ஆதியாகமம் 31

31 ¹ லாபானின் குமாரர்கள், “எங்கள் தகப்பனுக்கு உண்டானதையெல்லாம் யாக்கோபு எடுத்துக்கொண்டான்; எங்கள் தகப்பனுக்கு உண்டானதிலிருந்தே இந்த ஐசுவரியம் யாவையும் அவன் சம்பாதித்துக்கொண்டான்” என்று சொல்வதை யாக்கோபு கேள்விப்பட்டான். ² யாக்கோபு லாபானின் முகத்தைப் பார்த்தான்; அது முன்னிருந்ததுபோல் அவன்மேல் இல்லை.

³ அப்பொழுது எங்கள் பிதா யாக்கோபை நோக்கி, “உன் பிதாக்களின் தேசத்துக்கும் உன் இனத்தாரிடத்துக்கும் திரும்பிப்போ; நான் உன்னோடே இருப்பேன்” என்றார்.

⁴ அப்பொழுது யாக்கோபு ஆள் அனுப்பி, ராகேலையும் லேயாளையும் வெளியிலே தன் மந்தையினிடத்துக்கு வரவழைத்து, ⁵ அவர்களை நோக்கி, “உங்கள் தகப்பனுடைய முகம் முன்னிருந்ததுபோல் என்மேல் இல்லாததை நான் காண்கிறேன்; ஆனாலும் என் தகப்பனுடைய பிதா என்னோடே இருந்தார்.” ⁶ “என் முழு பெலத்தோடும் உங்கள் தகப்பனுக்கு நான் ஊழியம் செய்தேன் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்.” ⁷ “ஆனாலும் உங்கள் தகப்பன் என்னை வஞ்சித்து, என் கூலியைப் பத்துமுறை மாற்றினான்; ஆனாலும் எங்கள் பிதா அவன் எனக்குத் தீங்குசெய்ய இடங்கொடுக்கவில்லை.” ⁸ “‘புள்ளியுள்ளவைகள் உன் கூலியாயிருக்கும்’ என்று அவன் சொன்னால், மந்தையெல்லாம் புள்ளியுள்ள குட்டிகளைப் போட்டது; ‘வரியுள்ளவைகள் உன் கூலியாயிருக்கும்’ என்று அவன் சொன்னால், மந்தையெல்லாம் வரியுள்ள குட்டிகளைப் போட்டது.” ⁹ “இவ்விதமாய் எங்கள் பிதா உங்கள் தகப்பனுடைய ஆடுமாடுகளை எடுத்து எனக்குத் தந்தார்.” ¹⁰ “மந்தை சினையேறும் காலத்தில் நான் என் கண்களை ஏறெடுத்து, மந்தையோடே பொலியும் வெள்ளாட்டுக்கடாக்கள் வரியுள்ளவைகளும் புள்ளியுள்ளவைகளும் கலப்புநிறமுள்ளவைகளுமாய் இருக்கக் கனவிலே கண்டேன்.” ¹¹ “அப்பொழுது பிதாவின் தூதன் சொப்பனத்தில் என்னை நோக்கி, ‘யாக்கோபே’ என்றார்; நான், ‘இதோ, இருக்கிறேன்’ என்றேன்.” ¹² “அவர், ‘உன் கண்களை ஏறெடுத்துப்பார்; மந்தையோடே பொலியும் வெள்ளாட்டுக்கடாக்கள் யாவும் வரியுள்ளவைகளும் புள்ளியுள்ளவைகளும் கலப்புநிறமுள்ளவைகளுமாய் இருக்கின்றன; லாபான் உனக்குச் செய்கிற யாவற்றையும் நான் கண்டேன்’ என்றார்.” ¹³ “நீ ஒரு தூணை அபிஷேகம்பண்ணி, எனக்கு ஒரு பொருத்தனைபண்ணின பெத்தேலின் பிதா நானே. இப்பொழுது நீ எழுந்து, இந்தத் தேசத்தைவிட்டுப் புறப்பட்டு, உன் இனத்தாருடைய தேசத்துக்குத் திரும்பிப்போ.”

¹⁴ அதற்கு ராகேலும் லேயாளும் அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “எங்கள் தகப்பன் வீட்டிலே இன்னும் எங்களுக்குப் பங்கும் சுதந்தரமும் உண்டோ?” ¹⁵ “நாங்கள் அவனால் அந்நியர்போல் எண்ணப்படவில்லையா? அவன் எங்களை விற்றுப்போட்டு, எங்கள் பணத்தையும் முழுவதுமாய்ச் செலவழித்துப்போட்டானே.” ¹⁶ “எங்கள் தகப்பனை விட்டு எங்கள் பிதா எடுத்துக்கொண்ட ஐசுவரியம் யாவும் நிச்சயமாய் நமக்கும் நம்முடைய பிள்ளைகளுக்கும் உரியது; ஆகையால் எங்கள் பிதா உனக்குச் சொன்னபடியெல்லாம் செய்” என்றார்கள்.

¹⁷ அப்பொழுது யாக்கோபு எழுந்து, தன் பிள்ளைகளையும் தன் மனைவிகளையும் ஒட்டகங்கள்மேல் ஏற்றி, ¹⁸ தான் சம்பாதித்த தன் ஆடுமாடுகள் யாவற்றையும், பதான்-அராமிலே தான் தேடிக்கொண்ட ஆடுமாடுகள் யாவற்றையும், தன் ஆஸ்திகள் யாவற்றையும் ஓட்டிக்கொண்டு, கானான் தேசத்தில் இருக்கிற தன் தகப்பனாகிய ஈசாக்கினிடத்துக்குப் போகப் புறப்பட்டான். ¹⁹ லாபான் தன் ஆடுகளை மயிர்கத்தரிக்கப் போயிருந்தான்; அப்பொழுது ராகேல் தன் தகப்பனுடைய வீட்டு விக்கிரகங்களைத் திருடிக்கொண்டாள். ²⁰ தான் ஓடிப்போகிறதைச் சீரியனாகிய லாபானுக்கு அறிவிக்காமல், யாக்கோபு அவனை வஞ்சித்தான். ²¹ இப்படி அவன் தனக்கு உண்டான எல்லாவற்றோடும் ஓடிப்போனான்; அவன் எழுந்து, ஐப்பிராத்து நதியைக் கடந்து, கீலேயாத் மலைநாட்டை நோக்கித் தன் முகத்தைத் திருப்பினான்.

லாபான் பின்தொடர்ந்து துரத்துகிறான்

²² யாக்கோபு ஓடிப்போனது மூன்றாம் நாளிலே லாபானுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. ²³ அப்பொழுது அவன் தன் சகோதரரைக் கூட்டிக்கொண்டு, ஏழுநாள் பிரயாணதூரம் அவனைப் பின்தொடர்ந்துபோய், கீலேயாத் மலைநாட்டிலே அவனைக் கண்டுபிடித்தான்.

²⁴ அன்று இரவிலே எங்கள் பிதா சீரியனாகிய லாபானுக்குச் சொப்பனத்தில் தோன்றி, “நீ யாக்கோபோடே நன்மையையாகிலும் தீமையையாகிலும் பேசாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிரு” என்று அவனுக்குச் சொன்னார்.

²⁵ லாபான் யாக்கோபைக் கண்டுபிடித்தான். யாக்கோபு அந்த மலையிலே தன் கூடாரத்தைப் போட்டிருந்தான்; லாபானும் தன் சகோதரரோடே கீலேயாத் மலையிலே தன் கூடாரத்தைப் போட்டான். ²⁶ அப்பொழுது லாபான் யாக்கோபை நோக்கி, “நீ என்ன செய்தாய்? நீ என்னை வஞ்சித்து, என் குமாரத்திகளைப் பட்டயத்தினால் சிறைபிடிக்கப்பட்டவர்களைப்போல் ஓட்டிக்கொண்டு வந்தாயே.” ²⁷ “நான் உன்னைச் சந்தோஷத்தோடும் பாட்டுகளோடும், மேளத்தோடும் சுரமண்டலத்தோடும் அனுப்பிவிடத்தக்கதாக, நீ எனக்கு அறிவியாமல், என்னை வஞ்சித்து, இரகசியமாய் ஓடிப்போனதென்ன?” ²⁸ “என் பிள்ளைகளையும் என் குமாரத்திகளையும் நான் முத்தமிட்டு வழியனுப்ப நீ எனக்கு இடங்கொடாமற்போனதென்ன? நீ இப்பொழுது புத்தியீனமாய்ச் செய்தாய்.” ²⁹ “உங்களுக்குத் தீங்குசெய்ய என் கையில் வல்லமை உண்டு; ஆனாலும் உன் தகப்பனுடைய பிதா நேற்று இரவில் என்னோடே பேசி, ‘நீ யாக்கோபோடே நன்மையையாகிலும் தீமையையாகிலும் பேசாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிரு’ என்று சொன்னார்.” ³⁰ “இப்பொழுது நீ உன் தகப்பன் வீட்டின்மேல் மிகவும் வாஞ்சையாயிருந்தபடியால் புறப்பட்டுப்போகிறாய்; ஆனாலும் நீ என் தேவர்களை ஏன் திருடிக்கொண்டாய்?”

³¹ யாக்கோபு லாபானுக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “ஒருவேளை நீ உன் குமாரத்திகளை என்னிடத்திலிருந்து பலவந்தமாய்ப் பிடுங்கிக்கொள்வாய் என்று நான் பயந்திருந்தேன்.” ³² “உம்முடைய தேவர்களை நீர் யாரிடத்தில் கண்டுபிடிக்கிறீரோ, அவன் உயிரோடிருக்கவேண்டாம்; என்னிடத்தில் உமக்கு உண்டானதை நம்முடைய சகோதரர்முன்பாகக் கண்டுபிடித்து எடுத்துக்கொள்ளும்” என்றான். ராகேல் அவைகளைத் திருடினதை யாக்கோபு அறியாதிருந்தான்.

³³ அப்பொழுது லாபான் யாக்கோபின் கூடாரத்திலும், லேயாளின் கூடாரத்திலும், இரண்டு அடிமைப்பெண்களின் கூடாரத்திலும் போய்த் தேடியும் கண்டுபிடிக்கவில்லை; பின்பு லேயாளின் கூடாரத்தைவிட்டு ராகேலின் கூடாரத்தில் பிரவேசித்தான். ³⁴ ராகேல் அந்த வீட்டு விக்கிரகங்களை எடுத்து, ஒட்டகச் சேணத்தில் வைத்து, அவைகளின்மேல் உட்கார்ந்திருந்தாள். லாபான் கூடாரம் முழுவதையும் தடவிப்பார்த்தும் கண்டுபிடிக்கவில்லை. ³⁵ அவள் தன் தகப்பனை நோக்கி, “ஸ்திரீகளுக்குரிய வழிபாடு எனக்கு உண்டாயிருக்கிறபடியால், உமக்கு முன்பாக நான் எழுந்திருக்கக்கூடாமல் இருக்கிறேன்; என் ஆண்டவன் கோபங்கொள்ளவேண்டாம்” என்றாள். அவன் தேடியும் அந்த வீட்டு விக்கிரகங்களைக் கண்டுபிடிக்கவில்லை.

³⁶ அப்பொழுது யாக்கோபுக்குக் கோபமூண்டு, லாபானோடே வாக்குவாதம்பண்ணினான். யாக்கோபு லாபானை நோக்கி, “நீர் இவ்வளவு உக்கிரமாய் என்னைப் பின்தொடர்ந்துவர, என் குற்றம் என்ன? என் பாவம் என்ன?” ³⁷ “நீர் என் தட்டுமுட்டுகள் யாவற்றையும் தடவிப்பார்த்தீரே; உம்முடைய வீட்டுத் தட்டுமுட்டுகளில் எதைக் கண்டுபிடித்தீர்? என் சகோதரருக்கும் உம்முடைய சகோதரருக்கும் முன்பாக அதை இங்கே வையும்; அவர்கள் நம்மிருவருக்கும் நடுத்தீர்க்கட்டும்.”

³⁸ “இந்த இருபது வருஷமாய் நான் உம்மோடே இருந்தேன்; உம்முடைய ஆடுகளும் வெள்ளாடுகளும் சினையழிந்ததில்லை; உம்முடைய மந்தையின் கடாக்களை நான் புசித்ததுமில்லை.” ³⁹ “பீறுண்டதை நான் உம்மிடத்தில் கொண்டுவராமல், அதின் நஷ்டத்தை நானே சுமந்தேன்; பகலில் திருடப்பட்டதையும் இரவில் திருடப்பட்டதையும் என் கையில் நீர் கேட்டு வாங்கினீர்.” ⁴⁰ “பகலிலே வெயிலும் இரவிலே குளிரும் என்னைப் பட்சித்தது; நித்திரை என் கண்களை விட்டு அகன்றுபோயிற்று; இந்த நிலைமையில் நான் இருந்தேன்.” ⁴¹ “இந்த இருபது வருஷம் நான் உம்முடைய வீட்டில் இருந்தேன்; உம்முடைய இரண்டு குமாரத்திகளுக்காகப் பதினாலு வருஷமும், உம்முடைய மந்தைக்காக ஆறு வருஷமும் உமக்கு ஊழியம் செய்தேன்; நீரோ என் கூலியைப் பத்துமுறை மாற்றினீர்.” ⁴² “என் தகப்பனுடைய பிதாவும், ஆபிரகாமின் பிதாவும், ஈசாக்கின் பயமுமாயிருந்தவர் என்னோடே இராதிருந்தால், நிச்சயமாய் நீர் இப்பொழுது என்னை வெறுங்கையாய் அனுப்பிவிட்டிருப்பீர்; எங்கள் பிதா என் சிறுமையையும் என் கைகளின் பிரயாசத்தையும் பார்த்து, நேற்று இரவில் உம்மைக் கடிந்துகொண்டார்.” ^a a v42 “ஈசாக்கின் பயம்” என்பது எங்கள் பிதாவுக்கு யாக்கோபு கொடுக்கும் தனித்துவமான நாமம் — தன் தகப்பனாகிய ஈசாக்கு ஆழ்ந்த உடன்படிக்கை பயபக்தியோடே ஆராதித்த தேவன். பிதாவை இவ்விதமாய் நாமம்சொல்லி அழைப்பது, உண்மையுள்ள ஒரு குமாரனுடைய கண்களின் வழியாய் அவரை நாமம்சொல்லுவதாகும்.

⁴³ அதற்கு லாபான் யாக்கோபுக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “இந்தக் குமாரத்திகள் என் குமாரத்திகள், இந்தப் பிள்ளைகள் என் பிள்ளைகள், இந்த மந்தை என் மந்தை; நீ காண்கிறவைகள் யாவும் என்னுடையவைகள்; ஆனாலும் என் குமாரத்திகளாகிய இவர்களுக்காவது, இவர்கள் பெற்ற பிள்ளைகளுக்காவது நான் இன்று என்ன செய்யக்கூடும்?” ⁴⁴ “ஆகையால் வா, நானும் நீயும் ஒரு உடன்படிக்கைபண்ணுவோம்; அது எனக்கும் உனக்கும் நடுவே சாட்சியாயிருக்கட்டும்” என்றான்.

⁴⁵ அப்பொழுது யாக்கோபு ஒரு கல்லை எடுத்து, அதைத் தூணாக நிறுத்தினான். ⁴⁶ பின்பு யாக்கோபு தன் சகோதரரை நோக்கி, “கற்களைக் குவியுங்கள்” என்றான்; அவர்கள் கற்களை எடுத்து ஒரு குவியலாக்கினார்கள்; அந்தக் குவியலண்டையிலே அவர்கள் புசித்தார்கள். ⁴⁷ லாபான் அதற்கு எகர்சகதூத்தா என்று பேரிட்டான்; யாக்கோபோ அதற்குக் கலயெத் என்று பேரிட்டான். ⁴⁸ லாபான், “இந்தக் குவியல் இன்று எனக்கும் உனக்கும் நடுவே சாட்சி” என்றான்; ஆகையால் அதற்குக் கலயெத் என்னும் பேர் உண்டாயிற்று. ⁴⁹ மேலும் மிஸ்பா என்றும் பேரிட்டான்; ஏனெனில், “நாம் ஒருவரை ஒருவர் விட்டுப் பிரிந்திருக்கும்போது, எங்கள் பிதா எனக்கும் உனக்கும் நடுவே கண்காணித்திருப்பாராக” என்று அவன் சொன்னான். ⁵⁰ “நீ என் குமாரத்திகளைத் துன்பப்படுத்தினாலும், என் குமாரத்திகளையல்லாமல் வேறே மனைவிகளை விவாகம்பண்ணினாலும், நம்மோடே ஒருவரும் இல்லாதிருந்தாலும், இதோ, எங்கள் பிதா எனக்கும் உனக்கும் நடுவே சாட்சி” என்றான். ⁵¹ பின்னும் லாபான் யாக்கோபை நோக்கி, “நான் எனக்கும் உனக்கும் நடுவே நிறுத்தின இந்தக் குவியலையும் தூணையும் பார்; ⁵² நான் தீங்குசெய்ய இந்தக் குவியலைத் தாண்டி உன்னிடத்திற்கு வராதபடிக்கும், நீ இந்தக் குவியலையும் இந்தத் தூணையும் தாண்டி என்னிடத்திற்கு வராதபடிக்கும், இந்தக் குவியல் சாட்சி, இந்தத் தூண் சாட்சி.” ⁵³ “ஆபிரகாமின் பிதாவும் நாகோரின் தேவனும் அவர்களுடைய தகப்பனின் தேவனுமாயிருக்கிறவர் நமக்குள்ளே நியாயந்தீர்க்கட்டும்” என்றான். யாக்கோபு தன் தகப்பனாகிய ஈசாக்கின் பயமாயிருந்தவர்பேரில் ஆணையிட்டான். ⁵⁴ பின்பு யாக்கோபு அந்த மலையிலே பலியிட்டு, அப்பம் புசிக்கத் தன் சகோதரரை அழைத்தான்; அவர்கள் அப்பம் புசித்து, அந்த மலையிலே இராத்தங்கினார்கள். ⁵⁵ லாபான் அதிகாலமே எழுந்து, தன் பேரப்பிள்ளைகளையும் தன் குமாரத்திகளையும் முத்தமிட்டு, அவர்களை ஆசீர்வதித்து, பின்பு புறப்பட்டு, தன் இடத்துக்குத் திரும்பிப்போனான்.