ዲና

ዲና በቲ መስፍን እታ ምድሪ ተታሒዛ ተዓመፀት፥ ንሱ ኸዓ ክምርዓዋ ደለየ። ኣሕዋታ ድማ ብሓሰት ሰላም መለሱ — ግርዘት ጠለቡ፥ ድሕሪኡ ኵሉ ተባዕታይ እታ ኸተማ እናተሳቐየ እንተሎ ቐተልዎ። ያእቆብ ዝተማረረሉ ግና ነቲ ኣብ ልዕሊኡ ዝመፅእ ሓደጋ ጥራሕ እዩ።

ምዕራፍ 34።

ዲና፥ እታ ልያ ንያእቆብ ዝወለደት ጓል፥ ነተን ኣዋልድ እታ ምድሪ ክትርኢ ወፀት። ሴኬም ወዲ ኤሞር ኤዊያዊ፥ መስፍን እታ ምድሪ፥ ረአያ እሞ ሒዝዋ ምስኣ ደቀሰ፥ ኣሕሰራ ድማ። ልቡ ድማ ናብ ዲና ጓል ያእቆብ ተፀግዐት፤ ነታ ጓል ፈተዋ፥ ንልባ ድማ ተዛረባ። ሴኬም ድማ ንኣቦኡ ኤሞር “ነዛ ጓል እዚኣ ሰበይቲ ክትኮነኒ ኣምፅአለይ” በሎ።

ያእቆብ ድማ ሴኬም ንጓሉ ዲና ኸም ዘርከሰ ሰምዐ፤ ደቁ ግና ምስ ከፍቱ ኣብ በረኻ ነበሩ እሞ፥ ያእቆብ ክሳዕ ዝመፁ ስቕ በለ። ኤሞር ኣቦ ሴኬም ድማ ምስኡ ክዛረብ ናብ ያእቆብ ወፀ። ደቂ ያእቆብ ድማ ካብ በረኻ መፁ። ምስ ሰምዑ ኸዓ፥ ሴኬም ምስ ጓል ያእቆብ ደቂሱ ኣብ እስራኤል ነውሪ ገይሩ፥ ዘይግባእ ነገር ስለ ዝገበረ፥ እቶም ሰባት የመና ተቘጢዑን ሓዘኑ። ኤሞር ድማ ከምዙይ ኢሉ ተዛረቦም፦ “ወደይ ሴኬም ንጓልኩም ሃረር ኢሉ ይደልያ ኣሎ። በይዛኻትኩም ሰበይቲ ክትኮኖ ሃብዎ። ምሳና ተዋሰቡ፤ ኣጓላትኩም ሃቡና፥ ኣጓላትና ኸዓ ንስኻትኩም ውሰዱ። ምሳና ተቐመጡ፤ እታ ምድሪ ኣብ ቅድሜኹም እያ፤ ኣብኣ ተቐመጡ፥ ነግዱላ፥ ርስቲ ድማ ኣጥርዩላ።”

ሴኬም ድማ ንኣቦኣን ንኣሕዋታን ከምዙይ በሎም፦ “ኣብ ቅድሚ ዓይንኹም ሞገስ ይርከበለይ፤ ዝበልኩምኒ ዅሉ ድማ ክህብ እየ። ገዝምን ህያብን ክንደይ እኳ እንተ በዝሐ ለምኑኒ፥ ከምቲ እትብሉኒ ድማ ክኸፍል እየ። ነታ ጓል ጥራሕ ሰበይቲ ክትኮነኒ ሃቡኒ።”

ደቂ ያእቆብ ድማ ሴኬም ንሓፍቶም ዲና ስለ ዘርከሰ፥ ንሴኬምን ንኣቦኡ ኤሞርን ብተንኰል መለሱሎም። ከምዙይ ኢሎም ድማ በልዎም፦ “ነዝ ነገር እዙይ ክንገብሮ ኣይንኽእልን ኢና፤ ንሓፍትና ንዘይግሩዝ ሰብኣይ ምሃብ ነውሪ እዩ ንዓና። በዝ ነገር እዙይ ጥራሕ ኢና እንሰማማዕ፦ ከማና እንተ ኾንኩም፥ ኵሉ ተባዕታይኩም እንተ ተገረዘ። ኣጓላትና ድማ ክንህበኩም፥ ኣጓላትኩም ከዓ ንዓና ክንወስድ ኢና፤ ምሳኻትኩም ክንነብር ሓደ ህዝቢ ድማ ክንኸውን ኢና። እንተ ዘይሰማዕኩምናን ዘይተገረዝኩምን ግና፥ ንጓልና ወሲድና ክንከይድ ኢና።”

እዝ ዘረባኦም ድማ ንኤሞርን ንሴኬም ወዱን ደስ ኣበሎም። እቲ መንእሰይ ድማ ብጓል ያእቆብ ተሓጒሱ ነበረ እሞ፥ ነዝ ነገር ኣይደንጐየን፤ ካብ ኵሉ ቤት ኣቦኡ ኸዓ ዝኸበረ ነበረ። ኤሞርን ሴኬም ወዱን ድማ ናብ በሪ ኸተማኦም መፁ፤ ነቶም ሰብ ከተማኦም ከዓ ከምዙይ ኢሎም ተዛረብዎም፦ “እዞም ሰባት እዚኣቶም ምሳና ሰላም እዮም። ኣብዛ ምድሪ ይንበሩ፥ ኣብኣ ድማ ይንገዱ፤ እታ ምድሪ ንኣኣቶም ገፋሕ እያ። ኣጓላቶም ንሰበይቲ ክንወስድ፥ ኣጓላትና ድማ ክንህቦም ኢና። እቶም ሰባት ምሳና ሓደ ህዝቢ ኾይኖም ክነብሩ፥ በዝ ነገር እዙይ ጥራሕ እዮም ዝሰማምዑ፦ ከምቲ ንሳቶም ዝተገረዙ፥ ኵሉ ተባዕታይና እንተ ተገረዘ። ከፍቶምን ጥሪቶምን ኵሉ እንስሳኦምን ናትናዶ ኣይኸውንን እዩ? ንሳቶም ጥራሕ ንሰማማዕ፥ ንሳቶም ድማ ምሳና ክነብሩ እዮም።”

ካብ በሪ ኸተማኡ ዝወፁ ዅሎም ድማ ንኤሞርን ንሴኬም ወዱን ሰምዕዎም፤ ኵሉ ተባዕታይ ከዓ ተገረዘ፤ ካብ በሪ ኸተማኡ ዝወፁ ዅሎም። ኣብ ሳልሳይ መዓልቲ፥ ገና እናሓመሙ እንተለዉ፥ ክልተ ደቂ ያእቆብ፥ ስምኦንን ሌዊን፥ ኣሕዋት ዲና፥ ነፍሲ ወከፎም ሰይፉ ወሲዱ፥ ናብታ ተኣማሚና ዝነበረት ከተማ መፁ እሞ ኵሉ ተባዕታይ ቀተሉ። ንኤሞርን ንሴኬም ወዱን ድማ ብስሕለት ሰይፊ ቀተልዎም፥ ንዲና ኸዓ ካብ ቤት ሴኬም ወሲዶም ከዱ። ደቂ ያእቆብ ድማ ነቶም ሰባት ንሓፍቶም ስለ ዘርከስዋ፥ ናብቶም ምዉታት መፁ፥ ነታ ኸተማ ኸዓ ዘመትዋ። ኣባጊዖምን ኣብዑሮምን ኣእዱጎምን ኣብ ከተማን ኣብ በረኻን ዝነበረ ዅሉን ድማ ወሰዱ። ኵሉ ሃብቶምን ኵሉ ቘልዑቶምን ኣንስቶምን ድማ ማረኹ፥ ኣብ ኣባይቲ ዝነበረ ዅሉ ኸዓ ዘመቱ። ያእቆብ ድማ ንስምኦንን ንሌዊን ከምዙይ በሎም፦ “ኣብ ቅድሚ እዞም ኣብዛ ምድሪ ዝነብሩ ከነዓናውያንን ፌርዛውያንን ፅሉእ ጌርኩምኒ፥ ጭንቂ ኣምፂእኩምለይ። ኣነ ውሑዳት ሰባት እየ ዘሎኒ፤ ኣብ ልዕለይ ተኣኪቦም እንተ ደየቡ፥ ክወቕዑኒ እዮም፤ ኣነን ቤተይን ድማ ክጠፍእ እየ።”

ንሳቶም ግና “ንሓፍትና ኸም ኣመንዝራ ክገብራዶ ይግባእ?” በሉ።