ലാബാന്റെ ഭവനത്തിലെ നീരസം
ലാബാന്റെ പുത്രന്മാർക്ക് അവനോടു നീരസമുണ്ട്, ലാബാന്റെ മുഖവും മാറിയിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് യാക്കോബ് യാത്ര പറയാതെ പുറപ്പെടുന്നു — റാഹേൽ തന്റെ അപ്പന്റെ ഗൃഹബിംബങ്ങൾ മോഷ്ടിക്കുന്നു. ലാബാൻ അവരെ പിന്തുടർന്നു പിടിക്കുന്നു, തിരയുന്നു, ഒന്നും കണ്ടെത്തുന്നില്ല. അതിരായി ഒരു കൽക്കൂമ്പാരം വച്ച് അവർ പിരിയുന്നു.
31 1“നമ്മുടെ അപ്പനുള്ളതെല്ലാം യാക്കോബ് എടുത്തു; നമ്മുടെ അപ്പന്റേതായിരുന്നതിൽനിന്ന് അവൻ ഈ സമ്പത്ത് ഉണ്ടാക്കി” എന്ന് ലാബാന്റെ പുത്രന്മാർ പറയുന്നത് യാക്കോബ് കേട്ടു. 2യാക്കോബ് ലാബാന്റെ മുഖം നോക്കിയപ്പോൾ അത് മുമ്പത്തെപ്പോലെ തന്നോട് അനുകൂലമായിരുന്നില്ല.
3അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് യാക്കോബിനോട് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ ദേശത്തേക്കും കുടുംബത്തിലേക്കും മടങ്ങിച്ചെല്ലുക; ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും.”
4അങ്ങനെ യാക്കോബ് ആളയച്ച് റാഹേലിനെയും ലേയയെയും വയലിലേക്ക്, തന്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് വിളിപ്പിച്ചു. 5അവൻ അവരോട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ അപ്പന്റെ മുഖം മുമ്പത്തെപ്പോലെ എന്നോട് അനുകൂലമല്ലെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നു; എങ്കിലും എന്റെ അപ്പന്റെ ദൈവം എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. 6എന്റെ സർവശക്തിയോടെ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അപ്പനെ സേവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. 7നിങ്ങളുടെ അപ്പൻ എന്നെ ചതിച്ചു, എന്റെ കൂലി പത്തുപ്രാവശ്യം മാറ്റി; എങ്കിലും എന്നെ ദ്രോഹിക്കുവാൻ നമ്മുടെ പിതാവ് അവനെ അനുവദിച്ചില്ല. 8‘പുള്ളിയുള്ളവ നിന്റെ കൂലി’ എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞാൽ ആട്ടിൻകൂട്ടം മുഴുവൻ പുള്ളിയുള്ളവയെ പ്രസവിച്ചു; ‘വരയുള്ളവ നിന്റെ കൂലി’ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കൂട്ടം മുഴുവൻ വരയുള്ളവയെ പ്രസവിച്ചു. 9അങ്ങനെ നമ്മുടെ പിതാവ് നിങ്ങളുടെ അപ്പന്റെ കന്നുകാലികളെ എടുത്ത് എനിക്ക് തന്നിരിക്കുന്നു. 10കൂട്ടം ഇണചേരുന്ന കാലത്ത് ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ ഞാൻ തലയുയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ അവയുടെമേൽ കയറുന്ന മുട്ടാടുകൾ വരയും പുള്ളിയും കുത്തുമുള്ളവയായിരുന്നു എന്ന് കണ്ടു. 11പിതാവിന്റെ ദൂതൻ സ്വപ്നത്തിൽ എന്നോട്, ‘യാക്കോബേ’ എന്ന് പറഞ്ഞു; ഞാൻ, ‘ഇതാ ഞാൻ’ എന്ന് പറഞ്ഞു. 12അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: ‘തലയുയർത്തി നോക്കുക: കൂട്ടത്തോട് ഇണചേരുന്ന മുട്ടാടുകളെല്ലാം വരയും കുത്തും പുള്ളിയുമുള്ളവയാകുന്നു; ലാബാൻ നിന്നോട് ചെയ്യുന്നതെല്ലാം ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു. 13നീ ഒരു തൂൺ അഭിഷേകം ചെയ്ത്, എന്നോട് നേർച്ച നേർന്ന ബേഥേലിലെ പിതാവ് ഞാനാകുന്നു. ഇപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ് ഈ ദേശം വിട്ട്, നിന്റെ ബന്ധുക്കളുടെ ദേശത്തേക്ക് മടങ്ങിച്ചെല്ലുക.’”
14റാഹേലും ലേയയും മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങളുടെ അപ്പന്റെ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഇനിയും ഓഹരിയോ അവകാശമോ ഉണ്ടോ? 15അവൻ ഞങ്ങളെ അന്യരായിട്ടല്ലേ കണക്കാക്കുന്നത്? അവൻ ഞങ്ങളെ വിറ്റു; ഞങ്ങളുടെ പണവും മുഴുവനായി തിന്നുകളഞ്ഞു. 16നമ്മുടെ പിതാവ് ലാബാനിൽനിന്ന് എടുത്തതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്കും ഞങ്ങളുടെ മക്കൾക്കും ഉള്ളതാകുന്നു. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് നിന്നോട് പറഞ്ഞതെല്ലാം ചെയ്യുക.”
17അങ്ങനെ യാക്കോബ് എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ മക്കളെയും ഭാര്യമാരെയും ഒട്ടകങ്ങളുടെ പുറത്ത് കയറ്റി. 18കനാൻദേശത്ത് തന്റെ അപ്പനായ യിസ്ഹാക്കിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുവാൻ, അവൻ തന്റെ എല്ലാ കന്നുകാലികളെയും സമ്പാദിച്ച സകല സമ്പത്തും, പദ്ദൻ-അരാമിൽവെച്ച് സമ്പാദിച്ച കന്നുകാലികളെയും കൊണ്ടുപോയി. 19ലാബാൻ തന്റെ ആടുകളെ രോമം കത്രിക്കുവാൻ പോയിരുന്നു; റാഹേൽ തന്റെ അപ്പന്റെ ഗൃഹദേവന്മാരെ മോഷ്ടിച്ചു. 20താൻ ഓടിപ്പോകുന്നു എന്ന് അരാമ്യനായ ലാബാനോട് അറിയിക്കാതെ യാക്കോബ് അവനെ വഞ്ചിച്ചു. 21തനിക്കുള്ളതെല്ലാമായി അവൻ ഓടിപ്പോയി; എഴുന്നേറ്റ് യൂഫ്രട്ടീസ് നദി കടന്ന് ഗിലെയാദ് മലമ്പ്രദേശത്തേക്ക് മുഖം തിരിച്ചു.
ലാബാൻ പിന്തുടരുന്നു
22യാക്കോബ് ഓടിപ്പോയി എന്ന് മൂന്നാം ദിവസം ലാബാന് അറിവുകിട്ടി. 23അവൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് ഏഴുദിവസം അവനെ പിന്തുടർന്ന് ഗിലെയാദ് മലമ്പ്രദേശത്തുവെച്ച് അവനെ എത്തിപ്പിടിച്ചു.
24എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് രാത്രിയിലെ ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ അരാമ്യനായ ലാബാന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് പറഞ്ഞു: “നല്ലതോ തീയതോ ആയി യാക്കോബിനോട് ഒന്നും സംസാരിക്കാതിരിക്കുവാൻ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുക.”
25ലാബാൻ യാക്കോബിനെ എത്തിപ്പിടിച്ചു; യാക്കോബ് മലയിൽ തന്റെ കൂടാരം അടിച്ചിരുന്നു; ലാബാനും ബന്ധുക്കളും ഗിലെയാദ് മലയിൽ അവനെതിരെ കൂടാരമടിച്ചു. 26ലാബാൻ യാക്കോബിനോട് പറഞ്ഞു: “നീ എന്താണ് ചെയ്തത്? നീ എന്നെ വഞ്ചിച്ച് എന്റെ പുത്രിമാരെ യുദ്ധത്തടവുകാരെപ്പോലെ ആട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. 27നീ എന്തിന് എന്നെ അറിയിക്കാതെ രഹസ്യമായി ഒളിച്ചോടി എന്നെ വഞ്ചിച്ചു? സന്തോഷത്തോടും പാട്ടുകളോടും തപ്പോടും കിന്നരത്തോടുംകൂടെ ഞാൻ നിന്നെ യാത്രയയക്കുമായിരുന്നു. 28എന്റെ പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും ചുംബിക്കുവാൻ നീ എന്നെ അനുവദിക്കാഞ്ഞതെന്ത്? ഇപ്പോൾ നീ ഭോഷത്തം പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു.
29നിന്നെ ദ്രോഹിക്കുവാൻ എനിക്ക് ശക്തിയുണ്ട്; എങ്കിലും നിന്റെ അപ്പന്റെ ദൈവം കഴിഞ്ഞ രാത്രി എന്നോട് പറഞ്ഞു: ‘നല്ലതോ തീയതോ ആയി യാക്കോബിനോട് ഒന്നും പറയാതിരിക്കുവാൻ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളുക.’
30നിന്റെ അപ്പന്റെ വീട് കാണുവാൻ നീ ഏറ്റവും കൊതിച്ചതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ നീ തീർച്ചയായും പോയി; എന്നാൽ എന്റെ ദേവന്മാരെ നീ മോഷ്ടിച്ചതെന്ത്?”
31യാക്കോബ് ലാബാനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “നീ നിന്റെ പുത്രിമാരെ എന്നിൽനിന്ന് ബലമായി പിടിച്ചെടുക്കും എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഭയമായിരുന്നു. 32നിന്റെ ദേവന്മാരെ ആരുടെ പക്കൽ നീ കണ്ടെത്തുന്നുവോ അവൻ മരിക്കട്ടെ. നമ്മുടെ ബന്ധുക്കളുടെ മുമ്പാകെ നിനക്കുള്ളത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് എടുത്തുകൊള്ളുക.” റാഹേൽ അവയെ മോഷ്ടിച്ചിരുന്നു എന്ന് യാക്കോബ് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
33ലാബാൻ യാക്കോബിന്റെ കൂടാരത്തിലും ലേയയുടെ കൂടാരത്തിലും രണ്ട് ദാസിമാരുടെ കൂടാരത്തിലും അന്വേഷിച്ചു, ഒന്നും കണ്ടില്ല; ലേയയുടെ കൂടാരം വിട്ട് റാഹേലിന്റെ കൂടാരത്തിൽ കടന്നു. 34റാഹേൽ ആ ഗൃഹവിഗ്രഹങ്ങളെ എടുത്ത് ഒട്ടകത്തിന്റെ കോപ്പിനുള്ളിൽ വെച്ച് അവയുടെമേൽ ഇരുന്നിരുന്നു. ലാബാൻ കൂടാരം മുഴുവൻ തിരഞ്ഞിട്ടും ഒന്നും കണ്ടില്ല. 35അവൾ തന്റെ അപ്പനോട് പറഞ്ഞു: “യജമാനനേ, കോപിക്കരുതേ; യജമാനന്റെ മുമ്പാകെ എഴുന്നേൽക്കുവാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല; ഞാൻ ഋതുമതിയായിരിക്കുന്നു.” അവൻ തിരഞ്ഞിട്ടും ഗൃഹദേവന്മാരെ കണ്ടില്ല.
36യാക്കോബ് കോപിച്ച് ലാബാനോട് വാദിച്ചു. യാക്കോബ് ലാബാനോട് പറഞ്ഞു: “നീ എന്നെ ഇത്ര ഉഗ്രമായി പിന്തുടരുവാൻ എന്റെ കുറ്റം എന്ത്? എന്റെ പാപം എന്ത്? 37നീ എന്റെ സാധനങ്ങളെല്ലാം തിരഞ്ഞുവല്ലോ—നിന്റെ വീട്ടിലുള്ളതിൽ എന്ത് കണ്ടെത്തി? എന്റെയും നിന്റെയും ബന്ധുക്കളുടെ മുമ്പാകെ അത് ഇവിടെ വെക്കുക; അവർ നമ്മൾ ഇരുവർക്കും ഇടയിൽ വിധിക്കട്ടെ.
38ഇരുപത് വർഷം ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ആയിരുന്നു: നിന്റെ ചെമ്മരിയാടുകളും പെൺകോലാടുകളും ചനം അലസിപ്പോയിട്ടില്ല, നിന്റെ കൂട്ടത്തിലെ മുട്ടാടുകളെ ഞാൻ തിന്നിട്ടുമില്ല. 39വന്യമൃഗം കടിച്ചുകീറിയവയെ ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ടുവന്നിട്ടില്ല; ആ നഷ്ടം ഞാൻതന്നെ വഹിച്ചു. പകൽ മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും രാത്രി മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതും നീ എന്റെ കൈയിൽനിന്ന് ചോദിച്ചു. 40പകൽ ഉഷ്ണവും രാത്രി തണുപ്പും എന്നെ വലച്ചു, ഉറക്കം എന്റെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് അകന്നുപോയി—ഇങ്ങനെയായിരുന്നു ഞാൻ. 41ഇരുപത് വർഷം ഞാൻ നിന്റെ വീട്ടിൽ ആയിരുന്നു—നിന്റെ രണ്ട് പുത്രിമാർക്കുവേണ്ടി പതിന്നാല് വർഷവും നിന്റെ കൂട്ടത്തിനുവേണ്ടി ആറ് വർഷവും സേവിച്ചു—എന്റെ കൂലി നീ പത്തുപ്രാവശ്യം മാറ്റുകയും ചെയ്തു. 42എന്റെ അപ്പന്റെ ദൈവം, അബ്രാഹാമിന്റെ ദൈവം, യിസ്ഹാക്കിന്റെ ഭയം, എന്നോടുകൂടെ ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ നീ ഇപ്പോൾ എന്നെ തീർച്ചയായും വെറുംകൈയോടെ അയച്ചുകളയുമായിരുന്നു. നമ്മുടെ പിതാവ് എന്റെ കഷ്ടതയും എന്റെ കൈകളുടെ അധ്വാനവും കണ്ട് കഴിഞ്ഞ രാത്രി നിന്നെ ശാസിച്ചു.” a a v42 "യിസ്ഹാക്കിന്റെ ഭയം" എന്നത് നമ്മുടെ പിതാവിന് യാക്കോബ് നല്കുന്ന സവിശേഷമായ നാമമാകുന്നു—തന്റെ അപ്പനായ യിസ്ഹാക്ക് ആഴമായ ഉടമ്പടിഭയത്തോടെ ആരാധിച്ച ദൈവം. പിതാവിനെ ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത് വിശ്വസ്തനായ ഒരു പുത്രന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെ അവിടുത്തെ വിളിക്കുന്നതാകുന്നു.
43ലാബാൻ യാക്കോബിനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: “പുത്രിമാർ എന്റേത്, മക്കൾ എന്റേത്, കൂട്ടങ്ങൾ എന്റേത്—നീ കാണുന്നതെല്ലാം എന്റേത്. എന്നാൽ എന്റെ പുത്രിമാർക്കുവേണ്ടിയോ അവർ പ്രസവിച്ച മക്കൾക്കുവേണ്ടിയോ ഇന്ന് എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യുവാൻ കഴിയും? 44വരിക, നീയും ഞാനും ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്യുക; അത് നിനക്കും എനിക്കും ഇടയിൽ സാക്ഷിയായിരിക്കട്ടെ.”
45അങ്ങനെ യാക്കോബ് ഒരു കല്ല് എടുത്ത് തൂണായി നാട്ടി. 46യാക്കോബ് തന്റെ ബന്ധുക്കളോട്, “കല്ലുകൾ ശേഖരിക്കുവിൻ” എന്ന് പറഞ്ഞു. അവർ കല്ലുകൾ എടുത്ത് ഒരു കൂമ്പാരം കൂട്ടി, ആ കൂമ്പാരത്തിനരികെ അവിടെ ഭക്ഷിച്ചു. 47ലാബാൻ അതിന് യെഗർ-സഹദൂഥാ എന്ന് പേരിട്ടു, എന്നാൽ യാക്കോബ് അതിന് ഗലേദ് എന്ന് പേരിട്ടു. 48ലാബാൻ പറഞ്ഞു: “ഈ കൂമ്പാരം ഇന്ന് നിനക്കും എനിക്കും ഇടയിൽ സാക്ഷിയാകുന്നു.” അതുകൊണ്ട് അതിന് ഗലേദ് എന്ന് പേരായി, 49മിസ്പാ എന്നും പേരിട്ടു; അവൻ പറഞ്ഞു: “നാം തമ്മിൽ അകന്നിരിക്കുമ്പോൾ ദൈവം എനിക്കും നിനക്കും ഇടയിൽ കാവൽ നിൽക്കട്ടെ. 50നീ എന്റെ പുത്രിമാരോട് ദുഷ്ടത കാണിക്കുകയോ അവരെക്കൂടാതെ വേറെ ഭാര്യമാരെ എടുക്കുകയോ ചെയ്താൽ, ഇവിടെ മറ്റാരും ഇല്ലെങ്കിലും, ദൈവം നിനക്കും എനിക്കും ഇടയിൽ സാക്ഷിയാകുന്നു.” 51ലാബാൻ യാക്കോബിനോട് പറഞ്ഞു: “നിനക്കും എനിക്കും ഇടയിൽ ഞാൻ നാട്ടിയ ഈ കൂമ്പാരവും ഈ തൂണും നോക്കുക. 52ഈ കൂമ്പാരം സാക്ഷി, ഈ തൂൺ സാക്ഷി: ദ്രോഹത്തിനായി ഞാൻ ഈ കൂമ്പാരം കടന്ന് നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരികയില്ല, നീ ഈ കൂമ്പാരവും തൂണും കടന്ന് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരികയുമില്ല. 53അബ്രാഹാമിന്റെ ദൈവവും നാഹോരിന്റെ ദൈവവും, അവരുടെ അപ്പന്റെ ദൈവം, നമുക്കിടയിൽ വിധിക്കട്ടെ.” അങ്ങനെ യാക്കോബ് തന്റെ അപ്പനായ യിസ്ഹാക്കിന്റെ ഭയത്തെച്ചൊല്ലി സത്യം ചെയ്തു. 54യാക്കോബ് മലയിൽ യാഗം അർപ്പിച്ച്, അപ്പം ഭക്ഷിക്കുവാൻ തന്റെ ബന്ധുക്കളെ വിളിച്ചു; അവർ അപ്പം ഭക്ഷിച്ച് മലയിൽ രാത്രി കഴിച്ചു. 55ലാബാൻ അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ്, തന്റെ പേരക്കുട്ടികളെയും പുത്രിമാരെയും ചുംബിച്ച്, അവരെ അനുഗ്രഹിച്ച്, പുറപ്പെട്ട് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി.