Ishoq Yoqubni yana duo qiladi

Xotin topish uchun joʻnatilgan Yoqub ochiq joyda boshini toshga qoʻyib uxlaydi va tushida farishtalar bilan toʻla narvonni koʻradi. Otamiz Ibrohimga bergan vaʼdasini bu qochoqqa takrorlaydi va uni uyiga qaytarishni vaʼda qiladi. Yoqub qoʻrquv bilan uygʻonadi va savdolashadi.

28-bob.

Shunda Ishoq Yoqubni chaqirib, uni duo qildi va unga amr qilib dedi: “Kanon qizlaridan oʻzingga xotin olma. Paddan-Aramga, onangning otasi Batuilning uyiga borib, oʻzingga u yerdan onangning akasi Lobonning qizlaridan xotin ol. El-Shadday — Qodir Otang seni duo qilsin, seni serpusht qilib, koʻpaytirsin, toki sen koʻp xalqlar jamoasiga aylangin. U senga va sen bilan birga naslingga Ibrohimning duosini bersin, toki sen musofir boʻlib yashayotgan — Otamiz Ibrohimga bergan yurtni meros qilib olgin.”

Ishoq Yoqubni joʻnatdi. U Paddan-Aramga, oromiy Batuilning oʻgʻli, Yoqub bilan Esovning onasi Rivqoning akasi Lobonning oldiga bordi.

Esov bilib oldiki, Ishoq Yoqubni duo qilib, unga u yerdan xotin olish uchun uni Paddan-Aramga joʻnatibdi va uni duo qilar ekan, unga: “Kanonlik ayollardan xotin olma”, deb amr qilibdi; Yoqub esa otasi bilan onasiga itoat qilib, Paddan-Aramga ketibdi. Shunda Esov Kanon qizlari otasi Ishoqqa yoqmasligini koʻrdi. Shuning uchun Esov Ismoilning oldiga borib, oldingi xotinlaridan tashqari, Ibrohimning oʻgʻli Ismoilning qizi, Nabayotning singlisi Mahalatni xotinlikka oldi.

Horonga olib boradigan yoʻl

Yoqub Beer-Shevadan chiqib, Horon tomon yoʻlga tushdi. U bir joyga yetib, oʻsha yerda tunab qoldi, chunki quyosh botgan edi. U oʻsha joydagi toshlardan birini olib, boshi ostiga qoʻydi va uxlash uchun oʻsha yerda yotdi. U tush koʻrdi: mana, yer ustiga oʻrnatilgan bir narvon turar, uning uchi osmonga yetar va undan Otamizning farishtalari koʻtarilib, tushib turar edi. ^a

Uning tepasida esa Otamiz turardi. U dedi: “Men sening Otangman, otang Ibrohimning Xudosi va Ishoqning Xudosiman. Sen yotgan yerni senga va naslingga beraman. Nasling yer tuprogʻidek koʻp boʻladi. Sen gʻarbu sharqqa, shimolu janubga yoyilasan. Sen orqali va nasling orqali yer yuzidagi barcha urugʻlar baraka topadi. Shuni bilki, Men sen bilanman. Qayerga borsang, seni asrayman va seni mana shu yurtga qaytarib olib kelaman. Senga vaʼda qilganimni bajo keltirmagunimcha, seni tashlab ketmayman.”

Yoqub uyqusidan uygʻonib dedi: “Darhaqiqat, Otamiz shu yerda ekan-u, men buni bilmabman!” U qoʻrqib ketib dedi: “Bu joy naqadar ulugʻvor! Bu Otamizning uyidan boshqa joy emas, bu osmonning darvozasidir.”

Yoqub erta tongda turib, boshi ostiga qoʻygan toshni olib, uni ustun qilib oʻrnatdi va uning ustiga moy quydi. U oʻsha joyni Baytil deb atadi, garchi shaharning avvalgi nomi Luz boʻlgan edi. ^b Yoqub ont ichib dedi: “Agar Xudo men bilan boʻlsa, ketayotgan bu yoʻlimda meni asrasa, yeyishga non va kiyishga kiyim bersa, men otamning uyiga eson-omon qaytib kelsam, u holda Otamiz mening Otam boʻladi, ustun qilib oʻrnatgan bu tosh esa Otamizning uyi boʻladi va menga berganlaringning hammasidan, albatta, Senga oʻndan bir ulushini keltiraman.”