Ufqda toʻrt yuz kishi
Qo'rqib kutilgan uchrashuv quchoqlashuv bilan tugaydi: Esov yugurib keladi, yig'laydi va sovg'ani olishni istamaydi. Yoqub baribir uni oldirib, yuzini ko'rish Otamizning yuzini ko'rishdek ekanini aytadi, keyin u bilan birga yo'lga chiqishni ohista rad etib, boshqa yerda o'rnashadi.
33 1Yoqub boshini koʻtarib qaraganda, Esovning 400 kishi bilan kelayotganini koʻrdi. Shunda u bolalarni Leah, Rohila va ikki choʻri oʻrtasida taqsimladi. 2U choʻrilar bilan ularning bolalarini eng oldinga, Leah bilan uning bolalarini ularning orqasidan, Rohila bilan Yusufni esa eng oxiriga qoʻydi. 3Oʻzi esa ularning oldida borib, akasining oldiga yetib borgunicha yetti marta yergacha taʼzim qildi.
4Esov uni qarshi olgani yugurib keldi, quchoqlab, boʻyniga osilib oʻpdi — va ikkovi yigʻlab yuborishdi. 5Esov boshini koʻtarib, ayollar bilan bolalarni koʻrgach soʻradi: “Yoningdagi bular kimlar?” Yoqub dedi: “Otamiz qulingga marhamat bilan bergan bolalar.”
6Shunda choʻrilar bolalari bilan yaqinlashib, taʼzim qilishdi. 7Leah ham bolalari bilan oldinga chiqib, taʼzim qildi; keyin Yusuf bilan Rohila oldinga chiqib, taʼzim qilishdi.
8Esov soʻradi: “Yoʻlimda duch kelgan bu toʻdalar nega?” Yoqub: “Xoʻjayinimning marhamatiga erishish uchun,” — dedi.
9Lekin Esov dedi: “Menda yetarlicha bor, ukam; oʻzingnikini oʻzingga saqla.”
10Yoqub dedi: “Yoʻq, iltimos — agar koʻzingda marhamat topgan boʻlsam, qoʻlimdagi sovgʻamni qabul qilgin, chunki men yuzingni Otamizning yuzini koʻrgandek koʻrdim va sen meni qabul qilding. 11Iltimos, senga keltirilgan barakamni qabul qilgin, chunki Otamiz menga marhamat koʻrsatdi va menda hamma narsa bor.” Shunday qilib, u qistadi, Esov esa uni qabul qildi.
12Shunda Esov dedi: “Yoʻlga tushaylik, men sening oldingda boraman.”
13Lekin Yoqub unga dedi: “Xoʻjayinim bilasiz, bolalar nozik, emizikli qoʻy-mol podalari esa mening qaramogʻimda. Agar bir kun qattiq haydalsa, butun poda nobud boʻladi. 14Xoʻjayinim qulining oldida boraversin; men esa oldimdagi mollarning yurishiga va bolalarning qadamiga qarab, Seirda xoʻjayinimning oldiga yetib borgunimcha, sekin-asta yuraman.”
15Esov dedi: “Odamlarimdan bir qanchasini oldingda qoldiray.” Yoqub javob berdi: “Buning nima keragi bor? Faqat xoʻjayinimning koʻngliga yoʻl topsam, boʻlgani.”
16Shunday qilib, Esov oʻsha kuni Seirga qarab oʻz yoʻliga qaytdi. 17Yoqub esa Sukkotga yoʻl oldi, oʻziga uy qurib, mollari uchun chaylalar yasadi — shuning uchun bu joy Sukkot deb ataladi.
18Yoqub Paddan-Oramdan kelib, Kanon yurtidagi Shakam shahriga eson-omon yetib keldi va shahar roʻparasida qoʻnim topdi. 19U chodirini tikkan yer boʻlagini Shakamning otasi Hamorning oʻgʻillaridan yuz boʻlak kumushga sotib oldi. a a v19 Qesita qadimiy toʻlov birligi boʻlib, ehtimol tortib oʻlchanadigan kumush edi; uning hozirgi muqobili aniq emas. 20Oʻsha yerda u qurbongoh qurib, uni El-Elohe-Isroil — Isroilning Otasi deb atadi. b b v20 Yoqub bu qurbongohni Otamiz unga Isroil degan yangi nom bergandan keyin qurdi — U Yoqub bilan uning bolalarini abadiy Oʻzining oilasi deb qabul qildi.