Maza Ɗari Huɗu a Sarari

Haɗuwar da ake tsoro ta zama rungumar juna: Isuwa ya yi gudu, ya yi kuka, bai kuma so kyautar ba. Duk da haka Yakubu ya nace ya karɓa, ya ce ganin fuskarsa kamar ganin fuskar Ubanmu ne, sa'an nan a hankali ya ƙi tafiya tare da shi, ya zauna a wani wuri dabam.

Babi na 33.

Yaƙub ya ɗaga ido, sai ya ga Isuwa yana zuwa tare da mutum ɗari huɗu. Sai ya raba yaran a tsakanin Liya, da Rahila, da kuyangi biyun. Ya sa kuyangin da 'ya'yansu a gaba, Liya da 'ya'yanta a bayansu, Rahila da Yusufu kuma a ƙarshe. Shi kansa ya sha gabansu, yana rusuna har ƙasa sau bakwai, har ya isa wurin ɗan'uwansa.

Sai Isuwa ya ruga don ya tarye shi, ya rungume shi, ya kewaye wuyansa da hannuwansa, ya sumbace shi—sai suka yi kuka. Da Isuwa ya ɗaga ido ya ga matan da yaran, sai ya yi tambaya, “Su wane ne waɗannan tare da kai?” Yaƙub ya ce, “'Ya'yan da Ubanmu ya ba bawanka cikin alherinsa ne.”

Sai kuyangin suka matso tare da 'ya'yansu, suka rusuna. Liya ma ta zo gaba tare da 'ya'yanta, suka rusuna; sa'an nan Yusufu da Rahila suka zo gaba suka rusuna.

Isuwa ya ce, “Mene ne dalilin dukan taron nan da na gamu da shi?” Yaƙub ya ce, “Don in sami tagomashi a wurin ubangijina.”

Amma Isuwa ya ce, “Ina da ɗumbin dukiya, ɗan'uwana; ka riƙe naka wa kanka.”

Yaƙub ya ce, “A'a, ina roƙonka—in na sami tagomashi a idonka, ka karɓi kyautata daga hannuna, gama na ga fuskarka kamar ganin fuskar Ubanmu, kuma ka karɓe ni. Ina roƙonka ka karɓi albarkata da aka kawo maka, gama Ubanmu ya yi mini alheri kuma ina da kome.” Saboda haka ya nace masa, sai ya karɓa.

Sai Isuwa ya ce, “Bari mu kama tafiyarmu, ni kuma zan sha gabanka.”

Amma Yaƙub ya ce masa, “Ubangijina ya san yara masu rauni ne, tumaki da shanun kuma masu shayar da 'ya'yansu suna ƙarƙashin kulawata. In aka kore su da ƙarfi rana ɗaya, dukan garken zai mutu. Bari ubangijina ya sha gaban bawansa; ni kuwa zan yi tafiya a hankali, gwargwadon takawar dabbobin da suke gabana da takawar yaran, har in isa wurin ubangijina a Seyir.”

Isuwa ya ce, “To, bari in bar waɗansu daga cikin mutanena tare da kai.” Yaƙub ya amsa ya ce, “Me ya sa haka? Bari dai in sami tagomashi a idon ubangijina.”

Saboda haka Isuwa ya koma a ranar nan a kan hanyarsa zuwa Seyir. Amma Yaƙub ya yi tafiya zuwa Sukkot, ya gina wa kansa gida, ya kuma yi bukkoki domin dabbobinsa—shi ya sa ake kiran wurin Sukkot.

Yaƙub ya iso Shekem lafiya, wani birni a ƙasar Kan'ana, yana zuwa daga Faddan-Aram, ya kuma yi sansani ya fuskanci birnin. Ya sayi filin da ya kafa tentinsa a kai daga hannun 'ya'yan Hamor, mahaifin Shekem, a bakin azurfa ɗari. ^a A can ya kafa bagade, ya kira shi El-Elohe-Isra'ila—Uban Isra'ila. ^b