Genesis 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹Jakob het Laban se seuns hoor sê: “Jakob het alles gevat wat ons pa gehad het; uit wat ons pa s’n was, het hy al hierdie rykdom gemaak.” ²En Jakob het die gesig van Laban gesien, en dit was nie meer teenoor hom soos voorheen nie.

³Toe sê ons Vader vir Jakob: “Gaan terug na die land en familie van jou voorvaders; ek sal by jou wees.”

⁴Jakob het dus gestuur en vir Ragel en Lea na die veld toe geroep, na sy kleinvee toe. ⁵Hy het vir hulle gesê: “Ek sien julle pa se gesig is nie meer teenoor my soos voorheen nie, maar die God van my vader het by my gebly. ⁶Julle weet dat ek julle pa met al my krag gedien het. ⁷Julle pa het my bedrieg deur my loon tien keer te verander, maar ons Vader wou nie toelaat dat hy my skade aandoen nie. ⁸As hy gesê het: ‘Gespikkeldes is jou loon,’ het die hele trop gespikkeldes gelewer; as hy gesê het: ‘Gestreeptes is jou loon,’ het die hele trop gestreeptes gelewer. ⁹So het ons Vader julle pa se vee weggevat en dit vir my gegee. ¹⁰Ek het in ’n droom opgekyk gedurende die paartyd van die trop en gesien die bokramme wat op hulle gespring het, was gestreep, gespikkeld en gevlek. ¹¹Die boodskapper van die Vader het in ’n droom vir my gesê: ‘Jakob,’ en ek het gesê: ‘Hier is ek.’ ¹²Hy het gesê: ‘Kyk op en sien: al die bokramme wat met die trop paar, is gestreep, gevlek, gespikkeld — want ek het alles gesien wat Laban aan jou doen. ¹³Ek is die Vader van Bet-El, waar jy ’n gedenksteen gesalf en ’n gelofte aan my afgelê het. Staan nou op, verlaat hierdie land en gaan terug na die land van jou familie toe.’”

¹⁴Ragel en Lea het geantwoord: “Het ons nog enige deel of erfenis in ons pa se huis? ¹⁵Beskou hy ons nie as vreemdelinge nie? Hy het ons verkoop en ook ons geld heeltemal opgebruik. ¹⁶Alles wat ons Vader by Laban weggevat het, is ons s’n en ons kinders s’n. Doen nou alles wat ons Vader vir jou gesê het.”

¹⁷Toe staan Jakob op en sit sy seuns en sy vroue op die kamele. ¹⁸Hy het al sy vee en al sy besittings wat hy bymekaargemaak het, geneem, die vee wat hy in Paddan-Aram bymekaargemaak het, om na sy vader Isak toe te gaan in die land Kanaän. ¹⁹Laban het gegaan om sy skape te skeer, en Ragel het haar pa se huisgode gesteel. ²⁰En Jakob het vir Laban die Arameër bedrieg deur hom nie te vertel dat hy wegvlug nie. ²¹Hy het gevlug met alles wat hy gehad het, het opgestaan, die Eufraat oorgesteek en sy gesig na die bergland van Gilead toe gedraai.

Laban agtervolg hom

²²Op die derde dag is vir Laban vertel dat Jakob gevlug het. ²³Hy het sy familie saamgeneem, hom sewe dae lank agtervolg en hom in die bergland van Gilead ingehaal.

²⁴Maar ons Vader het in ’n nagdroom na Laban die Arameër toe gekom en gesê: “Pas op dat jy nie met Jakob praat nie, goed of kwaad.”

²⁵Laban het Jakob ingehaal, wat sy tent in die berge opgeslaan het; Laban en sy familie het teenoor hom in die berge van Gilead kamp opgeslaan. ²⁶Laban het vir Jakob gesê: “Wat het jy gedoen? Jy het my mislei en my dogters soos krygsgevangenes weggedryf. ²⁷Waarom het jy stilletjies weggesluip en my bedrieg deur my nie te vertel nie? Ek sou jou met vreugde weggestuur het, met liedere, tamboeryn en lier. ²⁸Waarom het jy my nie toegelaat om my seuns en dogters te soen om te groet nie? Nou het jy dwaas opgetree.

²⁹Ek het die mag om jou skade aan te doen, maar die God van jou vader het verlede nag vir my gesê: ‘Pas op vir jouself — sê niks vir Jakob nie, goed of kwaad.’

³⁰Nou het jy werklik weggegaan omdat jy so verlang het na jou pa se huis — maar waarom het jy my gode gesteel?”

³¹Jakob het vir Laban geantwoord: “Ek was bang, want ek het gedink jy sal jou dogters van my af wegneem. ³²By wie jy ook al jou gode kry, sal sterf. Wys uit wat joune is voor ons familie, en vat dit.” Jakob het nie geweet dat Ragel hulle gesteel het nie.

³³Laban het Jakob se tent, Lea se tent en die twee slavinne se tent deursoek, niks gekry nie, Lea se tent verlaat en Ragel se tent binnegegaan. ³⁴Ragel het die huisgode geneem, hulle in die kameelsaal gesit en op hulle gaan sit. Laban het die hele tent deursoek, maar niks gekry nie. ³⁵Sy het vir haar pa gesê: “Moenie kwaad wees nie, my heer — ek kan nie vir u opstaan nie; ek het my maandstonde.” Hy het gesoek, maar nooit die huisgode gekry nie.

³⁶Jakob het kwaad geword en met Laban getwis. Jakob het vir Laban geantwoord: “Wat is my oortreding? Wat is my sonde, dat jy my agtervolg het? ³⁷Jy het al my goed deursoek — wat het jy uit jou huishouding gekry? Sit dit hier neer voor my familie en joune; laat hulle tussen ons twee beslis.

³⁸Twintig jaar lank was ek by jou: jou ooie en jou bokke het nie misgeboortes gehad nie, en ek het nie ramme uit jou trop geëet nie. ³⁹Verskeurde diere het ek nooit na jou toe gebring nie; ek het self die verlies gedra. Jy het dit van my hand geëis, of dit bedags gesteel is, of snags gesteel is. ⁴⁰Daar was ek: bedags het die hitte my verteer, en die koue snags, en die slaap het uit my oë gevlug. ⁴¹Twintig jaar in jou huis — veertien het ek gedien vir jou twee dogters, ses vir jou trop — en jy het my loon tien keer verander. ⁴²As die God van my vader, die God van Abraham, en die Vrees van Isak nie by my was nie, sou jy my sekerlik nou met leë hande weggestuur het. Ons Vader het my lyding en die arbeid van my hande gesien, en het jou verlede nag gewaarsku.” ^a a v42 “Die Vrees van Isak” is Jakob se eiesoortige naam vir ons Vader — die God wat sy vader Isak met diep verbondsontsag vereer het. Om die Vader op hierdie manier te noem, is om hom deur die oë van ’n getroue seun te noem.

⁴³Laban het vir Jakob geantwoord: “Die dogters is myne, die kinders is myne, die troppe is myne — alles wat jy sien, is myne. Maar wat kan ek vandag doen vir my dogters, of vir die kinders wat hulle in die wêreld gebring het? ⁴⁴Kom ons sluit ’n verbond, jy en ek; laat dit ’n getuie tussen jou en my wees.”

⁴⁵Toe neem Jakob ’n klip en rig dit op as ’n gedenksteen. ⁴⁶Jakob het vir sy familie gesê: “Maak klippe bymekaar.” Hulle het klippe geneem, ’n hoop opgestapel en daar by die hoop geëet. ⁴⁷Laban het dit Jegar-Sahaduta genoem, maar Jakob het dit Galed genoem. ⁴⁸Laban het gesê: “Hierdie hoop is vandag ’n getuie tussen jou en my.” Daarom het hy dit Galed genoem, ⁴⁹en ook Mispa, want hy het gesê: “Mag God wag hou tussen my en jou wanneer ons van mekaar af weg is. ⁵⁰As jy my dogters mishandel of vroue naas hulle neem, al is daar niemand anders hier nie, is God getuie tussen jou en my.” ⁵¹Laban het vir Jakob gesê: “Kyk na hierdie hoop en hierdie gedenksteen wat ek tussen jou en my opgerig het. ⁵²Hierdie hoop is getuie, hierdie gedenksteen is getuie: ek sal nie hierdie hoop na jou toe oorsteek nie, en jy sal nie hierdie hoop en gedenksteen na my toe oorsteek om skade te doen nie. ⁵³Mag die God van Abraham en die God van Nahor, die God van hulle vader, tussen ons oordeel.” Toe sweer Jakob by die Vrees van sy vader Isak. ⁵⁴Jakob het op die berg geoffer en sy familie geroep om brood te eet; hulle het brood geëet en die nag op die berg deurgebring. ⁵⁵Laban het vroeg opgestaan, sy kleinkinders en dogters gesoen, hulle geseën, weggegaan en huis toe teruggekeer.