ଆଦି ପୁସ୍ତକ 32 FHB Father's Heart Bible™

32 ¹ଯାକୁବ ଆପଣା ପଥରେ ଗମନ କଲେ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତମାନେ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କଲେ। ²ଯାକୁବ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ, “ଏହା ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଛାଉଣି!” ଆଉ ସେ ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ ମହନୟିମ ଦେଲେ। ^a a v2 ମହନୟିମର ଅର୍ଥ “ଦୁଇ ଛାଉଣି” — ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଯାକୁବ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦୂତସୈନ୍ୟ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କଲେ, ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଯାକୁବ ଦେଇଥିବା ନାମ।

³ଯାକୁବ ଆପଣା ଆଗେ ସେୟୀର ଦେଶ, ଅର୍ଥାତ୍ ଇଦୋମ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଆପଣା ଭ୍ରାତା ଏଷୌଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦୂତମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କଲେ।

⁴ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋହର ପ୍ରଭୁ ଏଷୌଙ୍କୁ ଏହି କଥା କୁହ: ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଯାକୁବ କହୁଅଛି, ମୁଁ ଲାବନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ବାସ କରି ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଅଛି। ⁵ମୋʼର ଗୋରୁ, ଗଧ, ମେଷପଲ ଓ ଦାସଦାସୀ ଅଛନ୍ତି। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ମୋହର ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ସମ୍ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ଲୋକ ପ୍ରେରଣ କଲି।” ⁶ଦୂତମାନେ ଯାକୁବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଆସି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଭ୍ରାତା ଏଷୌଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଥିଲୁ — ସେ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରିବାକୁ ଆସୁଅଛନ୍ତି, ଆଉ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଚାରି ଶହ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି।” ⁷ତହିଁରେ ଯାକୁବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ ଓ ବ୍ୟାକୁଳ ହେଲେ, ପୁଣି ଆପଣା ସଙ୍ଗରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ, ମେଷପଲ, ଗୋପଲ ଓ ଓଟମାନଙ୍କୁ ଦୁଇ ଦଳରେ ବିଭକ୍ତ କଲେ, ⁸ଓ ଭାବିଲେ, “ଯଦି ଏଷୌ ଗୋଟିଏ ଦଳ ନିକଟକୁ ଆସି ତାହାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ତେବେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଦଳ ପଳାଇଯିବ।” ⁹ଏଥିଉତ୍ତାରେ ଯାକୁବ କହିଲେ, “ହେ ମୋʼ ପିତା ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ଈଶ୍ଵର ଓ ମୋʼ ପିତା ଇସ୍‌ହାକଙ୍କ ଈଶ୍ଵର, ମୋହର ପିତଃ, ଯେ ମୋତେ କହିଥିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭ ଦେଶ ଓ ତୁମ୍ଭ ଜ୍ଞାତିମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଯାଅ, ତେବେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ମଙ୍ଗଳ କରିବା,’ ¹⁰ଆପଣା ଦାସ ପ୍ରତି ତୁମ୍ଭେ ଯେଉଁ ସକଳ ଦୟା ଓ ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ଦେଖାଇଅଛ, ତହିଁ ମଧ୍ୟରୁ କ୍ଷୁଦ୍ରତମ ପାଇଁ ସୁଦ୍ଧା ମୁଁ ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ଅଟେ; କାରଣ ମୁଁ କେବଳ ଆପଣା ଯଷ୍ଟି ଧରି ଏହି ଯର୍ଦ୍ଦନ ପାର ହୋଇଥିଲି, ଆଉ ଏବେ ମୁଁ ଦୁଇ ଦଳ ହୋଇଅଛି। ¹¹ବିନୟ କରୁଅଛି, ମୋʼ ଭ୍ରାତାର ହସ୍ତରୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଏଷୌର ହସ୍ତରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର; ମୁଁ ତାହାକୁ ଭୟ କରୁଅଛି, କେଜାଣି ସେ ଆସି ମୋତେ, ପୁଣି ସନ୍ତାନ ସହିତ ମାତାମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିବ। ¹²କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେ କହିଥିଲ, ‘ଆମ୍ଭେ ଅବଶ୍ୟ ତୁମ୍ଭର ମଙ୍ଗଳ କରିବା ଓ ତୁମ୍ଭ ବଂଶକୁ ସମୁଦ୍ରର ବାଲି ପରି, ଅର୍ଥାତ୍ ଅଗଣିତ କରିବା।’”

¹³ସେହି ରାତ୍ରି ସେ ସେଠାରେ ରହିଲେ, ତହୁଁ ଆପଣା ନିକଟରେ ଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟରୁ ଆପଣା ଭ୍ରାତା ଏଷୌଙ୍କ ପାଇଁ ଉପହାର ନେଲେ: ¹⁴ଦୁଇ ଶହ ଛେଳୀ ଓ କୋଡ଼ିଏ ଛାଗ, ଦୁଇ ଶହ ମେଷୀ ଓ କୋଡ଼ିଏ ମେଷ, ¹⁵ଛୁଆ ସହିତ ତିରିଶ ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଓଟ, ଚାଳିଶ ଗାଈ ଓ ଦଶ ବୃଷ, କୋଡ଼ିଏ ଗର୍ଦ୍ଦଭୀ ଓ ଦଶ ଗଧ। ¹⁶ପୁଣି ସେ ଏସବୁକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଲ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ କରି ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରି ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋʼ ଆଗେ ପାର ହୋଇ ଯାଅ, ପୁଣି ପଲ ଓ ପଲ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର ରଖ।” ¹⁷ଆଉ ସେ ପ୍ରଥମ ଦାସକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଲେ, “ମୋʼ ଭ୍ରାତା ଏଷୌ ତୁମ୍ଭ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରି ‘ତୁ କାହାର? କେଉଁଠାକୁ ଯାଉଅଛୁ? ତୋʼ ଆଗେ ଯାଉଥିବା ଏସବୁ କାହାର?’ ବୋଲି ତୁମ୍ଭକୁ ପଚାରିଲେ, ¹⁸ତେବେ କହିବ, ‘ଏସବୁ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଯାକୁବର; ଏ ମୋହର ପ୍ରଭୁ ଏଷୌଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ ଉପହାର; ଆଉ ଦେଖନ୍ତୁ, ସେ ନିଜେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଛରେ ଅଛନ୍ତି।’” ¹⁹ଏହିପରି ସେ ଦ୍ଵିତୀୟ, ତୃତୀୟ ଓ ପଲସବୁର ପଛେ ପଛେ ଯାଉଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏଷୌଙ୍କ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କଲାବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିବ, ²⁰ଆଉ କହିବ, ‘ଦେଖନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଯାକୁବ ମଧ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଛରେ ଅଛି।’” କାରଣ ସେ ଭାବିଲେ, “ମୁଁ ଆଗେ ପଠାଇଥିବା ଉପହାର ଦ୍ଵାରା ତାହାକୁ ଶାନ୍ତ କରିବି, ତହୁଁ ତାହାର ମୁଖ ଦେଖିବି; କେଜାଣି ସେ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କରିବ।”

²¹ଏହିରୂପେ ଉପହାର ତାହାଙ୍କ ଆଗେ ପାର ହୋଇଗଲା, ପୁଣି ସେ ନିଜେ ସେହି ରାତ୍ରି ଛାଉଣିରେ ରହିଲେ।

ଯବ୍ବୋକ୍ ପାର ହେବା

²²ସେହି ରାତ୍ରିରେ ସେ ଉଠି ଆପଣା ଦୁଇ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଦୁଇ ଦାସୀ ଓ ଏଗାର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନେଇ ଯବ୍ବୋକ୍ ଘାଟ ପାର ହେଲେ। ²³ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇ ନଦୀ ପାର କରାଇଲେ, ପୁଣି ସେହିପରି ଆପଣାର ସର୍ବସ୍ଵ ପାର କରାଇଲେ। ²⁴ଆଉ ଯାକୁବ ଏକାକୀ ରହିଲେ। ତହିଁରେ ଜଣେ ପୁରୁଷ ପ୍ରଭାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାଙ୍କ ସହିତ ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ²⁵ସେ ଯାକୁବଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ ବୋଲି ଦେଖି ତାହାଙ୍କ ଜଙ୍ଘର ସନ୍ଧିସ୍ଥାନକୁ ଛୁଇଁଲେ, ତହୁଁ ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସମୟରେ ଯାକୁବଙ୍କ ଜଙ୍ଘ ଖସିଗଲା।

²⁶ସେ କହିଲେ, “ମୋତେ ଛାଡ଼ିଦିଅ, ପ୍ରଭାତ ହୋଇ ଆସୁଅଛି।” ମାତ୍ର ଯାକୁବ କହିଲେ, “ଆପଣ ମୋତେ ଆଶୀର୍ବାଦ ନ କଲେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବି ନାହିଁ।”

²⁷ତହିଁରେ ସେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ନାମ କଅଣ?” ସେ କହିଲେ, “ଯାକୁବ।”

²⁸ସେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭର ନାମ ଆଉ ଯାକୁବ ହେବ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଇସ୍ରାଏଲ ହେବ; କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସହିତ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି ଜୟଲାଭ କରିଅଛ।” ^b b v28 ଇସ୍ରାଏଲର ଅର୍ଥ “ସେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସହିତ ସଂଗ୍ରାମ କରେ” — ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧର ରାତ୍ରି ପରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯାକୁବଙ୍କୁ ଦେଉଥିବା ନାମ।

²⁹ତେବେ ଯାକୁବ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ବିନୟ କରୁଅଛି, ଆପଣଙ୍କ ନାମ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।” ସେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ମୋʼ ନାମ ପଚାରୁଅଛ?” ଆଉ ସେ ସେଠାରେ ତାହାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ।

³⁰ଏଣୁ ଯାକୁବ ସେହି ସ୍ଥାନର ନାମ ପନୀୟେଲ ଦେଲେ: “କାରଣ ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ମୁଖାମୁଖୀ ଦେଖିଲି, ତଥାପି ମୋହର ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ପାଇଲା।” ^c c v30 ରାତ୍ରିଯାକ ମଲ୍ଲଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଯାକୁବଙ୍କ ସ୍ଵୀକାରୋକ୍ତି: ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ମୁଖାମୁଖୀ ସାକ୍ଷାତ କରିଅଛନ୍ତି — ଯେଉଁ ସମ୍ବନ୍ଧଯୁକ୍ତ ପିତାଙ୍କୁ ସେ ରୂପରେ ଦେଖିପାରିଲେ, ଛୁଇଁପାରିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିଲେ — ଆଉ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ପାଇଅଛି। ³¹ସେ ପନୂୟେଲ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ସମୟରେ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ହେଲା, ପୁଣି ସେ ଆପଣା ଜଙ୍ଘ ହେତୁ ଊଣା ପାଦରେ ଚାଲିଲେ। ³²ଏହି କାରଣରୁ ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ-ସନ୍ତାନମାନେ ଜଙ୍ଘର ସନ୍ଧିସ୍ଥାନ ଉପରେ ଥିବା ଶିରା ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ — କାରଣ ସେ ସେଠାରେ ଯାକୁବଙ୍କ ଜଙ୍ଘର ସନ୍ଧିସ୍ଥାନକୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ଶିରାକୁ ଆଘାତ କଲେ।