ကမ္ဘာဦး 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹ယာကုပ်သည် လာဗန်၏သားတို့က “ယာကုပ်သည် ငါတို့အဖ၏ ဥစ္စာရှိသမျှကို ယူသွားပြီ၊ ငါတို့အဖ၏ ဥစ္စာမှ ဤစည်းစိမ်ကို ရရှိခဲ့၏” ဟု ပြောဆိုသည်ကို ကြားသိ၏။ ²ယာကုပ်သည် လာဗန်၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရှုသောအခါ ယခင်ကဲ့သို့ မိမိ့ဘက်သို့ မရှိတော့သည်ကို မြင်၏။

³ထိုအခါ ခမည်းတော်က ယာကုပ်အား “သင်၏ ဘိုးဘေးတို့၏ ပြည်နှင့် အမျိုးသားချင်းတို့ထံသို့ ပြန်သွားလော့၊ ငါသည် သင်နှင့်အတူ ရှိမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁴ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် လူလွှတ်၍ ရာခေလနှင့် လေအာတို့ကို မိမိသိုးအုပ်ရှိရာ လယ်ကွင်းသို့ ခေါ်စေ၏။ ⁵သူတို့အား ဤသို့ဆို၏။ ယာကုပ်က “သင်တို့အဖ၏ မျက်နှာသည် ယခင်ကဲ့သို့ ငါ့ဘက်သို့ မရှိတော့သည်ကို ငါမြင်၏။ သို့ရာတွင် ငါ့အဖ၏ ဘုရားသခင်သည် ငါနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။ ⁶ငါသည် ငါ့စွမ်းအားရှိသမျှဖြင့် သင်တို့အဖကို အစေခံခဲ့သည်ကို သင်တို့သိကြ၏။ ⁷သင်တို့အဖသည် ငါ့ကို လှည့်စား၍ ငါ့အခကို ဆယ်ကြိမ်တိုင် ပြောင်းလဲခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ခမည်းတော်သည် ငါ့ကို အန္တရာယ်ပြုရန် သူ့အား အခွင့်ပေးတော်မမူ။ ⁸သူက ‘အပြောက်များသည် သင့်အခဖြစ်သည်’ ဟုဆိုလျှင် သိုးအုပ်တစ်အုပ်လုံးသည် အပြောက်များကို မွေး၏။ ‘အစင်းအကြောင်းများသည် သင့်အခဖြစ်သည်’ ဟုဆိုလျှင် သိုးအုပ်တစ်အုပ်လုံးသည် အစင်းအကြောင်းများကို မွေး၏။ ⁹သို့ဖြစ်၍ ခမည်းတော်သည် သင်တို့အဖ၏ တိရစ္ဆာန်များကို နုတ်ယူ၍ ငါ့အား ပေးတော်မူပြီ။ ¹⁰သိုးဆိတ်တို့ မိတ်လိုက်သည့်အချိန်၌ ငါသည် အိပ်မက်တွင် မျှော်ကြည့်သောအခါ သိုးဆိတ်မတို့အပေါ် တက်နေသော ဆိတ်ထီးတို့သည် အစင်းအကြောင်း၊ အပြောက်နှင့် အကွက်များ ရှိသည်ကို မြင်၏။ ¹¹ခမည်းတော်၏ စေတမန်က အိပ်မက်တွင် ငါ့အား ‘ယာကုပ်’ ဟု ခေါ်သဖြင့် ငါက ‘အကျွန်ုပ် ဤမှာ ရှိပါသည်’ ဟု လျှောက်၏။ ¹²သူက ‘မျှော်ကြည့်လော့၊ သိုးအုပ်နှင့် မိတ်လိုက်သော ဆိတ်ထီးအားလုံးသည် အစင်းအကြောင်း၊ အကွက်နှင့် အပြောက်များ ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား လာဗန်သည် သင့်အား ပြုသမျှကို ငါမြင်ပြီ။ ¹³ငါသည် ဗေသလအရပ်၏ ခမည်းတော် ဖြစ်၏။ ထိုအရပ်၌ သင်သည် ကျောက်တိုင်ကို ဘိသိက်ပေး၍ ငါ့အား သစ္စာဆိုခဲ့၏။ ယခု ထ၍ ဤပြည်မှ ထွက်ခွာကာ သင်၏ အမျိုးသားချင်းတို့၏ ပြည်သို့ ပြန်သွားလော့’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။” ဟု ဆို၏။

¹⁴ရာခေလနှင့် လေအာတို့က “ကျွန်ုပ်တို့သည် အဖ၏အိမ်၌ ဝေစုနှင့် အမွေ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိသေးသလော။ ¹⁵သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို တိုင်းတစ်ပါးသားများကဲ့သို့ မှတ်သည်မဟုတ်လော။ သူသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ရောင်းစား၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ ငွေကိုလည်း အကုန်အစင် သုံးဖြုန်းခဲ့ပြီ။ ¹⁶ခမည်းတော်သည် လာဗန်ထံမှ နုတ်ယူတော်မူသမျှသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ သားသမီးများ၏ ဥစ္စာ ဖြစ်၏။ ယခု ခမည်းတော်သည် သင့်အား မိန့်တော်မူသမျှကို ပြုလော့” ဟု ဖြေကြားကြ၏။

¹⁷ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် ထ၍ မိမိသားများနှင့် မယားများကို ကုလားအုတ်များပေါ်သို့ တင်၏။ ¹⁸ခါနာန်ပြည်ရှိ မိမိအဖ ဣဇာက်ထံသို့ သွားရန် သူသည် မိမိတိရစ္ဆာန်အားလုံးနှင့် ပါဒနာရံပြည်၌ ရရှိခဲ့သော တိရစ္ဆာန်များအပါအဝင် မိမိစုဆောင်းခဲ့သော ဥစ္စာပစ္စည်းအားလုံးကို ယူဆောင်သွား၏။ ¹⁹လာဗန်သည် မိမိသိုးများ၏ အမွေးကို ညှပ်ရန် သွားစဉ် ရာခေလသည် မိမိအဖ၏ အိမ်စောင့်ရုပ်တုများကို ခိုးယူ၏။ ²⁰ယာကုပ်သည် မိမိ ထွက်ပြေးမည့်အကြောင်းကို အာရံအမျိုးသား လာဗန်အား မပြောဘဲ လှည့်ဖြား၏။ ²¹သူသည် မိမိ၌ရှိသမျှကို ယူ၍ ထွက်ပြေးကာ ထ၍ ဥဖရတ်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးပြီးလျှင် ဂိလဒ်တောင်ပိုင်းသို့ ဦးတည်သွား၏။

လာဗန် လိုက်လံခြင်း

²²တတိယနေ့၌ ယာကုပ် ထွက်ပြေးသွားကြောင်းကို လာဗန် ကြားသိ၏။ ²³သူသည် မိမိဆွေမျိုးတို့ကို ခေါ်၍ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး လိုက်လံကာ ဂိလဒ်တောင်ပိုင်း၌ မီ၏။

²⁴သို့ရာတွင် ခမည်းတော်သည် ညအခါ အိပ်မက်တွင် အာရံအမျိုးသား လာဗန်ထံသို့ ကြွလာ၍ “သင်သည် ယာကုပ်အား ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ စကားပြောရန် သတိပြုလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁵ယာကုပ်သည် တောင်ပေါ်၌ တဲထိုးထားစဉ် လာဗန်သည် သူ့ကို မီ၏။ လာဗန်နှင့် သူ၏ ဆွေမျိုးတို့သည်လည်း ဂိလဒ်တောင်၌ တဲထိုးကြ၏။ ²⁶လာဗန်က ယာကုပ်အား “သင်သည် အဘယ်သို့ ပြုဘိသနည်း။ သင်သည် ငါ့ကို လှည့်စား၍ ငါ့သမီးတို့ကို စစ်သုံ့ပန်းများကဲ့သို့ မောင်းနှင်သွားပြီ။ ²⁷ငါ့ကို မပြောဘဲ တိတ်တဆိတ် ထွက်ပြေး၍ ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် လှည့်ဖြားသနည်း။ ငါသိလျှင် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ သီချင်းများ၊ ပတ်သာနှင့် စောင်းတို့ဖြင့် သင့်ကို ပို့ဆောင်ခဲ့မည်။ ²⁸ငါ့သားသမီးများကို နမ်း၍ နှုတ်ဆက်ခွင့်ကို အဘယ်ကြောင့် ငါ့အား မပေးသနည်း။ ယခု သင်သည် မိုက်မဲစွာ ပြုလေပြီ။

²⁹ငါ့လက်၌ သင့်ကို အန္တရာယ်ပြုနိုင်သော တန်ခိုးရှိ၏။ သို့ရာတွင် သင့်အဖ၏ ဘုရားသခင်က မနေ့ညက ငါ့အား ‘သင်သည် ယာကုပ်အား ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ အဘယ်စကားကိုမျှ မပြောနှင့်၊ သတိပြုလော့’ ဟု မိန့်တော်မူခဲ့၏။

³⁰ယခု သင်သည် သင့်အဖ၏အိမ်ကို အလွန်တမ်း လွမ်းဆွတ်သောကြောင့် အမှန်ပင် ထွက်ခွာခဲ့ပြီ။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါ၏ ဘုရားများကို အဘယ်ကြောင့် ခိုးယူသနည်း” ဟု ဆို၏။

³¹ယာကုပ်က လာဗန်အား “သင်သည် သင့်သမီးတို့ကို ငါ့ထံမှ အနိုင်အထက် ယူမည်ဟု ငါထင်သောကြောင့် ကြောက်ခဲ့၏။ ³²သင်၏ ဘုရားများကို အကြင်သူ၌ တွေ့လျှင် ထိုသူသည် အသက်မရှင်ရ။ ငါတို့၏ ဆွေမျိုးတို့ရှေ့၌ သင့်ဥစ္စာကို ရှာဖွေ၍ ယူလော့” ဟု ဖြေ၏။ ရာခေလ ခိုးယူခဲ့ကြောင်းကို ယာကုပ် မသိ။

³³လာဗန်သည် ယာကုပ်၏တဲ၊ လေအာ၏တဲနှင့် ကျွန်မိန်းမနှစ်ဦး၏တဲတို့ကို ရှာဖွေသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရ။ လေအာ၏တဲမှ ထွက်၍ ရာခေလ၏တဲသို့ ဝင်၏။ ³⁴ရာခေလသည် အိမ်စောင့်ရုပ်တုများကို ယူ၍ ကုလားအုတ်၏ ကုန်းနှီးထဲ၌ ထည့်ပြီးလျှင် ၎င်းတို့အပေါ်၌ ထိုင်နေ၏။ လာဗန်သည် တဲတစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေသော်လည်း မတွေ့ရ။ ³⁵ရာခေလက မိမိအဖအား “သခင်၊ အမျက်မထွက်ပါနှင့်။ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ရှေ့၌ မထနိုင်ပါ။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်၌ မိန်းမတို့၏ ဓမ္မတာ ရောက်နေပါသည်” ဟု လျှောက်၏။ သူသည် ရှာဖွေသော်လည်း အိမ်စောင့်ရုပ်တုများကို မတွေ့ရ။

³⁶ယာကုပ်သည် အမျက်ထွက်၍ လာဗန်နှင့် ရန်တွေ့၏။ ယာကုပ်က လာဗန်အား “ငါ၏ အပြစ်ကား အဘယ်နည်း။ သင်သည် ငါ့ကို ဤမျှ ပြင်းထန်စွာ လိုက်လံရအောင် ငါ၏ ဒုစရိုက်ကား အဘယ်နည်း။ ³⁷သင်သည် ငါ၏ ဥစ္စာရှိသမျှကို ရှာဖွေခဲ့ပြီ။ သင့်အိမ်၏ ဥစ္စာထဲမှ အဘယ်အရာကို တွေ့သနည်း။ ဤအရပ်၌ ငါ့ဆွေမျိုးတို့နှင့် သင့်ဆွေမျိုးတို့ရှေ့၌ ချထားလော့။ သူတို့သည် ငါတို့နှစ်ဦးစပ်ကြား၌ စီရင်ဆုံးဖြတ်ကြစေ။

³⁸ငါသည် သင်နှင့်အတူ အနှစ်နှစ်ဆယ် နေခဲ့၏။ သင်၏ သိုးမနှင့် ဆိတ်မတို့သည် ကိုယ်ဝန်မပျက်ခဲ့ကြ။ သင်၏ သိုးအုပ်မှ သိုးထီးတို့ကိုလည်း ငါ မစားခဲ့။ ³⁹သားရဲ ကိုက်သတ်ခြင်းခံရသော တိရစ္ဆာန်တို့ကို သင့်ထံသို့ ငါ မယူဆောင်ခဲ့။ ထိုအရှုံးကို ငါကိုယ်တိုင် ခံခဲ့၏။ နေ့အခါ ခိုးယူသည်ဖြစ်စေ၊ ညအခါ ခိုးယူသည်ဖြစ်စေ ထိုအရာကို ငါ့လက်မှ သင် တောင်းဆိုခဲ့၏။ ⁴⁰ငါသည် နေ့အခါ အပူရှိန်ဒဏ်ကို ခံရ၍ ညအခါ အအေးဒဏ်ကို ခံရလျက် ရှိခဲ့၏။ အိပ်ပျော်ခြင်းသည်လည်း ငါ့မျက်စိမှ ထွက်ပြေးခဲ့၏။ ⁴¹ငါသည် သင့်အိမ်၌ အနှစ်နှစ်ဆယ် နေခဲ့၏။ သင်၏ သမီးနှစ်ဦးအတွက် တစ်ဆယ့်လေးနှစ်၊ သင်၏ သိုးအုပ်အတွက် ခြောက်နှစ် အစေခံခဲ့၏။ သို့သော် သင်သည် ငါ့အခကို ဆယ်ကြိမ်တိုင် ပြောင်းလဲခဲ့၏။ ⁴²ငါ့အဖ၏ ဘုရားသခင်၊ အာဗြဟံ၏ ဘုရားသခင်၊ ဣဇာက်ကြောက်ရွံ့ရိုသေသော အရှင်သည် ငါနှင့်အတူ ရှိတော်မမူလျှင် သင်သည် ယခု ငါ့ကို လက်ချည်းသက်သက် ဧကန်မုချ လွှတ်လိုက်မည် ဖြစ်၏။ ခမည်းတော်သည် ငါ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ငါ့လက်တို့၏ လုပ်အားကို မြင်တော်မူ၍ မနေ့ညက သင့်အား သတိပေးတော်မူပြီ” ဟု ဖြေ၏။ ^a a v42 “ဣဇာက်ကြောက်ရွံ့ရိုသေသောအရှင်” ဟူသည် ခမည်းတော်ကို ရည်ညွှန်း၍ ယာကုပ် သုံးသော ထူးခြားသည့် အမည် ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ သူ၏အဖ ဣဇာက်သည် ပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းဖြင့် ကိုးကွယ်ခဲ့သော ဘုရားသခင် ဖြစ်၏။ ခမည်းတော်ကို ဤသို့ အမည်ပေးခြင်းသည် သစ္စာရှိသော သားတစ်ဦး၏ မျက်စိဖြင့် ကိုယ်တော်ကို အမည်ပေးခြင်း ဖြစ်၏။

⁴³လာဗန်က ယာကုပ်အား “ဤသမီးတို့သည် ငါ၏သမီးများ၊ ဤသားသမီးတို့သည် ငါ၏သားသမီးများ၊ ဤသိုးအုပ်များသည် ငါ၏သိုးအုပ်များ ဖြစ်၏။ သင်မြင်သမျှသည် ငါ၏ ဥစ္စာ ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ငါ၏ သမီးတို့အတွက်ဖြစ်စေ၊ သူတို့ မွေးဖွားသော သားသမီးများအတွက်ဖြစ်စေ ယနေ့ ငါ အဘယ်သို့ ပြုနိုင်မည်နည်း။ ⁴⁴လာ၍ သင်နှင့်ငါ ပဋိညာဉ် ပြုကြစို့။ ၎င်းသည် သင်နှင့်ငါ့စပ်ကြား၌ သက်သေ ဖြစ်စေ” ဟု ဆို၏။

⁴⁵ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် ကျောက်တစ်လုံးကို ယူ၍ ကျောက်တိုင်အဖြစ် စိုက်ထူ၏။ ⁴⁶ယာကုပ်က မိမိဆွေမျိုးတို့အား “ကျောက်တုံးများကို စုဆောင်းကြလော့” ဟု ဆို၏။ သူတို့သည် ကျောက်တုံးများကို ယူ၍ ပုံပုံပြီးလျှင် ထိုကျောက်ပုံအနီး၌ စားသောက်ကြ၏။ ⁴⁷လာဗန်သည် ၎င်းကို ယေဂါဆာဟဒုသ ဟု ခေါ်၍ ယာကုပ်သည် ဂါလက် ဟု ခေါ်၏။ ⁴⁸လာဗန်က “ဤကျောက်ပုံသည် ယနေ့ သင်နှင့်ငါ့စပ်ကြား၌ သက်သေ ဖြစ်၏” ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို ဂါလက် ဟု မှည့်ခေါ်၏။ ⁴⁹မိဇပါ ဟူ၍လည်း မှည့်၏။ အကြောင်းမူကား “ငါတို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွဲကွာသောအခါ ဘုရားသခင်သည် ငါနှင့် သင့်စပ်ကြား၌ စောင့်ကြည့်တော်မူပါစေ။ ⁵⁰သင်သည် ငါ့သမီးတို့ကို နှိပ်စက်သည်ဖြစ်စေ၊ သူတို့အပြင် အခြားမယားများကို သိမ်းပိုက်သည်ဖြစ်စေ၊ ဤအရပ်၌ အခြားသူ မရှိသော်လည်း ဘုရားသခင်သည် သင်နှင့်ငါ့စပ်ကြား၌ သက်သေ ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု ဆို၏။ ⁵¹လာဗန်က ယာကုပ်အား “သင်နှင့်ငါ့စပ်ကြား၌ ငါ စိုက်ထူထားသော ဤကျောက်ပုံနှင့် ဤကျောက်တိုင်ကို ကြည့်လော့။ ⁵²ဤကျောက်ပုံသည် သက်သေ ဖြစ်၏။ ဤကျောက်တိုင်သည်လည်း သက်သေ ဖြစ်၏။ ဘေးပြုရန် ငါသည် ဤကျောက်ပုံကို ကျော်၍ သင့်ထံသို့ မလာ၊ သင်သည်လည်း ဤကျောက်ပုံနှင့် ဤကျောက်တိုင်ကို ကျော်၍ ငါ့ထံသို့ မလာရ။ ⁵³အာဗြဟံ၏ ဘုရား၊ နာခေါ်၏ ဘုရား၊ သူတို့အဖ၏ ဘုရားသည် ငါတို့စပ်ကြား၌ စီရင်တော်မူပါစေ” ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် ယာကုပ်သည် မိမိအဖ ဣဇာက်ကြောက်ရွံ့ရိုသေသောအရှင်ကို တိုင်တည်၍ ကျိန်ဆို၏။ ⁵⁴ယာကုပ်သည် တောင်ပေါ်၌ ယဇ်ပူဇော်၍ မိမိဆွေမျိုးတို့ကို အစာစားရန် ဖိတ်ခေါ်၏။ သူတို့သည် အစာစား၍ တောင်ပေါ်၌ တစ်ည အိပ်ကြ၏။ ⁵⁵လာဗန်သည် နံနက်စောစော ထ၍ မိမိမြေးများနှင့် သမီးတို့ကို နမ်း၍ ကောင်းချီးပေးပြီးလျှင် ထွက်ခွာကာ မိမိနေရပ်သို့ ပြန်သွား၏။