Genesis 28

28 ¹Unya gitawag ni Isaac si Jacob, gipanalanginan siya, ug gisugo: “Ayaw pagpangasawa gikan sa mga anak nga babaye sa Canaan. ²Adto sa Paddan-aram, sa balay ni Betuel nga amahan sa imong inahan, ug pangasawa didto gikan sa mga anak nga babaye ni Laban nga igsoon sa imong inahan. ³Hinaut nga ang El Shaddai—ang imong Amahan nga Makagagahom—magpanalangin kanimo, magpabunga kanimo, magpadaghan kanimo, aron mahimo kang panon sa katawhan. ⁴Hinaut nga ihatag niya kanimo ug sa imong kaliwat uban kanimo ang panalangin ni Abraham, aron mapanunod mo ang yuta nga imong gipuy-an ingon nga langyaw, nga gihatag sa atong Amahan kang Abraham.”

⁵Gipalakaw ni Isaac si Jacob; miadto siya sa Paddan-aram, kang Laban nga anak ni Betuel nga Aramehanon, igsoon ni Rebeca nga inahan ni Jacob ug ni Esau.

⁶Nahibaloan ni Esau nga gipanalanginan ni Isaac si Jacob ug gipadala siya sa Paddan-aram aron mangasawa didto, nga gisugo niya samtang gipanalanginan siya, “Ayaw pagpangasawa gikan sa mga babaye nga Canaanhon,” ⁷ug nga si Jacob mituman sa iyang amahan ug sa iyang inahan ug miadto sa Paddan-aram. ⁸Busa nakita ni Esau nga ang mga anak nga babaye sa Canaan dili makapahimuot sa iyang amahan nga si Isaac. ⁹Busa miadto si Esau kang Ismael ug gikuha si Mahalat nga anak ni Ismael nga anak ni Abraham ug igsoon ni Nebaiot, aron asawa dugang sa iyang ubang mga asawa.

Ang Dalan Paingon sa Haran

¹⁰Mibiya si Jacob sa Beerseba ug mipaingon sa Haran. ¹¹Nakaabot siya sa usa ka dapit ug mipabilin didto sa kagabhion, kay misalop na ang adlaw. Mikuha siya ug usa sa mga bato niadtong dapita, gibutang kini ilalom sa iyang ulo, ug mihigda niadtong dapita aron matulog. ¹²Nagdamgo siya: dihay hagdan nga nakatukod sa yuta, ang tumoy niini miabot sa langit, ug dihay mga anghel sa atong Amahan nga nagsaka ug nagkanaog niini. ^a a v12 Giila ni Jesus ang iyang kaugalingon nga mao kini nga hagdan—ang koneksiyon tali sa yuta ug sa langit, ang usa nga pinaagi kaniya moduol kita sa atong Amahan (Juan 1:51).

¹³Ug sa ibabaw niini mitindog ang atong Amahan, nga miingon, “Ako ang imong Amahan, ang Dios ni Abraham nga imong amahan ug ni Isaac. Ihatag ko kanimo ug sa imong kaliwat ang yuta nga imong gihigdaan. ¹⁴Ang imong kaliwat mahisama sa abog sa yuta; mokatag ka sa kasadpan, sidlakan, amihanan, ug habagatan. Diha kanimo ug sa imong kaliwat, mapanalanginan ang tanang kabanayan sa yuta. ¹⁵Hibaloi kini: ako uban kanimo. Bantayan ko ikaw bisan asa ka moadto ug dad-on ko ikaw balik niini nga yuta. Dili ko ikaw biyaan hangtod nga mabuhat ko ang akong gisaad kanimo.”

¹⁶Nahigmata si Jacob gikan sa iyang pagkatulog ug miingon, “Sa pagkatinuod ang atong Amahan ania niini nga dapit, ug wala ako mahibalo!” ¹⁷Nahadlok siya ug miingon, “Pagkamakalilisang niini nga dapit! Dili kini lain kondili ang balay sa atong Amahan, ug kini mao ang ganghaan sa langit.”

¹⁸Mibangon si Jacob sayo sa buntag, gikuha ang bato nga iyang gibutang ilalom sa iyang ulo, gipatindog kini ingon nga haligi, ug gibuboan ug lana ang tumoy niini. ¹⁹Ginganlan niya kadtong dapita ug Betel, bisan tuod Luz ang kanhing ngalan sa siyudad. ^b b v19 Ang Betel nagkahulogan ug “balay sa Dios”; ang lungsod kaniadto ginganlag Luz. ²⁰Nanaad si Jacob, “Kon ang Dios mag-uban kanako ug magbantay kanako niini nga panaw nga akong gihimo, maghatag kanako ug tinapay nga kaonon ug bisti nga isul-ob, ²¹ug makabalik ako nga luwas sa balay sa akong amahan, nan ang atong Amahan mahimong akong Amahan, ²²ug kini nga bato nga akong gipatindog ingon nga haligi mahimong balay sa atong Amahan, ug sa tanan nga imong ihatag kanako, sa pagkatinuod magdala ako kanimo ug ikanapulo.”