پيدائش 34 FHB Father's Heart Bible™

34 ¹ليا جي يعقوب لاءِ ڄڻيل ڌيءُ دينا ملڪ جي ڇوڪرين کي ڏسڻ لاءِ ٻاهر نڪتي. ²حوي حمور جي پٽ سڪم، جيڪو انهيءَ ملڪ جو سردار هو، کيس ڏسي، پڪڙي، ساڻس سمهي سندس بي حرمتي ڪيائين. ³سندس دل يعقوب جي ڌيءُ دينا سان جڙي وئي؛ ان ڇوڪريءَ سان پيار ڪيائين ۽ سندس دل سان ڳالهيون ڪيائين. ⁴پوءِ سڪم پنهنجي پيءُ حمور کي چيو تہ ”هيءَ ڇوڪري مون لاءِ زال ڪري وٺي ڏي.“

⁵يعقوب ٻڌو تہ سڪم سندس ڌيءُ دينا کي ناپاڪ ڪيو آهي، پر سندس پٽ پنهنجي ڍورن سان گڏ ميدان ۾ هئا، تنهنڪري يعقوب هنن جي اچڻ تائين ڪجهہ نہ چيو. ⁶پوءِ سڪم جو پيءُ حمور يعقوب سان ڳالهائڻ لاءِ ساڻس ملڻ نڪتو. ⁷يعقوب جا پٽ ميدان مان آيا. جڏهن هنن اها ڳالهہ ٻڌي، تڏهن اهي مرد سخت ڏکويل ۽ ڪاوڙيل ٿيا، ڇاڪاڻ تہ سڪم اسرائيل ۾ شرمناڪ ڪم ڪيو هو، جو يعقوب جي ڌيءُ سان سمهيو، ۽ اهڙو ڪم ڪڏهن بہ نہ ٿيڻ گھرجي ها. ⁸حمور هنن سان ڳالهائيندي چيو تہ ”منهنجي پٽ سڪم جي دل اوهان جي ڌيءُ لاءِ ترسي ٿي. مهرباني ڪري کيس هيءَ زال ڪري ڏيو. ⁹اسان سان ناتا ڪريو—پنهنجيون ڌيئرون اسان کي ڏيو ۽ اسان جون ڌيئرون پاڻ لاءِ وٺو. ¹⁰اسان سان گڏ رهو؛ ملڪ اوهان جي اڳيان کليل آهي، ان ۾ رهو، واپار ڪريو ۽ ملڪيت حاصل ڪريو.“

¹¹سڪم دينا جي پيءُ ۽ ڀائرن کي چيو تہ ”اوهان جي نظر ۾ مون تي مهرباني ٿئي؛ جيڪي بہ اوهين مون کي چوندا، سو آءٌ ڏيندس. ¹²ڪيترو بہ وڏو مهر ۽ تحفو مون کان گھرو، آءٌ ڏيندس. رڳو هيءَ ڇوڪري مون کي زال ڪري ڏيو.“

¹³يعقوب جي پٽن سڪم ۽ سندس پيءُ حمور کي فريب سان جواب ڏنو، ڇاڪاڻ تہ سڪم سندن ڀيڻ دينا جي بي حرمتي ڪئي هئي. ¹⁴هنن کين چيو تہ ”اسان کان اهو ڪم نہ ٿيندو تہ پنهنجي ڀيڻ ڪنهن اڻ ختني ٿيل مرد کي ڏيون، ڇو جو اهو اسان لاءِ بي عزتي ٿيندو. ¹⁵اسين رڳو هن ڳالهہ تي راضي ٿينداسين تہ جيڪڏهن اوهين اسان جهڙا ٿي وڃو، يعني اوهان جي هر مرد جو ختنو ٿئي. ¹⁶تڏهن اسين پنهنجيون ڌيئرون اوهان کي ڏينداسين ۽ اوهان جون ڌيئرون پاڻ لاءِ وٺنداسين؛ اوهان سان گڏ رهنداسين ۽ هڪ قوم ٿي وينداسين. ¹⁷پر جيڪڏهن اوهين نہ ٻڌو ۽ ختنو نہ ڪرايو، تہ اسين پنهنجي ڌيءُ کي کڻي هليا وينداسين.“

¹⁸سندن ڳالهيون حمور ۽ سندس پٽ سڪم کي وڻيون. ¹⁹ان نوجوان ان ڪم ۾ دير نہ ڪئي، ڇاڪاڻ تہ هو يعقوب جي ڌيءُ ۾ خوش هو؛ هو پنهنجي پيءُ جي گھر ۾ سڀ کان وڌيڪ عزتدار هو. ²⁰حمور ۽ سندس پٽ سڪم پنهنجي شهر جي دروازي تي اچي، پنهنجي شهر جي ماڻهن سان ڳالهايائون تہ ²¹”هي ماڻهو اسان سان صلح سان آهن. کين ملڪ ۾ رهڻ ڏيو ۽ ان ۾ واپار ڪرڻ ڏيو، ڇو جو ملڪ هنن لاءِ ڪافي ويڪرو آهي. اسين سندن ڌيئرون زالون ڪري وٺنداسين ۽ کين پنهنجيون ڏينداسين. ²²رڳو انهيءَ شرط تي اهي ماڻهو اسان سان گڏ رهي هڪ قوم ٿيڻ تي راضي ٿيندا تہ اسان جي هر مرد جو ختنو ٿئي، جهڙيءَ طرح سندن ختنو ٿيل آهي. ²³ڇا سندن ڍور، ملڪيت ۽ سڀ جانور اسان جا نہ ٿيندا؟ رڳو اسين هنن سان راضي ٿيون، تہ اهي اسان سان گڏ رهندا.“

²⁴جيڪي بہ سندس شهر جي دروازي مان نڪرندا هئا، تن سڀني حمور ۽ سندس پٽ سڪم جي ڳالهہ ٻڌي، ۽ هر مرد جو ختنو ٿيو—اهي سڀ جيڪي سندس شهر جي دروازي مان نڪرندا هئا. ²⁵ٽئين ڏينهن، جڏهن اهي اڃا ڏک ۾ هئا، تڏهن يعقوب جي ٻن پٽن، شمعون ۽ لاوي، جيڪي دينا جا ڀائر هئا، هر هڪ پنهنجي تلوار کڻي، بي خبر شهر تي ڪاهي اچي هر مرد کي ماري وڌو. ²⁶حمور ۽ سندس پٽ سڪم کي تلوار سان ماري، سڪم جي گھر مان دينا کي ڪڍي هليا ويا. ²⁷يعقوب جا پٽ مئلن وٽ اچي شهر کي ڦريائون، ڇاڪاڻ تہ اتان جي ماڻهن سندن ڀيڻ جي بي حرمتي ڪئي هئي. ²⁸سندن رڍون، ڍڳا، گڏھ ۽ شهر ۽ ميدان ۾ جيڪي بہ هو، سو سڀ کڻي ورتائون. ²⁹سندن سڄو مال، سڀ ٻار ۽ زالون قيد ڪري ورتائون، ۽ گھرن ۾ جيڪي بہ هو، سو سڀ ڦري ورتائون. ³⁰يعقوب شمعون ۽ لاوي کي چيو تہ ”اوهان مون تي مصيبت آندي آهي، ۽ هتي رهندڙن، ڪنعانين ۽ فرزين وٽ مون کي بدنام ڪري ڇڏيو آهي. منهنجا ماڻهو ٿورا آهن؛ جيڪڏهن اهي مون خلاف گڏجي ويا تہ حملو ڪندا، ۽ آءٌ ۽ منهنجو گھراڻو برباد ٿي وينداسين.“

³¹پر هنن چيو تہ ”ڇا هو اسان جي ڀيڻ سان ڪنجريءَ جهڙو سلوڪ ڪري؟“