ଲାବନଙ୍କ ଗୃହରେ ବିଦ୍ଵେଷ

ଲାବନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଲାବନଙ୍କ ମୁହଁର ଭାବ ବଦଳିଯାଇଛି, ତେଣୁ ଆମ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ଯାକୁବ ବିଦାୟ ନ ନେଇ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି — ଏବଂ ରାହେଲ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଚୋରି କରନ୍ତି। ଲାବନ ସେମାନଙ୍କୁ ଧରନ୍ତି, ଖୋଜନ୍ତି, ଏବଂ କିଛି ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ସୀମା ରୂପେ ପଥରର ଏକ ଗଦା ରଖି ଅଲଗା ହୁଅନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 31।

ଯାକୁବ ଶୁଣିଲେ ଯେ ଲାବନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ କହୁଅଛନ୍ତି, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଯାହା ଥିଲା, ତାହାସବୁ ଯାକୁବ ନେଇଅଛି; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ପତ୍ତିରୁ ସେ ଏହି ସମସ୍ତ ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ୟ ଲାଭ କରିଅଛି।” ପୁଣି ଯାକୁବ ଲାବନଙ୍କ ମୁଖ ଦେଖିଲେ, ଆଉ ତାହା ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ପୂର୍ବ ପରି ନ ଥିଲା।

ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯାକୁବଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ପିତୃଗଣର ଦେଶକୁ ଓ ଆପଣା କୁଟୁମ୍ବ ନିକଟକୁ ଫେରିଯାଅ; ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗରେ ରହିବା।”

ତେଣୁ ଯାକୁବ ଲୋକ ପଠାଇ ରାହେଲ ଓ ଲେୟାଙ୍କୁ କ୍ଷେତ୍ରକୁ, ଆପଣା ପଲ ନିକଟକୁ ଡକାଇଲେ। ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଦେଖୁଅଛି ଯେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମୁଖ ମୋʼ ପ୍ରତି ପୂର୍ବ ପରି ନାହିଁ, ମାତ୍ର ମୋʼ ପିତାଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ମୋʼ ସଙ୍ଗରେ ରହିଅଛନ୍ତି। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣ ଯେ ମୁଁ ଆପଣା ସମସ୍ତ ବଳରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ସେବା କରିଅଛି। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋତେ ପ୍ରବଞ୍ଚନା କରିଅଛନ୍ତି, ମୋʼ ବେତନ ଦଶ ଥର ବଦଳାଇ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କୁ ମୋʼ ଅନିଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଦେଲେ ନାହିଁ। ଯେବେ ସେ କହିଲେ, ‘ଚିତ୍ରବିଚିତ୍ର ପଶୁ ତୁମ୍ଭର ବେତନ ହେବ,’ ତେବେ ସମଗ୍ର ପଲ ଚିତ୍ରବିଚିତ୍ର ଛୁଆ ପ୍ରସବ କଲା; ପୁଣି ଯେବେ ସେ କହିଲେ, ‘ରେଖାଙ୍କିତ ପଶୁ ତୁମ୍ଭର ବେତନ ହେବ,’ ତେବେ ସମଗ୍ର ପଲ ରେଖାଙ୍କିତ ଛୁଆ ପ୍ରସବ କଲା। ଏହିରୂପେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପଶୁପଲ କାଢ଼ି ନେଇ ମୋତେ ଦେଇଅଛନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ପଲର ସଙ୍ଗମ ଋତୁ ଥିଲା, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ସ୍ଵପ୍ନରେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵକୁ ଅନାଇ ଦେଖିଲି ଯେ ପଲ ଉପରେ ଡେଇଁ ପଡୁଥିବା ଅଜା ଛେଳିସବୁ ରେଖାଙ୍କିତ, ଚିତ୍ରବିଚିତ୍ର ଓ ବିନ୍ଦୁଚିହ୍ନିତ ଅଟେ। ଆଉ ପିତାଙ୍କ ଦୂତ ସ୍ଵପ୍ନରେ ମୋତେ କହିଲେ, ‘ଯାକୁବ,’ ପୁଣି ମୁଁ କହିଲି, ‘ଦେଖନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏଠାରେ।’ ତହିଁରେ ସେ କହିଲେ, ‘ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵକୁ ଅନାଇ ଦେଖ, ପଲ ଉପରେ ଡେଇଁ ପଡୁଥିବା ଅଜା ଛେଳିସବୁ ରେଖାଙ୍କିତ, ବିନ୍ଦୁଚିହ୍ନିତ ଓ ଚିତ୍ରବିଚିତ୍ର ଅଟେ; କାରଣ ଲାବନ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଯାହା ଯାହା କରୁଅଛି, ତାହାସବୁ ଆମ୍ଭେ ଦେଖିଅଛୁ। ଆମ୍ଭେ ବେଥେଲର ପିତା, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମ୍ଭେ ସ୍ତମ୍ଭ ଅଭିଷେକ କରିଥିଲ ଓ ଆମ୍ଭ ନିକଟରେ ମାନତ କରିଥିଲ। ଏବେ ଉଠ, ଏହି ଦେଶ ତ୍ୟାଗ କରି ତୁମ୍ଭ ଜନ୍ମ କୁଟୁମ୍ବର ଦେଶକୁ ଫେରିଯାଅ।’”

ତହିଁରେ ରାହେଲ ଓ ଲେୟା ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ଆଉ କି କୌଣସି ଅଂଶ ବା ଅଧିକାର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଅଛି? ସେ କʼଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିଦେଶିନୀ ତୁଲ୍ୟ ଗଣନା କରୁ ନାହାନ୍ତି? ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିକ୍ରୟ କରିଅଛନ୍ତି, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଗ୍ରାସ କରିଅଛନ୍ତି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଲାବନଙ୍କଠାରୁ ଯାହାସବୁ ନେଇଅଛନ୍ତି, ତାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର। ଏବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭକୁ ଯାହା କହିଅଛନ୍ତି, ତାହାସବୁ କର।”

ତେଣୁ ଯାକୁବ ଉଠି ଆପଣା ପୁତ୍ର ଓ ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଓଟ ଉପରେ ବସାଇଲେ। ଆଉ ସେ ଇସ୍ହାକ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ କିଣାନ ଦେଶକୁ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣାର ସମସ୍ତ ପଶୁପଲ ଓ ପଦ୍ଦନ-ଅରାମରେ ଉପାର୍ଜିତ ପଶୁଧନ, ଆପଣାର ଉପାର୍ଜିତ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ନେଇ ଚାଲିଲେ। ସେତେବେଳେ ଲାବନ ଆପଣା ମେଷର ଲୋମ କାଟିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଆଉ ରାହେଲ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ କୁଳଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଚୋରି କଲା। ପୁଣି ଯାକୁବ ଆପଣାର ପଳାୟନ କଥା ନ ଜଣାଇ ଅରାମୀୟ ଲାବନଙ୍କୁ ପ୍ରବଞ୍ଚନା କଲେ। ଆଉ ସେ ଆପଣାର ସର୍ବସ୍ଵ ସହିତ ପଳାଇଲେ, ଉଠି ଫରାତ୍‌ ନଦୀ ପାର ହୋଇ ଗିଲୀୟଦ ପର୍ବତମୟ ଅଞ୍ଚଳ ଆଡ଼କୁ ମୁଖ କଲେ।

ଲାବନ ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇଲେ

ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଯାକୁବଙ୍କ ପଳାୟନର ସମ୍ବାଦ ଲାବନଙ୍କୁ ଜଣାଗଲା। ତହିଁରେ ସେ ଆପଣା ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କୁ ସଙ୍ଗରେ ନେଇ ସାତ ଦିନ ତାଙ୍କ ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇ ଗିଲୀୟଦ ପର୍ବତମୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ତାଙ୍କୁ ଧରିଲେ।

ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ରାତ୍ରିରେ ସ୍ଵପ୍ନଯୋଗେ ଅରାମୀୟ ଲାବନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲେ, “ସାବଧାନ, ଯାକୁବ ସହିତ ଭଲ କି ମନ୍ଦ କିଛି କଥାବାର୍ତ୍ତା କର ନାହିଁ।”

ଯେତେବେଳେ ଲାବନ ଯାକୁବଙ୍କୁ ଧରିଲେ, ସେତେବେଳେ ଯାକୁବ ପର୍ବତରେ ଆପଣା ତମ୍ବୁ ପକାଇଥିଲେ; ପୁଣି ଲାବନ ଆପଣା ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଗିଲୀୟଦ ପର୍ବତରେ ତମ୍ବୁ ପକାଇଲେ। ଆଉ ଲାବନ ଯାକୁବଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଏ କʼଣ କଲ? ତୁମ୍ଭେ ମୋତେ ପ୍ରବଞ୍ଚନା କରିଅଛ ଓ ମୋʼ କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧର ବନ୍ଦୀ ତୁଲ୍ୟ ତଡ଼ିନେଇ ଆସିଅଛ। ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଗୋପନରେ ପଳାଇ ମୋତେ ପ୍ରବଞ୍ଚନା କଲ ଓ ମୋତେ ନ ଜଣାଇଲ? ମୁଁ ତ ଆନନ୍ଦ ଓ ଗୀତ, ତବଲା ଓ ବୀଣା ସହିତ ତୁମ୍ଭକୁ ବିଦାୟ ଦେଇଥାʼନ୍ତି। ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଚୁମ୍ବନ କରି ବିଦାୟ ଦେବା ପାଇଁ କାହିଁକି ମୋତେ ଦେଲ ନାହିଁ? ଏବେ ତୁମ୍ଭେ ମୂର୍ଖର କର୍ମ କରିଅଛ।

ତୁମ୍ଭର ଅନିଷ୍ଟ କରିବାକୁ ମୋʼ ହସ୍ତରେ ଶକ୍ତି ଅଛି, କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭ ପିତାଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ଗତ ରାତ୍ରିରେ ମୋତେ କହିଲେ, ‘ସାବଧାନ ହୁଅ—ଯାକୁବକୁ ଭଲ କି ମନ୍ଦ କିଛି କୁହ ନାହିଁ।’

ଏବେ ତ ତୁମ୍ଭେ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ଚାଲିଯାଇଅଛ—ତେବେ କାହିଁକି ମୋʼ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଚୋରି କଲ?”

ତହିଁରେ ଯାକୁବ ଲାବନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ଭୟ କରିଥିଲି, କାରଣ ମୁଁ ଭାବିଲି ଯେ ଆପଣ ହୁଏତ ମୋʼଠାରୁ ଆପଣଙ୍କ କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ନେଇଯିବେ। ଯାହା ନିକଟରେ ଆପଣଙ୍କ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପାଇବେ, ସେ ବଞ୍ଚିବ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ଆପଣଙ୍କ ଯାହା ଅଛି, ତାହା ଦେଖାଇ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ।” ରାହେଲ ସେସବୁ ଚୋରି କରିଅଛି ବୋଲି ଯାକୁବ ଜାଣି ନ ଥିଲେ।

ତେଣୁ ଲାବନ ଯାକୁବଙ୍କ ତମ୍ବୁ, ଲେୟାର ତମ୍ବୁ ଓ ଦୁଇ ଦାସୀର ତମ୍ବୁ ଖୋଜିଲେ, ମାତ୍ର କିଛି ପାଇଲେ ନାହିଁ, ପୁଣି ଲେୟାର ତମ୍ବୁରୁ ବାହାରି ରାହେଲର ତମ୍ବୁରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ରାହେଲ ସେହି କୁଳଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଓଟର ଜିନ ଭିତରେ ରଖି ତହିଁ ଉପରେ ବସିଥିଲା। ତହିଁରେ ଲାବନ ସମଗ୍ର ତମ୍ବୁ ଖୋଜିଲେ, ମାତ୍ର କିଛି ପାଇଲେ ନାହିଁ। ପୁଣି ସେ ଆପଣା ପିତାଙ୍କୁ କହିଲା, “ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ, କ୍ରୋଧ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ—ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଠି ପାରୁ ନାହିଁ; କାରଣ ମୋʼ ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମ ଚାଲିଅଛି।” ତେଣୁ ସେ ଖୋଜିଲେ, ମାତ୍ର କୁଳଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପାଇଲେ ନାହିଁ।

ତହିଁରେ ଯାକୁବ କ୍ରୋଧ କରି ଲାବନଙ୍କ ସହିତ ବିବାଦ କଲେ। ଯାକୁବ ଲାବନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୋʼ ଅପରାଧ କʼଣ? ମୋʼ ପାପ କʼଣ, ଯେ ଆପଣ ଏତେ ଉଗ୍ର ଭାବେ ମୋʼ ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇ ଆସିଅଛନ୍ତି? ଆପଣ ତ ମୋʼ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଖୋଜିଅଛନ୍ତି—ଆପଣଙ୍କ ଗୃହର କଅଣ ପାଇଲେ? ତାହା ମୋʼ ଆତ୍ମୀୟ ଓ ଆପଣଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏଠାରେ ରଖନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମ୍ଭ ଉଭୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚାର କରନ୍ତୁ।

ଏହି କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥିଲି: ଆପଣଙ୍କ ମେଷୀ ଓ ଛେଳିମାନଙ୍କର ଗର୍ଭପାତ ହୋଇ ନାହିଁ, ପୁଣି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ପଲର ମେଷ ଖାଇ ନାହିଁ। ବିଦୀର୍ଣ୍ଣ ପଶୁ ମୁଁ କେବେ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣି ନାହିଁ; ମୁଁ ନିଜେ ସେହି କ୍ଷତି ବହନ କଲି। ଦିବସରେ ଚୋରି ହେଉ କି ରାତ୍ରିରେ ଚୋରି ହେଉ, ଆପଣ ତାହା ମୋʼ ହସ୍ତରୁ ଦାବି କଲେ। ମୋʼ ଅବସ୍ଥା ଏହିପରି ଥିଲା: ଦିବସରେ ଖରା ମୋତେ ଗ୍ରାସ କଲା, ଆଉ ରାତ୍ରିରେ ଶୀତ, ପୁଣି ମୋʼ ଚକ୍ଷୁରୁ ନିଦ୍ରା ଉଡ଼ିଗଲା। ଆପଣଙ୍କ ଗୃହରେ ମୁଁ କୋଡ଼ିଏ ବର୍ଷ ରହିଲି—ଆପଣଙ୍କ ଦୁଇ କନ୍ୟା ନିମନ୍ତେ ଚଉଦ ବର୍ଷ ଓ ଆପଣଙ୍କ ପଲ ନିମନ୍ତେ ଛଅ ବର୍ଷ ସେବା କଲି—ପୁଣି ଆପଣ ମୋʼ ବେତନ ଦଶ ଥର ବଦଳାଇଲେ। ଯେବେ ମୋʼ ପିତାଙ୍କ ଈଶ୍ଵର, ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ଓ ଇସ୍ହାକଙ୍କ ଭୟସ୍ଥଳ ମୋʼ ସଙ୍ଗରେ ନ ଥାʼନ୍ତେ, ତେବେ ନିଶ୍ଚୟ ଆପଣ ଏବେ ମୋତେ ଶୂନ୍ୟ ହସ୍ତରେ ବିଦାୟ କରିଥାʼନ୍ତେ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋʼ ଦୁଃଖ ଓ ମୋʼ ହସ୍ତର ପରିଶ୍ରମ ଦେଖିଲେ, ପୁଣି ଗତ ରାତ୍ରିରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅନୁଯୋଗ କଲେ।” ^a

ତହିଁରେ ଲାବନ ଯାକୁବଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏ କନ୍ୟାମାନେ ମୋହର, ଏ ସନ୍ତାନମାନେ ମୋହର, ଏ ପଲସବୁ ମୋହର—ତୁମ୍ଭେ ଯାହା ଯାହା ଦେଖୁଅଛ, ସେସବୁ ମୋହର। ମାତ୍ର ଆଜି ମୁଁ ମୋʼ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରସବ କରିଥିବା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ କʼଣ କରିପାରିବି? ଆସ, ତୁମ୍ଭେ ଓ ମୁଁ ଏକ ନିୟମ ସ୍ଥାପନ କରିବା; ତାହା ତୁମ୍ଭ ଓ ମୋʼ ମଧ୍ୟରେ ସାକ୍ଷୀ ହେଉ।”

ତେଣୁ ଯାକୁବ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସ୍ତର ନେଇ ତାହା ସ୍ତମ୍ଭ ରୂପେ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଆଉ ଯାକୁବ ଆପଣା ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରସ୍ତର ଏକାଠି କର।” ତହିଁରେ ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ତର ନେଇ ଗୋଟିଏ ଗଦା କଲେ, ପୁଣି ସେହି ଗଦା ନିକଟରେ ଭୋଜନ କଲେ। ଲାବନ ତାହାକୁ ଯିଗର-ସାହଦୂଥା ବୋଲି ଡାକିଲେ, ମାତ୍ର ଯାକୁବ ତାହାକୁ ଗଲୀୟଦ ବୋଲି ଡାକିଲେ। ଆଉ ଲାବନ କହିଲେ, “ଏହି ଗଦା ଆଜି ତୁମ୍ଭ ଓ ମୋʼ ମଧ୍ୟରେ ସାକ୍ଷୀ।” ଏହେତୁ ତାହାର ନାମ ଗଲୀୟଦ ରଖାଗଲା, ପୁଣି ମିସ୍ପା, କାରଣ ସେ କହିଲେ, “ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭେମାନେ ପରସ୍ପରଠାରୁ ଦୂରରେ ରହିବା, ସେତେବେଳେ ଈଶ୍ଵର ମୋʼ ଓ ତୁମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ଜଗିବେ। ଯେବେ ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ କନ୍ୟାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର କରିବ କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ଅତିରିକ୍ତ ଅନ୍ୟ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଗ୍ରହଣ କରିବ, ତେବେ ଯଦ୍ୟପି ଏଠାରେ ଆଉ କେହି ନାହିଁ, ତଥାପି ଈଶ୍ଵର ତୁମ୍ଭ ଓ ମୋʼ ମଧ୍ୟରେ ସାକ୍ଷୀ।” ଲାବନ ଯାକୁବଙ୍କୁ ଆହୁରି କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ଓ ମୋʼ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଏହି ଯେଉଁ ଗଦା ଓ ଏହି ଯେଉଁ ସ୍ତମ୍ଭ ସ୍ଥାପନ କରିଅଛି, ତାହା ଦେଖ। ଏହି ଗଦା ସାକ୍ଷୀ, ପୁଣି ଏହି ସ୍ତମ୍ଭ ସାକ୍ଷୀ ଯେ, ଅନିଷ୍ଟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ଏହି ଗଦା ପାର ହୋଇ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଯିବି ନାହିଁ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ ଏହି ଗଦା ଓ ସ୍ତମ୍ଭ ପାର ହୋଇ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସିବ ନାହିଁ। ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ଓ ନାହୋରଙ୍କ ଈଶ୍ଵର, ସେମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଈଶ୍ଵର, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଚାର କରନ୍ତୁ।” ତେଣୁ ଯାକୁବ ଆପଣା ପିତା ଇସ୍ହାକଙ୍କ ଭୟସ୍ଥଳଙ୍କ ନାମରେ ଶପଥ କଲେ। ଆଉ ଯାକୁବ ପର୍ବତରେ ବଳିଦାନ କରି ଆପଣା ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଡାକିଲେ; ତହିଁରେ ସେମାନେ ଭୋଜନ କରି ପର୍ବତରେ ରାତ୍ରି ଯାପନ କଲେ। ଲାବନ ଅତି ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଆପଣା ଦୌହିତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ଚୁମ୍ବନ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ, ପୁଣି ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି ଆପଣା ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ।