ዘፍጥረት 34

34 ¹ልያ ለያዕቆብ የወለደቻት ልጅ ዲና፣ የአገሩን ቈነጃጅት ልታይ ወጣች። ²የአገሩ አለቃ የሆነው የኤዊው የሐሞር ልጅ ሴኬም አያት፤ ይዞም ከእርሷ ጋራ ተኛ፤ አዋረዳትም። ³ልቡም በያዕቆብ ልጅ በዲና ተጣበቀ፤ ብላቴናዪቱንም ወደደ፤ ልቧንም በሚነካ ተናገራት። ⁴ሴኬምም አባቱን ሐሞርን፣ “ይህችን ብላቴና ሚስት እንድትሆነኝ አጋባኝ” አለው።

⁵ያዕቆብም ሴኬም ልጁን ዲናን እንዳረከሳት ሰማ፤ ልጆቹ ግን ከብቶቹ ጋራ በሜዳ ነበሩ፤ ስለዚህ ያዕቆብ እስኪመጡ ድረስ ዝም አለ። ⁶የሴኬምም አባት ሐሞር ከያዕቆብ ጋራ ሊነጋገር ወደ እርሱ ወጣ። ⁷የያዕቆብም ልጆች ከሜዳ መጡ፤ በሰሙም ጊዜ እጅግ አዘኑ፤ ተቈጡም፤ ሴኬም የያዕቆብን ልጅ ዳስሶ በእስራኤል ላይ የሚያስነውር ነገር፣ ሊደረግ የማይገባውን ነገር አድርጎ ነበርና። ⁸ሐሞርም እንዲህ ብሎ ተነጋገራቸው፤ “ልጄ ሴኬም ልጃችሁን እጅግ ይናፍቃል፤ እባካችሁ ሚስት ትሆነው ዘንድ ስጡት። ⁹ከእኛም ጋራ ተጋቡ፤ ሴቶች ልጆቻችሁን ስጡን፤ ሴቶች ልጆቻችንንም ለእናንተ ውሰዱ። ¹⁰ከእኛም ጋራ ኑሩ፤ አገሪቱ በፊታችሁ ክፍት ናት፤ በውስጧ ተቀመጡ፤ ነግዱ፤ ርስትም አግኙባት።”

¹¹ሴኬምም አባቷንና ወንድሞቿን እንዲህ አላቸው፤ “በፊታችሁ ሞገስ ላግኝ፤ የምትሉኝንም ሁሉ እሰጣለሁ። ¹²ጥሎሽና ስጦታ ብትጠይቁኝ፣ ምንም ያህል ትልቅ ቢሆን እከፍላለሁ፤ ብላቴናዪቱን ሚስት ትሆነኝ ዘንድ ስጡኝ ብቻ።”

¹³የያዕቆብም ልጆች ሴኬም እኅታቸውን ዲናን አርክሶ ነበርና ሴኬምንና አባቱን ሐሞርን በተንኰል መለሱላቸው። ¹⁴እንዲህም አሏቸው፤ “እኅታችንን ላልተገረዘ ሰው መስጠት፣ ይህን ነገር ማድረግ አንችልም፤ ይህ ለእኛ ነውር ነውና። ¹⁵በዚህ ብቻ እንስማማለን፤ ወንዶቻችሁ ሁሉ ተገርዘው እንደ እኛ ብትሆኑ፣ ¹⁶ሴቶች ልጆቻችንን እንሰጣችኋለን፤ ሴቶች ልጆቻችሁንም ለእኛ እንወስዳለን፤ ከእናንተም ጋራ ኖረን አንድ ሕዝብ እንሆናለን። ¹⁷ባትሰሙንና ባትገረዙ ግን ልጃችንን ይዘን እንሄዳለን።”

¹⁸ቃላቸውም ሐሞርንና ልጁን ሴኬምን ደስ አሰኛቸው። ¹⁹ጐበዝም በያዕቆብ ልጅ ሐሴት አድርጎ ነበርና ነገሩን ለማድረግ አልዘገየም፤ እርሱም በአባቱ ቤት ሁሉ ከሁሉ ይበልጥ የተከበረ ነበር። ²⁰ሐሞርና ልጁ ሴኬም ወደ ከተማቸው በር መጡ፤ የከተማቸውንም ሰዎች እንዲህ ብለው አነጋገሩ፤ ²¹“እነዚህ ሰዎች ከእኛ ጋራ ሰላማውያን ናቸው፤ በአገሩ ይኑሩ፤ በውስጡም ይነግዱ፤ አገሪቱ ለእነርሱ የሰፋች ናትና። ሴቶች ልጆቻቸውን ሚስት አድርገን እንወስዳለን፤ የእኛንም እንሰጣቸዋለን። ²²ነገር ግን እነርሱ እንደ ተገረዙ ከእኛ ያሉ ወንዶች ሁሉ ቢገረዙ ብቻ፣ ሰዎቹ ከእኛ ጋራ አንድ ሕዝብ ሆነው ሊኖሩ ይስማማሉ። ²³ከብቶቻቸውና ንብረታቸው እንስሶቻቸውም ሁሉ የእኛ አይሆኑምን? ከእነርሱ ጋራ እንስማማ ብቻ፤ ከእኛም ጋራ ይኖራሉ።”

²⁴በከተማውም በር የሚወጡ ሁሉ ሐሞርንና ልጁን ሴኬምን ሰሙ፤ በከተማው በር የሚወጡ ወንዶችም ሁሉ ተገረዙ። ²⁵በሦስተኛውም ቀን ገና በሕማም ሳሉ የያዕቆብ ልጆች ከሆኑት ሁለቱ፣ የዲና ወንድሞች ስምዖንና ሌዊ፣ እያንዳንዳቸው ሰይፋቸውን ይዘው ሳያስቡት በከተማዪቱ ላይ መጡ፤ ወንዶችንም ሁሉ ገደሉ። ²⁶ሐሞርንና ልጁን ሴኬምንም በሰይፍ ገደሉ፤ ዲናንም ከሴኬም ቤት ወስደው ሄዱ። ²⁷የያዕቆብ ልጆች የከተማዋ ሰዎች እኅታቸውን አርክሰው ነበርና ወደ ተገደሉት መጥተው ከተማዪቱን ዘረፉ። ²⁸በጎቻቸውንና ላሞቻቸውን አህዮቻቸውንም፣ በከተማውና በሜዳ ያለውንም ሁሉ ወሰዱ። ²⁹ሀብታቸውን ሁሉ፣ ልጆቻቸውንም ሁሉ ሚስቶቻቸውንም ማርከው ወሰዱ፤ በቤቶች ውስጥ ያለውንም ሁሉ ዘረፉ። ³⁰ያዕቆብም ስምዖንንና ሌዊን እንዲህ አላቸው፤ “በዚህ በሚኖሩት በከነዓናውያንና በፌርዛውያን ዘንድ አስጠልታችሁኛል፤ መከራም አምጥታችሁብኛል። ሰዎቼ ጥቂቶች ናቸው፤ ተሰብስበው ቢመጡብኝ ይወጉኛል፤ እኔና ቤተ ሰቤም እጠፋለን።”

³¹እነርሱ ግን፣ “እኅታችንን እንደ ጋለሞታ ሊያደርጋት ይገባልን?” አሉ።