Purwaning Dumadi 35 FHB Father's Heart Bible™

35 ¹Rama kita banjur ngandika marang Yakub: “Tangia, lungaa menyang Betel, manggona ana ing kana, lan yasaa misbyah konjuk marang Aku, kang wis ngatingal marang kowe nalika kowe lumayu saka ngarepe sadulurmu, Esap.”

²Yakub tumuli kandha marang brayate lan wong kabeh kang ndherekake: “Buwangen allah-allah manca kang ana ing antaramu, padha sucekna awakmu, lan salinana sandhanganmu. ³Ayo padha munggah menyang Betel. Ana ing kana aku bakal yasa misbyah konjuk marang Rama kita, kang wis paring wangsulan marang aku ing dina karubedanku lan tansah nunggil karo aku ana ngendi bae anggonku lelungan.”

⁴Wong-wong mau banjur padha masrahake marang Yakub kabeh allah-allah manca kang ana ing tangane, uga anting-anting kang ana ing kupinge; banjur kabeh mau dipendhem dening Yakub ana ing sangisore wit gedhe ing sacedhake Sikhem. ⁵Banjur padha mangkat; kutha-kutha ing saubenge padha kataman rasa giris saka Rama kita, satemah ora ana wong siji bae kang ngoyak anak-anake Yakub. ⁶Yakub tumuli tekan ing Lus (yaiku Betel) ing tanah Kanaan, dalah wong kabeh kang ndherekake. ⁷Ana ing kana Yakub yasa misbyah, kang dijenengake El-Betel—yaiku daleme Rama kita—awit ana ing kono Rama kita wis ngatingal marang Yakub nalika lumayu saka ngarepe sadulure. ⁸Dhebora, inyane Ribkah, tinggal donya banjur dikubur ana ing sangisore Betel, ing sangisore wit gedhe, kang mulane dijenengake Alon-Bakut, tegese wit pananangisan.

⁹Rama kita ngatingal maneh marang Yakub nalika Yakub teka saka Padan-Aram, banjur mberkahi Yakub.

¹⁰Rama kita ngandika marang Yakub: “Jenengmu Yakub, nanging sabanjure ora bakal kasebut Yakub maneh—jenengmu dadi Israel.” Panjenengane banjur paring asma Israel marang Yakub. ¹¹Rama kita ngandika marang Yakub: “Aku iki El-Syadai, Ramamu Kang Mahakwasa. Dadia tangkar-tumangkar lan ngakeha. Sawijining bangsa, malah sagolonganing bangsa-bangsa, bakal dumadi saka kowe; para ratu bakal tuwuh saka turunmu. ¹²Tanah kang wis Dakparingake marang Abraham lan Iskak, iku bakal Dakparingake marang kowe; uga bakal Dakparingake marang turunmu ing sapungkurmu.”

¹³Rama kita tumuli minggah nilar Yakub, ana ing panggonan anggone Panjenengane ngandika karo dheweke. ¹⁴Yakub banjur ngedegake tugu ana ing panggonan anggone Rama kita ngandika karo dheweke, yaiku tugu watu, banjur disiram kurban unjukan ing dhuwure lan diesoki lenga. ¹⁵Panggonan anggone Rama kita ngandika karo dheweke mau, dening Yakub dijenengake: Betel.

Anake Rahel kang Pungkasan

¹⁶Wong-wong mau banjur padha mangkat saka Betel, lan nalika isih rada adoh saka Efrat, Rahel wiwit nglarani arep nglairake, sarta larane rekasa banget. ¹⁷Nalika Rahel lagi rekasa anggone nglairake, dhukun bayi kandha marang dheweke: “Aja wedi—iki uga anak lanang.”

¹⁸Nalika nyawane arep oncat—awit dheweke lagi ngajal—bocahe dijenengake Ben-oni, tegese anak kasusahanku; nanging bapakne njenengake Benyamin, tegese anak ing tangan tengen. ^a a v18 Tembung pungkasane Rahel nalika arep seda njenengake anake Ben-oni, tegese "anak kasusahanku." Yakub, bapakne, njenengake maneh dadi Benyamin, tegese "anak ing tangan tengen"—ngowahi kasusahan dadi jeneng kang nelakake kakuwatan lan papan kang pinilih. ¹⁹Dadine Rahel mati, banjur dikubur ana ing dalan menyang Efrat (yaiku Betlehem). ²⁰Yakub banjur ngedegake tugu ana ing kubure—yaiku tugu kubure Rahel kang isih ana nganti saprene.

²¹Israel tumuli nerusake laku lan masang kemah ngliwati Migdal-Eder, yaiku menarane pepanthan wedhus. ²²Nalika Israel manggon ing tanah kono, Ruben lunga banjur turu karo Bilha, seliripe bapakne, lan Israel krungu bab iku. Yakub duwe anak lanang rolas.

²³Anak-anake Lea yaiku: Ruben, pembarepe Yakub, banjur Simeon, Lewi, Yehuda, Isakhar, lan Zebulon. ²⁴Anak-anake Rahel yaiku: Yusuf lan Benyamin. ²⁵Anak-anake Bilha, batur wadone Rahel: Dan lan Naftali. ²⁶Anak-anake Zilpa, batur wadone Lea: Gad lan Asyer. Iki kabeh anak-anake Yakub, kang padha lair ana ing Padan-Aram.

²⁷Yakub banjur sowan marang bapakne, Iskak, ana ing Mamre, yaiku Kiryat-Arba (Hebron), papan padunungane Abraham lan Iskak.

²⁸Iskak umure satus wolung puluh taun. ²⁹Iskak banjur ngajal, tinggal donya, sarta diklumpukake marang para leluhure—wis tuwa lan tutug ing umur. Anak-anake, yaiku Esap lan Yakub, kang padha ngubur dheweke.