ကမ္ဘာဦး 35 FHB Father's Heart Bible™

35 ¹ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်က ယာကုပ်အား “သင်သည် ထ၍ ဗေသလမြို့သို့ သွားလော့။ ထိုအရပ်၌ နေ၍ သင်၏အစ်ကိုဧသောထံမှ ထွက်ပြေးစဉ်က သင့်အား ထင်ရှားပြတော်မူသော ငါ့အဖို့ ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ဆောက်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²ယာကုပ်သည် မိမိအိမ်သူအိမ်သားများနှင့် မိမိနှင့်အတူရှိသောသူအပေါင်းတို့အား “သင်တို့တွင်ရှိသော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ဘုရားများကို စွန့်ပစ်ကြလော့။ ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းစေ၍ အဝတ်ကို လဲလှယ်ကြလော့။ ³ငါတို့သည် ဗေသလမြို့သို့ တက်သွားကြစို့။ ငါ ဒုက္ခရောက်သောနေ့၌ ငါ့ကို ဖြေကြားတော်မူ၍ ငါသွားလေရာရာ၌ ငါနှင့်အတူ ရှိတော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်အဖို့ ထိုအရပ်၌ ယဇ်ပလ္လင်ကို ငါတည်ဆောက်မည်” ဟု ဆို၏။

⁴ထိုအခါ သူတို့သည် မိမိတို့လက်၌ရှိသော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ဘုရားများနှင့် မိမိတို့နား၌ရှိသော နားကပ်များကို ယာကုပ်အား ပေးအပ်ကြ၏။ ယာကုပ်သည် ထိုအရာတို့ကို ရှေခင်မြို့အနီးရှိ ဝက်သစ်ချပင်အောက်၌ မြှုပ်ထား၏။ ⁵ထို့နောက် သူတို့သည် ခရီးထွက်ကြ၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံတော်မှ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိမြို့များအပေါ်သို့ ကျရောက်သဖြင့် အဘယ်သူမျှ ယာကုပ်၏သားတို့ကို မလိုက်ကြချေ။ ⁶ယာကုပ်သည် မိမိလူအပေါင်းတို့နှင့်အတူ ခါနာန်ပြည်ရှိ လုဇမြို့ (ဗေသလမြို့) သို့ ရောက်လာ၏။ ⁷ထိုအရပ်၌ သူသည် ယဇ်ပလ္လင်ကို တည်ဆောက်၍ ထိုအရပ်ကို ဧလဗေသလ—ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်—ဟူ၍ မှည့်ခေါ်၏။ အကြောင်းမူကား ယာကုပ်သည် မိမိအစ်ကိုထံမှ ထွက်ပြေးစဉ်က ထိုအရပ်၌ ခမည်းတော်သည် သူ့အား မိမိကိုယ်ကို ဖွင့်ပြတော်မူသောကြောင့်တည်း။ ⁸ရေဗက္က၏အထိန်းဖြစ်သော ဒေဗောရသည် သေဆုံး၍ ဗေသလမြို့အောက်ဘက် ဝက်သစ်ချပင်အောက်၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ခံရ၏။ ထိုအပင်ကို ငိုကြွေးရာ ဝက်သစ်ချပင်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသော အာလုမ္ဗာကုတ်ဟူ၍ မှည့်ခေါ်ကြ၏။

⁹ယာကုပ်သည် ပါဒနာရံပြည်မှ ပြန်လာသောအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူ့အား တစ်ဖန် ထင်ရှားတော်မူ၍ ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။

¹⁰ငါတို့၏ခမည်းတော်က သူ့အား “သင်၏အမည်သည် ယာကုပ်ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ယခုမှစ၍ ယာကုပ်ဟု မခေါ်ရ။ သင်၏အမည်သည် ဣသရေလဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၍ သူ့အား ဣသရေလဟု မှည့်ခေါ်တော်မူ၏။ ¹¹ငါတို့၏ခမည်းတော်က သူ့အား “ငါသည် ဧလရှဒ္ဒဲ၊ အနန္တတန်ခိုးရှင်ဖြစ်သော သင်၏ခမည်းတော်ဖြစ်၏။ တိုးပွားများပြားကြလော့။ သင်မှ လူမျိုးတစ်မျိုး၊ လူမျိုးအစုအဝေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။ ရှင်ဘုရင်တို့သည်လည်း သင်၏ကိုယ်ထဲမှ ပေါ်ထွန်းကြလိမ့်မည်။ ¹²ငါသည် အာဗြဟံနှင့်ဣဇာက်အား ပေးသောပြည်ကို သင့်အား ငါပေးမည်။ သင်၏နောက်၌ သင်၏အမျိုးအနွယ်အားလည်း ငါပေးမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹³ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူနှင့် မိန့်မြွက်တော်မူရာ အရပ်မှ သူ့ထံမှ တက်ကြွတော်မူ၏။ ¹⁴ယာကုပ်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော် သူနှင့် မိန့်မြွက်တော်မူရာ အရပ်၌ ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်ကို စိုက်ထူ၍ ထိုကျောက်တိုင်အပေါ်၌ သွန်းလောင်းရာ ပူဇော်သကာကို သွန်းလောင်းပြီးလျှင် ဆီကိုလည်း လောင်း၏။ ¹⁵ယာကုပ်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော် သူနှင့် မိန့်မြွက်တော်မူရာ အရပ်ကို ဗေသလဟု မှည့်ခေါ်၏။

ရာခေလ၏ နောက်ဆုံးသား

¹⁶ထို့နောက် သူတို့သည် ဗေသလမြို့မှ ထွက်ခွာကြ၏။ ဧဖရတ်မြို့သို့ အနည်းငယ်လှမ်းသေးသောအခါ ရာခေလသည် သားဖွားခြင်းဝေဒနာ ခံစားရ၏။ ထိုဝေဒနာသည် အလွန်ပြင်းထန်၏။ ¹⁷သူ၏ဝေဒနာ ပြင်းထန်စဉ် ဝမ်းဆွဲက သူ့အား “မကြောက်နှင့်။ ဤသူငယ်သည်လည်း သားယောက်ျားဖြစ်၏” ဟု ဆို၏။

¹⁸သူ၏ဝိညာဉ် ထွက်ခွာလုဆဲဆဲ—သူသေအံ့ဆဲဆဲ—၌ သူသည် ထိုသားကို ငါ၏ဝမ်းနည်းခြင်းသား ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ဗေနောနိဟု မှည့်ခေါ်၏။ သို့ရာတွင် ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို လက်ယာလက်၏သား ဟု အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ဗင်္ယာမိန်ဟု ခေါ်ဝေါ်၏။ ^a a v18 ရာခေလသည် သေခါနီးမိန့်ဆိုသော စကားဖြင့် မိမိသားကို “ငါ၏ဝမ်းနည်းခြင်းသား” ဟု အနက်ရှိသော ဗေနောနိဟု မှည့်ခေါ်ခဲ့၏။ ဖခင်ယာကုပ်က သူ့ကို “လက်ယာလက်၏သား” ဟု အနက်ရှိသော ဗင်္ယာမိန်ဟု အမည်ပြန်လည်မှည့်ခေါ်ခြင်းဖြင့် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ခွန်အားနှင့် ရွေးချယ်ခြင်းခံရသောနေရာ၏ အမည်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲစေခဲ့၏။ ¹⁹သို့ဖြစ်၍ ရာခေလသည် သေဆုံး၍ ဧဖရတ်မြို့ (ဗက်လင်မြို့) သို့ သွားရာလမ်း၌ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ခံရ၏။ ²⁰ယာကုပ်သည် သူ၏သင်္ချိုင်းပေါ်၌ ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်ကို စိုက်ထူ၏။ ထိုကျောက်တိုင်သည် ယနေ့တိုင်အောင် ရာခေလ၏သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင် ဖြစ်သတည်း။

²¹ဣသရေလသည် ခရီးဆက်သွား၍ သိုးအုပ်၏မျှော်စင်ဖြစ်သော မိဂဒေလဧဒါ၏တစ်ဖက်၌ တဲထိုးစခန်းချ၏။ ²²ဣသရေလသည် ထိုပြည်၌ နေထိုင်စဉ် ရုဗင်သည် သွား၍ မိမိဖခင်၏မယားငယ်ဗိလဟာနှင့် အိပ်စက်၏။ ထိုအကြောင်းကို ဣသရေလ ကြားသိ၏။ ယာကုပ်၌ သားတစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်ရှိ၏။

²³လေအာ၏သားများမှာ ယာကုပ်၏သားဦး ရုဗင်၊ ထို့နောက် ရှိမောင်၊ လေဝိ၊ ယုဒ၊ ဣသခါနှင့် ဇာဗုလုန်တို့ဖြစ်ကြ၏။ ²⁴ရာခေလ၏သားများမှာ ယောသပ်နှင့် ဗင်္ယာမိန်တို့ဖြစ်ကြ၏။ ²⁵ရာခေလ၏ကျွန်မ ဗိလဟာ၏သားများမှာ ဒန်နှင့် နဿလိတို့ဖြစ်ကြ၏။ ²⁶လေအာ၏ကျွန်မ ဇိလပ၏သားများမှာ ဂဒ်နှင့် အာရှာတို့ဖြစ်ကြ၏။ ဤသူတို့သည် ပါဒနာရံပြည်၌ ယာကုပ်အဖို့ ဖွားမြင်သော သားများဖြစ်ကြ၏။

²⁷ယာကုပ်သည် အာဗြဟံနှင့်ဣဇာက် နေထိုင်ခဲ့ဖူးသော ဟေဗြုန်မြို့တည်းဟူသော ကိရယသဘမြို့၊ မံရေအရပ်၌ မိမိဖခင်ဣဇာက်ထံသို့ ရောက်လာ၏။

²⁸ဣဇာက်သည် အသက် တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ်နှစ် အထိ အသက်ရှင်၏။ ²⁹ဣဇာက်သည် အသက်ကြီးရင့်၍ အရွယ်ပြည့်လျက် နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ရှူ၍ သေဆုံးပြီးလျှင် မိမိလူမျိုးစုထံသို့ စုသိမ်းခြင်းကို ခံရ၏။ သူ၏သားများဖြစ်ကြသော ဧသောနှင့်ယာကုပ်တို့သည် သူ့ကို သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။