ઉત્પત્તિ 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹જ્યારે ઇસહાક વૃદ્ધ થયા અને તેમની આંખો એવી ઝાંખી પડી ગઈ કે તેમને દેખાતું ન હતું, ત્યારે તેમણે પોતાના મોટા દીકરા એસાવને બોલાવીને કહ્યું, “મારા દીકરા.” તેણે જવાબ આપ્યો, “હું આ રહ્યો.”

²ઇસહાકે કહ્યું, “જો—હું વૃદ્ધ થયો છું; મારા મરણનો દિવસ હું જાણતો નથી. ³હવે તું તારાં હથિયાર—ભાથો તથા ધનુષ—લઈને ખેતરમાં જા અને મારે માટે શિકાર કરી લાવ. ⁴પછી મને ભાવતી સ્વાદિષ્ટ વાનગી બનાવીને મારી પાસે ખાવા લાવ, જેથી મરતાં પહેલાં મારો જીવ તને આશીર્વાદ આપે.”

⁵ઇસહાક પોતાના દીકરા એસાવ સાથે બોલતા હતા ત્યારે રિબકા સાંભળતી હતી. એસાવ શિકાર કરીને લાવવા માટે ખેતરમાં ગયો. ⁶રિબકાએ પોતાના દીકરા યાકૂબને કહ્યું, “મેં તારા પિતાને તારા ભાઈ એસાવને એમ કહેતાં સાંભળ્યા, ⁷‘મારે માટે શિકાર લાવ, મને ખાવા સ્વાદિષ્ટ વાનગી બનાવ, જેથી મરતાં પહેલાં હું આપણા પિતાની સમક્ષ તને આશીર્વાદ આપું.’ ⁸હવે, મારા દીકરા, મારી વાત સાંભળ અને હું તને જે કહું તે બરાબર કર. ⁹ટોળા પાસે જઈને ત્યાંથી મારે માટે બે સારાં લવારાં લઈ આવ, જેથી તારા પિતાને ભાવે તેવી સ્વાદિષ્ટ વાનગી હું બનાવું. ¹⁰પછી તું તે તારા પિતાને ખાવા માટે લઈ જા, જેથી મરતાં પહેલાં તેઓ તને આશીર્વાદ આપે.”

¹¹યાકૂબે પોતાની માતા રિબકાને કહ્યું, “જો, મારો ભાઈ એસાવ રુવાંટીવાળો માણસ છે, અને હું સુંવાળો છું. ¹²જો મારા પિતા મને સ્પર્શ કરે તો? હું તેમને છેતરનાર જેવો લાગીશ, અને આશીર્વાદ નહિ પણ શાપ મારા પર લાવીશ.”

¹³તેની માતાએ કહ્યું, “મારા દીકરા, તારો શાપ મારા પર પડે—તું ફક્ત મારી વાત સાંભળ: જા, તેમને મારી પાસે લઈ આવ.”

¹⁴તેથી યાકૂબે જઈને લવારાં લીધાં અને પોતાની માતા પાસે લાવ્યો, અને તેની માતાએ તેના પિતાને ભાવતી સ્વાદિષ્ટ વાનગી બનાવી. ¹⁵પછી રિબકાએ પોતાના મોટા દીકરા એસાવનાં સૌથી સારાં વસ્ત્રો, જે તેની પાસે ઘરમાં રાખેલાં હતાં, તે લઈને પોતાના નાના દીકરા યાકૂબને પહેરાવ્યાં. ¹⁶તેણે લવારાંની ચામડીથી તેના હાથ તથા સુંવાળી ગરદન ઢાંકી દીધાં. ¹⁷પછી તેણે પોતે બનાવેલી સ્વાદિષ્ટ વાનગી તથા રોટલી પોતાના દીકરા યાકૂબના હાથમાં આપી.

¹⁸યાકૂબ પોતાના પિતા પાસે આવીને બોલ્યો, “મારા પિતા.” તેમણે કહ્યું, “હું આ રહ્યો. તું કોણ છે, મારા દીકરા?”

¹⁹યાકૂબે પોતાના પિતાને કહ્યું, “હું તમારો જ્યેષ્ઠ દીકરો એસાવ છું. તમે મને જે કહ્યું હતું તે પ્રમાણે મેં કર્યું છે. કૃપા કરીને બેઠા થઈને મારો શિકાર ખાઓ, જેથી તમારો જીવ મને આશીર્વાદ આપે.”

²⁰ઇસહાકે પોતાના દીકરાને પૂછ્યું, “મારા દીકરા, તને તે આટલું જલદી કેવી રીતે મળ્યું?” તેણે કહ્યું, “કારણ, તમારા પિતાએ મને સફળતા આપી.”

²¹ઇસહાકે યાકૂબને કહ્યું, “મારા દીકરા, કૃપા કરીને પાસે આવ, જેથી હું તને સ્પર્શ કરું, અને જાણું કે તું ખરેખર મારો દીકરો એસાવ છે કે નહિ.”

²²યાકૂબ પોતાના પિતા ઇસહાક પાસે ગયો, અને તેમણે તેને સ્પર્શ કરીને કહ્યું, “અવાજ તો યાકૂબનો અવાજ છે, પણ હાથ એસાવના હાથ છે.” ²³ઇસહાકે તેને ઓળખ્યો નહિ, કારણ, યાકૂબના હાથ તેના ભાઈ એસાવના હાથ જેવા રુવાંટીવાળા હતા; તેથી ઇસહાકે તેને આશીર્વાદ આપ્યો. ²⁴તેમણે પૂછ્યું, “તું ખરેખર મારો દીકરો એસાવ છે?” તેણે કહ્યું, “હા, હું જ છું.”

²⁵ઇસહાકે કહ્યું, “મારા દીકરાનો શિકાર મને પીરસ, જેથી મારો જીવ તને આશીર્વાદ આપે.” યાકૂબે તેમને પીરસ્યું, અને તેમણે ખાધું; તેણે તેમને દ્રાક્ષારસ લાવી આપ્યો, અને તેમણે પીધો.

²⁶પછી તેના પિતા ઇસહાકે તેને કહ્યું, “મારા દીકરા, પાસે આવીને મને ચુંબન કર.” ²⁷તેથી યાકૂબે પાસે આવીને તેને ચુંબન કર્યું. ઇસહાકે તેનાં વસ્ત્રોની સુગંધ સૂંઘીને તેને આશીર્વાદ આપ્યો અને કહ્યું, “જો—મારા દીકરાની સુગંધ એ ખેતરની સુગંધ જેવી છે જેને આપણા પિતાએ આશીર્વાદ આપ્યો છે. ²⁸આપણા પિતા તને આકાશનું ઝાકળ અને પૃથ્વીની રસાળતા, તથા પુષ્કળ અનાજ અને નવો દ્રાક્ષારસ આપો. ²⁹લોકો તારી સેવા કરે અને પ્રજાઓ તને નમે. તું તારા ભાઈઓ પર રાજ કર, અને તારી માતાના દીકરા તને નમે. જે તને શાપ આપે તે સૌ શાપિત થાય, અને જે તને આશીર્વાદ આપે તે સૌ આશીર્વાદિત થાય.”

³⁰ઇસહાકે યાકૂબને આશીર્વાદ આપવાનું પૂરું કર્યું અને યાકૂબ પોતાના પિતા ઇસહાકની પાસેથી માંડ બહાર નીકળ્યો હતો, એટલામાં જ તેનો ભાઈ એસાવ શિકારથી પાછો આવ્યો. ³¹તેણે પણ સ્વાદિષ્ટ વાનગી બનાવીને પોતાના પિતા પાસે લાવ્યો, અને પોતાના પિતાને કહ્યું, “મારા પિતા ઊઠીને પોતાના દીકરાના શિકારમાંથી થોડું ખાય, જેથી તમારો જીવ મને આશીર્વાદ આપે.”

³²તેના પિતા ઇસહાકે તેને પૂછ્યું, “તું કોણ છે?” તેણે કહ્યું, “હું તમારો દીકરો, તમારો જ્યેષ્ઠ, એસાવ છું.”

³³ઇસહાક ભારે ધ્રૂજી ઊઠ્યા અને બોલ્યા, “ત્યારે એ કોણ હતો જેણે શિકાર કરીને મારી પાસે લાવ્યો? તું આવ્યો તે પહેલાં મેં તે બધું ખાધું અને તેને આશીર્વાદ આપ્યો—હા, તે આશીર્વાદિત જ રહેશે!”

³⁴એસાવે પોતાના પિતાના શબ્દો સાંભળ્યા ત્યારે તેણે ભારે મોટી તથા કડવી બૂમ પાડી અને પોતાના પિતાને કહ્યું, “મારા પિતા, મને પણ આશીર્વાદ આપો!”

³⁵ઇસહાકે કહ્યું, “તારો ભાઈ કપટથી આવ્યો અને તારો આશીર્વાદ લઈ ગયો.”

³⁶એસાવે કહ્યું, “તેનું નામ યાકૂબ યોગ્ય રીતે જ પડ્યું ને? તેણે મને બે વાર છેતર્યો: તેણે મારો જ્યેષ્ઠાધિકાર લઈ લીધો, અને હવે તેણે મારો આશીર્વાદ પણ લઈ લીધો.” પછી તેણે પૂછ્યું, “શું તમે મારે માટે કોઈ આશીર્વાદ રાખ્યો નથી?”

³⁷ઇસહાકે એસાવને જવાબ આપ્યો, “જો, મેં તેને તારા પર ધણી બનાવ્યો છે, તેના સર્વ ભાઈઓને તેના ચાકર તરીકે આપ્યા છે, અને અનાજ તથા નવા દ્રાક્ષારસથી તેને નિભાવ્યો છે. તો હવે, મારા દીકરા, હું તારે માટે શું કરું?”

³⁸એસાવે પોતાના પિતાને કહ્યું, “મારા પિતા, શું તમારી પાસે ફક્ત એક જ આશીર્વાદ છે? મારા પિતા, મને પણ આશીર્વાદ આપો!” અને એસાવ મોટે અવાજે રડ્યો.

³⁹પછી તેના પિતા ઇસહાકે તેને જવાબ આપ્યો, “જો—તારું રહેઠાણ પૃથ્વીની રસાળતાથી દૂર, અને ઉપરના આકાશના ઝાકળથી દૂર હશે. ⁴⁰તારી તલવારથી તું જીવીશ, અને તું તારા ભાઈની સેવા કરીશ. પણ જ્યારે તું બેચેન થઈશ, ત્યારે તું તારી ગરદન પરથી તેની ઝૂંસરી ભાંગી નાખીશ.”

⁴¹તેના પિતાએ યાકૂબને જે આશીર્વાદ આપ્યો તેને કારણે એસાવ યાકૂબ પર દ્વેષ રાખવા લાગ્યો, અને તેણે મનમાં કહ્યું, “મારા પિતાના શોકના દિવસો પાસે આવ્યા છે; ત્યારે હું મારા ભાઈ યાકૂબને મારી નાખીશ.”

⁴²રિબકાને તેના મોટા દીકરા એસાવે કહેલી વાત જણાવવામાં આવી, ત્યારે તેણે પોતાના નાના દીકરા યાકૂબને બોલાવીને કહ્યું, “તારો ભાઈ એસાવ તને મારી નાખવાનો ઇરાદો રાખીને પોતાને દિલાસો આપે છે. ⁴³હવે, મારા દીકરા, મારી વાત સાંભળ: ઊઠ, હારાનમાં મારા ભાઈ લાબાન પાસે નાસી જા. ⁴⁴તારા ભાઈનો ક્રોધ શમે ત્યાં સુધી થોડો સમય તેની સાથે રહે, ⁴⁵જ્યાં સુધી તારા ભાઈનો રોષ તારા પરથી દૂર ન થાય અને તેં તેની સાથે જે કર્યું તે તે ભૂલી ન જાય ત્યાં સુધી. પછી હું માણસ મોકલીને તને ત્યાંથી પાછો બોલાવી લઈશ. એક જ દિવસે હું તમને બન્નેને શા માટે ગુમાવું?”

⁴⁶રિબકાએ ઇસહાકને કહ્યું, “આ હિત્તી સ્ત્રીઓને કારણે મને મારા જીવનથી કંટાળો આવે છે. જો યાકૂબ આ દેશની, હેથની દીકરીઓમાંથી કોઈને પત્ની તરીકે લે, તો હું શા માટે જીવું?”