Επιστροφή στη Βαιθήλ

Καλεσμένος πίσω στη Βαιθήλ, ο Ιακώβ θάβει τους ξένους θεούς που το σπιτικό του κουβαλά ακόμη. Ο Πατέρας μας επιβεβαιώνει το όνομα Ισραήλ. Ύστερα οι απώλειες σωρεύονται: η τροφός του πεθαίνει, η Ραχήλ πεθαίνει δίνοντας όνομα στον Βενιαμίν, ο Ρουβήν ατιμάζει την κλίνη του πατέρα του και ο Ισαάκ θάβεται.

Κεφάλαιο 35.

Τότε ο Πατέρας μας είπε στον Ιακώβ: «Σήκω, πήγαινε στη Βαιθήλ, μείνε εκεί και χτίσε έναν βωμό σ’ εμένα, που σου εμφανίστηκα όταν έφυγες από τον αδελφό σου τον Ησαύ».

Ο Ιακώβ είπε στους ανθρώπους του σπιτικού του και σε όλους όσοι ήταν μαζί του: «Πετάξτε τους ξένους θεούς που έχετε ανάμεσά σας, εξαγνιστείτε και αλλάξτε τα ρούχα σας. Ας ανεβούμε στη Βαιθήλ. Εκεί θα χτίσω έναν βωμό στον Πατέρα μας, που μου απάντησε την ημέρα της θλίψης μου και έμεινε μαζί μου όπου κι αν πήγα».

Έδωσαν στον Ιακώβ όλους τους ξένους θεούς που είχαν στα χέρια τους και τα σκουλαρίκια από τα αυτιά τους· κι εκείνος τα έκρυψε κάτω από τη βελανιδιά της Συχέμ. Ξεκίνησαν· και τρόμος από τον Πατέρα μας έπεσε στις γύρω πόλεις, ώστε κανείς δεν καταδίωξε τους γιους του Ιακώβ. Ο Ιακώβ ήρθε στη Λουζ (δηλαδή τη Βαιθήλ), στη γη Χαναάν, μαζί με όλον τον λαό του. Εκεί έχτισε έναν βωμό και τον ονόμασε Ελ-Βαιθήλ —σπίτι του Πατέρα μας— γιατί εκεί του είχε φανερωθεί ο Πατέρας μας, στον Ιακώβ, όταν έφευγε από τον αδελφό του. Η Δεββώρα, η παραμάνα της Ρεβέκκας, πέθανε και τάφηκε πιο κάτω από τη Βαιθήλ, κάτω από τη βελανιδιά, που ονομάστηκε Αλλόν-βακούθ, δηλαδή βελανιδιά του κλάματος.

Ο Πατέρας μας εμφανίστηκε ξανά στον Ιακώβ, όταν αυτός ήρθε από την Παδάν-αράμ, και τον ευλόγησε.

Ο Πατέρας μας του είπε: «Το όνομά σου είναι Ιακώβ, αλλά δεν θα λέγεσαι πια Ιακώβ· το όνομά σου θα είναι Ισραήλ». Και τον ονόμασε Ισραήλ. Ο Πατέρας μας του είπε: «Εγώ είμαι ο Ελ Σαδδάι, ο Παντοδύναμος Πατέρας σου. Να είσαι καρπερός και να πληθαίνεις. Ένα έθνος, ένα πλήθος εθνών θα βγει από σένα· και βασιλιάδες θα βγουν από το σώμα σου. Τη γη που έδωσα στον Αβραάμ και στον Ισαάκ, σ’ εσένα θα τη δώσω· και στους απογόνους σου ύστερα από σένα θα τη δώσω».

Ύστερα ο Πατέρας μας ανέβηκε και έφυγε από κοντά του, στον τόπο όπου του είχε μιλήσει. Ο Ιακώβ έστησε μια στήλη στον τόπο όπου του είχε μιλήσει ο Πατέρας μας, μια πέτρινη στήλη, κι έχυσε πάνω της μια σπονδή και έχυσε πάνω της λάδι. Ο Ιακώβ ονόμασε τον τόπο όπου του είχε μιλήσει ο Πατέρας μας: Βαιθήλ.

Ο τελευταίος γιος της Ραχήλ

Έφυγαν από τη Βαιθήλ και, ενώ βρίσκονταν ακόμη σε κάποια απόσταση από την Εφραθά, η Ραχήλ άρχισε να γεννάει —μια δύσκολη γέννα. Πάνω στη δύσκολη γέννα της, η μαμή της είπε: «Μη φοβάσαι —κι αυτό γιος είναι».

Καθώς η ψυχή της την άφηνε —γιατί πέθαινε— τον ονόμασε Βεν-ονί, δηλαδή γιο της θλίψης μου· ο πατέρας του όμως τον ονόμασε Βενιαμίν, δηλαδή γιο του δεξιού χεριού. ^a Έτσι η Ραχήλ πέθανε και τάφηκε στον δρόμο προς την Εφραθά (δηλαδή τη Βηθλεέμ). Ο Ιακώβ έστησε μια στήλη πάνω στον τάφο της —αυτή είναι η στήλη του τάφου της Ραχήλ μέχρι σήμερα.

Ο Ισραήλ προχώρησε και έστησε τη σκηνή του πέρα από τον Μιγδάλ-εδέρ, τον πύργο του κοπαδιού. Ενώ ο Ισραήλ ζούσε σ’ εκείνη τη γη, ο Ρουβήν πήγε και πλάγιασε με τη Βαλλά, την παλλακίδα του πατέρα του, και ο Ισραήλ το έμαθε. Ο Ιακώβ είχε δώδεκα γιους.

Οι γιοι της Λείας: ο Ρουβήν, ο πρωτότοκος του Ιακώβ, έπειτα ο Συμεών, ο Λευί, ο Ιούδας, ο Ισσάχαρ και ο Ζαβουλών. Οι γιοι της Ραχήλ: ο Ιωσήφ και ο Βενιαμίν. Οι γιοι της Βαλλά, της δούλης της Ραχήλ: ο Δαν και ο Νεφθαλί. Οι γιοι της Ζελφάς, της δούλης της Λείας: ο Γαδ και ο Ασήρ. Αυτοί είναι οι γιοι του Ιακώβ, που του γεννήθηκαν στην Παδάν-αράμ.

Ο Ιακώβ ήρθε στον πατέρα του τον Ισαάκ, στη Μαμβρή, στην Κιριάθ-αρβά (δηλαδή τη Χεβρών), όπου είχαν ζήσει ο Αβραάμ και ο Ισαάκ.

Ο Ισαάκ έζησε εκατόν ογδόντα χρόνια. Ο Ισαάκ ξεψύχησε, πέθανε και προστέθηκε στον λαό του —γέρος, χορτασμένος από μέρες. Και τον έθαψαν οι γιοι του, ο Ησαύ και ο Ιακώβ.