ઉત્પત્તિ 34 FHB Father's Heart Bible™

34 ¹લેઆએ યાકૂબ માટે જે દીકરીને જન્મ આપ્યો હતો, તે દીના દેશની જુવાન સ્ત્રીઓને જોવા બહાર નીકળી. ²દેશના સરદાર હિવ્વી હમોરના દીકરા શખેમે તેને જોઈ, પકડી, તેની સાથે સૂઈ ગયો અને તેના પર બળાત્કાર કર્યો. ³તેનું હૃદય યાકૂબની દીકરી દીના સાથે લાગી રહ્યું; તેણે તે છોકરીને પ્રેમ કર્યો અને તેના હૃદયને સ્પર્શે એવી વાત કરી. ⁴તેથી શખેમે પોતાના પિતા હમોરને કહ્યું, “આ છોકરીને મારે માટે પત્ની તરીકે લઈ આવો.”

⁵શખેમે પોતાની દીકરી દીનાને અશુદ્ધ કરી છે એવું યાકૂબે સાંભળ્યું, પણ તેના દીકરાઓ ખેતરમાં તેના ઢોરઢાંક સાથે હતા, તેથી તેઓ આવ્યા ત્યાં સુધી યાકૂબ કશું બોલ્યો નહિ. ⁶પછી શખેમનો પિતા હમોર યાકૂબ સાથે વાત કરવા તેની પાસે બહાર આવ્યો. ⁷યાકૂબના દીકરાઓ ખેતરમાંથી આવ્યા. જ્યારે તેઓએ સાંભળ્યું, ત્યારે તે માણસોને ઊંડું દુઃખ થયું અને તેઓ ખૂબ ગુસ્સે થયા; કારણ, શખેમે યાકૂબની દીકરી સાથે સૂઈને ઇઝરાયલમાં શરમજનક કામ કર્યું હતું, જે કરવું જોઈએ નહિ એવું હતું. ⁸હમોરે તેઓની સાથે વાત કરી, “મારો દીકરો શખેમ તમારી દીકરીને ઝંખે છે. કૃપા કરીને તેને તેની પત્ની તરીકે આપો. ⁹અમારી સાથે લગ્નસંબંધ બાંધો—તમારી દીકરીઓ અમને આપો અને અમારી દીકરીઓ તમારે માટે લો. ¹⁰અમારી સાથે રહો; આ દેશ તમારા માટે ખુલ્લો છે—એમાં વસો, વેપાર કરો અને મિલકત મેળવો.”

¹¹શખેમે તેના પિતા અને ભાઈઓને કહ્યું, “તમારી નજરમાં મને કૃપા મળે; તમે મને જે કહેશો તે હું આપીશ. ¹²મારી પાસે ગમે તેટલું મોટું કન્યામૂલ્ય અને ભેટ માગો—હું આપીશ. ફક્ત તે છોકરીને મારી પત્ની તરીકે મને આપો.”

¹³શખેમે તેઓની બહેન દીનાને ભ્રષ્ટ કરી હતી, તેથી યાકૂબના દીકરાઓએ શખેમ અને તેના પિતા હમોરને કપટથી જવાબ આપ્યો. ¹⁴તેઓએ તેમને કહ્યું, “અમે આ કરી શકીએ નહિ—સુન્નત ન પામેલા માણસને અમારી બહેન આપવી; એ તો અમારે માટે શરમ થાય. ¹⁵ફક્ત આ શરતે અમે સંમત થઈશું: જો તમે અમારા જેવા થાઓ, એટલે તમારામાંનો દરેક પુરુષ સુન્નત પામે. ¹⁶તો અમે અમારી દીકરીઓ તમને આપીશું અને તમારી દીકરીઓ અમારે માટે લઈશું; અમે તમારી સાથે રહીશું અને એક પ્રજા બનીશું. ¹⁷પણ જો તમે અમારું સાંભળીને સુન્નત ન પમાડો, તો અમે અમારી દીકરીને લઈને ચાલ્યા જઈશું.”

¹⁸તેઓની વાત હમોર તથા તેના દીકરા શખેમને ગમી. ¹⁹તે જુવાને વિલંબ કર્યો નહિ, કારણ, યાકૂબની દીકરી પર તે મોહી પડ્યો હતો—અને પોતાના પિતાના ઘરમાં તે સૌથી માનવંતો હતો. ²⁰હમોર અને તેનો દીકરો શખેમ પોતાના નગરના દરવાજે આવ્યા અને પોતાના નગરના માણસો સાથે વાત કરી: ²¹“આ માણસો આપણી સાથે શાંતિથી રહે છે. તેઓ દેશમાં વસે અને એમાં વેપાર કરે—આ દેશ તો તેઓ માટે પૂરતો વિશાળ છે. આપણે તેઓની દીકરીઓ પત્ની તરીકે લઈશું અને આપણી દીકરીઓ તેઓને આપીશું. ²²ફક્ત આ શરતે તે માણસો આપણી સાથે એક પ્રજા તરીકે રહેવા સંમત થશે: કે જેમ તેઓ સુન્નત પામેલા છે, તેમ આપણામાંનો દરેક પુરુષ સુન્નત પામે. ²³શું તેઓનાં ઢોરઢાંક, મિલકત અને તેઓનાં સર્વ પશુ આપણાં નહિ થાય? ફક્ત આપણે તેઓ સાથે સંમત થઈએ, તો તેઓ આપણી સાથે રહેશે.”

²⁴તેના નગરના દરવાજેથી જે સર્વ બહાર જતા હતા, તેઓએ હમોર અને તેના દીકરા શખેમનું સાંભળ્યું, અને દરેક પુરુષ સુન્નત પામ્યો—તેના નગરના દરવાજેથી જે સર્વ બહાર જતા હતા તે બધા. ²⁵ત્રીજે દિવસે, જ્યારે તેઓ હજી પીડામાં હતા, ત્યારે યાકૂબના બે દીકરાઓ, દીનાના ભાઈઓ શિમયોન અને લેવીએ, દરેકે પોતાની તલવાર લીધી, બેખબર નગર પર હુમલો કર્યો અને દરેક પુરુષને મારી નાખ્યો. ²⁶તેઓએ હમોર અને તેના દીકરા શખેમને તલવારથી મારી નાખ્યા, શખેમના ઘરમાંથી દીનાને લઈને ચાલ્યા ગયા. ²⁷ત્યાંના માણસોએ તેઓની બહેનને ભ્રષ્ટ કરી હતી, તેથી યાકૂબના દીકરાઓએ માર્યા ગયેલા પર આવીને નગરને લૂંટી લીધું. ²⁸તેઓએ તેઓનાં ઘેટાંબકરાં, ઢોર, ગધેડાં અને નગરમાં તથા ખેતરમાંનું સર્વ લઈ લીધું. ²⁹તેઓએ તેઓની સર્વ સંપત્તિ, સર્વ બાળકો અને સ્ત્રીઓને કેદ કરી લીધાં, અને ઘરોમાંનું બધું લૂંટી લીધું. ³⁰યાકૂબે શિમયોન અને લેવીને કહ્યું, “તમે મારા પર આફત લાવ્યા—અહીંના રહેવાસીઓ, એટલે કનાનીઓ અને પરિઝઝીઓ આગળ મને તિરસ્કારપાત્ર બનાવ્યો. મારા માણસો થોડા છે; જો તેઓ મારી વિરુદ્ધ એકઠા થાય, તો તેઓ હુમલો કરશે, અને હું તથા મારું ઘર નાશ પામીશું.”

³¹પણ તેઓએ કહ્યું, “શું તે અમારી બહેન સાથે વેશ્યા જેવો વ્યવહાર કરે?”