay, ug gibistihan niini si Jacob nga iyang kamanghorang anak. ¹⁶Gitabonan niya ang iyang mga kamot ug ang hamis niyang liog sa mga panit sa kanding. ¹⁷Unya gihatag niya sa iyang anak nga si Jacob ang lamiang pagkaon ug ang tinapay nga iyang gihimo.

¹⁸Miduol si Jacob sa iyang amahan ug miingon, “Amahan ko.” Miingon siya, “Ania ako. Kinsa ka, anak ko?”

¹⁹Miingon si Jacob sa iyang amahan, “Ako si Esau, ang imong panganay. Nabuhat ko na ang imong gisugo kanako. Palihog bangon ug kaon sa akong nakuhang mananap, aron panalanginan ako sa imong kalag.”

²⁰Nangutana si Isaac sa iyang anak, “Giunsa man nimo pagkakita niini dayon, anak ko?” Miingon siya, “Tungod kay ang imong Amahan naghatag kanako ug kalamposan.”

²¹Miingon si Isaac kang Jacob, “Palihog duol pa, anak ko, aron mahikap ko ikaw, aron masayran kon ikaw ba gayod ang akong anak nga si Esau o dili.”

²²Miduol si Jacob sa iyang amahan nga si Isaac, nga mihikap kaniya ug miingon, “Ang tingog mao ang tingog ni Jacob, apan ang mga kamot mao ang mga kamot ni Esau.” ²³Wala siya mailhi ni Isaac, kay ang mga kamot ni Jacob balhiboon sama sa mga kamot sa iyang igsoon nga si Esau, busa gipanalanginan siya ni Isaac. ²⁴Nangutana siya, “Ikaw ba gayod ang akong anak nga si Esau?” Ug miingon siya, “Ako.”

²⁵Miingon si Isaac, “Dad-i ako sa nakuhang mananap sa akong anak, aron panalanginan ka sa akong kalag.” Gidad-an siya ni Jacob, ug mikaon siya; gidad-an niya siya ug bino, ug miinom siya.

²⁶Unya miingon kaniya ang iyang amahan nga si Isaac, “Duol pa, anak ko, ug haroka ako.” ²⁷Busa miduol si Jacob ug mihalok kaniya. Gisimhot ni Isaac ang kahumot sa iyang bisti, gipanalanginan siya, ug miingon, “Tan-awa—ang kahumot sa akong anak sama sa kahumot sa uma nga gipanalanginan sa atong Amahan. ²⁸Hinaut nga hatagan ka sa atong Amahan sa yamog sa langit ug sa katambok sa yuta, ug sa kadagaya sa trigo ug bag-ong bino. ²⁹Hinaut nga mag-alagad kanimo ang mga katawhan ug moyukbo kanimo ang mga nasod. Dumalahi ang imong mga igsoon, ug hinaut nga moyukbo kanimo ang mga anak sa imong inahan. Tinunglo ang tanang magtunglo kanimo, ug bulahan ang tanang magpanalangin kanimo.”

³⁰Sa pagkahuman gayod ni Isaac sa pagpanalangin kang Jacob, ug sa bag-o pa lang nakabiya si Jacob sa atubangan sa iyang amahan nga si Isaac, mibalik gikan sa pangayam ang iyang igsoon nga si Esau. ³¹Naghimo usab siya ug lamiang pagkaon, gidala kini sa iyang amahan, ug miingon sa iyang amahan, “Hinaut nga mobangon ang akong amahan ug mokaon sa nakuhang mananap sa iyang anak, aron panalanginan ako sa imong kalag.”

³²Nangutana kaniya ang iyang amahan nga si Isaac, “Kinsa ka?” Miingon siya, “Ako ang imong anak, ang imong panganay, si Esau.”

³³Mikurog pag-ayo si Isaac ug miingon, “Kinsa man diay ang nangayam ug mananap ug nagdala niini kanako? Gikaon ko kining tanan sa wala ka pa moabot ug gipanalanginan ko siya—oo, mapanalanginan gayod siya!”

³⁴Sa pagkadungog ni Esau sa mga pulong sa iyang amahan, mituaw siya sa makusog ug mapait kaayong pagsinggit ug miingon sa iyang amahan, “Panalangini usab ako, amahan ko!”

³⁵Miingon si Isaac, “Ang imong igsoon miabot nga malimbongon ug gikuha ang imong panalangin.”

³⁶Miingon si Esau, “Dili ba husto nga ginganlan siyag Jacob? Gilimbongan niya ako sa makaduha: gikuha niya ang akong katungod sa pagkapanganay, ug karon gikuha niya ang akong panalangin.” Unya nangutana siya, “Wala ka ba magtagana ug panalangin alang kanako?”

³⁷Mitubag si Isaac kang Esau, “Tan-awa, gihimo ko siyang agalon mo, gihatag kaniya ang tanan niyang mga igsoon isip mga sulugoon, ug gisangkap ko siya ug trigo ug bag-ong bino. Unsa pa may akong mabuhat alang kanimo, anak ko?”

³⁸Miingon si Esau sa iyang amahan, “Usa ra ba ka panalangin ang imong nabatonan, amahan ko? Panalangini usab ako, amahan ko!” Ug mihilak si Esau sa makusog.

³⁹Unya mitubag kaniya ang iyang amahan nga si Isaac, “Tan-awa—ang imong puloy-anan mahimutang palayo sa katambok sa yuta, ug palayo sa yamog sa langit sa itaas. ⁴⁰Pinaagi sa imong espada mabuhi ka, ug mag-alagad ka sa imong igsoon. Apan sa diha nga dili ka na mahimutang, bugtoon mo ang iyang yugo gikan sa imong liog.”

⁴¹Nagbaton si Esau ug kasuko batok kang Jacob tungod sa panalangin nga gihatag kaniya sa iyang amahan, ug miingon sa iyang kaugalingon, “Haduol na ang mga adlaw sa pagbangotan alang sa akong amahan; unya patyon ko ang akong igsoon nga si Jacob.”

⁴²Sa pagkasugilon kaniya sa giingon sa iyang kamagulangang anak nga si Esau, nagpakuha si Rebeka sa iyang kamanghorang anak nga si Jacob ug miingon, “Ang imong igsoon nga si Esau naghupay sa iyang kaugalingon mahitungod kanimo—nagtinguha siya sa pagpatay kanimo. ⁴³Busa karon, anak ko, pamatii ang akong tingog: bangon, kalagiw ngadto sa akong igsoon nga si Laban sa Haran. ⁴⁴Pabilin uban kaniya sa makadiyot—hangtod nga mohupay ang kapungot sa imong igsoon, ⁴⁵hangtod nga mobiya kanimo ang kasuko sa imong igsoon ug malimtan niya ang imong gibuhat kaniya. Unya magpadala ako ug pakuhaon ka pagbalik gikan didto. Nganong mawad-an man ako kaninyong duha sa usa ka adlaw?”

⁴⁶Miingon si Rebeka kang Isaac, “Gingil-aran ako sa akong kinabuhi tungod niining mga babayeng Hitihanon. Kon mangasawa si Jacob gikan sa mga anak nga babaye ni Het, gikan niining yutaa, nganong mabuhi pa man ako?”