Vierhonderd Man op die Horison
Die gevreesde ontmoeting word 'n omhelsing: Esau hardloop, huil en wil die geskenk nie hê nie. Jakob dring dit tog op hom af, sê om sy gesig te sien is soos om ons Vader s'n te sien, en wys dan stilweg die aanbod af om saam met hom te reis en vestig hom elders.
33 1Jakob het opgekyk en Esau sien aankom met 400 man. Toe verdeel hy die kinders tussen Lea, Ragel en die twee diensmeisies. 2Hy het die diensmeisies en hulle kinders vooraan gesit, Lea en haar kinders agter hulle, en Ragel en Josef heel laaste. 3Hy self het voor hulle uit gegaan en sewe keer tot op die grond gebuig totdat hy by sy broer gekom het.
4Esau het hom tegemoet gehardloop, hom omhels, sy arms om sy nek gegooi, hom gesoen—en hulle het gehuil. 5Toe Esau opkyk en die vroue en kinders sien, vra hy: “Wie is hierdie by jou?” Jakob het gesê: “Die kinders wat ons Vader in sy genade aan u dienaar gegee het.”
6Toe kom die diensmeisies nader met hulle kinders, en hulle het gebuig. 7Lea het ook nader gekom met haar kinders, en hulle het gebuig; daarna het Josef en Ragel nader gekom en gebuig.
8Esau het gesê: “Waarom al hierdie trop wat ek teëgekom het?” “Om guns te vind by my heer,” het Jakob gesê.
9Maar Esau het gesê: “Ek het baie, my broer; hou wat joune is vir jouself.”
10Jakob het gesê: “Nee, asseblief—as ek guns in u oë gevind het, aanvaar my geskenk uit my hand, want ek het u gesig gesien soos om die gesig van ons Vader te sien, en u het my aanvaar. 11Neem asseblief my seën wat vir u gebring is, want ons Vader het my begunstig en ek het alles.” Hy het dus aangedring, en Esau het dit geneem.
12Toe sê Esau: “Kom ons trek verder op ons pad, en ek sal voor jou uit gaan.”
13Maar Jakob het vir hom gesê: “My heer weet dat die kinders tingerig is, en die kleinvee en beeste wat soog, is onder my sorg. As hulle een dag te hard gedryf word, sal al die vee vrek. 14Laat my heer tog voor sy dienaar uit trek; ek sal stadig aanbeweeg, teen die pas van die vee voor my en die pas van die kinders, totdat ek by my heer in Seïr kom.”
15Esau het gesê: “Laat ek van my mense by jou agterlaat.” Jakob het geantwoord: “Waarom tog? Laat my net guns vind in my heer se oë.”
16Esau het dus daardie dag teruggegaan op sy pad na Seïr toe. 17Maar Jakob het na Sukkot toe getrek, vir homself ’n huis gebou en skuilings vir sy vee gemaak—daarom word die plek Sukkot genoem.
18Jakob het veilig by Sigem aangekom, ’n stad in Kanaän, op pad van Paddan-Aram af, en het teenoor die stad kamp opgeslaan. 19Hy het die stuk grond waar hy sy tent opgeslaan het, van die seuns van Gamor, Sigem se vader, gekoop vir honderd stukke silwer. a a v19 ’n Kesita was ’n antieke betaaleenheid, moontlik afgeweegde silwer, waarvan die moderne ekwivalent onseker is. 20Daar het hy ’n altaar opgerig en dit El-Elohe-Israel genoem—die Vader van Israel. b b v20 Jakob het hierdie altaar opgerig nadat ons Vader vir hom die nuwe naam Israel gegee het — en Jakob en sy kinders vir ewig as sy eie familie opgeëis het.
