Yaratılış 34

34 ¹Lea'nın Yakup'a doğurduğu kızı Dina, ülkenin genç kadınlarını görmeye gitti. ²O yörenin beyi Hivli Hamor'un oğlu Şekem, Dina'yı görünce yakaladı, onunla yattı ve ona zorla sahip oldu. ³Yüreği Yakup'un kızı Dina'ya bağlandı; genç kızı sevdi ve onun gönlünü kazanacak sözler söyledi. ⁴Şekem babası Hamor'a, «Bu kızı bana eş olarak al» dedi.

⁵Yakup, kızı Dina'nın kirletildiğini duydu; ama oğulları kırda hayvanların yanındaydı, bu yüzden Yakup onlar gelene dek ses çıkarmadı. ⁶Şekem'in babası Hamor, Yakup'la konuşmak için onun yanına çıktı. ⁷Yakup'un oğulları kırdan geldiler. Olanları duyunca çok üzülüp öfkelendiler; çünkü Şekem, Yakup'un kızıyla yatarak İsrail'de yapılmaması gereken utanç verici bir şey yapmıştı. ⁸Hamor onlarla konuştu: «Oğlum Şekem'in gönlü kızınıza düştü. Lütfen onu ona eş olarak verin. ⁹Bizimle akraba olun: Kızlarınızı bize verin, bizim kızlarımızı da kendinize alın. ¹⁰Bizimle birlikte yaşayın; ülke önünüzde açık, yerleşin, ticaret yapın ve içinde mülk edinin.»

¹¹Şekem, Dina'nın babasına ve kardeşlerine, «Gözünüzde lütuf bulayım; bana ne derseniz vereceğim» dedi. ¹²«Ne kadar büyük olursa olsun, başlık parası ve armağan olarak dilediğinizi isteyin, ödeyeceğim. Yeter ki kızı bana eş olarak verin.»

¹³Yakup'un oğulları, kızkardeşleri Dina'yı kirlettiği için Şekem'le babası Hamor'a hileyle yanıt verdiler. ¹⁴Onlara, «Bunu yapamayız; kızkardeşimizi sünnetsiz bir adama veremeyiz, bu bizim için utanç olur» dediler. ¹⁵«Ancak şu koşulla sizinle anlaşırız: Bizim gibi olur, her erkeğiniz sünnet olursa; ¹⁶kızlarımızı size verir, sizin kızlarınızı kendimize alırız; sizinle birlikte yaşar, tek bir halk oluruz. ¹⁷Ama bizi dinlemez, sünnet olmazsanız, kızımızı alır gideriz.»

¹⁸Bu sözler Hamor'la oğlu Şekem'in hoşuna gitti. ¹⁹Yakup'un kızından çok hoşlandığı için genç adam bunu yapmakta gecikmedi; babasının evinde en saygın kişiydi. ²⁰Hamor'la oğlu Şekem, kentlerinin kapısına gidip kent halkıyla konuştular: ²¹«Bu adamlar bize karşı dostça davranıyor. Bırakalım ülkede yaşasınlar, ticaret yapsınlar; ülke onlara da yetecek kadar geniş. Onların kızlarını eş olarak alır, kendi kızlarımızı da onlara veririz. ²²Ama bu adamlar bizimle birlikte tek bir halk olarak yaşamaya ancak şu koşulla razı oluyorlar: Onların sünnetli olduğu gibi, aramızdaki her erkek de sünnet olacak. ²³Onların sürüleri, malları ve bütün hayvanları bizim olmayacak mı? Yeter ki onlarla anlaşalım, onlar da bizimle yaşasınlar.»

²⁴Kent kapısından geçen herkes Hamor'la oğlu Şekem'i dinledi ve kentin kapısından geçen her erkek sünnet oldu. ²⁵Üçüncü gün, onlar hâlâ acı içindeyken, Yakup'un oğullarından Dina'nın kardeşleri Şimon'la Levi kılıçlarını kuşanıp hiçbir şeyden habersiz kente girdiler ve bütün erkekleri öldürdüler. ²⁶Hamor'la oğlu Şekem'i kılıçtan geçirdiler, Dina'yı Şekem'in evinden alıp gittiler. ²⁷Yakup'un oğulları öldürülenlerin üzerine gelip kenti yağmaladılar; çünkü oradaki adamlar kızkardeşlerini kirletmişti. ²⁸Davarlarını, sığırlarını, eşeklerini, kentte ve kırda olan her şeyi aldılar. ²⁹Bütün servetlerini, çocuklarını ve kadınlarını tutsak alıp evlerdeki her şeyi yağmaladılar. ³⁰Yakup, Şimon'la Levi'ye, «Bu ülkede yaşayan Kenanlılarla Perizliler'in gözünde beni iğrenç kılıp başıma bela açtınız. Ben sayıca azım; eğer birleşip bana saldırırlarsa, ben de evim halkı da yok oluruz» dedi.

³¹Ama onlar, «Kızkardeşimize bir fahişe gibi mi davransaydı?» dediler.