Efa vita pirinty
Boky

Dina

Nosamborin'ny andrianan'ilay tany i Dina ary nanolanany an-keriny, avy eo naniry hanambady azy izy. Fiadanana sandoka no navalin'ireo rahalahiny: nitaky famorana, dia namono ny lehilahy rehetra tao an-tanàna fony izy ireo nanaintaina. Ny hany nitarainan'i Jakoba dia ny loza mitatao amin'ny tenany.

Toko 34.

Dia nivoaka i Dina, zanakavavy noberan’i Lea ho an’i Jakoba, mba hijery ny zatovovavy tamin’ny tany. Nahita azy i Sekema, zanak’i Hamora Hevita, andrianan’ny tany, ka nisambotra azy izy, natory taminy ary nanafintohina azy. Nikitoantoana tamin’i Dina, zanakavavin’i Jakoba, ny fony — tia ilay zazavavy izy ary niteny tamin’ny fony. Dia niteny tamin’i Hamora rainy i Sekema hoe: « Alao ho vadiko ity zazavavy ity. »

Nandre i Jakoba fa nandoto an’i Dina zanany vavy i Sekema, fa ny zanany lahy kosa nitondra ny biby fiompiny tany an-tsaha, dia nangina i Jakoba mandra-pihaviny. Dia nivoaka nankany amin’i Jakoba i Hamora, rain’i Sekema, mba hiresaka taminy. Tonga avy tany an-tsaha ny zanak’i Jakoba. Nony nandre izany izy, dia nalahelo mafy sy tezitra be ireo lehilahy — fa nanao zavatra mahamenatra tao Israely i Sekema, tamin’ny nandry tamin’ny zanakavavin’i Jakoba, zavatra tsy tokony hatao. Niresaka taminy i Hamora hoe: « Maniry ny zanakavavinareo ny zanako Sekema. Mba omeo azy ho vady izy. Mifampakara-bady aminay — omeo anay ny zanakavavinareo, ary alao ho anareo ny zanakavavinay. Mitoera aminay; misokatra eo anoloanareo ny tany — mitoera, mivarotra ary mahazoa fananana ao. »

Hoy i Sekema tamin’ny rain’ilay zazavavy sy ny rahalahiny: « Mba hahita fitia eo imasonareo aho; na inona na inona holazainareo amiko dia homeko. Angatahonareo amiko ny karama sy ny fanomezana na lehibe toy inona aza — haloako izany. Omeo fotsiny aho ilay zazavavy ho vadiko. »

Namaly an’i Sekema sy Hamora rainy tamim-pitaka ny zanak’i Jakoba, satria nandoto an’i Dina anabaviny i Sekema. Hoy izy ireo taminy: « Tsy azonay atao izany — ny hanome ny anabaviny ho an’ny lehilahy tsy voasoka; fa fahafaham-baraka ho anay izany. Izao ihany no hekenay: raha mitovy aminay ianareo, dia hasoka ny lehilahy rehetra aminareo. Dia homenay anareo ny zanakavavinay ary horaisinay ho anay ny anareo; hiara-monina aminareo izahay ary ho firenena iray. Fa raha tsy mihaino ianareo ka tsy hasoka, dia haka ny zanakavavinay izahay ka handeha. »

Nahafa-po an’i Hamora sy Sekema zanany ny teniny. Tsy nanemotra ilay zatovo, satria faly tamin’ny zanakavavin’i Jakoba izy — ary izy no nomem-boninahitra indrindra tao an-tranon’ny rainy. Tonga tao am-bavahadin’ny tanànany i Hamora sy Sekema zanany ka niteny tamin’ny lehilahy tao an-tanànany hoe: « Tia fihavanana amintsika ireo lehilahy ireo. Aoka hitoetra ao amin’ny tany izy ary hivarotra ao — lehibe ny tany ho azy ireo. Haka ny zanakavavin’izy ireo ho vady isika ary hanome ny antsika. Amin’izao fepetra izao ihany no hanaiky ny lehilahy hiara-monina amintsika ho firenena iray: ny hanasoka ny lehilahy rehetra eo amintsika, tahaka ny nanasoka azy ireo. Moa tsy ho antsika va ny biby fiompiny sy ny fananany ary ny biby rehetra ananany? Aoka isika hanaiky azy ireo fotsiny, dia hiara-monina amintsika izy. »

Nihaino an’i Hamora sy Sekema zanany izay rehetra nivoaka tamin’ny vavahadin’ny tanànany, ary nasoka ny lehilahy rehetra — izay rehetra nivoaka tamin’ny vavahadin’ny tanànany. Tamin’ny andro fahatelo, raha mbola mangidihidy izy, dia samy naka ny sabany i Simeona sy Levy, zanak’i Jakoba roa lahy ary rahalahin’i Dina, ka nanafika ilay tanàna izay tsy nahatsiaro tena, ary namono ny lehilahy rehetra. Namono an’i Hamora sy Sekema zanany tamin’ny sabatra izy, nitondra an’i Dina niala tao an-tranon’i Sekema ka nandeha. Nankeny amin’ireo novonoina ny zanak’i Jakoba ary nankarama ny tanàna, satria nandoto ny anabaviny ny lehilahy tao. Nentiny ny ondry aman’osiny, ny omby, ny boriky, ary izay rehetra tao an-tanàna sy tany an-tsaha. Nentiny ho babo ny harena rehetra, ny zaza rehetra ary ny vadin’ireo, ary nasainy ny zavatra rehetra tao an-trano. Hoy i Jakoba tamin’i Simeona sy Levy: « Nitondra fahoriana ho ahy ianareo — nampaneno ahy ho maimbo tamin’ireo mponina etỳ, dia ny Kananita sy ny Perizita. Vitsy ny olako; raha miray hina hamely ahy izy, dia ho levona aho sy ny ankohonako. »

Fa hoy izy ireo: « Moa tokony hataony tahaka ny vehivavy janga va ny anabaviny? »