Yaratılış 31

31 ¹Yakup, Lavan'ın oğullarının, «Yakup babamızın her şeyini aldı; bütün bu serveti babamızın malından edindi» dediklerini duydu. ²Yakup, Lavan'ın yüzünün artık eskisi gibi kendisine dönük olmadığını gördü.

³Sonra Babamız Yakup'a, «Atalarının toprağına ve ailene dön; ben seninle olacağım» dedi.

⁴Bunun üzerine Yakup haber gönderip Rahel ile Lea'yı sürüsünün yanına, kırlara çağırttı. ⁵Onlara şöyle dedi: «Babanızın yüzünün artık eskisi gibi bana dönük olmadığını görüyorum; ama babamın Tanrısı benimle birlikte kaldı. ⁶Babanıza bütün gücümle hizmet ettiğimi biliyorsunuz. ⁷Babanız beni aldattı, ücretimi on kez değiştirdi; ama Babamız bana kötülük etmesine izin vermedi. ⁸Eğer, ‹Ücretin benekli hayvanlar olacak› dediyse, bütün sürü benekli yavruladı; ‹Ücretin çizgili olanlar olacak› dediyse, bütün sürü çizgili yavruladı. ⁹Böylece Babamız babanızın hayvanlarını alıp bana verdi. ¹⁰Sürünün çiftleşme mevsiminde bir düşte gözlerimi kaldırdım ve sürüye atlayan tekelerin çizgili, benekli ve alacalı olduğunu gördüm. ¹¹Baba'nın meleği düşte bana, ‹Yakup!› dedi; ben de, ‹Buradayım› dedim. ¹²Melek dedi ki: ‹Başını kaldır ve bak: Sürüyle çiftleşen tekelerin hepsi çizgili, alacalı ve benekli; çünkü Lavan'ın sana yaptığı her şeyi gördüm. ¹³Ben Beytel'in Baba'sıyım; orada bir taş anıtı meshetmiş ve bana adak adamıştın. Şimdi kalk, bu topraktan ayrıl ve akrabalarının toprağına dön.›»

¹⁴Rahel ile Lea ona şöyle karşılık verdiler: «Babamızın evinde hâlâ payımız ya da mirasımız var mı? ¹⁵O bizi yabancı saymıyor mu? Bizi sattı, üstelik paramızı da tamamen tüketti. ¹⁶Babamız'ın Lavan'dan aldığı her şey bizimdir ve çocuklarımızındır. Şimdi Babamız'ın sana söylediği her şeyi yap.»

¹⁷Böylece Yakup kalktı, oğullarını ve karılarını develere bindirdi. ¹⁸Bütün hayvanlarını ve edindiği bütün malını, Paddan-Aram'da edindiği hayvanları alıp Kenan ülkesindeki babası İshak'ın yanına gitmek üzere yola çıktı. ¹⁹Lavan koyunlarını kırkmaya gitmişti; Rahel de babasının ev putlarını çaldı. ²⁰Yakup, kaçtığını söylemeyerek Aramlı Lavan'ı aldattı. ²¹Nesi varsa alıp kaçtı; kalkıp Fırat'ı geçti ve yönünü Gilat dağlık bölgesine çevirdi.

Lavan Peşine Düşüyor

²²Üçüncü gün Yakup'un kaçtığı Lavan'a bildirildi. ²³Lavan akrabalarını yanına aldı, yedi gün onun peşinden koştu ve Gilat dağlık bölgesinde ona yetişti.

²⁴Ama Babamız o gece bir düşte Aramlı Lavan'a görünüp, «Sakın Yakup'a ne iyi ne kötü bir şey söyleme» dedi.

²⁵Lavan Yakup'a yetişti. Yakup çadırını dağlık bölgede kurmuştu; Lavan da akrabalarıyla birlikte çadırını Gilat dağlarında ona karşı kurdu. ²⁶Lavan Yakup'a dedi ki: «Ne yaptın böyle? Beni kandırdın, kızlarımı savaş tutsakları gibi sürüp götürdün. ²⁷Neden gizlice kaçtın, beni aldattın, bana haber vermedin? Seni sevinçle, ezgilerle, tefle, lirle uğurlardım. ²⁸Neden torunlarımı ve kızlarımı öpüp vedalaşmama izin vermedin? Akılsızca davrandın.

²⁹Sana kötülük edecek gücüm var; ama babanızın Tanrısı dün gece bana, ‹Kendine dikkat et; Yakup'a ne iyi ne kötü bir şey söyle› dedi.

³⁰Şimdi baba evini çok özlediğin için gittin; peki neden ilahlarımı çaldın?»

³¹Yakup Lavan'a şöyle karşılık verdi: «Korktum; çünkü kızlarını benden zorla alırsın diye düşündüm. ³²İlahlarını kimde bulursan yaşamayacak. Akrabalarımızın önünde neyin senin olduğunu göster ve al.» Yakup, Rahel'in onları çaldığını bilmiyordu.

³³Lavan Yakup'un çadırını, Lea'nın çadırını ve iki hizmetçinin çadırını aradı, ama bir şey bulamadı. Lea'nın çadırından çıkıp Rahel'in çadırına girdi. ³⁴Rahel ev putlarını almış, devenin semerine koymuş ve üzerine oturmuştu. Lavan bütün çadırı aradı, ama bir şey bulamadı. ³⁵Rahel babasına, «Efendim, öfkelenme; senin önünde kalkamıyorum, çünkü âdet görüyorum» dedi. Lavan aradı, ama ev putlarını bulamadı.

³⁶Yakup öfkelenip Lavan'la çekişti. Yakup Lavan'a şöyle dedi: «Suçum ne? Günahım ne ki, böyle peşime düştün? ³⁷Bütün eşyalarımı aradın; evine ait ne buldun? İşte, buraya, benim ve senin akrabalarının önüne koy da ikimizin arasında onlar karar versin.

³⁸Yirmi yıl seninle birlikteydim; koyunların ve keçilerin hiç yavru düşürmedi, sürünün koçlarını yemedim. ³⁹Parçalanmış hayvanları sana getirmedim; zararı ben karşıladım. İster gündüz ister gece çalınmış olsun, onu benim elimden istedin. ⁴⁰Durumum şuydu: Gündüz beni sıcak, gece soğuk kavurdu; gözlerimden uyku kaçtı. ⁴¹Evinde yirmi yıl kaldım; iki kızın için on dört yıl, sürün için altı yıl sana hizmet ettim; sen de ücretimi on kez değiştirdin. ⁴²Babamın Tanrısı, İbrahim'in Tanrısı ve İshak'ın Korkusu benimle olmasaydı, beni şimdi elim boş gönderirdin. Babamız çektiğim sıkıntıyı ve ellerimin emeğini gördü, dün gece de seni uyardı.» ^a a v42 «İshak'ın Korkusu», Yakup'un Babamız'a verdiği kendine özgü bir addır — babası İshak'ın derin bir antlaşma huşusuyla saydığı Tanrı. Baba'yı böyle adlandırmak, O'nu sadık bir oğulun gözünden adlandırmaktır.

⁴³Lavan Yakup'a şöyle karşılık verdi: «Kızlar benim, çocuklar benim, sürüler benim; gördüğün her şey benim. Ama bugün kızlarım ve onların doğurdukları çocuklar için ne yapabilirim ki? ⁴⁴Gel, seninle ben bir antlaşma yapalım; bu, seninle benim aramda tanık olsun.»

⁴⁵Bunun üzerine Yakup bir taş alıp onu bir anıt olarak dikti. ⁴⁶Yakup akrabalarına, «Taş toplayın» dedi. Onlar da taş topladılar, bir yığın yaptılar ve orada, yığının yanında yemek yediler. ⁴⁷Lavan ona Yegar-Sahaduta, Yakup ise Galet adını verdi. ⁴⁸Lavan, «Bu yığın bugün seninle benim aramda tanıktır» dedi. Bunun için ona Galet adı verildi. ⁴⁹Ona Mispa adı da verildi; çünkü Lavan şöyle dedi: «Birbirimizden uzak olduğumuzda Tanrı seninle benim aramda gözcü olsun. ⁵⁰Kızlarıma kötü davranır ya da onların üzerine başka kadınlar alırsan, yanımızda kimse olmasa bile, bil ki Tanrı seninle benim aramda tanıktır.» ⁵¹Lavan Yakup'a dedi ki: «İşte seninle benim aramda diktiğim bu yığına ve bu anıta bak. ⁵²Bu yığın tanıktır, bu anıt tanıktır: Ben kötülük için bu yığını geçip sana gelmeyeceğim, sen de bu yığını ve anıtı geçip bana gelmeyeceksin. ⁵³İbrahim'in Tanrısı ve Nahor'un Tanrısı, onların atalarının Tanrısı aramızda yargıç olsun.» Yakup da babası İshak'ın Korkusu üzerine ant içti. ⁵⁴Yakup dağda kurban kesti, akrabalarını yemeğe çağırdı; onlar da yemek yiyip geceyi dağda geçirdiler. ⁵⁵Lavan sabah erkenden kalktı, torunlarını ve kızlarını öptü, onları kutsadı, sonra ayrılıp evine döndü.