उत्पत्ति 34

34 ¹ लेआने याकोबासाठी जन्म दिलेली मुलगी दीना, त्या देशातील तरुण स्त्रियांना पाहण्यासाठी बाहेर गेली. ² त्या देशाचा अधिपती, हिव्वी हमोराचा मुलगा शखेम याने तिला पाहिले, तिला धरले, तिच्याशी शय्यासोबत केली आणि तिचा अपमान केला. ³ याकोबाची मुलगी दीना हिच्यावर त्याचे मन जडले—त्याने त्या मुलीवर प्रीती केली आणि तिच्या मनाला भावेल असे बोलला. ⁴ मग शखेम आपला बाप हमोर याला म्हणाला, “ही मुलगी मला पत्नी म्हणून मिळवून दे.”

⁵ त्याने आपली मुलगी दीना हिला अशुद्ध केले आहे हे याकोबाच्या कानी आले, पण त्याचे मुलगे शेतात त्याच्या गुराढोरांबरोबर होते; म्हणून ते येईपर्यंत याकोब काही बोलला नाही. ⁶ मग शखेमाचा बाप हमोर याकोबाशी बोलण्यासाठी त्याच्याकडे बाहेर आला. ⁷ हे ऐकताच याकोबाचे मुलगे शेतातून आले, आणि ते अतिशय दुःखी व संतप्त झाले—कारण याकोबाच्या मुलीशी शय्यासोबत करून त्याने इस्राएलात लज्जास्पद कृत्य केले होते; असे करणे योग्य नव्हते. ⁸ हमोर त्यांच्याशी बोलला: “माझा मुलगा शखेम तुमच्या मुलीवर जिवापाड आसक्त आहे. कृपया ती त्याला पत्नी म्हणून द्या. ⁹ आमच्याशी सोयरीक करा—तुमच्या मुली आम्हांला द्या आणि आमच्या मुली तुम्ही स्वतःसाठी घ्या. ¹⁰ आमच्याबरोबर राहा; हा देश तुमच्यापुढे खुला आहे—यात वस्ती करा, व्यापार करा आणि मालमत्ता मिळवा.”

¹¹ शखेम तिच्या बापाला व भावांना म्हणाला, “तुमच्या दृष्टीने माझ्यावर कृपा होऊ द्या; तुम्ही मला जे काही सांगाल ते मी देईन. ¹² कितीही मोठे हुंडा आणि नजराणा मला मागा—मी तो देईन. फक्त ती मुलगी मला पत्नी म्हणून द्या.”

¹³ शखेमाने आपली बहीण दीना हिला अशुद्ध केले होते, म्हणून याकोबाच्या मुलांनी शखेम व त्याचा बाप हमोर यांना कपटाने उत्तर दिले. ¹⁴ ते त्यांना म्हणाले, “आम्ही हे करू शकत नाही—बेसुंता माणसाला आमची बहीण देणे; ते आमच्यासाठी अपमानास्पद ठरेल. ¹⁵ फक्त एकाच अटीवर आम्ही मान्य करू: तुम्ही आमच्यासारखे झालात, म्हणजे तुमच्यातील प्रत्येक पुरुषाची सुंता झाली तर. ¹⁶ मग आम्ही आमच्या मुली तुम्हांला देऊ आणि तुमच्या मुली स्वतःसाठी घेऊ; आम्ही तुमच्याबरोबर राहू आणि एक लोक होऊ. ¹⁷ पण जर तुम्ही ऐकले नाही आणि सुंता करून घेतली नाही, तर आम्ही आमची मुलगी घेऊन निघून जाऊ.”

¹⁸ त्यांचे बोलणे हमोर व त्याचा मुलगा शखेम यांना पसंत पडले. ¹⁹ त्या तरुणाने विलंब केला नाही, कारण याकोबाच्या मुलीवर तो आनंदित होता—आणि आपल्या बापाच्या घराण्यात तो सर्वांत आदरणीय होता. ²⁰ मग हमोर व त्याचा मुलगा शखेम आपल्या नगराच्या वेशीजवळ आले आणि आपल्या नगरातील माणसांशी बोलले: ²¹ “हे लोक आपल्याशी शांतीने वागतात. त्यांना या देशात राहू द्या आणि यात व्यापार करू द्या—हा देश त्यांच्यासाठी पुरेसा विस्तृत आहे. आपण त्यांच्या मुली पत्नी म्हणून घेऊ आणि आपल्या मुली त्यांना देऊ. ²² फक्त एकाच अटीवर हे लोक आपल्याबरोबर एक लोक होऊन राहण्यास मान्य होतील: आपल्यातील प्रत्येक पुरुषाची सुंता व्हावी, जशी त्यांची सुंता झालेली आहे. ²³ त्यांची गुरेढोरे, मालमत्ता आणि सर्व पशू आपलेच होणार नाहीत काय? आपण फक्त त्यांच्याशी मान्य होऊ, म्हणजे ते आपल्याबरोबर राहतील.”

²⁴ जे कोणी त्याच्या नगराच्या वेशीतून बाहेर जात असत त्या सर्वांनी हमोर व त्याचा मुलगा शखेम यांचे ऐकले, आणि प्रत्येक पुरुषाची—त्याच्या नगराच्या वेशीतून बाहेर जाणाऱ्या सर्वांची—सुंता झाली. ²⁵ तिसऱ्या दिवशी, ते अजून वेदनेत असतानाच, याकोबाचे दोघे मुलगे शिमोन व लेवी, दीनाचे भाऊ, यांनी प्रत्येकाने आपली तलवार घेतली, बेसावध नगरावर हल्ला केला आणि प्रत्येक पुरुषाला ठार मारले. ²⁶ त्यांनी हमोर व त्याचा मुलगा शखेम यांना तलवारीने ठार मारले, शखेमाच्या घरातून दीना हिला घेतले आणि निघून गेले. ²⁷ मग याकोबाचे मुलगे ठार झालेल्यांवर आले आणि त्यांनी नगर लुटले, कारण त्यांनी त्यांच्या बहिणीला अशुद्ध केले होते. ²⁸ त्यांनी त्यांचे कळप, त्यांची गुरेढोरे, त्यांची गाढवे आणि नगरात व शेतात जे काही होते ते सर्व घेतले. ²⁹ त्यांनी त्यांची सर्व संपत्ती, त्यांची सर्व मुलेबाळे आणि त्यांच्या स्त्रिया कैद करून नेल्या, आणि घरांतील सर्व काही लुटले. ³⁰ याकोब शिमोन व लेवी यांना म्हणाला, “तुम्ही माझ्यावर संकट आणले आहे—या देशात राहणाऱ्या कनानी व परिज्जी लोकांच्या दृष्टीने तुम्ही मला घृणास्पद केले आहे. माझी माणसे थोडकी आहेत; जर ते माझ्याविरुद्ध एकत्र आले, तर ते माझ्यावर हल्ला करतील, आणि मी व माझे घराणे नष्ट होऊ.”

³¹ पण ते म्हणाले, “त्याने आमच्या बहिणीशी वेश्येसारखे वागावे काय?”