افق تي چار سؤ ماڻهو
جنهن ملاقات کان ڊپ هو، سا ڀاڪر ۾ بدلجي وڃي ٿي: عيسو ڊوڙي ٿو، روئي ٿو، ۽ تحفو نٿو گهري. يعقوب پوءِ به زور ڀري اهو کيس ڏئي ٿو، سندس منهن ڏسڻ کي اسان جي پيءُ جو منهن ڏسڻ جهڙو سڏي ٿو، پوءِ خاموشيءَ سان ساڻس گڏ سفر ڪرڻ کان انڪار ڪري ٻئي هنڌ وڃي رهي ٿو.
33 1يعقوب مٿي نهاريو ۽ ڏٺائين تہ عيسو چار سؤ ماڻهن سان گڏ ايندو پيو اچي. تنهنڪري ٻارن کي ليا، راحيل ۽ ٻنهي ٻانهين ۾ ورهائي ڇڏيائين. 2ٻانهين ۽ سندن ٻارن کي سڀني کان اڳيان رکيائين، ان کان پوءِ ليا ۽ سندس ٻارن کي، ۽ سڀني کان پوئتي راحيل ۽ يوسف کي. 3پاڻ انهن کان اڳتي هلي، پنهنجي ڀاءُ وٽ پهچڻ تائين ست ڀيرا زمين تائين جھڪندو ويو.
4عيسو ڊوڙي کيس ملڻ آيو، ڀاڪر پائي سندس ڳچيءَ ۾ ٻانهون وجھي چميائينس—۽ ٻئي روئڻ لڳا. 5جڏهن عيسو مٿي نهاريو ۽ عورتن ۽ ٻارن کي ڏٺائين، تڏهن پڇيائين تہ ”اهي تو سان گڏ ڪير آهن؟“ يعقوب چيو تہ ”اهي اهي ٻار آهن جيڪي اسان جي پيءُ فضل سان تنهنجي ٻانهي کي ڏنا آهن.“
6پوءِ ٻانهيون پنهنجن ٻارن سان گڏ ويجھيون آيون ۽ جھڪيون. 7ليا بہ پنهنجن ٻارن سان گڏ اڳتي آئي، ۽ اهي جھڪيا؛ پوءِ يوسف ۽ راحيل اڳتي آيا ۽ جھڪيا.
8عيسو چيو تہ ”مون کي جيڪو هي سڄو ٽولو مليو، تنهن جو مقصد ڇا آهي؟“ يعقوب وراڻيو تہ ”منهنجي مالڪ جي نظر ۾ مهرباني حاصل ڪرڻ لاءِ.“
9پر عيسو چيو تہ ”اي منهنجا ڀاءُ، مون وٽ گھڻو ڪجھ آهي؛ جيڪو تنهنجو آهي سو پاڻ وٽ رک.“
10يعقوب چيو تہ ”نہ، مهرباني ڪري—جيڪڏهن تنهنجي نظر ۾ مون کي مهرباني ملي آهي تہ منهنجي هٿان منهنجو تحفو قبول ڪر، ڇالاءِ جو مون تنهنجو منهن ائين ڏٺو آهي جيئن اسان جي پيءُ جو منهن ڏسجي، ۽ تو مون کي قبول ڪيو آهي. 11مهرباني ڪري تو لاءِ آندل منهنجي برڪت وٺ، ڇالاءِ جو اسان جي پيءُ مون تي فضل ڪيو آهي ۽ مون وٽ سڀ ڪجھ آهي.“ هن اصرار ڪيو، تنهنڪري عيسو اهو ورتو.
12پوءِ عيسو چيو تہ ”اچ تہ هلون، آءٌ تنهنجي اڳيان هلندس.“
13پر يعقوب کيس چيو تہ ”منهنجو مالڪ ڄاڻي ٿو تہ ٻار نازڪ آهن، ۽ ٿڃ ڏيندڙ رڍون ۽ ڍور منهنجي سنڀال ۾ آهن. جيڪڏهن هڪ ڏينهن بہ انهن کي تيزيءَ سان هنيو ويو تہ سڀ ڌڻ مري ويندا. 14منهنجو مالڪ پنهنجي ٻانهي کان اڳتي هلي؛ آءٌ پنهنجي اڳيان هلندڙ مال جي ۽ ٻارن جي چال موجب آهستي آهستي هلندس، تان جو سعير ۾ پنهنجي مالڪ وٽ پهچان.“
15عيسو چيو تہ ”مون کي اجازت ڏي تہ پنهنجن ماڻهن مان ڪجھ تو وٽ ڇڏيان.“ يعقوب وراڻيو تہ ”ائين ڇو؟ بس مون کي منهنجي مالڪ جي نظر ۾ مهرباني ملڻ ڏي.“
16تنهنڪري عيسو انهيءَ ڏينهن پنهنجي واٽ تي سعير ڏانهن موٽيو. 17پر يعقوب سڪوٿ ڏانهن ويو، پنهنجي لاءِ گھر ٺاهي، پنهنجي مال لاءِ ڇپر جوڙيائين—تنهنڪري انهيءَ جڳهه کي سڪوٿ سڏجي ٿو.
18يعقوب پدان-ارام کان موٽي، ڪنعان جي شهر سڪيم ۾ سلامتيءَ سان پهتو ۽ شهر جي سامهون تنبو کوڙيائين. 19جنهن زمين جي ٽڪري تي تنبو کوڙيائين، سا هن سڪيم جي پيءُ حمور جي پٽن کان چانديءَ جي سؤ ٽڪرن ۾ خريد ڪئي. a a v19 قسيطه ادائگيءَ جو هڪ قديم ماپو هو، شايد وزن ڪيل چاندي، جنهن جي اڄوڪي برابري ڄاتل ناهي. 20اتي قربان گاهه ٺاهي، ان جو نالو ايل-ايلوهي-اسرائيل رکيائين—يعني اسرائيل جو پيءُ. b b v20 اسان جي پيءُ جڏهن يعقوب کي اسرائيل جو نئون نالو ڏنو—۽ يعقوب ۽ سندس ٻارن کي هميشه لاءِ پنهنجو ڪٽنب ڪري ورتائين—تڏهن يعقوب هي قربان گاهه ٺاهيو.
