پيدائش 35 FHB Father's Heart Bible™

35 ¹پوءِ اسان جي پيءُ يعقوب کي چيو تہ ”اُٿ، بيت ايل ڏانهن وڃ ۽ اتي رهه. اتي مون لاءِ قربانگاهه ٺاهه، جنهن تو تي ظاهر ٿي ڏيکاريو هو جڏهن تون پنهنجي ڀاءُ عيسو کان ڀڄي ويو هئين.“

²يعقوب پنهنجي گھراڻي ۽ پاڻ سان گڏ سڀني ماڻهن کي چيو تہ ”جيڪي ڌاريا معبود اوهان وٽ آهن، سي ڦٽا ڪريو، پاڻ کي پاڪ ڪريو ۽ پنهنجا ڪپڙا مٽايو. ³اچو تہ بيت ايل ڏانهن وڃون. اتي آءٌ اسان جي پيءُ لاءِ قربانگاهه ٺاهيندس، جنهن منهنجي مصيبت جي ڏينهن ۾ مون کي وراڻيو ۽ جتي بہ مان ويس، مون سان گڏ رهيو.“

⁴هنن يعقوب کي سڀ ڌاريا معبود، جيڪي سندن هٿن ۾ هئا، ۽ ڪنن ۾ پيل واريون ڏنائونس؛ يعقوب اهي سڪم جي بلوط جي وڻ هيٺان لڪائي ڇڏيا. ⁵پوءِ اهي روانا ٿيا؛ اسان جي پيءُ پاران ايندڙ ڏهڪاءُ آسپاس جي شهرن تي ڇانئجي ويو، تنهنڪري ڪنهن بہ يعقوب جي پٽن جو پيڇو نہ ڪيو. ⁶يعقوب پنهنجن سڀني ماڻهن سميت ڪنعان ملڪ ۾ لوز (يعني بيت ايل) ۾ پهتو. ⁷اتي هن قربانگاهه ٺاهي ۽ ان جو نالو ايل-بيت-ايل (اسان جي پيءُ جو گھر) رکيائين، ڇاڪاڻ تہ جڏهن يعقوب پنهنجي ڀاءُ کان ڀڄي رهيو هو تڏهن اتي اسان جي پيءُ پاڻ کيس ظاهر ڪيو هو. ⁸رفقه جي ڌائي دبوره مري وئي ۽ بيت ايل جي هيٺان بلوط جي وڻ هيٺان دفن ڪئي وئي؛ ان وڻ جو نالو الون-بڪوت، يعني روئڻ جو بلوط رکيو ويو.

⁹جڏهن يعقوب فدان-ارام کان آيو، تڏهن اسان جو پيءُ ٻيهر ساڻس ظاهر ٿيو ۽ کيس برڪت ڏنائين.

¹⁰اسان جي پيءُ کيس چيو تہ ”تنهنجو نالو يعقوب آهي، پر هاڻي تون وڌيڪ يعقوب نہ سڏبين، تنهنجو نالو اسرائيل آهي.“ پوءِ هن جو نالو اسرائيل رکيائين. ¹¹اسان جي پيءُ کيس چيو تہ ”آءٌ ايل شداءِ آهيان، تنهنجو قادر مطلق پيءُ. ميوي وارو ٿيءُ ۽ وڌ. تو مان هڪ قوم، قومن جو هڪ ٽولو ٿيندو؛ تنهنجي پيٽ مان بادشاهه نڪرندا. ¹²جيڪا زمين مون ابراهيم ۽ اسحاق کي ڏني، اها تو کي ڏيندس، ۽ تو کان پوءِ تنهنجي اولاد کي بہ ڏيندس.“

¹³پوءِ اسان جو پيءُ انهيءَ جاءِ تان، جتي هن يعقوب سان ڳالهايو هو، مٿي هليو ويو. ¹⁴جتي اسان جي پيءُ ساڻس ڳالهايو هو، اتي يعقوب پٿر جو هڪ ٿنڀو بيهاريو، ان تي پيئڻ جو نذرانو ڍاريائين ۽ تيل بہ وڌائين. ¹⁵جنهن جاءِ تي اسان جي پيءُ ساڻس ڳالهايو هو، انهيءَ جاءِ جو نالو يعقوب بيت ايل رکيو.

راحيل جو آخري پٽ

¹⁶پوءِ اهي بيت ايل کان روانا ٿيا؛ افرات کان اڃا ڪجهه پنڌ باقي هو تہ راحيل کي ڄمڻ جو سور شروع ٿيو، ۽ اهو سخت سور هو. ¹⁷سخت سور دوران دائي کيس چيو تہ ”ڊڄ نہ، هي بہ تنهنجو پٽ آهي.“

¹⁸جڏهن سندس جان نڪري رهي هئي، ڇاڪاڻ تہ هوءَ مري رهي هئي، تڏهن هن ان جو نالو بن-اوني (منهنجي ڏک جو پٽ) رکيو؛ پر سندس پيءُ ان کي بنيامين (ساڄي هٿ جو پٽ) سڏيو. ^a a v18 راحيل جي مرڻ وقت واري لفظ پنهنجي پٽ جو نالو بن-اوني، ”منهنجي ڏک جو پٽ“ رکيو. سندس پيءُ يعقوب ان کي نئون نالو بنيامين، ”ساڄي هٿ جو پٽ“ ڏنو — ۽ ڏک کي طاقت ۽ چونڊيل جاءِ جي نالي ۾ بدلائي ڇڏيائين. ¹⁹ائين راحيل مري وئي ۽ افرات (يعني بيت لحم) جي واٽ تي دفن ڪئي وئي. ²⁰يعقوب سندس قبر تي هڪ ٿنڀو بيهاريو — اهو اڄ ڏينهن تائين راحيل جي قبر جو ٿنڀو آهي.

²¹اسرائيل اڳتي هليو ۽ مجدل-عدر، يعني ڌڻ جي منار، کان ٻاهر ڊيرو ڄمايائين. ²²جنهن وقت اسرائيل انهيءَ ملڪ ۾ رهي رهيو هو، تڏهن روبن وڃي پنهنجي پيءُ جي ڪنيز بلها سان سمهيو، ۽ اسرائيل ٻڌو. يعقوب جا ٻارهن پٽ هئا.

²³ليا جا پٽ: روبن (يعقوب جو پهريون ڄاول)، پوءِ شمعون، لاوي، يهوداه، اشڪار ۽ زبولون. ²⁴راحيل جا پٽ: يوسف ۽ بنيامين. ²⁵راحيل جي ٻانهي بلها جا پٽ: دان ۽ نفتالي. ²⁶ليا جي ٻانهي زلفه جا پٽ: جد ۽ آشر. اهي يعقوب جا پٽ آهن، جيڪي کيس فدان-ارام ۾ ڄاوا ويا.

²⁷يعقوب ممري ۾ پنهنجي پيءُ اسحاق وٽ آيو، يعني قريت-ارباع (حبرون) ۾، جتي ابراهيم ۽ اسحاق رهيا هئا.

²⁸اسحاق جي عمر هڪ سؤ اسي ورهيه هئي. ²⁹اسحاق آخري ساهه کنيو، مري ويو ۽ پنهنجن ماڻهن ۾ شامل ٿيو — وڏيري عمر وارو، ڏينهن سان ڀرپور. سندس پٽن عيسو ۽ يعقوب کيس دفن ڪيو.