ကမ္ဘာဦး 34 FHB Father's Heart Bible™

34 ¹ယာကုပ်အား လေအာဖွားမြင်သော သမီး ဒိနာသည် ထိုပြည်ရှိ အမျိုးသမီးပျိုတို့ကို ကြည့်ရှုရန် ထွက်သွားလေ၏။ ²ထိုပြည်၏မင်းသားဖြစ်သော ဟိဝိအမျိုးသား ဟာမော်၏သား ရှေခင်သည် ဒိနာကိုမြင်သော် ဖမ်းဆီး၍ အိပ်စက်ကာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်လေ၏။ ³သူ၏စိတ်နှလုံးသည် ယာကုပ်၏သမီး ဒိနာကို တွယ်တာလျက်ရှိ၏။ ထိုမိန်းကလေးကို ချစ်မြတ်နိုး၍ နှလုံးသွင်းမိအောင် ချော့မော့ပြောဆိုလေ၏။ ⁴ရှေခင်က မိမိဖခင် ဟာမော်အား “ဤမိန်းကလေးကို ကျွန်ုပ်၏မယားဖြစ်စေရန် ရယူပေးပါ” ဟု ဆို၏။

⁵ရှေခင်သည် မိမိသမီး ဒိနာကို ညစ်ညူးစေကြောင်း ယာကုပ်ကြားသိသော်လည်း သူ၏သားတို့သည် တိရစ္ဆာန်များနှင့်အတူ လယ်ကွင်း၌ရှိနေသောကြောင့် သူတို့ပြန်မလာမီ ယာကုပ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာနေ၏။ ⁶ထိုအခါ ရှေခင်၏ဖခင် ဟာမော်သည် ယာကုပ်နှင့် ဆွေးနွေးပြောဆိုရန် သူ့ထံသို့ ထွက်လာ၏။ ⁷ယာကုပ်၏သားတို့သည် လယ်ကွင်းမှ ပြန်ရောက်လာကြ၏။ ထိုအကြောင်းကိုကြားသောအခါ ရှေခင်သည် ယာကုပ်၏သမီးနှင့် အိပ်စက်ခြင်းဖြင့် ဣသရေလအမျိုး၌ မပြုအပ်သော ရှက်ဖွယ်အမှုကို ပြုမိသောကြောင့် ထိုသူတို့သည် အလွန်နာကျင်၍ ပြင်းစွာ အမျက်ထွက်ကြ၏။ ⁸ဟာမော်က သူတို့အား “ငါ့သား ရှေခင်သည် သင်တို့၏သမီးကို လွန်စွာ တမ်းတလျက်ရှိ၏။ သူ့အား မယားဖြစ်စေရန် ကျေးဇူးပြု၍ ပေးစားကြပါ။ ⁹ငါတို့နှင့် ထိမ်းမြားလက်ထပ်ကြပါ။ သင်တို့၏သမီးတို့ကို ငါတို့အား ပေးစား၍ ငါတို့၏သမီးတို့ကိုလည်း သင်တို့ ယူကြပါ။ ¹⁰ငါတို့နှင့်အတူ နေထိုင်ကြပါ။ ဤပြည်သည် သင်တို့ရှေ့၌ ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်လှစ်လျက်ရှိ၏။ ဤပြည်၌ နေထိုင်၍ ကုန်သွယ်ကာ ပစ္စည်းဥစ္စာများ ဝယ်ယူစုဆောင်းကြပါ” ဟု ပြောဆို၏။

¹¹ရှေခင်ကလည်း ဒိနာ၏ဖခင်နှင့် မောင်နှမတို့အား “ကျွန်ုပ်အား သင်တို့ရှေ့၌ မျက်နှာသာ ပေးကြပါ။ သင်တို့ တောင်းသမျှကို ကျွန်ုပ် ပေးပါမည်။” ဟု ဆို၏။ ¹²ရှေခင်က “ကန်တော့ငွေနှင့် လက်ဆောင်ပဏ္ဏာ မည်မျှများများ တောင်းသည်ဖြစ်စေ ကျွန်ုပ် ပေးပါမည်။ ထိုမိန်းကလေးကိုသာ ကျွန်ုပ်၏မယားဖြစ်စေရန် ပေးစားကြပါ” ဟု ဆက်လက်ဆို၏။

¹³ရှေခင်သည် သူတို့၏နှမ ဒိနာကို ညစ်ညူးစေသောကြောင့် ယာကုပ်၏သားတို့သည် ရှေခင်နှင့် သူ၏ဖခင် ဟာမော်အား ပရိယာယ်ဖြင့် လှည့်စား၍ ပြန်ဖြေကြ၏။ ¹⁴သူတို့က ထိုသူတို့အား “ဤအမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ မပြုနိုင်ပါ။ အရေဖျားလှီးခြင်း မခံသောသူအား ကျွန်ုပ်တို့၏နှမကို ပေးစားလျှင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အရှက်ကွဲဖွယ် ဖြစ်၏။ ¹⁵ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤအချက်တစ်ခုတည်း၌သာ သဘောတူပါမည်။ သင်တို့တွင်ရှိသော ယောက်ျားတိုင်း အရေဖျားလှီးခြင်းခံ၍ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြလျှင်၊ ¹⁶ကျွန်ုပ်တို့၏သမီးတို့ကို သင်တို့အား ပေးစား၍ သင်တို့၏သမီးတို့ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ ယူကာ သင်တို့နှင့်အတူ နေထိုင်လျက် လူမျိုးတစ်မျိုးတည်း ဖြစ်ကြပါမည်။ ¹⁷သို့ရာတွင် သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့စကားကို နားမထောင်ဘဲ အရေဖျားလှီးခြင်း မခံကြလျှင်မူ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏သမီးကိုယူ၍ ထွက်သွားကြမည်” ဟု ဆိုကြ၏။

¹⁸ထိုသူတို့၏စကားကို ဟာမော်နှင့် သူ၏သား ရှေခင်တို့ နှစ်သက်ကြ၏။ ¹⁹ထိုလုလင်သည် ယာကုပ်၏သမီးကို နှစ်သက်မြတ်နိုးသောကြောင့် ဤအမှုကို ဆိုင်းငံ့မနေဘဲ ချက်ချင်းပြု၏။ သူသည် မိမိဖခင်၏အိမ်၌ အလေးမြတ်ဆုံးသောသူ ဖြစ်၏။ ²⁰ဟာမော်နှင့် သူ၏သား ရှေခင်တို့သည် မိမိတို့မြို့၏တံခါးဝသို့ လာ၍ မြို့သားတို့အား ဤသို့ ပြောကြားကြ၏။ ²¹“ဤသူတို့သည် ငါတို့နှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆက်ဆံကြ၏။ သူတို့သည် ဤပြည်၌ နေထိုင်၍ ကုန်သွယ်ကြပါစေ။ ဤပြည်သည် သူတို့အတွက် ကျယ်ဝန်းလှ၏။ သူတို့၏သမီးတို့ကို ငါတို့ မယားအဖြစ်ယူ၍ ငါတို့၏သမီးတို့ကိုလည်း သူတို့အား ပေးစားကြကုန်အံ့။ ²²သို့ရာတွင် ထိုသူတို့ အရေဖျားလှီးခြင်းခံသကဲ့သို့ ငါတို့တွင်ရှိသော ယောက်ျားတိုင်း အရေဖျားလှီးခြင်းခံမှသာလျှင် ထိုသူတို့သည် ငါတို့နှင့် လူမျိုးတစ်မျိုးတည်းအဖြစ် အတူနေထိုင်ရန် သဘောတူကြမည်။ ²³သူတို့၏တိရစ္ဆာန်များ၊ ဥစ္စာပစ္စည်းများနှင့် သူတို့၏ တိရစ္ဆာန်ရှိသမျှသည် ငါတို့အဖို့ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်လော။ ထိုသူတို့နှင့် သဘောတူလိုက်ကြစို့။ သို့မှသာ သူတို့သည် ငါတို့နှင့်အတူ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုကြ၏။

²⁴ဟာမော်နှင့် သူ၏သား ရှေခင်တို့၏စကားကို မြို့တံခါးဝမှ ထွက်သွားသူအပေါင်းတို့သည် နားထောင်ကြ၍ မြို့တံခါးဝမှ ထွက်သွားသူ ယောက်ျားတိုင်း အရေဖျားလှီးခြင်းကို ခံကြ၏။ ²⁵တတိယနေ့၌ ထိုသူတို့ နာကျင်လျက်ရှိနေစဉ် ဒိနာ၏အစ်ကိုဖြစ်သော ယာကုပ်၏သားနှစ်ယောက် ရှိမောင်နှင့် လေဝိတို့သည် မိမိတို့ဓားကို အသီးသီးကိုင်စွဲ၍ သတိမရှိသော ထိုမြို့သို့ ဝင်ရောက်ကာ ယောက်ျားတိုင်းကို သတ်ဖြတ်ကြ၏။ ²⁶ဟာမော်နှင့် သူ၏သား ရှေခင်တို့ကို ဓားဖြင့်သတ်၍ ရှေခင်၏အိမ်မှ ဒိနာကို ခေါ်ဆောင်ပြီးလျှင် ထွက်သွားကြ၏။ ²⁷ထိုမြို့ရှိသူတို့သည် မိမိတို့၏နှမကို ညစ်ညူးစေသောကြောင့် ယာကုပ်၏သားတို့သည် အသေကောင်များရှိရာသို့ ရောက်လာ၍ ထိုမြို့ကို လုယက်ကြ၏။ ²⁸သူတို့၏သိုးအုပ်၊ နွားအုပ်၊ မြည်းများနှင့် မြို့တွင်း၌ရော လယ်ကွင်း၌ပါ ရှိသမျှကို သိမ်းယူကြ၏။ ²⁹သူတို့၏စည်းစိမ်ဥစ္စာရှိသမျှ၊ သူငယ်အပေါင်းနှင့် မယားတို့ကို ဖမ်းဆီးသိမ်းယူ၍ အိမ်များ၌ရှိသမျှကိုလည်း လုယက်ကြ၏။ ³⁰ယာကုပ်က ရှိမောင်နှင့် လေဝိတို့အား “သင်တို့သည် ဤပြည်၌နေထိုင်သော ခါနာန်အမျိုးသားနှင့် ဖေရဇိအမျိုးသားတို့ရှေ့၌ ငါ့ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်စေ၍ ငါ့အပေါ် ဒုက္ခရောက်စေကြပြီ။ ငါ၌ လူနည်း၏။ သူတို့သည် ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် စုရုံးလာကြလျှင် ငါနှင့်တကွ ငါ့အိမ်ထောင်စုသည် သုတ်သင်ဖျက်ဆီးခြင်း ခံရလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

³¹သို့ရာတွင် သူတို့က “ကျွန်ုပ်တို့၏နှမကို ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦးကဲ့သို့ ပြုအပ်ပါသလော” ဟု ဆိုကြ၏။