پېدايښت 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹يعقوب د لابان د زامنو دا خبرې واورېدلې چې، ”يعقوب هر هغه څۀ واخستل چې زمونږ د پلار وُو، او زمونږ د پلار د مال نه يې دا ټول دولت ګټلے دے.“ ²يعقوب د لابان مخ ته وکتل، نو هغه ورسره د پخوا په شان نۀ وو.

³بيا زمونږ پلار يعقوب ته وفرمائيل چې، ”د خپلو پلارانو ملک او کورنۍ ته واپس لاړ شه، زۀ به ستا سره يم.“

⁴نو يعقوب ورلېږل او راحيل او ليه يې پټى ته، خپل رمې ته راوغوښتلې. ⁵هغۀ هغوئ ته ووئيل چې، ”زۀ وينم چې ستاسو د پلار مخ راته د مخکښې په شان نۀ دے، خو زما د پلار خُدائ پاک زما سره وو. ⁶تاسو پوهېږئ چې ما په خپل ټول زور ستاسو د پلار خدمت کړے دے. ⁷ستاسو پلار راسره دوکه وکړه، او زما مزدورى يې لس ځله بدله کړه، خو زمونږ پلار هغۀ ته پرېنښودل چې ما ته ضرر ورسوى. ⁸کله چې هغۀ وئيل چې، ’ستا مزدورى خالدار بچى دى،‘ نو ټول رمه به خالدار بچى راووړل؛ او کله چې هغۀ وئيل چې، ’ستا مزدورى ليکه لرونکى بچى دى،‘ نو ټول رمه به ليکه لرونکى بچى راووړل. ⁹داسې زمونږ پلار ستاسو د پلار څاروى واخستل او ما ته يې راکړل. ¹⁰کله چې رمه په جوړه کېدو وه، نو ما په خوب کښې پورته وکتل او وې ليدل چې کوم نر چېلى چې په رمه ودرېدل، هغه ليکه لرونکى، خالدار او داغدار وُو. ¹¹د پلار فرښتې ما ته په خوب کښې وفرمائيل چې، ’اے يعقوبه.‘ ما جواب ورکړو چې، ’زۀ حاضر يم.‘ ¹²هغۀ وفرمائيل چې، ’پورته وګوره او وګوره چې ټول نر چېلى چې په رمه جوخت دى، هغه ليکه لرونکى، داغدار او خالدار دى، ځکه چې ما هر هغه څۀ وليدل چې لابان درسره کوى. ¹³زۀ د بيت‌ايل پلار يم، هغه ځائ چې تا هلته ستن مسح کړه او ما ته دې قسم وخوړو. نو اوس پاڅه، دا ملک پرېږده او د خپلې خپلوانۍ ملک ته واپس لاړ شه.‘“

¹⁴راحيل او ليه جواب ورکړو چې، ”آيا زمونږ د پلار په کور کښې زمونږ لا هم کومه حصه يا ميراث شته؟ ¹⁵آيا هغه مونږ د پردو په شان نۀ ګڼى؟ هغۀ مونږ خرڅ کړو او زمونږ روپۍ يې هم پوره پوره وخوړلې. ¹⁶هر هغه مال چې زمونږ پلار د لابان نه اخستے دے، هغه زمونږ او زمونږ د بچو دے. نو اوس هر هغه څۀ وکړه چې زمونږ پلار درته فرمائيلى دى.“

¹⁷نو يعقوب پاڅېدو او خپل زامن او خپلې ښځې يې په اوښانو باندې سپاره کړل. ¹⁸هغۀ خپل ټول څاروى او خپل ټول مال چې ګټلے يې وو، هغه څاروى چې په فدان‌ارام کښې يې ګټلى وُو، واخستل، ترڅو چې د کنعان په ملک کښې خپل پلار اسحاق ته لاړ شى. ¹⁹لابان لاړو چې خپلې ګډې ووريزى، او راحيل د خپل پلار د کور بتان غلا کړل. ²⁰يعقوب لابان ارامى سره دوکه وکړه، ځکه چې هغۀ ته يې ونۀ وئيل چې زۀ تښتم. ²¹هغه د خپل ټول مال سره وتښتېدو، پاڅېدو، د فرات سيند يې پورې کړو، او خپل مخ يې د جلعاد د غرونو طرف ته کړو.

لابان تعاقب کوى

²²په درېمه ورځ لابان ته خبر ورکړے شو چې يعقوب تښتېدلے دے. ²³هغۀ خپل خپلوان واخستل، اوه ورځې يې ورپسې تعاقب وکړو، او د جلعاد په غرونو کښې يې هغه ونيوو.

²⁴خو زمونږ پلار د شپې په خوب کښې لابان ارامى ته راغلو او وفرمائيل چې، ”خبردار اوسه چې له يعقوب سره ښۀ کۀ بد، هيڅ هم ونۀ وايې.“

²⁵لابان يعقوب ته ورسېدو. يعقوب خپله خيمه په غرونو کښې لګولې وه، او لابان خپلو خپلوانو سره د جلعاد په غرونو کښې د هغۀ خلاف خيمه ولګوله. ²⁶لابان يعقوب ته ووئيل چې، ”تا دا څۀ وکړل؟ تا راسره دوکه وکړه او زما لوڼه دې د جنګ د بنديانو په شان بوتلې. ²⁷تۀ ولې په پټه وتښتېدې او راسره دې دوکه وکړه، او ما ته دې خبر رانۀ کړو؟ ما به تا په خوشحالۍ، سندرو، دف او ربابو سره ورلېږلے وو. ²⁸تا ما ته ولې اجازت رانۀ کړو چې زۀ خپل زامن او لوڼه د رخصت په وخت کښې ښکل کړم؟ تا اوس احمقانه کار وکړو.

²⁹زۀ قدرت لرم چې تا ته نقصان درکړم، خو ستا د پلار خُدائ پاک پرون د شپې ما ته وفرمائيل چې، ’خبردار اوسه، له يعقوب سره ښۀ کۀ بد، هيڅ هم مۀ وايه.‘

³⁰اوس خو تۀ واقعى لاړې، ځکه چې تا د خپل پلار د کور ډېره ارزو کوله، خو زما بتان دې ولې غلا کړل؟“

³¹يعقوب لابان ته جواب ورکړو چې، ”زۀ ووېرېدم، ځکه چې ما فکر کولو چې تۀ به خپلې لوڼه زما نه په زور واخلې. ³²د چا سره چې تۀ خپل بتان ومومې، هغه دې مړ شى. زمونږ د خپلوانو په مخکښې هر هغه څۀ وګوره چې ستا دى، او واخله يې.“ يعقوب ته معلومه نۀ وه چې راحيل هغه بتان غلا کړى دى.

³³لابان د يعقوب خيمه، د ليه خيمه او د دواړو وينځو خيمه ولټوله، خو هيڅ يې ونۀ موندل، نو د ليه د خيمې نه ووتو او د راحيل خيمې ته ننوتو. ³⁴راحيل د کور بتان اخستى وُو، د اوښ په کجاوه کښې يې ايښى وُو او په هغو باندې ناسته وه. لابان ټوله خيمه ولټوله خو هيڅ يې ونۀ موندل. ³⁵هغې خپل پلار ته ووئيل چې، ”اے زما آقا، مۀ قهرېږه، زۀ ستا په وړاندې نۀ شم پاڅېدلے، ځکه چې زۀ د ښځو په عادت کښې يم.“ هغۀ ولټول خو د کور بتان يې هيڅکله ونۀ موندل.

³⁶يعقوب په قهر شو او له لابان سره يې جګړه وکړه. يعقوب لابان ته جواب ورکړو چې، ”زما جرم څۀ دے؟ زما ګناه څۀ ده چې تۀ داسې راپسې تعاقب ته راغلې؟ ³⁷تا زما ټول سامان ولټولو، نو د خپل کور څۀ شے دې ومندو؟ هغه دلته زما د خپلوانو او ستا د خپلوانو په مخکښې کېږده، او هغوئ دې زمونږ د دواړو ترمينځه فيصله وکړى.

³⁸شل کاله کيږى چې زۀ ستا سره يم؛ ستا ګډو او چېلو بچى نۀ دى غورزولى، او ستا د رمې نر پسونه ما نۀ دى خوړلى. ³⁹چيرې کړى شوى څاروى ما هيڅکله تا ته رانۀ وړل؛ خپله ما د هغه نقصان برداشت کړو. تا هغه زما د لاس نه غوښتل، کۀ د ورځې غلا شوے وو کۀ د شپې. ⁴⁰زۀ هلته داسې وم: د ورځې به ګرمۍ خوړلم او د شپې يخنۍ، او خوب به زما له سترګو تښتېدو. ⁴¹شل کاله زۀ ستا په کور کښې وم؛ څوارلس کاله مې ستا د دوؤ لوڼو دپاره خدمت وکړو، شپږ کاله ستا د رمې دپاره، او تا زما مزدورى لس ځله بدله کړه. ⁴²کۀ زما د پلار خُدائ پاک، د اِبراهيم خُدائ پاک، او د اسحاق وېره زما سره نۀ وى، نو تا به خامخا زۀ اوس تش لاس ورلېږلے وم. زمونږ پلار زما تکليف او زما د لاسونو محنت وليدو، نو پرون د شپې يې تا ته تنبيه وکړه.“ ^a a v42 ”د اسحاق وېره“ د يعقوب خاص نوم دے زمونږ د پلار دپاره — هغه خُدائ پاک چې د هغۀ پلار اسحاق به د لوظ په ژوره دبدبه سره د هغۀ عزت کولو. پلار په دې طريقه نومول، د يو وفادار زوئ د سترګو نه د هغۀ نومول دى.

⁴³لابان يعقوب ته جواب ورکړو چې، ”دا لوڼه زما دى، دا بچى زما دى، دا رمې زما دى — هر هغه څۀ چې تۀ يې ګورې، زما دى. خو زۀ نن د خپلو لوڼو دپاره، او د هغو بچو دپاره چې هغوئ زېږولى دى، څۀ کولے شم؟ ⁴⁴راشه، راځه چې زۀ او تۀ يو لوظ وکړو، او دا دې ستا او زما ترمينځه ګواه وى.“

⁴⁵نو يعقوب يوه تيږه واخسته او د ستن په توګه يې ودروله. ⁴⁶يعقوب خپلو خپلوانو ته ووئيل چې، ”تيږې راجمع کړئ.“ هغوئ تيږې واخستلې، يو ډېرے يې جوړ کړو، او هلته د هغه ډېرى سره يې ډوډۍ وخوړله. ⁴⁷لابان دا ”يجر‌سهدوتا“ ونوماوو، خو يعقوب دا ”جلعيد“ ونوماوو. ⁴⁸لابان ووئيل چې، ”دا ډېرے نن ستا او زما ترمينځه ګواه دے.“ ځکه نو هغۀ دا ”جلعيد“ ونوماوو، ⁴⁹او هم ”مِصفاه،“ ځکه چې هغۀ ووئيل چې، ”کله چې مونږ يو له بله جُدا شُو، نو خُدائ پاک دې زما او ستا ترمينځه څارنه وکړى. ⁵⁰کۀ تۀ زما له لوڼو سره بد سلوک وکړې، يا د هغوئ نه علاوه نورې ښځې راوړې، اګر کۀ دلته بل هيڅوک نۀ وى، نو خُدائ پاک زما او ستا ترمينځه ګواه دے.“ ⁵¹لابان يعقوب ته ووئيل چې، ”دې ډېرى او دې ستن ته وګوره چې ما ستا او زما ترمينځه ودرولے دے. ⁵²دا ډېرے ګواه دے، او دا ستن ګواه ده چې زۀ به دا ډېرے ستا طرف ته پورې نۀ کړم، او تۀ به دا ډېرے او دا ستن زما طرف ته د نقصان رسولو دپاره پورې نۀ کړې. ⁵³د اِبراهيم خُدائ پاک او د ناحور خُدائ پاک، د هغوئ د پلار خُدائ پاک، دې زمونږ ترمينځه انصاف وکړى.“ نو يعقوب د خپل پلار اسحاق د وېرې قسم وخوړو. ⁵⁴يعقوب په غرۀ باندې قربانى وکړه، او خپل خپلوان يې ډوډۍ خوړلو ته راوبلل؛ هغوئ ډوډۍ وخوړله او شپه يې په غرۀ باندې تېره کړه. ⁵⁵لابان سحر وختى پاڅېدو، خپل لمسيان او لوڼه يې ښکل کړل، هغوئ ته يې برکت ورکړو، روان شو او خپل کور ته واپس لاړو.