Purwaning Dumadi 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹Banjur Yakub nerusake lakune lan tekan ing tanahe bangsa-bangsa ing wetan. ²Dheweke weruh ana sumur ing ara-ara, karo pepanthan wedhus telu padha ngaso ing sandhinge, amarga sumur mau kanggo ngombeni pepanthan wedhus, lan ana watu gedhe kang nutupi cangkeme sumur mau. ³Ing kono kabeh pepanthan wedhus padha nglumpuk; para pangon padha nggulingake watu saka cangkeme sumur, ngombeni wedhus-wedhuse, banjur mbalekake watu mau menyang panggonane ing cangkeme sumur. ⁴Yakub takon marang wong-wong mau: “Sadulur-sadulurku, kowe padha saka ngendi?” Wangsulane: “Aku padha saka Haran.”

⁵Yakub takon maneh: “Apa kowe padha kenal Laban, anake Nahor?” Wangsulane: “Kenal.”

⁶Banjur takon maneh: “Apa dheweke slamet?” Wangsulane: “Slamet. Lah, iku anake wadon, Rahel, teka karo wedhus-wedhuse.”

⁷Yakub calathu: “Delengen, srengengene isih dhuwur, durung wancine nglumpukake kewan. Ombenana wedhus-wedhus iku, banjur angonen maneh.”

⁸Wangsulane: “Aku padha ora bisa, nganti kabeh pepanthan wedhus padha nglumpuk lan watu mau digulingake saka cangkeme sumur. Sawise iku aku lagi bisa ngombeni wedhus-wedhus mau.”

⁹Nalika Yakub isih caturan karo wong-wong mau, Rahel teka karo pepanthan wedhuse bapakne, amarga dheweke kang ngengon. ¹⁰Bareng Yakub weruh Rahel, anake wadon Laban sadulure ibune, lan wedhus-wedhuse Laban sadulure ibune, banjur nyedhak, nggulingake watu saka cangkeme sumur, lan ngombeni wedhus-wedhuse Laban sadulure ibune. ¹¹Banjur Yakub ngambung Rahel lan nangis kanthi swara sora. ¹²Yakub kandha marang Rahel yen dheweke iku sedulure bapakne, anake Ribkah. Rahel banjur mlayu ngabari bapakne.

¹³Bareng Laban krungu kabar bab Yakub, anake sadulure wadon, banjur mlayu methukake, ngrangkul lan ngambung Yakub, sarta digawa mulih menyang omahe. Yakub nyritakake marang Laban kabeh sing wis kelakon.

Sewulan ing Omahe Laban

¹⁴Laban kandha marang Yakub: “Kowe pancen balung lan dagingku dhewe.” Yakub banjur manggon karo Laban sewulan muput. ¹⁵Laban kandha marang Yakub: “Apa amarga kowe iku sedulurku, kowe banjur kudu ngladeni aku tanpa opah? Kandhakna marang aku, pira pantese opahmu?”

¹⁶Anadene Laban duwe anak wadon loro. Sing tuwa jenenge Lea, lan sing enom jenenge Rahel. ¹⁷Mripate Lea lamur, nanging Rahel iku dedege sulistya lan rupane ayu. ¹⁸Yakub tresna marang Rahel, mula matur: “Kula badhe ngladeni panjenengan pitung taun kangge Rahel, anak panjenengan ingkang enem.”

¹⁹Laban kandha: “Luwih becik dheweke dakwenehake marang kowe tinimbang marang wong liya. Manggona ing kene karo aku.” ²⁰Yakub banjur ngladeni pitung taun kanggo Rahel; nanging rumangsane mung sawatara dina wae amarga tresnane marang Rahel.

²¹Yakub matur marang Laban: “Bojo kula mugi kaparingna, awit wekdal kula sampun jangkep, supados kula saged kempal kaliyan piyambakipun.”

²²Laban banjur nglumpukake wong lanang sapanggonan kabeh lan nganakake pahargyan. ²³Bareng wis bengi, Laban nggawa anake wadon, Lea, menyang ngarsane Yakub, lan Yakub sapaturon karo dheweke. ²⁴Laban uga menehake abdine wadon, Zilpa, marang Lea anake wadon, dadi abdine. ²⁵Bareng esuk—jebul Lea! Yakub banjur matur marang Laban: “Punapa ingkang sampun panjenengan tindakaken dhateng kula? Punapa kula boten ngladeni panjenengan kangge Rahel? Punapa sababipun panjenengan ngapusi kula?”

²⁶Wangsulane Laban: “Ing kene dudu adate menehake sing enom ndhisiki sing mbarep. ²⁷Ganepna pekan pengantene sing iki, banjur sing siji uga bakal dakwenehake marang kowe—minangka opahe nyambutgawe pitung taun maneh.” ^a a v27 Pahargyan temanten adate dirayakake pitung dina muput.

²⁸Yakub nindakake kaya mangkono, nganepi pekan pengantene Lea, banjur Laban menehake Rahel anake wadon marang Yakub dadi bojone. ²⁹Laban uga menehake abdine wadon, Bilha, marang Rahel anake wadon, dadi abdine. ³⁰Yakub uga sapaturon karo Rahel, lan tresnane marang Rahel ngluwihi marang Lea. Yakub banjur ngladeni Laban pitung taun maneh.

Rama kita Mirsani Lea

³¹Bareng Rama kita mirsani yen Lea ora ditresnani, Panjenengane ngengakake guwa-garbane; nanging Rahel gabug. ³²Lea banjur ngandheg lan nglairake anak lanang, sarta dijenengake Ruben, amarga pangucape: “Rama kita wis mirsani kasangsaranku; saiki mesthi bojoku bakal tresna marang aku.” ^b b v32 Saben anake Yakub dijenengi manut tembunge ibune nalika lair—gegambaran rekasane, kabungahane, utawa pangarep-arepe kang diucapake ing jenenge bocah mau. ³³Lea ngandheg maneh, nglairake anak lanang, sarta kandha: “Amarga Rama kita midhanget yen aku ora ditresnani, Panjenengane maringi anak iki uga marang aku.” Mulane dijenengake Simeon. ^c c v33 Jeneng Simeon tegese “kang midhanget”. ³⁴Lea ngandheg maneh lan nglairake anak lanang, sarta kandha: “Saiki bojoku bakal rumaket marang aku, amarga aku wis nglairake anak lanang telu kanggo dheweke.” Mulane dijenengake Lewi. ^d d v34 Jeneng Lewi tegese “rumaket”. ³⁵Lea ngandheg maneh lan nglairake anak lanang, sarta kandha: “Saiki aku bakal memuji Rama kita.” Mulane dijenengake Yehuda. Sawise iku dheweke leren anggone duwe anak. ^e e v35 Jeneng Yehuda tegese “pangalembana”. Saka trah Yehuda miyos Prabu Dawud—lan saka turune Dawud, Gusti Yesus, Singa saka trah Yehuda (Wahyu 5:5).