Opat Ratus Jalma di Kajauhan
Patepang anu dipikasieun téh malah jadi rangkulan: Esau lumpat, ceurik, jeung teu hayang narima kado. Yakub tetep maksa méré, nyebutkeun yén nempo beungeutna téh lir nempo beungeut Rama urang, tuluy kalawan tenang nolak indit bareng jeung manéhna sarta mukim di tempat séjén.
33 1Yakub tanggah tuluy nenjo Esau datang jeung 400 jalma. Tuluy anak-anakna dibagi ka Lea, Rahel, jeung dua gandek. 2Gandek-gandek awewe jeung anak-anakna diteundeun pangheulana, Lea jeung anak-anakna sanggeusna, ari Rahel jeung Yusup pangtukangna. 3Ari manehna ngaheulaan maranehna, bari tujuh kali sujud nepi kana taneuh, nepi ka tepung jeung dulurna.
4Esau lumpat mapagkeun, ngarangkul, nangkeup beuheungna, nyium—tuluy duanana careurik. 5Barang Esau tanggah, nenjo awewe jeung barudak, tuluy nanya, “Saha ieu teh anu marengan maneh?” Ceuk Yakub, “Barudak anu ku Rama urang dipaparinkeun kalawan sih kurnia ka abdi gusti.”
6Tuluy gandek-gandek awewe tea maju jeung anak-anakna, tuluy sarujud. 7Lea oge maju jeung anak-anakna, tuluy sarujud; geus kitu Yusup jeung Rahel maju tuluy sarujud.
8Ceuk Esau, “Naon maksudna sakabeh rombongan anu tadi papanggih jeung kami tea?” “Supados abdi kenging kadeudeuh ti gusti,” ceuk Yakub.
9Tapi ceuk Esau, “Kami mah geus loba, dulur; pek nu maneh teundeun keur maneh sorangan.”
10Ceuk Yakub, “Alim, mangga—upami abdi kenging kadeudeuh di payuneun gusti, mugi tampi pangbakti abdi tina leungeun abdi, margi abdi parantos ningali raray gusti saperti ningali raray Rama urang, sareng gusti parantos nampi abdi. 11Mugi tampi berkah abdi anu dihaturkeun ka gusti, margi Rama urang parantos ngaberkahan abdi, sareng abdi gaduh sagala rupi.” Yakub maksa bae, tuluy ku Esau ditampi.
12Tuluy ceuk Esau, “Hayu urang neruskeun lalampahan, kami rek ngaheulaan maneh.”
13Tapi ceuk Yakub ka manehna, “Gusti uninga yen barudak teh lemah, sareng domba-domba miwah sapi anu keur nyarusuan aya dina pangjagi abdi. Upami dipaksa teuas sapoe, sadaya ingon-ingon bakal paraeh. 14Mangga gusti ngaheulaan abdi; abdi bade lalaunan, nurutkeun lengkah ingon-ingon anu aya di hareupeun abdi sareng lengkah barudak, dugi ka abdi tepang sareng gusti di Seir.”
15Ceuk Esau, “Keun sawatara jalma kami dibikeun ka maneh.” Tembal Yakub, “Kanggo naon kitu? Cekap abdi kenging kadeudeuh di payuneun gusti.”
16Poe eta Esau balik deui mapay jalan ka Seir. 17Ari Yakub terus ka Sukot, nyieun imah keur dirina, jeung nyieun saung-saung keur ingon-ingonna—nya ku sabab eta eta tempat teh disebut Sukot.
18Yakub nepi kalawan salamet ka Sikem, hiji kota di tanah Kanaan, sanggeus datang ti Padan-Aram, tuluy masanggrahan nyanghareup ka kota. 19Tanah tempat manehna masang kemah teh dibeuli ti anak-anak Hemor, bapa Sikem, hargana saratus keping perak. a a v19 Kesita teh hiji satuan pamayaran jaman baheula, bisa jadi perak anu ditimbang, anu ayeuna teu puguh sabaraha sarimbagna. 20Di dinya manehna ngadegkeun altar, tuluy dingaranan El-Elohe-Israil—nya eta Rama Israil. b b v20 Yakub ngadegkeun ieu altar sanggeus Rama urang maparin ngaran anyar Israil ka manehna — nganggap Yakub jeung anak-anakna jadi kulawarga Mantenna sorangan salalanggengna.