ஆதியாகமம் 32

32 ¹ யாக்கோபு தன் வழியே போனான்; எங்கள் பிதாவின் தூதர்கள் அவனைச் சந்தித்தார்கள். ² யாக்கோபு அவர்களைக் கண்டபோது, “இது எங்கள் பிதாவின் பாளயம்!” என்றான். ஆகையால் அவன் அந்த இடத்திற்கு மகனாயீம் என்று பேரிட்டான். ^a a v2 மகனாயீம் என்றால் “இரண்டு பாளயங்கள்” என்று பொருள் — எங்கள் பிதாவின் தூதர் சேனையை யாக்கோபு சந்தித்த இடத்திற்கு அவன் வைத்த பெயர்.

³ பின்பு யாக்கோபு தனக்கு முன்னாக ஏதோம் தேசமாகிய சேயீர் நாட்டிலிருந்த தன் சகோதரனாகிய ஏசாவினிடத்திற்குத் தூதர்களை அனுப்பினான்.

⁴ அவன் அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டு, “என் ஆண்டவனாகிய ஏசாவுக்கு நீங்கள் இவ்விதமாய்ச் சொல்லுங்கள்: ‘உம்முடைய அடியானாகிய யாக்கோபு சொல்லுகிறதாவது — நான் லாபானிடத்தில் தங்கி இதுவரைக்கும் இருந்தேன்.’” என்றான். ⁵ “எனக்கு எருதுகளும், கழுதைகளும், ஆடுகளும், வேலைக்காரரும், வேலைக்காரிகளும் உண்டு. உம்முடைய கண்களில் எனக்குத் தயவு கிடைக்கும்படி என் ஆண்டவனுக்கு அறிவிக்க அனுப்பினேன்.” ⁶ தூதர்கள் யாக்கோபினிடத்தில் திரும்பி வந்து, “நாங்கள் உம்முடைய சகோதரனாகிய ஏசாவினிடத்தில் போய்வந்தோம்; அவரும் உம்மைச் சந்திக்க வருகிறார் — அவரோடேகூட நானூறு பேர் இருக்கிறார்கள்.” என்றார்கள். ⁷ அப்பொழுது யாக்கோபு மிகவும் பயந்து, மனவேதனைப்பட்டு, தன்னோடிருந்த ஜனங்களையும், ஆடுமாடுகளையும், ஒட்டகங்களையும் இரண்டு பாளயங்களாகப் பிரித்து, ⁸ “ஏசா ஒரு பாளயத்தின்மேல் வந்து அதைத் தாக்கினால், மீதியான பாளயம் தப்பித்துக்கொள்ளும்” என்று நினைத்தான். ⁹ அப்பொழுது யாக்கோபு சொன்னது: “என் பிதாக்களாகிய ஆபிரகாம், ஈசாக்கு ஆகியோரின் பிதாவே, என் அதிபதியாகிய பிதாவே, ‘உன் தேசத்துக்கும் உன் இனத்தாரிடத்துக்கும் திரும்பிப் போ, நான் உனக்கு நன்மை செய்வேன்’ என்று என்னிடத்தில் சொன்னவரே, ¹⁰ நீர் உம்முடைய அடியானுக்குக் காண்பித்த எல்லா உடன்படிக்கை அன்பிற்கும், எல்லா உண்மைக்கும் நான் சிறிதளவேனும் பாத்திரன் அல்ல; என் கோலோடுமாத்திரம் இந்த யோர்தானைக் கடந்தேன், இப்பொழுது இரண்டு பாளயங்களாய் ஆனேன். ¹¹ என் சகோதரனுடைய கையினின்றும், ஏசாவின் கையினின்றும் என்னை விடுவியும்; அவனுக்கு நான் பயப்படுகிறேன் — அவன் வந்து என்னையும், பிள்ளைகளோடிருக்கிற தாய்மார்களையும் தாக்குவானோ என்று அஞ்சுகிறேன். ¹² ஆனாலும் நீர், ‘நான் நிச்சயமாய் உனக்கு நன்மை செய்து, எண்ணிமுடியாத திரளாய் கடற்கரை மணலைப்போல உன் சந்ததியைப் பெருகப்பண்ணுவேன்’ என்று சொன்னீரே.” என்றான்.

¹³ அன்று இரவு அவன் அங்கே தங்கி, தன்னிடத்தில் இருந்தவற்றில் தன் சகோதரனாகிய ஏசாவுக்குக் காணிக்கையாக எடுத்தது: ¹⁴ இருநூறு வெள்ளாட்டுப் பெண்களும், இருபது வெள்ளாட்டுக் கடாக்களும், இருநூறு செம்மறியாட்டுப் பெண்களும், இருபது செம்மறியாட்டுக் கடாக்களும், ¹⁵ பால் கொடுக்கிற முப்பது ஒட்டகங்களும் அவைகளின் குட்டிகளும், நாற்பது பசுக்களும், பத்து காளைகளும், இருபது பெண் கழுதைகளும், பத்து ஆண் கழுதைகளும். ¹⁶ அவன் அவைகளை மந்தை மந்தையாகத் தன் வேலைக்காரர் கையில் ஒப்படைத்து, “நீங்கள் எனக்கு முன்னே போங்கள், மந்தைக்கும் மந்தைக்கும் இடைவெளி விடுங்கள்.” என்று தன் வேலைக்காரரிடம் சொன்னான். ¹⁷ முதலாவது போகிறவனுக்கு அவன் கட்டளையிட்டு, “என் சகோதரனாகிய ஏசா உன்னைச் சந்தித்து, ‘நீ யாருடையவன்? எங்கே போகிறாய்? உனக்கு முன்னே செல்லுகிற இவைகள் யாருடையவைகள்?’ என்று உன்னைக் கேட்டால், ¹⁸ —நீ, ‘இவைகள் உம்முடைய அடியானாகிய யாக்கோபுடையவைகள்; இவைகள் என் ஆண்டவனாகிய ஏசாவுக்கு அனுப்பப்பட்ட காணிக்கை; இதோ, அவனும் எங்களுக்குப் பின்னே வருகிறான்’ என்று சொல்.” என்றான். ¹⁹ அப்படியே அவன் இரண்டாவது, மூன்றாவது போகிறவர்களுக்கும், மந்தைகளைப் பின்தொடர்ந்த எல்லாருக்கும் கட்டளையிட்டு, “நீங்கள் ஏசாவைக் கண்டுபிடிக்கும்போது அவனிடத்தில் இந்தப் பிரகாரமே சொல்லுங்கள், ²⁰ மேலும், ‘இதோ, உம்முடைய அடியானாகிய யாக்கோபு எங்களுக்குப் பின்னே வருகிறான்’ என்று சொல்லுங்கள்.” என்றான். ஏனெனில், “எனக்கு முன்னே போகிற காணிக்கையினால் அவனைச் சாந்தப்படுத்தி, பின்பு அவனுடைய முகத்தைப் பார்ப்பேன்; ஒருவேளை அவன் என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுவான்.” என்று நினைத்தான்.

²¹ அப்படியே காணிக்கை அவனுக்கு முன்னே சென்றது; அவனோ அன்று இரவு பாளயத்தில் தங்கினான்.

யாப்போக்கு ஆற்றைக் கடத்தல்

²² அன்று இரவு அவன் எழுந்து, தன் இரண்டு மனைவிகளையும், தன் இரண்டு வேலைக்காரிகளையும், தன் பதினொரு குமாரர்களையும் கூட்டிக்கொண்டு, யாப்போக்கு ஆற்றின் துறையைக் கடந்தான். ²³ அவன் அவர்களைக் கூட்டிக்கொண்டு, ஆற்றைக் கடக்கும்படி அனுப்பி, அப்படியே தனக்கு உண்டானவைகள் யாவையும் கடக்க அனுப்பினான். ²⁴ யாக்கோபு தனியே இருந்துவிட்டான். அப்பொழுது ஒரு மனிதன் பொழுது விடியுமளவும் அவனோடு மற்போர் செய்தான். ²⁵ அந்த மனிதன் யாக்கோபை மேற்கொள்ளக் கூடாதென்று கண்டபோது, யாக்கோபின் இடுப்புச் சந்தைத் தொட்டான்; அவனோடு மற்போர் செய்கையில் யாக்கோபின் இடுப்பு சந்து பிசகிற்று. ²⁶ அப்பொழுது அவன், “பொழுது விடிந்துவிட்டது, என்னைப் போகவிடு.” என்றான். அதற்கு யாக்கோபு, “நீர் என்னை ஆசீர்வதித்தாலொழிய உம்மைப் போகவிடேன்.” என்றான்.

²⁷ அவன் அவனை நோக்கி, “உன் பேர் என்ன?” என்று கேட்டான். அவன், “யாக்கோபு” என்றான்.

²⁸ அப்பொழுது அவன், “இனி உன் பேர் யாக்கோபு என்று அழைக்கப்படாமல், இஸ்ரவேல் என்று அழைக்கப்படும்; ஏனெனில் நீ எங்கள் பிதாவோடும் மனிதரோடும் போராடி மேற்கொண்டாய்.” என்றான். ^b b v28 இஸ்ரவேல் என்றால் “அவன் தேவனோடு போராடுகிறான்” என்று பொருள் — மற்போர் செய்த இரவுக்குப் பின் எங்கள் பிதா யாக்கோபுக்குக் கொடுக்கும் பெயர்.

²⁹ அப்பொழுது யாக்கோபு அவனை நோக்கி, “உம்முடைய நாமத்தை எனக்குச் சொல்லும்.” என்று கேட்டான். அதற்கு அவன், “நீ என் நாமத்தை ஏன் கேட்கிறாய்?” என்று சொல்லி, அங்கே அவனை ஆசீர்வதித்தான்.

³⁰ ஆகையால் யாக்கோபு அந்த இடத்திற்குப் பெனியேல் என்று பேரிட்டு, “நான் எங்கள் பிதாவை முகமுகமாய்க் கண்டேன், ஆயினும் என் ஜீவன் தப்புவிக்கப்பட்டது.” என்றான். ^c c v30 இரவு முழுவதும் மற்போர் செய்த பின் யாக்கோபின் அறிக்கை: அவன் எங்கள் பிதாவை முகமுகமாய்ச் சந்தித்தான் — காணவும், தொடவும், போராடவும் கூடிய உருவில் இருந்த உறவின் பிதாவை — அவன் ஜீவன் தப்புவிக்கப்பட்டது. ³¹ அவன் பெனூவேலைக் கடந்துபோகையில் சூரியன் அவன்மேல் உதயமானது; அவன் தன் இடுப்பினிமித்தம் நொண்டி நடந்தான். ³² ஆகையால் இந்நாள்வரைக்கும் இஸ்ரவேல் புத்திரர் இடுப்புச் சந்தின்மேலிருக்கிற தொடையின் நரம்பைப் புசிப்பதில்லை; ஏனெனில் அவன் யாக்கோபின் இடுப்புச் சந்தை தொடையின் நரம்பின்மேல் தொட்டானே.