Genesis 34 FHB Father's Heart Bible™

34 ¹Dina, die dogter wat Lea vir Jakob gebaar het, het uitgegaan om die jong vroue van die land te sien. ²Sigem, die seun van Hamor die Hewiet, die vors van die land, het haar gesien, haar gegryp, by haar gelê en haar onteer. ³Sy hart het aan Dina, die dogter van Jakob, vasgeklou—hy het die meisie liefgehad en na haar hart gepraat. ⁴Toe sê Sigem vir sy vader Hamor: “Kry vir my hierdie meisie as vrou.”

⁵Jakob het gehoor dat Sigem sy dogter Dina onrein gemaak het, maar sy seuns was met sy vee in die veld, en daarom het Jakob niks gesê totdat hulle gekom het nie. ⁶Toe gaan Hamor, die vader van Sigem, uit na Jakob om met hom te praat. ⁷Jakob se seuns het van die veld af ingekom. Toe hulle dit hoor, was die manne diep gekwets en woedend—want Sigem het ’n skandelike ding in Israel gedoen deur by Jakob se dogter te lê, ’n ding wat nie gedoen mag word nie. ⁸Hamor het met hulle gepraat: “My seun Sigem smag na julle dogter. Gee haar asseblief vir hom as vrou. ⁹Trou met ons—gee julle dogters vir ons, en neem ons dogters vir julleself. ¹⁰Woon by ons; die land lê oop voor julle—vestig julle, dryf handel en verkry besittings daarin.”

¹¹Sigem het vir haar vader en broers gesê: “Laat my guns in julle oë vind; wat julle ook al vir my sê, sal ek gee. ¹²Vra my enige bruidskat en geskenk, hoe groot ook al—ek sal dit betaal. Gee my net die meisie as my vrou.”

¹³Jakob se seuns het Sigem en sy vader Hamor oneerlik geantwoord, omdat Sigem hulle suster Dina verontreinig het. ¹⁴Hulle het vir hulle gesê: “Ons kan nie hierdie ding doen om ons suster aan ’n onbesnede man te gee nie; dit sou vir ons ’n skande wees. ¹⁵Net op hierdie voorwaarde sal ons instem: as julle soos ons word, elke man onder julle besny. ¹⁶Dan sal ons ons dogters vir julle gee en julle s'n vir onsself neem; ons sal by julle woon en een volk word. ¹⁷Maar as julle nie wil luister en besny wil word nie, sal ons ons dogter neem en weggaan.”

¹⁸Hulle woorde het Hamor en sy seun Sigem behaag. ¹⁹Die jong man het nie getalm nie, want hy het behae geskep in Jakob se dogter—hy was die mees geëerde in sy vader se huis. ²⁰Hamor en sy seun Sigem het by die poort van hulle stad gekom en met die manne van hulle stad gepraat: ²¹“Hierdie manne is vredeliewend teenoor ons. Laat hulle in die land woon en daarin handel dryf—die land is wyd genoeg vir hulle. Ons sal hulle dogters as vroue neem en ons s'n vir hulle gee. ²²Net op hierdie voorwaarde sal die manne instem om by ons as een volk te woon: dat elke man onder ons besny word, soos hulle besny is. ²³Sal hulle vee, besittings en al hulle diere nie ons s'n wees nie? Kom ons stem net met hulle saam, dan sal hulle by ons woon.”

²⁴Almal wat deur die poort van sy stad uitgegaan het, het na Hamor en sy seun Sigem geluister, en elke man is besny—almal wat deur die poort van sy stad uitgegaan het. ²⁵Op die derde dag, terwyl hulle nog pyn gehad het, het twee van Jakob se seuns, Simeon en Levi, Dina se broers, elkeen sy swaard geneem, teen die niksvermoedende stad opgetrek en elke man doodgemaak. ²⁶Hulle het Hamor en sy seun Sigem met die swaard doodgemaak, Dina uit Sigem se huis geneem en weggegaan. ²⁷Jakob se seuns het by die gesneuweldes gekom en die stad geplunder, omdat die manne daar hulle suster verontreinig het. ²⁸Hulle het hulle kleinvee, hulle beeste, hulle donkies en alles in die stad en in die veld geneem. ²⁹Hulle het al hulle rykdom, al hulle kinders en hulle vroue as gevangenes weggevoer en alles in die huise geplunder. ³⁰Jakob het vir Simeon en Levi gesê: “Julle het moeilikheid oor my gebring—julle het my ’n stank gemaak by dié wat hier woon, die Kanaäniete en die Feresiete. My manne is min; as hulle teen my saamspan, sal hulle my aanval, en ek sal vernietig word, ek en my huisgesin.”

³¹Maar hulle het gesê: “Mag hy ons suster soos ’n hoer behandel?”