Genesis 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹Toe het Jakob sy reis voortgesit en by die land van die mense van die Ooste aangekom. ²Hy het ’n put in die veld gesien, en drie troppe het langs dit gelê, want uit daardie put is die troppe natgemaak, en ’n groot klip het oor die opening gelê. ³Daar het al die troppe bymekaargekom; die herders het die klip van die opening van die put afgerol, die skape natgemaak en dan die klip teruggesit op sy plek oor die opening van die put. ⁴Jakob het vir hulle gesê: “My broers, waarvandaan kom julle?” “Ons kom van Haran af,” het hulle geantwoord.

⁵Hy het vir hulle gevra: “Ken julle vir Laban, die seun van Nahor?” “Ons ken hom,” het hulle geantwoord.

⁶Toe vra hy: “Gaan dit goed met hom?” “Dit gaan goed met hom,” sê hulle. “Kyk—daar kom sy dogter Ragel met die skape.”

⁷“Kyk,” sê Jakob, “dit is nog hoog dag, te vroeg om die vee bymekaar te maak. Gee die skape water en gaan wei hulle dan.”

⁸“Ons kan nie,” sê hulle, “voordat al die troppe bymekaar is en die klip van die opening van die put afgerol is nie. Dan sal ons die skape natmaak.”

⁹Terwyl Jakob nog met hulle gepraat het, het Ragel met haar pa se trop aangekom, want sy het dit opgepas. ¹⁰Toe Jakob vir Ragel sien, die dogter van Laban, sy ma se broer, en die skape van Laban, sy ma se broer, het hy nader gekom, die klip van die opening van die put afgerol en die skape van Laban, sy ma se broer, natgemaak. ¹¹Toe het Jakob vir Ragel gesoen en hardop gehuil. ¹²Jakob het vir Ragel vertel dat hy ’n familielid van haar pa is, die seun van Rebekka. Sy het gehardloop en haar pa vertel.

¹³Sodra Laban die nuus oor Jakob, sy suster se seun, gehoor het, het hy hom tegemoetgehardloop, hom omhels en gesoen en hom huis toe gebring. Jakob het vir Laban alles vertel wat gebeur het.

’n Maand in Laban se huis

¹⁴Laban het vir hom gesê: “Jy is waarlik my eie vlees en bloed.” So het Jakob ’n volle maand by hom gebly. ¹⁵Laban het vir Jakob gesê: “Moet jy my verniet dien net omdat jy my familie is? Sê my—wat moet jou loon wees?”

¹⁶Laban het twee dogters gehad. Die oudste se naam was Lea, en die jongste se naam was Ragel. ¹⁷Lea se oë was dof, maar Ragel was mooi van gestalte en pragtig om na te kyk. ¹⁸Jakob het vir Ragel liefgehad en gesê: “Ek sal jou sewe jaar dien vir jou jongste dogter, Ragel.”

¹⁹Laban het gesê: “Dit is beter dat ek haar vir jou gee as vir ’n ander man. Bly hier by my.” ²⁰Jakob het sewe jaar vir Ragel gedien; dit het vir hom soos net ’n paar dae gevoel omdat hy haar liefgehad het.

²¹Jakob het vir Laban gesê: “Gee my my vrou—my tyd is voltooi—sodat ek by haar kan ingaan.”

²²Toe het Laban al die mense van die plek bymekaargemaak en ’n fees gehou. ²³Daardie aand het hy sy dogter Lea na Jakob toe gebring, en hy het by haar gelê. ²⁴En Laban het sy slavin Silpa vir sy dogter Lea gegee as haar slavin. ²⁵In die oggend—dit was Lea! Jakob het vir Laban gesê: “Wat het jy aan my gedoen? Het ek nie vir Ragel by jou gedien nie? Waarom het jy my bedrieg?”

²⁶Laban het geantwoord: “Dit is nie hier die gebruik om die jongste voor die eersgeborene te gee nie. ²⁷Maak hierdie een se bruilofsweek vol, dan sal ons vir jou die ander een ook gee—vir nog sewe jaar se werk.” ^a a v27 ’n Bruilof is gewoonlik ’n volle sewe dae lank gevier.

²⁸Jakob het dit gedoen en haar week voltooi, en Laban het vir hom sy dogter Ragel as sy vrou gegee. ²⁹En Laban het sy slavin Bilha vir sy dogter Ragel gegee as haar slavin. ³⁰Jakob het ook by Ragel gelê, en hy het haar meer as vir Lea liefgehad. Hy het Laban nog sewe jaar gedien.

Ons Vader sien vir Lea

³¹Toe ons Vader sien dat Lea onbemind was, het hy haar skoot oopgemaak; maar Ragel was onvrugbaar. ³²Lea het swanger geword en ’n seun gebaar, en sy het hom Ruben genoem, want sy het gesê: “Ons Vader het my lyding gesien; nou sal my man my sekerlik liefhê.” ^b b v32 Elkeen van Jakob se seuns is vernoem na ’n woordspeling op sy ma se woorde by sy geboorte—haar stryd, vreugde of hoop wat in die kind se naam uitgespreek is. ³³Sy het weer swanger geword en ’n seun gebaar, en sy het gesê: “Omdat ons Vader gehoor het dat ek onbemind is, het hy my hierdie een ook gegee.” Daarom het sy hom Simeon genoem. ^c c v33 Die naam Simeon beteken “een wat hoor”. ³⁴Sy het weer swanger geword en ’n seun gebaar, en sy het gesê: “Hierdie keer sal my man aan my verbonde wees, omdat ek vir hom drie seuns gebaar het.” Daarom is hy Levi genoem. ^d d v34 Die naam Levi beteken “verbonde”. ³⁵Sy het weer swanger geword en ’n seun gebaar, en sy het gesê: “Hierdie keer sal ek ons Vader loof.” Daarom het sy hom Juda genoem. Toe het sy opgehou kinders baar. ^e e v35 Juda se naam beteken “lof”. Uit Juda se stam het koning Dawid gekom—en uit Dawid se geslag, Jesus, die Leeu uit die stam van Juda (Openbaring 5:5).