ଦିଗ୍ବଳୟରେ ଚାରିଶହ ଲୋକ
ଯେଉଁ ସାକ୍ଷାତକୁ ସେ ଏତେ ଡରୁଥିଲେ, ତାହା ଏକ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ପରିଣତ ହୁଏ: ଏଷୌ ଦୌଡ଼ି ଆସନ୍ତି, କାନ୍ଦନ୍ତି, ଓ ଉପହାର ନେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ। ତଥାପି ଯାକୁବ ଜିଦ୍ କରି ତାହା ତାଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତି, ତାଙ୍କ ମୁଖ ଦେଖିବା ଆମ ପିତାଙ୍କ ମୁଖ ଦେଖିବା ପରି ବୋଲି କହନ୍ତି, ତାʼପରେ ଚୁପଚାପ୍ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ମନା କରି ଅନ୍ୟତ୍ର ବସବାସ କରନ୍ତି।
33 1ଯାକୁବ ଉପରକୁ ଚାହିଁ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଏଷୌ ଚାରିଶହ ଲୋକ ସଙ୍ଗେ ଆସୁଅଛନ୍ତି। ଏଣୁ ସେ ଲେୟା, ରାହେଲ ଓ ଦୁଇ ଦାସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଭାଗ କଲେ। 2ସେ ଦାସୀମାନଙ୍କୁ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ ଅଗ୍ରସ୍ଥାନରେ, ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ଲେୟା ଓ ତାହାର ସନ୍ତାନଗଣଙ୍କୁ, ପୁଣି ସର୍ବଶେଷରେ ରାହେଲ ଓ ଯୋଷେଫଙ୍କୁ ରଖିଲେ। 3ମାତ୍ର ସେ ଆପେ ସେମାନଙ୍କ ଆଗେ ଆଗେ ଯାଇ ଆପଣା ଭ୍ରାତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାତ ଥର ଭୂମିଷ୍ଠ ହୋଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
4ସେତେବେଳେ ଏଷୌ ତାହାଙ୍କୁ ଭେଟିବା ପାଇଁ ଦୌଡ଼ି ଆସି ତାହାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ତାହାଙ୍କ ଗଳାକୁ ଆପଣା ବାହୁରେ ଜଡ଼ାଇ ଧରି ତାହାଙ୍କୁ ଚୁମ୍ବନ କଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ରୋଦନ କଲେ। 5ପରେ ଏଷୌ ଉପରକୁ ଚାହିଁ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗେ ଥିବା ଏମାନେ କିଏ?” ଯାକୁବ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅନୁଗ୍ରହ କରି ଆପଣଙ୍କ ଦାସକୁ ଯେଉଁ ସନ୍ତାନଗଣ ଦେଇଅଛନ୍ତି, ଏମାନେ ସେହିମାନେ।”
6ତେବେ ଦାସୀମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ସନ୍ତାନଗଣ ସହିତ ନିକଟକୁ ଆସି ପ୍ରଣାମ କଲେ। 7ପୁଣି ଲେୟା ମଧ୍ୟ ଆପଣା ସନ୍ତାନଗଣ ସହିତ ଆଗକୁ ଆସି ପ୍ରଣାମ କଲା, ତତ୍ପରେ ଯୋଷେଫ ଓ ରାହେଲ ଆଗକୁ ଆସି ପ୍ରଣାମ କଲେ।
8ଏଷୌ ପଚାରିଲେ, “ମୁଁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦଳକୁ ଭେଟିଲି, ତହିଁର ତାତ୍ପର୍ଯ୍ୟ କଅଣ?” ଯାକୁବ କହିଲେ, “ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇବା ନିମନ୍ତେ।”
9ମାତ୍ର ଏଷୌ କହିଲେ, “ହେ ଭ୍ରାତା, ମୋହର ଯଥେଷ୍ଟ ଅଛି; ଯାହା ତୁମ୍ଭର, ତାହା ଆପଣା ପାଇଁ ରଖ।”
10ଯାକୁବ କହିଲେ, “ନା, ବିନୟ କରୁଅଛି—ଯଦି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଅଛି, ତେବେ ମୋʼ ହସ୍ତରୁ ମୋହର ଭେଟି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମୁଖ ଦର୍ଶନ କଲା ପରି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ମୁଖ ଦର୍ଶନ କଲି, ପୁଣି ଆପଣ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। 11ବିନୟ କରୁଅଛି, ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅଣାଯାଇଥିବା ମୋହର ଆଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଯେଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋତେ ଅନୁଗ୍ରହ କରିଅଛନ୍ତି ଓ ମୋହର ସବୁ କିଛି ଅଛି।” ଏହିପରି ସେ ବାରମ୍ବାର ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତେ, ଏଷୌ ତାହା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
12ଅନନ୍ତର ଏଷୌ କହିଲେ, “ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ବାଟରେ ଯାତ୍ରା କରୁ, ପୁଣି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଆଗେ ଆଗେ ଯିବି।”
13ମାତ୍ର ଯାକୁବ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସନ୍ତାନମାନେ ଦୁର୍ବଳ ଓ ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ମେଷ ଓ ଗୋରୁ ମୋʼ ଦାୟିତ୍ଵରେ ଅଛନ୍ତି, ଏହା ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ଜାଣନ୍ତି। ଯଦି ଗୋଟିଏ ଦିନ ବଳରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅଡ଼ାଯାଏ, ତେବେ ସମସ୍ତ ପଲ ମରିଯିବେ। 14ବିନୟ କରୁଅଛି, ମୋʼ ପ୍ରଭୁ ଆପଣା ଦାସ ଆଗେ ଆଗେ ଯାଆନ୍ତୁ; ମୁଁ ସେୟୀରରେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋʼ ଆଗେ ଥିବା ପଶୁମାନଙ୍କ ଗତି ଅନୁସାରେ ଓ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ଗତି ଅନୁସାରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଚାଲିବି।”
15ଏଷୌ କହିଲେ, “ତେବେ ମୋʼ ସଙ୍ଗର କେତେକ ଲୋକ ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗରେ ରଖୁ।” ଯାକୁବ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତାହା କାହିଁକି? କେବଳ ମୋʼ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୁଁ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଏ, ଏହା ହିଁ ଯଥେଷ୍ଟ।”
16ତହୁଁ ଏଷୌ ସେହି ଦିନ ସେୟୀର ଆଡ଼େ ଆପଣା ବାଟରେ ଫେରିଗଲେ। 17ମାତ୍ର ଯାକୁବ ସୁକ୍କୋତକୁ ଯାତ୍ରା କରି ଆପଣା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କଲେ, ପୁଣି ଆପଣା ପଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଛାଉଣି ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ସେହି ସ୍ଥାନ ସୁକ୍କୋତ ବୋଲି ବିଖ୍ୟାତ ହେଲା।
18ଏହିରୂପେ ଯାକୁବ ପଦ୍ଦନ୍-ଅରାମରୁ ଆସି କିଣାନ ଦେଶସ୍ଥିତ ଶିଖିମ ନଗରରେ କୁଶଳରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ନଗର ସମ୍ମୁଖରେ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କଲେ। 19ପୁଣି ସେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଆପଣା ତମ୍ବୁ ପକାଇଥିଲେ, ସେହି ଭୂମିଖଣ୍ଡ ଶିଖିମର ପିତା ହମୋରର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କଠାରୁ ଏକଶତ ରୌପ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ କ୍ରୟ କଲେ। a a v19 କସୀଟା ପ୍ରାଚୀନ କାଳର ଏକ ମୁଦ୍ରା ଏକକ ଥିଲା, ସମ୍ଭବତଃ ତୌଲି ଦିଆଯାଉଥିବା ରୌପ୍ୟ, ଯାହାର ଆଧୁନିକ ମୂଲ୍ୟ ଅନିଶ୍ଚିତ। 20ପୁଣି ସେ ସେଠାରେ ଗୋଟିଏ ଯଜ୍ଞବେଦି ନିର୍ମାଣ କରି ତାହାର ନାମ ଏଲ୍-ଏଲୋହୀ-ଇସ୍ରାଏଲ ଅର୍ଥାତ୍ ଇସ୍ରାଏଲର ପିତା ବୋଲି ଦେଲେ। b b v20 ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯାକୁବଙ୍କୁ ଇସ୍ରାଏଲ ବୋଲି ନୂତନ ନାମ ଦେବା ପରେ ଯାକୁବ ଏହି ଯଜ୍ଞବେଦି ନିର୍ମାଣ କଲେ—ଯାକୁବ ଓ ତାହାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣାର ନିଜ ପରିବାର ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରି।