ઉત્પત્તિ 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹યાકૂબે લાબાનના દીકરાઓને એમ કહેતા સાંભળ્યા, “આપણા પિતાનું જે હતું તે બધું યાકૂબે લઈ લીધું; આપણા પિતાના હતા તેમાંથી જ તેણે આ બધી સંપત્તિ બનાવી.” ²યાકૂબે લાબાનનો ચહેરો જોયો, અને તે પહેલાંના જેવો તેના પ્રત્યે રહ્યો નહોતો.

³પછી આપણા પિતાએ યાકૂબને કહ્યું, “તારા પિતૃઓના દેશમાં અને કુટુંબમાં પાછો જા; હું તારી સાથે રહીશ.”

⁴તેથી યાકૂબે માણસ મોકલીને રાહેલ તથા લેઆહને ખેતરમાં, પોતાના ટોળા પાસે બોલાવી. ⁵તેણે તેઓને કહ્યું, “હું જોઉં છું કે તમારા પિતાનો ચહેરો પહેલાંના જેવો મારા પ્રત્યે નથી, પણ મારા પિતાના ઈશ્વર મારી સાથે રહ્યા છે. ⁶તમે જાણો છો કે મેં મારી પૂરી શક્તિથી તમારા પિતાની સેવા કરી છે. ⁷તમારા પિતાએ મને છેતર્યો, મારું વેતન દસ વાર બદલ્યું, પણ આપણા પિતાએ તેને મને નુકસાન કરવા દીધું નહિ. ⁸જો તે કહેતો, ‘ટપકાંવાળાં તારું વેતન છે,’ તો આખું ટોળું ટપકાંવાળાં જણતું; જો તે કહેતો, ‘પટ્ટાવાળાં તારું વેતન છે,’ તો આખું ટોળું પટ્ટાવાળાં જણતું. ⁹આમ આપણા પિતાએ તમારા પિતાનાં ઢોર લઈ લઈને મને આપ્યાં છે. ¹⁰ટોળાંના ગર્ભાધાનની ઋતુમાં સ્વપ્નમાં મેં નજર ઊંચી કરીને જોયું તો તેમના પર ચઢનારા બકરા રેખાંકિત, ટપકાંવાળા તથા ચિતરેલા હતા. ¹¹પિતાના દૂતે સ્વપ્નમાં મને કહ્યું, ‘યાકૂબ,’ અને મેં કહ્યું, ‘હું આ રહ્યો.’ ¹²તેમણે કહ્યું, ‘નજર ઊંચી કરીને જો: ટોળાં સાથે ગર્ભાધાન કરતા બધા બકરા રેખાંકિત, ચિતરેલા તથા ટપકાંવાળા છે—કારણ, લાબાન તારી સાથે જે કરે છે તે બધું મેં જોયું છે. ¹³હું બેથેલનો પિતા છું, જ્યાં તેં સ્તંભનો અભિષેક કર્યો અને મને માનતા માની. હવે ઊઠ, આ દેશ છોડ, અને તારા સગાંના દેશમાં પાછો જા.’”

¹⁴રાહેલ તથા લેઆહે જવાબ આપ્યો, “અમારા પિતાના ઘરમાં શું હજી અમારો કોઈ ભાગ કે વારસો છે? ¹⁵શું તે અમને પરદેશી ગણતો નથી? તેણે અમને વેચી દીધી અને અમારાં નાણાં પણ પૂરેપૂરાં ખાઈ ગયો. ¹⁶આપણા પિતાએ લાબાન પાસેથી જે બધું લીધું તે આપણું અને આપણાં બાળકોનું છે. હવે આપણા પિતાએ તને જે કહ્યું તે બધું કર.”

¹⁷તેથી યાકૂબ ઊઠ્યો અને પોતાના દીકરાઓને તથા પોતાની પત્નીઓને ઊંટો પર બેસાડ્યાં. ¹⁸કનાન દેશમાં પોતાના પિતા ઇસહાક પાસે જવા સારુ, તેણે પોતાનાં બધાં ઢોર તથા પોતે મેળવેલી બધી મિલકત, એટલે પાદ્દાન-અરામમાં મેળવેલાં ઢોર, લઈ લીધાં. ¹⁹લાબાન પોતાનાં ઘેટાંનું ઊન કાપવા ગયો હતો, ત્યારે રાહેલે પોતાના પિતાના ઘરના દેવોને ચોરી લીધા. ²⁰યાકૂબ નાસી જાય છે એ લાબાન અરામીને ન જણાવીને તેણે તેને છેતર્યો. ²¹પોતાનું જે હતું તે બધું લઈને તે નાઠો, ઊઠ્યો, ફ્રાત નદી ઓળંગી, અને ગિલ્યાદના પહાડી પ્રદેશ તરફ પોતાનું મુખ રાખ્યું.

લાબાન પીછો કરે છે

²²ત્રીજા દિવસે લાબાનને ખબર મળી કે યાકૂબ નાસી ગયો છે. ²³તેણે પોતાના સગાંને સાથે લઈને સાત દિવસ સુધી તેનો પીછો કર્યો, અને ગિલ્યાદના પહાડી પ્રદેશમાં તેને પકડી પાડ્યો.

²⁴પણ આપણા પિતા રાત્રિના સ્વપ્નમાં લાબાન અરામી પાસે આવ્યા અને કહ્યું, “સાવધ રહે, યાકૂબ સાથે સારું કે ખોટું કંઈ બોલતો નહિ.”

²⁵યાકૂબે પહાડોમાં પોતાનો તંબુ નાખ્યો હતો, ત્યાં લાબાને તેને પકડ્યો; લાબાને તથા તેના સગાંએ ગિલ્યાદના પહાડોમાં તેની સામે તંબુ નાખ્યો. ²⁶લાબાને યાકૂબને કહ્યું, “તેં આ શું કર્યું? તેં મને છેતર્યો અને મારી દીકરીઓને યુદ્ધકેદીઓની જેમ હાંકી ગયો. ²⁷તું શા માટે ચોરીછૂપીથી નાસી ગયો અને મને ન જણાવીને છેતર્યો? મેં તો તને આનંદથી, ગીતોથી, ખંજરી તથા વીણા સાથે વિદાય આપી હોત. ²⁸તેં મને મારા દીકરાઓ તથા દીકરીઓને ચુંબન કરીને વિદાય લેવા કેમ ન દીધું? હવે તેં મૂર્ખાઈ કરી છે.

²⁹તને નુકસાન કરવાની શક્તિ મારામાં છે, પણ તારા પિતાના ઈશ્વરે ગઈ રાતે મને કહ્યું: ‘સાવધ રહે—યાકૂબ સાથે સારું કે ખોટું કંઈ બોલતો નહિ.’

³⁰હવે તું ખરેખર ચાલ્યો ગયો, કારણ, તારા પિતાના ઘર માટે તને ઘણી ઝંખના હતી—તો પછી મારા દેવોને કેમ ચોર્યા?”

³¹યાકૂબે લાબાનને જવાબ આપ્યો, “હું બીધો, કારણ, મેં વિચાર્યું કે તું તારી દીકરીઓને મારી પાસેથી ઝૂંટવી લઈશ. ³²જેની પાસેથી તને તારા દેવો મળે તે મરશે. આપણા સગાંની સામે તારું જે હોય તે ઓળખી કાઢ, અને લઈ લે.” રાહેલે તે ચોર્યા હતા એ યાકૂબ જાણતો નહોતો.

³³લાબાને યાકૂબના તંબુમાં, લેઆહના તંબુમાં તથા બે દાસીઓના તંબુમાં શોધ કરી, પણ કંઈ મળ્યું નહિ, અને લેઆહના તંબુમાંથી નીકળીને તે રાહેલના તંબુમાં પેઠો. ³⁴રાહેલે ઘરની મૂર્તિઓ લઈને ઊંટના જીનમાં મૂકી દીધી હતી અને તેના પર બેઠી હતી. લાબાને આખો તંબુ ફંફોસ્યો પણ કંઈ મળ્યું નહિ. ³⁵તેણે પોતાના પિતાને કહ્યું, “હે મારા સ્વામી, ગુસ્સે થશો નહિ—હું આપની સમક્ષ ઊભી થઈ શકતી નથી; મને માસિક ધર્મ છે.” તેણે શોધ કરી પણ ઘરના દેવો તેને મળ્યા જ નહિ.

³⁶યાકૂબ ગુસ્સે થયો અને લાબાન સાથે ઝઘડ્યો. યાકૂબે લાબાનને જવાબ આપ્યો, “મારો શો અપરાધ છે? મારું શું પાપ છે, કે તું મારી પાછળ આમ પડ્યો? ³⁷તેં મારો બધો સામાન ફંફોસ્યો—તારા ઘરની કઈ વસ્તુ તને મળી? તે અહીં મારા તથા તારા સગાંની સામે મૂક; તેઓ આપણ બન્નેની વચ્ચે ન્યાય કરે.

³⁸વીસ વર્ષ હું તારી સાથે રહ્યો: તારી ઘેટીઓ તથા બકરીઓના ગર્ભ પડ્યા નથી, અને તારા ટોળાંના ઘેટાં મેં ખાધા નથી. ³⁹ફાડી ખાધેલાં પશુ હું કદી તારી પાસે લાવ્યો નહિ; તેની ખોટ મેં પોતે વેઠી. દિવસે ચોરાયેલું કે રાતે ચોરાયેલું, તું મારા હાથ પાસેથી માગતો. ⁴⁰મારી દશા એવી હતી: દિવસે ગરમી મને કોરી ખાતી, અને રાતે ઠંડી, અને મારી આંખોમાંથી ઊંઘ ઊડી જતી. ⁴¹વીસ વર્ષ હું તારા ઘરમાં રહ્યો—તારી બે દીકરીઓ માટે ચૌદ વર્ષ અને તારા ટોળા માટે છ વર્ષ સેવા કરી—અને તેં મારું વેતન દસ વાર બદલ્યું. ⁴²મારા પિતાના ઈશ્વર, ઇબ્રાહિમના ઈશ્વર તથા ઇસહાકના ભય મારી સાથે ન હોત, તો તેં નિશ્ચે મને હમણાં ખાલી હાથે વિદાય કર્યો હોત. આપણા પિતાએ મારું દુ:ખ તથા મારા હાથની મજૂરી જોઈ, અને ગઈ રાતે તને ઠપકો આપ્યો.” ^a a v42 “ઇસહાકના ભય” એ આપણા પિતા માટેનું યાકૂબનું આગવું નામ છે—જે ઈશ્વરનું સન્માન તેમના પિતા ઇસહાકે ઊંડા કરાર-ધાકથી કર્યું. પિતાને આ રીતે નામ આપવું એટલે એક વિશ્વાસુ પુત્રની નજરે તેમને નામ આપવું.

⁴³લાબાને યાકૂબને જવાબ આપ્યો, “દીકરીઓ મારી છે, બાળકો મારાં છે, ટોળાં મારાં છે—તું જે જુએ છે તે બધું મારું છે. પણ આજે મારી દીકરીઓ માટે, કે તેમણે જણેલાં બાળકો માટે હું શું કરી શકું? ⁴⁴ચાલ, આપણે—તું અને હું—એક કરાર કરીએ; તે તારી અને મારી વચ્ચે સાક્ષી થાય.”

⁴⁵તેથી યાકૂબે એક પથ્થર લઈને તેને સ્તંભ તરીકે ઊભો કર્યો. ⁴⁶યાકૂબે પોતાના સગાંને કહ્યું, “પથ્થરો ભેગા કરો.” તેઓએ પથ્થરો લઈને ઢગલો કર્યો, અને ત્યાં ઢગલા પાસે ભોજન કર્યું. ⁴⁷લાબાને તેનું નામ યગાર-સાહદૂથા પાડ્યું, પણ યાકૂબે તેનું નામ ગાલેદ પાડ્યું. ⁴⁸લાબાને કહ્યું, “આ ઢગલો આજે તારી અને મારી વચ્ચે સાક્ષી છે.” તેથી તેનું નામ ગાલેદ પાડ્યું, ⁴⁹અને મિસ્પાહ પણ, કારણ, તેણે કહ્યું, “જ્યારે આપણે એકબીજાથી જુદા પડીએ ત્યારે ઈશ્વર મારી અને તારી વચ્ચે ચોકી રાખે. ⁵⁰જો તું મારી દીકરીઓ સાથે ખરાબ વર્તાવ કરે, અથવા તેમના ઉપરાંત બીજી પત્નીઓ કરે, તો અહીં બીજું કોઈ ન હોય તોપણ, ઈશ્વર તારી અને મારી વચ્ચે સાક્ષી છે.” ⁵¹લાબાને યાકૂબને કહ્યું, “આ ઢગલો અને આ સ્તંભ જે મેં તારી અને મારી વચ્ચે ઊભો કર્યો છે તે જો. ⁵²આ ઢગલો સાક્ષી છે, આ સ્તંભ સાક્ષી છે: હું નુકસાન કરવા આ ઢગલો ઓળંગીને તારી પાસે નહિ આવું, અને તું નુકસાન કરવા આ ઢગલો તથા સ્તંભ ઓળંગીને મારી પાસે નહિ આવે. ⁵³ઇબ્રાહિમના ઈશ્વર તથા નાહોરના ઈશ્વર, તેમના પિતાના ઈશ્વર, આપણી વચ્ચે ન્યાય કરે.” તેથી યાકૂબે પોતાના પિતા ઇસહાકના ભયના સમ ખાધા. ⁵⁴યાકૂબે પહાડ પર બલિદાન કર્યું, અને પોતાના સગાંને ભોજન કરવા બોલાવ્યા; તેઓએ ભોજન કર્યું અને પહાડ પર રાત વિતાવી. ⁵⁵લાબાને વહેલા ઊઠીને પોતાનાં પૌત્ર-પૌત્રીઓ તથા દીકરીઓને ચુંબન કર્યું, તેઓને આશીર્વાદ આપ્યો, અને નીકળીને પોતાને ઘેર પાછો ગયો.