Efa vita pirinty
Boky

Nantsoin’i Isaka i Esao

Jamba i Isaka ary efa hiomana ho faty, ka alefany i Esao hanao sakafo. Alokan'i Rebeka hodi-osy i Jakoba hangalatra ny fitahiana, ary omen'i Isaka izany. Tsy misy fitahiana faharoa ho an'i Esao, fa teny mafy ihany, ary tsy maintsy mandositra mba hovonjena ny ainy i Jakoba.

Toko 27.

Rehefa antitra i Isaka ka nihalemy ny masony ka tsy nahita intsony, dia niantso an’i Esao zanany lahimatoa izy ka niteny hoe: « Anaka ô. » Namaly izy hoe: « Inty aho. »

Hoy i Isaka: « Indro, antitra aho; tsy fantatro ny andro hahafatesako. Koa ankehitriny, alao ny fitaovanao, dia ny fitoeran’ny zana-tsipìka sy ny tsipìkao, ka mankanesa any an-tsaha ary mihazà biby ho ahy. Dia manaova hanina mamy izay tiako ho ahy, ka entano hohaniko, mba hitahy anao ny fanahiko alohan’ny hahafatesako. »

Nihaino i Rebeka rehefa niteny tamin’i Esao zanany i Isaka. Dia lasa nankany an-tsaha i Esao hihaza biby sy hitondra azy. Hoy i Rebeka tamin’i Jakoba zanany: « Reko ny rainao niteny tamin’i Esao rahalahinao hoe: “Ento ho ahy ny biby hazaina, ary manaova hanina mamy ho ahy hohaniko, mba hitahiako anao eo anatrehan’i Raintsika alohan’ny hahafatesako.” Koa ankehitriny, anaka ô, mihainoa ny feoko, ary ataovy tsara izay andidiako anao. Mankanesa any amin’ny andian’ondry aman’osy, ka makà ho ahy zanak’osy tsara roa avy any, mba hataoko hanina mamy ho an’ny rainao, araka izay tiany. Dia ento any amin’ny rainao izany hohaniny, mba hitahiany anao alohan’ny hahafatesany. »

Hoy i Jakoba tamin’i Rebeka reniny: « Indro, lehilahy volonkoditra i Esao rahalahiko, fa izaho kosa malama. Angamba hikasika ahy ny raiko; dia ho toy ny mpamitaka eo imasony aho, ka hahatonga ozona ho ahy fa tsy fitahiana. »

Hoy ny reniny taminy: « Anaka ô, aoka hilatsaka amiko ny ozona ho anao; mihainoa fotsiny ny feoko: mandehana, ento ho ahy ireo. »

Dia lasa nandeha i Jakoba naka ny zanak’osy ka nitondra azy tamin’ny reniny, ary nataon’ny reniny hanina mamy izay tian’ny rainy. Dia noraisin’i Rebeka ny akanjo tsara indrindra an’i Esao zanany lahimatoa, izay tao aminy tao an-trano, ka nampanaoviny an’i Jakoba zanany faralahy. Ary notakofiny hoditry ny osy ny tanany sy ny hatony malama. Dia natolony an’i Jakoba zanany ny hanina mamy sy ny mofo izay efa nataony.

Dia nankany amin’ny rainy i Jakoba ka niteny hoe: « Raiko ô. » Ary hoy izy: « Inty aho. Iza hianao, anaka? »

Hoy i Jakoba tamin’ny rainy: « Izaho no Esao, zanakao lahimatoa. Efa nanao araka izay nolazainao tamiko aho. Mba mipetraha ary mihinana ny hazako, mba hitahy ahy ny fanahinao. »

Hoy i Isaka tamin’ny zanany: « Nahoana no tsy ela no nahita izany hianao, anaka? » Hoy izy: « Satria Rainao no nanome fahombiazana ahy. »

Hoy i Isaka tamin’i Jakoba: « Mba manatòna, anaka, mba hikasihako anao, mba hahafantarako raha marina fa Esao zanako hianao na tsia. »

Dia nanatona an’i Isaka rainy i Jakoba, ary nikasika azy izy ka nanao hoe: « Feon’i Jakoba ny feo, fa tanan’i Esao ny tanana. » Tsy nahafantatra azy i Isaka, satria volonkoditra ny tanan’i Jakoba tahaka ny tanan’i Esao rahalahiny, ka dia nitahy azy izy. Nanontany izy hoe: « Moa marina va fa Esao zanako hianao? » Ary hoy izy: « Izaho izany. »

Hoy i Isaka: « Entano eto amiko ny hazan’ny zanako, mba hitahy anao ny fanahiko. » Dia nanatrika izany taminy i Jakoba, ka nihinana izy; ary nitondra divay taminy izy, ka nisotro.

Dia hoy i Isaka rainy taminy: « Manatòna, anaka, ka manoroka ahy. » Dia nanatona i Jakoba ka nanoroka azy. Nanitsy ny hanitry ny akanjony i Isaka ka nitahy azy ary nanao hoe: « Indro, ny hanitry ny zanako dia tahaka ny hanitry ny saha izay notahin’i Raintsika. Anie Raintsika hanome anao ny ando avy any an-danitra sy ny havokavok’ny tany, ary vary sy divay vaovao betsaka. Aoka ny vahoaka hanompo anao sy hiankohoka aminao ny firenena. Mifehezà ny rahalahinao, ary aoka hiankohoka aminao ny zanak’ny reninao. Ozonina izay rehetra miozona anao, ary hotahina izay rehetra mitahy anao. »

Raha vao vita ny nitahian’i Isaka an’i Jakoba, ary i Jakoba vao nivoaka niala teo anatrehan’i Isaka rainy, dia tonga avy nihaza i Esao rahalahiny. Nanao hanina mamy koa izy ka nitondra izany tamin’ny rainy, ary niteny tamin’ny rainy hoe: « Aoka hifoha ny raiko ka hihinana ny hazan’ny zanany, mba hitahy ahy ny fanahinao. »

Hoy i Isaka rainy taminy: « Iza hianao? » Hoy izy: « Izaho no zanakao, zanakao lahimatoa, Esao. »

Nangovitra mafy i Isaka ka nanao hoe: « Iza ary ilay nihaza biby ka nitondra izany tamiko? Efa nihinana izay rehetra aho talohan’ny nahatongavanao, ary efa notahiko izy—eny, hotahina ihany izy! »

Raha nandre ny tenin’ny rainy i Esao, dia nitaraina mafy sy mangidy izy ka niteny tamin’ny rainy hoe: « Tahio aho koa, ry raiko ô! »

Hoy i Isaka: « Tonga amim-pitaka ny rahalahinao ka nalainy ny fitahianao. »

Hoy i Esao: « Moa tsy marina va ny anarany hoe Jakoba? Indroa izao no namitaka ahy izy: nalainy ny zom-pianakaviako, ary ankehitriny nalainy ny fitahiako. » Dia nanontany izy hoe: « Tsy mba nitahiry fitahiana ho ahy va ianao? »

Namaly an’i Esao i Isaka hoe: « Indro, efa nataoko tompo anao izy, ary nomeko ho mpanompony ny rahalahiny rehetra, ary notohizako ho azy ny vary sy ny divay vaovao. Ahoana ary no azoko atao ho anao, anaka? »

Hoy i Esao tamin’ny rainy: « Iray ihany va no fitahiana anananao, ry raiko? Tahio aho koa, ry raiko ô! » Dia nitomany mafy i Esao.

Dia namaly azy i Isaka rainy hoe: « Indro, ny fonenanao dia ho lavitra ny havokavok’ny tany sy lavitra ny ando avy any an-danitra any ambony. Ny sabatrao no hiainanao, ary hanompo ny rahalahinao hianao. Fa rehefa mikoropaka hianao, dia hovakianao ny ziogany hiala amin’ny hatoranao. »

Dia nitazona fankahalana an’i Jakoba i Esao noho ny fitahiana izay nataon’ny rainy taminy, ary niteny tao am-pony hoe: « Efa akaiky ny andro fisaonana ny raiko; dia hovonoiko i Jakoba rahalahiko. »

Rehefa nambara tamin’i Rebeka ny tenin’i Esao zanany lahimatoa, dia naniraka niantso an’i Jakoba zanany faralahy izy ka niteny hoe: « Indro, i Esao rahalahinao mampionona ny tenany momba anao amin’ny fikasana hamono anao. Koa ankehitriny, anaka ô, mihainoa ny feoko: mitsangàna, ka mandosira mankany amin’i Labana rahalahiko any Harana. Ary mitoera any aminy vetivety, mandra-pihenan’ny fahatezeran’ny rahalahinao, mandra-piviany aminao ny fahatezeran’ny rahalahinao ka hohadinoiny izay nataonao taminy. Dia hirahako haka anao avy any aho. Nahoana no ho very anareo roa lahy indray andro? »

Hoy i Rebeka tamin’i Isaka: « Tsy tiako intsony ny aiko noho ireo vehivavy Hetita ireo. Raha maka vady avy amin’ny zanakavavin’i Heta, avy amin’izao tany izao, i Jakoba, inona intsony no soa ho ahy amin’ny fiainana? »