Maxxanfameera

Seera Uumamaa 31 FHB Father's Heart Bible™

Ajaja kee isa jalqabaa irratti hir'ina 15% →
Kitaaba

Aariin Mana Laabaan Keessa Ture

Ilmaan Laabaa isa ni hinaafu, fuulli Laabaas ni jijjiirama, kanaaf jecha Abbaa keenyaatiin Yaaqoob nagaa osoo hin gaafatin ka'ee deema — Raahel immoo waaqota mana abbaa isheetii hatti. Laabaan isaan qaqqabee ni barbaada, homaa garuu hin argu. Tuullaa dhagaa daangaa godhatanii walirraa adda ba'u.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 3, 24, 29

Boqonnaa 31.

Yaaqoob, ilmaan Laabaan, «Yaaqoob waan abbaan keenya qabu hundumaa fudhate; qabeenya abbaa keenyaa irraa qabeenya kana horate» jedhanii yommuu dubbatan dhaga'e. Yaaqoobis fuula Laabaan arge; fuulli sun akkuma duraan gara isaatti hin ture.

Ergasii Abbaan keenya Yaaqoobiin, «Gara lafa abbootii keetii fi gara firoota keetii deebi'i; ani si wajjin nan ta'a» jedhe.

Kanaaf Yaaqoob namoota ergee, Raahelii fi Liiyaa gara dirree, bira bushaayee isaa jirutti waame. Innis isaaniin, «Fuulli abbaa keessanii akkuma duraa gara koo akka hin taane nan arga; garuu Waaqayyo abbaa koo anaa wajjin ture. Ani humna koo hundumaan abbaa keessaniif akkan tajaajile isin in beektu. Abbaan keessan na gowwoomse; mindaa koo si'a kudhan jijjiire; Abbaan keenya garuu akka inni na miidhu hin hayyamne. Yoo inni, ‹Mindaan kee kan tuuta qabu ti› jedhe, bushaayeen guutuun kan tuuta qabu dhalte; yoo inni, ‹Mindaan kee kan sararaa qabu ti› jedhe, bushaayeen guutuun kan sararaa qabu dhalte. Kanaaf Abbaan keenya horii abbaa keessanii irraa fudhatee naaf kenne. Yeroo hoosiisa bushaayee abjuu keessatti ol ilaale; korbeeyyiin re'ee bushaayee irra utaalan kan sararaa, kan tuuta fi kan calaqqee qabu ta'uu isaanii arge. Ergamaan Abbaa abjuu keessatti, ‹Yaaqoob› naan jedhe; anis, ‹Kunoo, ani as jira› jedhe. Innis, ‹Ol ilaalii ilaali: korbeeyyiin re'ee bushaayee irra utaalan hundinuu kan sararaa, kan calaqqee fi kan tuuta qabu dha; waan Laabaan sitti hojjetu hundumaa argeeraatii. Ani Abbaa Beetel dha, bakka ati utubaa itti dibdee naaf kakatte. Amma ka'ii, lafa kana keessaa ba'ii, gara lafa firoota keetii deebi'i.›»

Raahelii fi Liiyaan deebisanii, «Nuti ammas mana abbaa keenyaa keessatti qooda yookaan dhaala qabnaa? Inni nu akka alagaa hin lakkaa'uu? Nu gurgure; maallaqa keenyas guutumaan guutuutti nyaate. Qabeenya Abbaan keenya Laabaan irraa fudhate hundinuu kan keenya fi kan ijoollee keenyaa dha. Kanaaf amma waan Abbaan keenya sitti hime hundumaa godhi.»

Yaaqoob ka'ee ilmaan isaa fi niitota isaa gaala irra kaa'e. Horii isaa hundumaa fi qabeenya inni horate hundumaa, horii Padan-aaraamitti horate fudhatee, gara Yisihaaq abbaa isaa lafa Kanaan keessa jiruutti deemuuf kaate. Laabaan hoolota isaa rukutuuf deeme; Raahel immoo waaqota manaa kan abbaa ishee hat'te. Yaaqoob Laabaan Aramiitti akka baqachaa jiru isatti himuu dhiisuudhaan isa gowwoomse. Inni waan qabu hundumaa wajjin baqatee, ka'ee Efraaxiis cabsee, fuula isaa gara biyya gaaraa Gilaadtti deebise.

Laabaan Yaaqoobin Ari'e

Guyyaa sadaffaatti Yaaqoob akka baqate Laabaanitti himame. Innis firoota isaa fudhatee guyyaa torba isa ari'ee, biyya gaaraa Gilaaditti isa qabe.

Garuu Abbaan keenya halkan abjuu keessatti gara Laabaan Aramii dhufee, «Yaaqoobiin gaarii yookaan hamaa dubbachuu irraa of eegi» jedhe.

Laabaan Yaaqoobin quunname; Yaaqoob dunkaana isaa gaara irratti diriirsee ture. Laabaanii fi firoonni isaas gaarota Gilaad irratti isa wajjin dhaabbatanii dunkaana isaanii diriirsan. Laabaan Yaaqoobiin, «Maal gooteef? Na gowwoomsite; intallan koos akka booji'amtoota waraanaa fudhatte. Maaliif dhoksaadhaan baqatee na gowwoomsite, naaf hin himne? Gammachuu, faarfannaa, daguugaa fi kiraaraadhaan si geggeessa ture. Maaliif ilmaan koo fi intallan koo dhungachuuf na hin hayyamne? Amma wanta wallaalummaa raawwatteetta.

Si miidhuuf humna qaba; Waaqayyo abbaa keetii garuu halkan darbe, ‹Of eegi, Yaaqoobiin gaarii yookaan hamaa homaa hin jedhin› naan jedhe.

Amma sababii mana abbaa keetii baayyee hawwiteef dhugumatti deemteetta—ta'ee garuu maaliif waaqota koo hat'ate?» jedhe.

Yaaqoob Laabaaniin deebisee, «Ani sodaadheen ture, sababii ati intallan kee narraa humnaan fudhatta jedhee yaadeef. Nama waaqota kee wajjin argattu hundinuu in du'a. Firoota keenya dura waan kee kam akka ta'e agarsiisii fudhadhu» jedhe. Yaaqoob garuu Raahel akka isaan hat'te hin beeku ture.

Laabaan dunkaana Yaaqoob, dunkaana Liiyaa fi dunkaana tajaajiltoota lamaanii keessa barbaade, homaa hin arganne; dunkaana Liiyaa keessaa ba'ee dunkaana Raahel seene. Raahel waaqota manaa fudhattee, bakka bu'a gaalaa keessa kaa'ee irra taa'ite. Laabaan dunkaana guutuu barbaade, homaa garuu hin arganne. Isheenis abbaa isheetiin, «Gooftaa koo, hin aarin—ani si duratti ka'uu hin danda'u; haalli dubartootaa narra jira» jette. Innis barbaade, waaqota manaa garuu gonkumaa hin arganne.

Yaaqoob aaree Laabaanin falmate. Yaaqoob Laabaaniin deebisee, «Yakki koo maali? Cubbuun koo maali, ati akkas na ari'uuf? Mi'a koo hundumaa qorattee, mana kee irraa maal argatte? Asitti firoota koo fi firoota kee dura kaa'i; isaan nu lamaan gidduutti haa murteessan.

Waggaa digdama si wajjin ture: hoolonni kee fi re'ooni kee hin gatan, korbeeyyii hoolaa horii kee irraa hin nyaanne. Waan sodaachisaan nyaate ani sitti hin fidne; ani mataa kootiin kasaaraa isaa baadhadhe. Ati harka koo irraa isa gaafatte, inni guyyaa yoo hat'ame, halkan yoo hat'ame. Ani akkana ture: guyyaa ho'iin na nyaate, halkan immoo qabbanaa'inni; hirribnis ija koo irraa baqate. Waggaa digdama mana kee keessa ture—intallan kee lamaaf waggaa kudha afur, horii keetiif waggaa ja'a tajaajilee—mindaa koos si'a kudhan jijjirte. Waaqayyo abbaa koo, Waaqayyo Abrahaam fi Sodaan Yisihaaq yoo na wajjin hin turin ta'e, amma dhugumatti harka duwwaadhaan na ergita turte. Abbaan keenya dhiphina koo fi dadhabbii harka koo arge, halkan darbe immoo si ifate.» a a v42 «Sodaan Yisihaaq» maqaa addaa Yaaqoob Abbaa keenyaaf kenne dha—Waaqayyo abbaan isaa Yisihaaq sodaa kakuu guddaadhaan itti sodaate. Abbaa maqaa kanaan waamuun, ija ilma amanamaatiin isa waamuu dha.

Laabaan Yaaqoobiin deebisee, «Intallanni kun kanneen kooti, ijoolleen kanneen kooti, hoolonni kanneen kooti—waan ati argitu hundinuu kan kooti. Garuu har'a intallan kootiif yookaan ijoollee isaan deesaniif maal gochuu danda'a? Kottu, kakuu waliin goonu, ati fi ani; innis gidduu kee fi koo dhugaa baatuu haa ta'u.»

Kanaaf Yaaqoob dhagaa tokko fudhatee utubaa godhee dhaabe. Yaaqoob firoota isaatiin, «Dhagaa walitti qabaa» jedhe. Isaanis dhagaa fudhatanii tuullaa uuman, tuullaa sana bira achitti nyaatan. Laabaan Yegar-sahaduutaa jedhee isa moggaase; Yaaqoob garuu Galeed jedhee isa moggaase. Laabaan, «Tuullaan kun har'a gidduu kee fi koo dhugaa baatuu dha» jedhe. Kanaaf maqaa isaa Galeed jedhee moggaase, Mizpaa jedhees, waan inni «Yeroo nuti wal irraa fagaannu Waaqayyo gidduu koo fi kee haa eegu» jedheef. «Yoo ati intallan koo cunqursite, yookaan isaan malee niitota biraa fuutte, nama biraan as hin jiraatin illee, Waaqayyo gidduu koo fi kee dhugaa baatuu dha.» Laabaan Yaaqoobiin, «Tuullaa kana fi utubaa kana, ani gidduu kee fi koo kaa'e ilaali. Tuullaan kun dhugaa baata, utubaan kunis dhugaa baata: ani tuullaa kana gara keetti hamaadhaaf hin tarkaanfadhu, atis tuullaa fi utubaa kana gara kootti hamaadhaaf hin tarkaanfatin. Waaqayyo Abrahaam fi Waaqayyo Naahor, Waaqayyo abbaa isaanii, gidduu keenya haa murteessu.» Yaaqoobis Sodaa abbaa isaa Yisihaaqitiin kakate. Yaaqoob gaara irratti aarsaa dhiheessee, firoota isaa buddeena nyaachuuf waame; isaanis buddeena nyaatanii gaara irratti bulan. Laabaan ganama ka'ee, ilmaan ilmaa isaa fi intallan isaa dhungatee, eebbisee, deeme, gara mana isaatti deebi'e.